Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 467 / 2013    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Πραγματικά περιστατικά. Αυτοκινητικό ατύχημα Αθώωση του κατηγορουμένου, ο οποίος οδηγώντας δίκυκλη μοτοσικλέτα παρέσυρε πεζό, πού προσπαθούσε να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα, με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό του. Ποινική Δικονομία. Αναίρεση Εισαγγελέως κατά της αθωωτικής απόφασης Λόγοι. Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ασάφειες στην αιτιολογία της απόφασης, αφού δεν αναφέρεται η ταχύτητα με την οποία έβαινε η μοτοσικλέτα, το πλάτος του οδοστρώματος, η απόσταση που είχε διανύσει ο πεζός στο οδόστρωμα και η απόσταση στην οποία εκτινάχθηκε μετά τη σύγκρουση ο πεζός. Αναιρεί την απόφαση για τους ως άνω λόγους.




ΑΡΙΘΜΟΣ 467/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη - Εισηγήτρια και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου-Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου περί αναιρέσεως της αποφάσεως 68963/2011 του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον K. L. του Q., κάτοικο ..., που δεν παρέστη και πολιτικώς ενάγουσα την Χ. Γ. του Δ., κάτοικο ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Πιττερό.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ' αριθμ. 16/2012 και με ημερομηνία 29 Φεβρουαρίου 2012 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 301/12.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της πολιτικώς ενάγουσας που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ. 2 εδ. α' του ΚΠΔ προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε καταδικαστικής ή αθωωτικής αποφάσεως, οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και αυτός της ελλείψεως της απαιτούμενης από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Ειδικά, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας, που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ν.δ. 53/1974), και δεδομένου ότι στην ποινική δίκη αντικείμενο αποδείξεως αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, τέτοια έλλειψη αιτιολογίας, που ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει είτε όταν δεν εκτίθενται στην απόφαση καθόλου ή εκτίθενται ελλιπώς ή κατά τρόπο ασαφή τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, είτε όταν δεν αιτιολογεί το δικαστήριο γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται στα πρακτικά. Περαιτέρω περίπτωση εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, η οποία ιδρύει λόγον αναίρεσης κατά της απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 510 παρ. 1 Ε' ΚΠΔ, υπάρχει όχι μόνο όταν το Δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα περιστατικά που δέχτηκε στην διάταξη που εφαρμόστηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της απόφασης, το οποίο αναγόμενο στα στοιχεία και την ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, περιλαμβάνει στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό, ασάφειες αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον ’ρειο Πάγο, της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.
Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 302 παρ. 1 και 28 του ΠΚ προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπόμενου από αυτές εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται αντικειμενικά μεν πρόκληση θανάτωσης άλλου, υποκειμενικά δε α) μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλόμενης, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχής, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει, βάσει των νομικών κανόνων, των συνηθειών που επικρατούν στις συναλλαγές και της κοινής πείρας και λογικής και β) δυνατότητα αυτού, βάσει των προσωπικών περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο, από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε (άνευ συνειδήσεως αμέλεια), είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν (συνειδητή αμέλεια) και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του δράστη και του επελθόντος αποτελέσματος.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθ. 68963/2011, απόφασή του, το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, που δίκασε σε πρώτο βαθμό, κήρυξε αθώο, κατά πλειοψηφία, τον κατηγορούμενο, ήδη αναιρεσίβλητο της αποδιδόμενης σ' αυτόν αξιόποινης πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Από την απόφαση αυτή προκύπτει ότι το παραπάνω Δικαστήριο δέχθηκε, αφού εκτίμησε τα αναφερόμενα σ' αυτή, κατ' είδος, αποδεικτικά μέσα, ήτοι τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας που εξετάσθηκαν στο δικαστήριο, των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά και την απολογία του κατηγορουμένου, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα εξής: Την 27-4-2009 και περί ώρα 12.00' ο κατηγορούμενος οδηγούσε την υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... δίκυκλη μοτοσυκλέτα του επί της Λεωφ. Μεσογείων, με κατεύθυνση από Αθήνα προς Σταυρό Αγ. Παρασκευής και συγκεκριμένα οδηγούσε αυτή επί της αριστερής λωρίδας. Όταν αυτός πλησίασε επί του οικοδομ. αριθμού 362 συνέχισε κανονικά την πορεία του, δεδομένου ότι οι φωτεινοί σηματοδότες που υπήρχαν στην πορεία του είχαν πράσινη φωτεινή ένδειξη. Την ίδια ώρα ο Δ. Γ., ετών 77, βάδιζε πεζός επί της ιδίας λεωφόρου και η πρόθεσή του ήταν να διασχίσει κάθετα το οδόστρωμα αυτής, ώστε να μεταβεί στην απέναντι πλευρά του δρόμου. Συγκεκριμένα δε αυτός βάδιζε δεξιά σε σχέση με την πορεία της μοτοσυκλέτας. Ο τελευταίος κατήλθε από το πεζοδρόμιο, σε σημείο της λεωφόρου όπου δεν υπάρχουν φωτεινοί σηματοδότες, ούτε διάβαση πεζών και άρχισε να διασχίζει το οδόστρωμα. Φθάνοντας δε στην αριστερή λωρίδα της λεωφόρου η προαναφερόμενη μοτοσυκλέτα επέπεσε επ' αυτού, με συνέπεια τον τραυματισμό του πεζού, εξαιτίας του οποίου στη συνέχεια επήλθε ο θάνατός του. Από το πρόχειρο σχεδιάγραμμα που συνέταξαν τα αρμόδια αστυνομικά όργανα αποδεικνύεται ότι λίγα μέτρα προ του σημείου του ατυχήματος επί του δρόμου υπάρχει τόσο διάβαση πεζών, όσο και φωτεινοί σηματοδότες. Ωστόσο ο πεζός δεν θέλησε να διασχίσει το οδόστρωμα συμμορφούμενος στις παραπάνω ενδείξεις. Από τις χαραγές δε της μοτοσυκλέτας η οποία μετά το ατύχημα επέπεσε επί του οδοστρώματος και σύρθηκε επ' αυτού καθώς και από το σημείο, όπου ευρέθησαν ίχνη αίματος αποδεικνύεται ότι η μοτοσυκλέτα δεν είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα. Ο κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως τον πεζό και θέλησε να κάνει αποφευκτικό ελιγμό, δίχως όμως να κατορθώσει να αποφύγει την πτώση του επί του πεζού. Η διακοπή δε της πορείας της μοτοσυκλέτας εκ μέρους του κατηγορουμένου ήταν ανέφικτη, διότι ο τελευταίος δεν είχε εκκινήσει την πορεία του μετά την προσωρινή ακινητοποίηση της μοτοσυκλέτας του προ κόκκινης ένδειξης φωτεινού σηματοδότη αλλά συνέχιζε αυτή κανονικά, δεδομένου ότι ο σηματοδότης ο οποίος βρισκόταν λίγα μέτρα προ του ατυχήματος είχε ένδειξη πράσινη. Ενόψει τούτων καμία αμέλεια δεν βαρύνει τον κατηγορούμενο, αντίθετα ο πεζός αιφνίδια, κατήλθε από το πεζοδρόμιο και διέσχισε την εν λόγω οδό, δίχως να χρησιμοποιήσει την διάβαση πεζών, η οποία βρισκόταν μόλις τριάντα μέτρα από τον τόπο του ατυχήματος (βλ. σχετική έκθεση αυτοψίας και παρά το γεγονός, ότι λόγω της ηλικίας του (77 ετών) η κίνησή του χαρακτηριζόταν από βραδυπορία. Κατ' ακολουθίαν αυτών πρέπει ο κατηγορούμενος να κηρυχθεί αθώος. Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, δεν έχει την απαιτούμενη από το Σύνταγμα και την διάταξη του άρθρου 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, δεδομένου ότι έχει ασάφειες και κενά αφού εκτίθενται ελλιπώς και κατά τρόπο ασαφή τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία. Ειδικότερα, κατά την εξιστόρηση των πραγματικών περιστατικών που έλαβαν χώρα, κατά το επισυμβάν, θανατηφόρο ατύχημα, αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος, οδηγώντας τη με αριθμό ... δίκυκλη μοτοσικλέτα του, εκινείτο, επί της Λεωφόρου Μεσογείων, στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας, πλησίον της διαχωριστικής νησίδας, ενώ το θύμα (πεζός) επιχείρησε να διασχίσει κάθετα την ως άνω Λεωφόρο, κινούμενος από δεξιά προς αριστερά σε σχέση με την πορεία του κατηγορουμένου, και ότι ενώ ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε εγκαίρως τον πεζό δεν κατόρθωσε να τον αποφύγει. Η ως άνω όμως εξιστόρηση των συνθηκών του ατυχήματος, είναι ελλιπής, αφού δεν αναφέρονται κρίσιμα στοιχεία για τη διακρίβωση των συνθηκών του, καίτοι τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από το πρόχειρο σχεδιάγραμμα που συνέταξε ο αρμόδιος αστυνομικός, στα πλαίσια της διενεργηθείσας για το ατύχημα προανάκρισης. Ειδικότερα, δεν αναφέρεται ότι η παραπάνω λεωφόρος, στην οποία συνέβη το ένδικο ατύχημα, είχε τρία ρεύματα κυκλοφορίας και το συνολικό πλάτος της ήταν περί τα 10,50 μέτρα. Δεν προσδιορίζεται στο ως άνω σκεπτικό, ποια απόσταση είχε διασχίσει ο πεζός, επί της λεωφόρου, παρότι από το παραπάνω σχεδιάγραμμα προκύπτει, ότι αυτή ήταν περί τα 8 μέτρα, ώστε να διακριβωθεί αν είχε τη δυνατότητα αντίδρασης και αποφυγής του ατυχήματος ο κατηγορούμενος. Στη συνέχεια αναφέρεται, ότι από τις χαραγές της μοτοσικλέτας, η οποία μετά το ατύχημα, επέπεσε επί του οδοστρώματος και σύρθηκε επ' αυτού καθώς και από το σημείο που βρέθηκαν ίχνη αίματος αποδεικνύεται ότι η μοτοσικλέτα δεν είχε αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα. Όμως τα παραπάνω είναι ασαφή καθόσον δεν προσδιορίζεται α) το μήκος των χαραγών επί του οδοστρώματος, το οποίο από το ως άνω σχεδιάγραμμα προκύπτει ότι είναι 15 μ. και β) το μήκος της απόστασης εκτίναξης του πεζού που ήταν περί τα 7 μέτρα, ούτε βέβαια προσδιορίζεται η ταχύτητα της μοτοσικλέτας, την οποία θεωρεί ότι δεν ήταν μεγάλη, και η οποία αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη διακρίβωση των συνθηκών του ενδίκου ατυχήματος. Στη συνέχεια αποφαίνεται ότι ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με υπαιτιότητα για την επέλευση του ατυχήματος ενώ αποκλειστικά υπαίτιος για αυτό είναι ο παθών, ο οποίος διέσχισε κάθετα το οδόστρωμα, από σημείο μάλιστα που δεν υπήρχε διάβαση πεζών. Οι παραπάνω παραδοχές είναι σε κάθε περίπτωση ασαφείς, αφού δεν προσδιορίζονται όλα τα παραπάνω κρίσιμα στοιχεία. Ενόψει των ανωτέρω ασαφειών, η παραδοχή της προσβαλλόμενης ότι ο παθών διέσχισε κάθετα το οδόστρωμα, από σημείο μάλιστα που δεν υπήρχε διάβαση πεζών δεν αίρει αυτή και μόνη την υπαιτιότητα του κατηγορουμένου - αναιρεσείοντος και την εντεύθεν ενοχή του.
Συνεπώς, με τις ως άνω ελλείψεις, ασάφειες και αντιφάσεις καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος για την αθωωτική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας με αποτέλεσμα η προσβαλλόμενη απόφαση να στερείται και νόμιμης βάσεως. Κατόπιν αυτών οι λόγοι της αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1Δ' και Ε' είναι βάσιμοι στην ουσία και πρέπει να γίνουν δεκτοί, να γίνει δε δεκτή η αίτηση της αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο δικαστήριο που τη εξέδωσε, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (αρθ.519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 68963/2011 απόφαση του Γ' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκε ο κατηγορούμενος L. K. του G., αθώος του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Και
Παραπέμπει την υπόθεση, για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή