Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 140 / 2010    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ψευδής βεβαίωση.




Περίληψη:
Ψευδής βεβαίωση μόνιμης κατοικίας (242 § 1 ΠΚ). 1) Απορριπτέοι ως αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Δ΄ και Ε΄ του ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των παραπάνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων με εκ πλαγίου παράβαση. 2) Απορριπτέος ως αβάσιμος ο λόγος απόλυτης ακυρότητας λόγω λήψεως υπόψη 3 μη αναγνωσθέντων εγγράφων και λόγω αοριστίας ταυτότητας αναγνωσθεισών 8 Υπευθύνων Δηλώσεων.




ΑΡΙΘΜΟΣ 140/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αλεξάνδρα Μαύρου - Τσάκου, περί αναιρέσεως της 3841/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με συγκατηγορούμενο τον Χ2. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ψ, κάτοικο ..., που δεν παραστάθηκε.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Φεβρουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 362/2009.
Αφού άκουσε
Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 242 παρ. 1 του ΠΚ, υπάλληλος που στα καθήκοντά του ανάγεται η έκδοση ή η σύνταξη δημόσιων εγγράφων, αν σε τέτοια έγγραφα βεβαιώνει με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ψευδούς βεβαίωσης, που είναι έγκλημα περί την υπηρεσία, απαιτείται: α) ο δράστης να είναι υπάλληλος, κατά την έννοια των άρθρων 13 περ.α' και 263Α του ΠΚ, αρμόδιος καθ' ύλη και κατά τόπο για τη σύνταξη ή έκδοση του εγγράφου και να ενεργεί μέσα στα πλαίσια της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί, έστω και προσωρινά ή προς αναπλήρωση άλλου, β) έγγραφο, κατά την έννοια του άρθρου 13 περ. γ' του ΠΚ, και δη δημόσιο κατά την έννοια του άρθρου 438 ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στο χώρο του ποινικού δικαίου, δηλαδή έγγραφο που συντάσσεται από καθ' ύλη και κατά τόπο δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργό ή πρόσωπο που ασκεί δημόσια υπηρεσία ή λειτουργία το οποίο είναι προορισμένο για εξωτερική κυκλοφορία προς πλήρη απόδειξη, έναντι πάντων, για τα βεβαιούμενα σ' αυτό γεγονότα, γ) βεβαίωση στο έγγραφο αυτό ψευδών πραγματικών περιστατικών, δηλαδή περιστατικών που δεν έλαβαν χώρα, τα οποία μπορούν να έχουν έννομες συνέπειες, όπως είναι εκείνα που αφορούν τη γένεση, αλλοίωση ή απώλεια δικαιώματος ή έννομης σχέσης, δημόσιας ή ιδιωτικής φύσης. Δεν συνιστούν γεγονός, ως μη αναγόμενες στο παρελθόν ή το παρόν, κρίσεις, γνώμες ή εκτιμήσεις νομικές ή πραγματικές και αν ακόμη αναφέρονται σε περιστατικά που μπορούν να έχουν έννομες συνέπειες έστω και αν κατά την ενδεχόμενη πεποίθηση του προσώπου που τις εκφέρει αφίστανται της αληθείας, εκτός εάν υπό τον τύπο της εκφράσεως γνώμης υποκρύπτεται βεβαίωση πραγματικού περιστατικού και δ) δόλος του δράστη, που συνίσταται στη γνώση και τη θέλησή του να βεβαιώσει ψευδή πραγματικά περιστατικά που μπορούν αντικειμενικά, να έχουν έννομες συνέπειες ή τουλάχιστον στη γνώση ότι από τα περιστατικά αυτά είναι ενδεχόμενο να παραχθούν οι έννομες αυτές συνέπειες και στην εν προοιμίου αποδοχή του ενδεχομένου αυτού. Περαιτέρω η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους, χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα, δεν υποδηλώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (Ολ ΑΠ 1/2005).
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Δικαστήριο της ουσίας, δέχθηκε στο αιτιολογικό του για τον αναιρεσείοντα και τον συγκατηγορούμενό του Χ2, ότι από τα αναφερόμενα κατ'είδος αποδεικτικά μέσα, αποδείχθηκαν τα εξής:
Με την υπ' αριθ. 1/1Γ/2002 Προκήρυξη του Α.Σ.Ε.Π "Πλήρωσης Θέσεων με γραπτό διαγωνισμό της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε." (ΦΕΚ Τεύχος Προκηρύξεων Α.Σ.Ε.Π. 22/19.1.2002) προκηρύχθηκε Διαγωνισμός για την πλήρωση θέσεων με γραπτό διαγωνισμό της Αγροτικής Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. Στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX "ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ-ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ" της Προκήρυξης, ορίζεται ότι "Αν μεταξύ των επιτυχόντων περιλαμβάνονται υποψήφιοι που είναι μόνιμοι κάτοικοι νομού της Θράκης (Ξάνθης, Ροδόπης, Έβρου) ή των νομών Δράμας, Καστοριάς και Φλώρινας ή των νησιών του Αιγαίου, πλην της Κρήτης ή των νησιών Κυθήρων, Αντικυθήρων, Ιθάκης, Παξών, Οθωνών, Ερείκουσας και Μαθρακίου ή παραμεθόριων περιοχών των νομών Θεσπρωτίας, Ιωαννίνων, Πέλλας, Κιλκίς και Σερρών, όπως οι περιοχές αυτές καθορίζονται με την αριθ. ΙΔΑΔ/Φ.42/2443/01Κ.21290/12.10.99 (ΦΕΚ 1925/Β 725.10.99) απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και δηλώνουν ότι δέχονται να υπηρετήσουν σε υπηρεσίες του Δημοσίου ή των νομικών προσώπων της παρ. ι του άρθρου 14 Ν.2190/1994, των οποίων θέσεις προκηρύχθηκαν στον αντίστοιχο νομό ή νησί ή παραμεθόρια περιοχή, επί δεκαετία τουλάχιστον σε θέση του νομού ή του νησιού ή της παραμεθόριας περιοχής που ζητούν την προτίμηση, προσαυξάνεται ο συνολικός βαθμός της γραπτής εξέτασης τον οποίο έλαβαν κατά 30%". Ως παραμεθόριες περιοχές, προκειμένου για το νομό Κιλκίς, ορίζονται οι των Δήμων Αξιούπολης, Γουμένισσας, Δοϊράνης, Ευρωπού, Κιλκίς, Κρουσών, Μουριών, Πολυκάστρου, Χέρσου ή της Κοινότητας Λιβαδιών. Στο ίδιο ΚΕΦΑΛΑΙΟ της Προκήρυξης ορίζεται ότι: "Δικαιολογητικά. Η απόδειξη: α) της μόνιμης κατοικίας γίνεται με βεβαίωση του οικείου Δήμου ή Κοινότητας σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ. 5 του Ν. 2647/98 (ΦΕΚ 237 Α') και β) η ιδιότητα του δημότη αποδεικνύεται με πιστοποιητικό του οικείου Δήμου ή της Κοινότητας". Στον ανωτέρω Διαγωνισμό (της 6ης και 7ης Απριλίου 2002), για την πλήρωση θέσεων της Γ' Κατηγορίας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Δ.Ε.) στο νομό Κιλκίς, υπέβαλε η εγκαλούσα και ήδη πολιτικώς ενάγουσα Ψ αίτηση συμμετοχής, συνοδευόμενη από όλα τα κατά Νόμο απαιτούμενα δικαιολογητικά, μεταξύ των οποίων και τα αποδεικτικά της ιδιότητας της, ως δημότη και μονίμου κατοίκου του Δήμου ... και, στη συνέχεια, συμμετείχε στο Διαγωνισμό αυτό (της 6ης και 7ης Απριλίου 2002). Ο δεύτερος κατηγορούμενος Χ2 , που έλαβε μέρος, στον ίδιο Διαγωνισμό (της 6ης και 7ης Απριλίου 2002) και για την πλήρωση θέσεων της ίδιας (Γ') Κατηγορίας, "... συνυπέβαλε με την Αίτηση του την .../13.2.2002 βεβαίωση του Δημάρχου Κιλκίς, ότι είναι μόνιμος κάτοικος Δ.Δ. ... τον Δήμου Κιλκίς, πλέον της διετίας", με αποτέλεσμα να τον χορηγηθεί η προβλεπόμενη, κατά τα ανωτέρω, προσαύξηση (30%) της γραπτής βαθμολογίας του", και να καταταγεί στο "ΠΙΝΑΚΑ ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑΣ", ως πρώτος -1ος- επιτυχών, για την κατάληψη μιας από τις προκηρυχθείσες, ως άνω, έξι -6- θέσεις στο Νομό Κιλκίς, ενώ η πολιτικώς ενάγουσα καταταγείσα ως έκτη -6η- επιτυχούσα, στον ΠΙΝΑΚΑ αυτό, ήταν πρώτη -1η- επιλαχούσα, λόγω κατάληψης της έκτης -6ης- από τις προαναφερόμενες θέσεις, από υποψήφια υπαγόμενη στις ευεργετικές διατάξεις "ΠΕΡΙ ΠΟΛΥΤΕΚΝΩΝ".
Η πολιτικώς ενάγουσα, με την υπ' αριθ. πρωτ. .../12.2.2003 αίτηση της, προς το Δήμο Κιλκίς, ζήτησε, μεταξύ άλλων, να της γνωστοποιηθούν τα στοιχεία στα οποία στηρίχθηκε ο Δήμος προκειμένου να χορηγηθεί στον δεύτερο κατηγορούμενο Χ2, η ως άνω βεβαίωση μόνιμης κατοικίας. Σε απάντηση της αίτησης αυτής, με το υπ' αριθ. πρωτ. .../3-3-2003 έγγραφο του, ο πρώτος κατηγορούμενος - Αντιδήμαρχος Κιλκίς, Χ1, της εγνώρισε τα ακόλουθα: "Εδόθη στον Χ2, γεννηθέντα το έτος 1976, κατόπιν σχετικού αιτήματος τον η υπ' αριθ. πρωτ. .../13.2.2002 βεβαίωση μονίμου κατοικίας λόγω της καταγωγής τον πατρός τον από την πρώην κοινότητα ... και τις συχνές επισκέψεις του Χ2 στο Δ.Δ. ... όπου εφιλοξενείτο στην οικία του παππού τον, θεωρήθηκε καλόπιστα αλλά ενδεχομένως πλανημένα, ότι τα ανωτέρω στοιχεία εμπίπτουν στην έννοια της μονίμου κατοικίας προκειμένου να εκδοθεί η αιτηθείσα βεβαίωση". Η πολιτικώς ενάγονσα υπέβαλε την από 27.1.2003 Αίτηση Θεραπείας, προς το Α.Σ.Ε.Π, αμφισβητώντας, με την επίκληση στοιχείων, το κύρος και την αλήθεια του περιεχομένου της υποβληθείσας, κατά τα ως άνω, από τον Χ2, υπ' αριθ. πρωτ. .../13.2.2002, βεβαίωσης του Δημάρχου Κιλκίς, περί της μόνιμης κατοικίας του δευτέρου κατηγορουμένου. Ενεργώντας, δυνάμει των άρθρων 8 και 12 του Ν. 2190/1994, ο Πρόεδρος του Α.Σ.Ε.Π., με το υπ' αριθ. πρωτ. .../26.3.2003 έγγραφο του, ζήτησε, από το Δήμαρχο Κιλκίς, τις τεκμηριωμένες απόψεις του, επί της προαναφερόμενης αίτησης θεραπείας ώστε "ενόψει τούτου να ενεργήσει τα νόμιμα επί της σχετικής υποθέσεως". Η πολιτικώς ενάγουσα με την υπ' αριθ. πρωτ. .../7-5-2003 αίτηση της προς την Διεύθυνση Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών του Δήμου Κιλκίς, ζήτησε, την ανάκληση της επίμαχης, υπ' αριθ. πρωτ. .../13.2.2003, Βεβαίωσης του Δημάρχου Κιλκίς και την υποβολή της ανακλητικής απόφασης στο ΑΣΕΠ, υποβάλλοντας και διάφορα έγγραφα, μερικά των οποίων θα αναφερθούν παρακάτω. Ο Δήμαρχος Κιλκίς, με την υπ' αριθ. πρωτ. .../21.5-2003 και αριθμό .../21.5.2003 Απόφαση του, προέβη σε ανάκληση της υπ' αριθ. .../13.2.2002 Βεβαίωσης μονίμου κατοικίας του Χ2 στον οικείο Δήμο, "για το λόγο ότι ενόψει των νέων στοιχείων που ετέθησαν υπόψη του, μετά την έκδοση της .../13-02-2003 βεβαιώσεως, προκύπτει ότι υπάρχει πλάνη περί τα πράγματα". Με την υπ'αριθ. 1711/9-7-2003 Απόφαση του 1ου Τμήματος Διακοπών του Α.Σ.Ε.Π, με την οποία ("... σύμφωνα με τα οριζόμενα στα προστεθέντα με τις διατάξεις του άρθρου 20 παρ. γ του Ν. 2738/1999, στο άρθρο 16 παρ. 6 Ν. 2190/1994, εδάφια, τα οποία ισχύουν και για τη διαδικασία επιλογής προσωπικού κατά το άρθρο 17 Ν. 2190/1994 (σχετικώς Απόφαση 18/29.3.2002 Ολομέλειας Α.Σ.Ε.Π) και, κατά συνέπεια, αναπλήρωσης αυτού από τον επόμενο στη σειρά κατάταξης") αποφασίσθηκε η "Α) ... διαγραφή από τους οικείους πίνακες [κατάταξης και διοριστέων] του ... επιτυχόντος [Χ2] στο γραπτό διαγωνισμό της 6ης και 7ης Απριλίου 2002 για πλήρωση θέσεων κατηγορίας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδας και την εγγραφή του στον πίνακα απορριπτέων με αιτιολογία "ψευδές στοιχείο χρησιμοποιηθέν για την κατάταξη του"... Β) ... τη διάθεση της Ψ για διορισμό στην ανωτέρω θέση", λόγω σειράς κατάταξής της. Με το υπ' αριθ. πρωτ. .../25-8-2003 έγγραφο της Διεύθυνσης Ανθρώπινου Δυναμικού της ΑΤΕ, γνωστοποιήθηκε στην πολιτικώς ενάγουσα ότι με την 1711/09-07-2003 απόφαση αναπλήρωσης του 1ου Τμήματος Διακοπών του Α.Σ.Ε.Π. συμπεριλήφθηκε στον πίνακα διατιθεμένων προς διορισμό στην ΑΤΕ για τη Νομαρχία Κιλκίς (Δήμος ...), από τους κατά σειρά προτεραιότητας καταταχθέντες υποψηφίους της κατηγορίας Τεχνολογικής Εκπαίδευσης του Πανελληνίου Γραπτού Διαγωνισμού, που πραγματοποίησε το Α.Σ.Ε.Π. τον Απρίλιο του 2002 και ότι με την 321/22-08-2003 Απόφαση Διοίκησης προσλαμβάνεται στη Α.Τ.Ε. Α.Ε. ως υπάλληλος στον κλάδο Οικονομικών του κυρίου προσωπικού με το βαθμό του Δοκίμου και ότι τοποθετείται στο ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ...". Στη συνέχεια η πολιτικώς ενάγουσα προσήλθε και ανέλαβε καθήκοντα ως δόκιμος υπάλληλος της Αγροτικής Τράπεζας στο υποκατάστημα ...
Στις 13-2-2002, ο δεύτερος κατηγορούμενος Χ2, προκειμένου να μην απωλέσει την ευκαιρία συμμετοχής του στον άνω διαγωνισμό της Αγροτικής Τράπεζας, εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι ο πρώτος κατηγορούμενος Χ1, που ήταν συγγενής του και πολύ γνωστός του, αφού η αδελφή του τελευταίου είχε σύζυγο τον αδελφό του πατέρα του, ήταν Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου ... του Δήμου Κιλκίς, ο οποίος με τη με αριθμό 258/12-1-1999 απόφαση του Δημάρχου Κιλκίς είχε εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει βεβαιώσεις μονίμου κατοικίας σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 4 παρ.5 του Ν. 2647/1998, με πειθώ, προτροπές και παραινέσεις προκάλεσε στον πρώτο κατηγορούμενο την απόφαση να προβεί στην άδικη πράξη της ψευδούς βεβαίωσης και συγκεκριμένα να προβεί στην έκδοση της παραπάνω με αριθμό πρωτοκόλλου .../13-2-2002 βεβαίωσης μόνιμης κατοικίας του δεύτερου κατηγορουμένου και ειδικότερα ότι αυτός "κατοικεί στο Δημοτικό Διαμέρισμα ... πλέον της διετίας". Ο πρώτος κατηγορούμενος, θέλοντας να εξυπηρετήσει τον δεύτερο κατηγορούμενο με τη λήψη της προσαύξησης του 30% στον διαγωνισμό, εξέδωσε πράγματι την ως άνω βεβαίωση, ενώ γνώριζε αφενός ότι τούτο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και αφετέρου ότι ο Χ2 κατοικεί μαζί με τους γονείς του στην ... επί της οδού ..., και ότι στο ... κατοικεί ο παππούς του, που είχε το ίδιο ονοματεπώνυμο με αυτόν, τον οποίο απλώς επισκεπτόταν. Τούτο, ότι δηλαδή ο δεύτερος κατηγορούμενος είναι μόνιμος κάτοικος ... και ότι αυτό γνώριζε ο πρώτος κατηγορούμενος προκύπτει 1) από την ανωτέρω ιδιότητα του, αφού επί οκτώ (8) χρόνια συνεχώς ήταν Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου ... του Δήμου Κιλκίς και συνεπώς γνώστης προσώπων και καταστάσεων , 2) από το ότι ο ίδιος καταγόταν από το χωριό αυτό και εκλεγόταν ως Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου ... για πολλά χρόνια, 3) από το ότι το χωριό ... είναι μικρό και είχε περίπου επτακόσιους κατοίκους, τους οποίους όλους γνώριζε ονομαστικά, όπως επίσης γνώριζε και αυτούς που κατάγονταν από εκεί, ήσαν δημότες αυτού και δεν ήσαν μόνιμοι κάτοικοι αυτού, 4) από το ότι ήσαν συγγενείς μεταξύ τους και οπωσδήποτε πολύ γνωστοί, όπως άλλωστε και ο ίδιος ομολογεί στους αυτοτελείς ισχυρισμούς του που κατέθεσε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, δεδομένου ότι η αδελφή του είναι σύζυγος του αδελφού του πατέρα του δεύτερου κατηγορουμένου, 5) από το ότι στην οικία στο χωριό ... διέμενε μόνος του ο παππούς του δεύτερου κατηγορουμένου, 6) από ότι τον τελευταίο επισκέπτονταν κατά αραιά διαστήματα τόσο η οικογένεια του δεύτερου κατηγορουμένου όσο και των δύο άλλων αδελφών του πατέρα του, 7) από το γεγονός ότι ηοικία αυτή στο χωριό ... ήταν, όπως προκύπτει από την με αριθμό πρωτ. .../11-3-2003 βεβαίωση του Δήμου Κιλκίς πολύ μικρής έκτασης ήτοι 25 τ.μ, ήταν πλινθόκτιστη και είχε κτισθεί πριν το έτος 1945 αποτέλεσμα αδυναμίας χρήσης της ως κατοικίας εκτός του παππού και της οικογένειας του δεύτερου κατηγορουμένου και 8) από το γεγονός ότι αυτός μετά την ενόχληση και την ανακάλυψη από την πολιτικώς ενάγουσα του ψεύδους της βεβαίωσης αναγκάσθηκε, φοβούμενος τις συνέπειες της πράξης του, να ανακαλέσει την βεβαίωση. Η ... αποτελούσε, πράγματι, την κύρια και μόνιμη εγκατάσταση του δεύτερου κατηγορουμένου, τον τόπο δηλαδή που είχε καταστεί, σύμφωνα με τη βούληση του, το σταθερό κέντρο των βιοτικών του εν γένει σχέσεων και της οικογενειακής εγκατάστασης (εστίας), κατά την έννοια του άρθρου 51 του Αστικού Κώδικα, κατά το κρίσιμο, εν προκειμένω, χρονικό διάστημα. Το ότι πράγματι η μόνιμη κατοικία του δεύτερου κατηγορουμένου ήταν αυτή στην ... και όχι στο ... προκύπτει από το σύνολο του αποδεικτικού υλικού και όλων των αναγνωσθέντων εγγράφων και ειδικότερα από τα εξής που αναφέρονται ενδεικτικά: α. Το υπ' αριθ. πρωτ. .../13-3-2003 έγγραφο του 2ου Τμήματος του Στρατολογικού Γραφείου Κιλκίς, με το οποίο βεβαιώνεται "... ότι η διεύθυνση του Εφέδρου Στρατιώτη (Εφοδιασμού-Μεταφορών) Χ2, η οποία αναγράφεται στη Στρατολογική του Μερίδα είναι η εξής: ...- ..., β) Το υπ' αριθ. πρωτ. .../13-3-2003 Πιστοποιητικό Τύπου Α' του Στρατολογικού Γραφείου Κιλκίς, με το οποίο βεβαιώνεται ότι ο Χ2 κατετάγη στις Ένοπλες Δυνάμεις (Κέντρο Εκπαίδευσης Εφοδιασμού Μεταφορών - Σπάρτη) την 22.11.1999 και απελύθη από αυτές την 22.5.2001, γ. Το υπ' αριθ. πρωτ. .../21.1.2003 έγγραφο του Προέδρου του Τμήματος Χημικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.), με το οποίο βεβαιώνεται: "... ότι ο Χ2 τόσο κατά την εγγραφή τον στο 1° εξάμηνο του Τμήματος Χημικών Μηχανικών (ι-ιο-ΐ993) όσο και κατά την αποφοίτηση του στις 20-3-2001 είχε δηλώσει ως τόπο μόνιμης κατοικίας του, τη ... (οδός ... - ...)." β. Το υπ' αριθ. πρωτ. .../20.3.2003 έγγραφο της Προϊσταμένης της Διεύθυνσης Μεταφορών και Επικοινωνιών του Τμήματος Δυτικής Θεσσαλονίκης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Θεσσαλονίκης, με το οποίο βεβαιώνεται: "... ότι ο Χ2 με ημερ. Γεν. 23-2-76, είναι κάτοχος της αριθμ. ... άδειας οδήγησης Β' κατηγορίας από 21-1-97. Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναγράφονται στην αίτηση και στην Υπ. δήλωση από 11-10-96 η μόνιμη κατοικία τον είναι ... - ... Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία μεταβολή στον φάκελο του", ε. Η υπ'αριθ. πρωτοκόλλου .../21-5-2003 και με αριθμό 90/2003 Απόφαση Δημάρχου με την οποία ανακλήθηκε η υπ' αριθ. .../13-02-2002 εκδοθείσα βεβαίωση μονίμου κατοικίας που αφορούσε τον Χ2, έτος γέννησης 1976, δημότη Κιλκίς, για το λόγο, ότι: ενόψει τον νέων στοιχείων που ετέθησαν υπόψη του μετά την έκδοση της υπ' αριθμ 2880/13-02-2002 βεβαιώσεως. στ. Η υπ' αριθ. 1711/9-7-2003, Απόφαση του 1ου Τμήματος Διακοπών του Α.Σ.Ε.Π, με την οποία αποφασίσθηκε η διαγραφή από τους οικείους πίνακες [κατάταξης και διοριστέων] του .... επιτυχόντος [Χ2] στο γραπτό διαγωνισμό της 6ης και 7ης Απριλίου 2002 για πλήρωση θέσεων κατηγορίας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Αγροτικής Τράπεζας της Ελλάδας και την εγγραφή του στον πίνακα απορριπτέων με αιτιολογία "ψευδές στοιχείο χρησιμοποιηθέν για την κατάταξη του". Το ψευδές αυτό περιστατικό (της μόνιμης δηλαδή κατοικίας του δεύτερου κατηγορουμένου στο ...) μπορούσε να έχει, και όπως πράγματι είχε, τις προαναφερόμενες έννομες συνέπειες, καθόσον όπως προαναφέρθηκε ο δεύτερος κατηγορούμενος Χ2, ο οποίος προτίθετο να δηλώσει συμμετοχή, και πράγματι δήλωσε, στο γραπτό ως άνω διαγωνισμό του Α.Σ.Ε.Π. για προσλήψεις στην Αγροτική τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε., με αποτέλεσμα να καταταγεί πρώτος στον πίνακα επιτυχόντων συγκεντρώνοντας 1066 βαθμούς ενώ, αν δεν ελάμβανε την προσαύξηση του 30%, δεν θα ελάμβανε την πρώτη θέση και αντί γι' αυτόν θα προσλαμβάνονταν η πρώτη επιλαχούσα - εγκαλούσα και πολιτικώς ενάγουσα, Ψ, κάτοικος ..., που είχε συγκεντρώσει 970 βαθμούς.
Ο δεύτερος κατηγορούμενος, Χ2 προκειμένου να μην απωλέσει την ευκαιρία συμμετοχής του στον άνω διαγωνισμό της Αγροτικής Τράπεζας στις 25-2-2002, συμπλήρωσε, μία αίτηση, που έχει τα στοιχεία της διεύθυνσης-δήλωσης, με τα στοιχεία της ταυτότητας του και ανέγραψε ότι κατά το χρόνο εκείνο (25-2-2002) ήταν κάτοικος ...-Νομού Κιλκίς, ενώ στη συνέχεια στην ένδειξη "ΠΡΟΣΑΥΞΗΣΕΙΣ" ανέγραψε ότι είναι μόνιμος κάτοικος του Νομού Κιλκίς, τέλος, κάτω από την ένδειξη "ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ" δήλωσε ότι τα παραπάνω στοιχεία είναι ακριβή και αληθή και ότι σε περίπτωση ανακρίβειας γνώριζε ότι θα έχει τις συνέπειες που προβλέπονται από τις διατάξεις του Ν. 1599/1986, στην δε αίτηση-υπεύθυνη δήλωση του αυτή, επεσύναψε μεταξύ άλλων και την αναφερομένη παραπάνω με αριθμό πρωτοκόλλου 2880/13-2-2002 βεβαίωση μόνιμης κατοικίας του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου ...- πρώτου κατηγορουμένου, όπου ανακριβώς φέρεται κάτοικος Δημοτικού Διαμερίσματος ... πλέον της διετίας. Το ανωτέρω όμως αναφερόμενο στην αίτηση- Υπεύθυνη-Δήλωσή του ήταν ψευδές, όπως προαναφέρθηκε, και ο δεύτερος κατηγορούμενος τελούσε εν γνώσει της αναλήθειας, καθόσον στην πραγματικότητα ο ίδιος μαζί με τους γονείς του ήταν κάτοικος ... και όχι ..., όπου ήταν και το κέντρο των βιοτικών του εν γένει σχέσεων. Την εν λόγω ψευδή αίτηση -Υπεύθυνη Δήλωση απηύθυνε και απέστειλε αυθημερόν (25-2-2002) στο Α.Σ.Ε.Π, μαζί με άλλα δικαιολογητικά έγγραφα προκειμένου να συμμετάσχει στο παραπάνω αναφερόμενο γραπτό διαγωνισμό για την πλήρωση συνολικά 900 Θέσεων σε διαφόρους Νομούς, μεταξύ των οποίων και ο Νομός Κιλκίς που δήλωσε ο κατηγορούμενος. Στην προαναφερομένη ψευδή αίτηση -Υπεύθυνη Δήλωση ότι είναι μόνιμος κάτοικος Νομού Κιλκίς προέβη με απώτερο σκοπό να λάβει την προσαύξηση του 30% επί του συνολικού βαθμού της γραπτής εξέτασης του, προσαύξηση την οποία και τελικά έλαβε όπως προαναφέρθηκε.
Κατ' ακολουθία όλων των ανωτέρω οι κατηγορούμενοι τέλεσαν τις πράξεις που αποδίδονται στον καθένα τους και γι' αυτό πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι αυτών, ο μεν πρώτος της ψευδούς βεβαίωσης, ο δε δεύτερος της ψευδούς υπεύθυνης δήλωσης και της ηθικής αυτουργίας στην ψευδή βεβαίωση του πρώτου όπως ειδικότερα αναφέρονται στο διατακτικό".
Με βάση τις διατάξεις που προπαρατέθηκαν και τις άνω παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει ότι το Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην απόφασή του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της ψευδούς βεβαιώσεως, για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 13 περ. α, γ, 26 παρ.1 α, 27 παρ.1, 242 παρ.1 του ΠΚ, που εφάρμοσε. Ειδικότερα, σε σχέση με τις επί μέρους αιτιάσεις του αναιρεσείοντος: α) αναφέρονται με επαρκή και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία στοιχειοθετούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του διωκομένου εγκλήματος της ψευδούς βεβαιώσεως, β) αναφέρονται οι έννομες συνέπειες της ψευδούς αυτής βεβαιώσεως στη τελική βαθμολογία και κατάταξη του συγκατηγορουμένου του αναιρεσείοντος, Χ2, καταταγέντος, λόγω της άνω ψευδούς βεβαιώσεως με προσαύξηση 30% στη βαθμολογία του, συγκεντρώσαντος 1066 βαθμούς, ως πρώτου στον πίνακα επιτυχόντων στο διαγωνισμό προσλήψεως υπαλλήλων στην ΑΤΕ, για τις προκηρυχθείσες έξι θέσεις υπαλλήλων και την κατάταξη της εγκαλούσας ως αποτυχούσας - πρώτης επιλαχούσας με συνολικούς βαθμούς 970, συναγομένου σαφώς ότι η τελευταία, χωρίς το άνω ψευδές κατά περιεχόμενο διακαιολογητικό, θα ήταν επιτυχούσα και θα προσλαμβανόταν αυτή αντί του Χ2 στην ΑΤΕ, όπως και έγινε με απόφαση του ΑΣΕΠ, μετά την αποκάλυψη και την ανάκληση της ψευδούς αυτής βεβαιώσεως, γ) αιτιολογείται επαρκώς ο δόλος του κατηγορουμένου και δη η κατά το χρόνο της γενομένης βεβαιώσεως γνώση και ο τρόπος γνώσεως αυτού, περί του βεβαιωθέντως ψευδούς γεγονότος της δήθεν μόνιμης επί διετία κατοικίας του υποψηφίου στο διαγωνισμό ως άνω συγκατηγορουμένου του. Η αναφορά στο αιτιολογικό ότι η γνώση του κατηγορουμένου προκύπτει, εκτός άλλων και από το ότι οι δύο κατηγορούμενοι ήσαν συγγενείς μεταξύ τους και πολύ γνωστοί, όπως άλλωστε και ο ίδιος ομολογεί " στους αυτοτελείς ισχυρισμούς του που κατέθεσε στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο", ισχυρισμούς όμως που αυτός ουδέποτε κατέθεσε, δε δημιουργεί καμία ασάφεια, αφού από τα επισκοπούμενα πρακτικά της πρωτόδικης δίκης προκύπτει ότι αυτοτελείς ισχυρισμούς κατέθεσε μόνον ο άνω συγκατηγορούμενος του αναιρεσείοντος και σε αυτούς προφανώς αναφέρεται το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, από παραδρομή σημειώνοντας ότι οι αυτοτελείς αυτοί ισχυρισμοί κατατέθηκαν από τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, δ) δεν υπάρχει καμία αντίφαση από την παραδοχή στο αιτιολογικό του, ως ψευδώς βεβαιωθέντος γεγονότος, της μόνιμης κατοικίας του άνω συγκατηγορουμένου επί διετία στο χωρίο ... και της αναφοράς στο διατακτικό ότι και ο άνω συγκατηγορούμενος είχε υποβάλει στο ΑΣΕΠ υπεύθυνη δήλωση στην οποία επισύναψε μεταξύ άλλων δικαιολογητικών και την αναφερόμενη ψευδή βεβαίωση του Προέδρου του Τοπικού Συμβουλίου ..., όπου "ανακριβώς" φέρεται κάτοικος ... πλέον της διετίας. Ήτοι δεν υπάρχει καμία ασάφεια ή αντίφαση μεταξύ αιτιολογικού και διατακτικού, που αλληλοσυμπληρώνονται και αποτελούν ενιαίο σύνολο και η προσβαλλόμενη απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσεως. Επομένως, ο συναφής, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ, λόγος αναιρέσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.
Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 333, 364 και 369 του ΚΠοινΔ, σε συνδυασμό προς εκείνη του άρθρου 171 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, προκύπτει ότι η λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας, προς σχηματισμό της κρίσεώς του για την ενοχή του κατηγορουμένου, εγγράφων που δεν αναγνώσθηκαν, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, διότι έτσι αποστερείται ο κατηγορούμενος του από το άρθρο 358 ΚΠοινΔ δικαιώματός του να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Εξάλλου, ναι μεν στα συντασσόμενα πρακτικά της δημοσίας συζητήσεως δεν είναι απαραίτητο να καταχωρισθεί το περιεχόμενο του εγγράφου που αναγνώσθηκε, πρέπει όμως να αναγράφονται τα στοιχεία που το προσδιορίζουν, έτσι ώστε να είναι δυνατόν να διαγνωσθεί σε ποια έγγραφα στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου και αν αυτά έχουν πραγματικά αναγνωσθεί, γιατί διαφορετικά παραβιάζονται οι ως άνω διατάξεις, που επιβάλλουν την ανάγνωση στο ακροατήριο των εγγράφων, τα οποία έλαβε υπόψη του για το σχηματισμό της κρίσεώς του για την ενοχή του κατηγορουμένου και δημιουργείται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως, για απόλυτη ακυρότητα κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, κατά τα άρθρα 171 παρ. 1δ' και 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠοινΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 3841/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, ως Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου ... Δήμου Κιλκίς, καταδικάσθηκε σε δεύτερο βαθμό, για ψευδή βεβαίωση περί μονίμου κατοικίας επί διετία, του για ηθική αυτουργία στη ψευδή αυτή βεβαίωση συγκατηγορουμένου του Χ2. Όπως προκύπτει από το σκεπτικό της εν λόγω αποφάσεως, το Δικαστήριο, για το σχηματισμό της καταδικαστικής κρίσεώς του, έλαβε υπόψη, πλην άλλων και τα εξής έγγραφα που ρητά αναφέρει: α) την 258/12-1-1999 απόφαση του Δημάρχου Κιλκίς, δυνάμει της οποίας είχε εξουσιοδοτηθεί ο κατηγορούμενος να υπογράφει βεβαιώσεις μονίμου κατοικίας, προκύπτουσας από αυτή της αρμοδιότητας του αναιρεσείοντος να εκδίδει τέτοιες βεβαιώσεις, β) την 1711/2003 απόφαση του ΑΣΕΠ, με την οποία αποφασίστηκε η διαγραφή από τον πίνακα επιτυχόντων του επιτυχόντος στο διαγωνισμό της ΑΤΕ ως άνω συγκατηγορουμένου του και απορριφθέντος λόγω χρησιμοποιήσεως της ψευδούς αυτής βεβαιώσεως, γ) το 1725/2003 έγγραφο της Διευθύνσεως Ανθρώπινου Δυναμικού της ΑΤΕ, με το οποίο γνωστοποιήθηκε στην επιλαχούσα στον ίδιο διαγωνισμό της ΑΤΕ πολιτικώς ενάγουσα Ψ η διαγραφή από τους πίνακες του Χ2 λόγω χρησιμοποιήσεως του άνω ψευδούς στοιχείου και ο διορισμός αυτής στην ΑΤΕ και δ) οκτώ υπεύθυνες δηλώσεις. Aπό τα πρακτικά της ιδίας αποφάσεως δεν προκύπτει ότι, μεταξύ των 132 εγγράφων που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, συμπεριλαμβάνονται και τα παραπάνω τρία πρώτα έγγραφα που έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο. Όμως, α) η άνω 258/1999 απόφαση του Δημάρχου Κιλκίς, αποτελεί στοιχείο της εναντίον του αναιρεσείοντος κατηγορίας, περιλαμβάνεται ρητά σε αυτή, την οποία γνώριζε ο κατηγορούμενος και είχε τη δυνατότητα να αντικρούσει το περιεχόμενου του εγγράφου αυτού, β) τα λοιπά δύο έγγραφα δεν αναφέρονται μεν αυτά ως αναγνωσθέντα, ούτε και στα πρακτικά της πρωτόδικης δίκης που αναγνώσθηκαν, όμως προκύπτει και μάλιστα κατά τρόπο σαφή και πλήρη το περιεχόμενό τους, δηλαδή το γεγονός της απολύσεως του κατηγορουμένου από την ΑΤΕ και της προσλήψεως στη θέση του της πολιτικώς ενάγουσας, από τα άλλα αποδεικτικά μέσα, που αναφέρονται στα πρακτικά και έλαβε υπόψη το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, όπως από την κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας, από την απολογία του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου και από τα λοιπά αναγνωσθέντα έγγραφα, το με αριθμό 9493/2003 του ΑΣΕΠ προς το Δήμο Κιλκίς περί ανακλήσεως της ψευδούς βεβαιώσεως και τις 90/7233/2003, 203/2003 και 18866/2003 αποφάσεις του Δημάρχου Κιλκίς. Όσον αφορά τις, με αύξοντα αριθμό 41 αναγνωσθείσες στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, "οκτώ υπεύθυνες δηλώσεις", από την επισκόπηση των πρακτικών της πρωτόδικης 219, 237/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Κιλκίς (σελ. 15-16), σαφώς προκύπτει ότι οι δηλώσεις αυτές είναι έγγραφα που προσκομίστηκαν από τους κατηγορουμένους και αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, προσδιορίστηκε ειδικότερα έτσι η ταυτότητά τους και το περιεχόμενό τους και έλαβαν πλήρως γνώση τούτων οι συνήγοροι των δύο κατηγορουμένων, ο συνήγορος μάλιστα του συγκατηγορουμένου Χ2, υπέβαλε αίτημα στο πρωτόδικο Δικαστήριο, "να κληθούν όλοι αυτοί των υπευθύνων δηλώσεων για να καταθέσουν αν όντως ο δεύτερος κατηγορούμενος είναι ή όχι κάτοικος ...". ’ρα οι άνω αναγνωσθείσες οκτώ υπεύθυνες δηλώσεις, με την ανάγνωσή τους, κατέστησαν πλήρως γνωστές ως προς την ταυτότητά τους και το περιεχόμενό τους, στον κατηγορούμενο και νυν αναιρεσείοντα και στο συνήγορό του, ο οποίος και μπορούσε να ασκήσει το από το άρθρο 358 ΚΠοινΔ δικαίωμά του. Επομένως, ο συναφής από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α του ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως για απόλυτη ακυρότητας της διαδικασίας πρέπει να απορριφθεί.
Μετά ταύτα, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-2-2009 αίτηση του Χ1 περί αναιρέσεως της 3841/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Και.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Ιανουαρίου 2010.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή