Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 880 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 880/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια Ιωάννη Παπουτσή και Ιωάννη Παπαδόπουλο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξουσία δικηγόρο του Μαρία Γούση-Γωνιοτάκη, περί αναιρέσεως της 660-661/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Αυγούστου 2008 αίτησή του καθώς και στους από 22 Ιανουαρίου 2009 προσθέτους λόγους αναιρέσεως, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1482/2008.

Αφού άκουσε Την πληρεξουσία δικηγόρο του αναιρεσείοντος που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η απαιτούμενη κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, εκτείνεται και στις παρεμπίπτουσες αποφάσεις του δικαστηρίου, ανεξάρτητα αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική ή ελεύθερη κρίση του. 'Ετσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση του Δικαστηρίου που απορρίπτει το αίτημα του κατηγορουμένου για αναβολή της δίκης λόγω σημαντικών αιτίων, κατά το άρθρο 349 του ΚΠΔ, πρέπει να είναι ιδιαίτερα αιτιολογημένη, εφόσον βέβαια το αίτημα υποβάλλεται παραδεκτά και είναι ορισμένο, αλλιώς ιδρύεται ο ανωτέρω λόγος αναιρέσεως για ελλιπή αιτιολογία. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ'αριθμ. 660-661/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και τα πρακτικά της, ο ήδη αναιρεσείων εκπροσωπήθηκε στη δίκη από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Γούση-Γωνιοτάκη, η οποία υπέβαλε το ακόλουθο αίτημα: "ο κατηγορούμενος ήρθε αργά σε μένα και δεν πρόλαβα να ενημερωθώ πλήρως για την υπόθεση, επειδή είχα και φόρτο εργασίας. Πρωτοδίκως είχε διοριστεί αυτεπαγγέλτως συνήγορος υπεράσπισης του κατηγορουμένου. Υπάρχουν έγγραφα στη δικογραφία που δεν πρόλαβα να μελετήσω. Γι'αυτό ζητώ την αναβολή της εκδίκασης της υπόθεσης". Επί του αιτήματος αυτού ο Εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψή του ως αορίστου και το Δικαστήριο το απέρριψε με την αιτιολογία ότι ο επικαλούμενος από την πληρεξουσία δικηγόρο φόρτος εργασίας ως λόγος αναβολής, δεν αποτελεί αιτία και λόγος αναβολής. Το ανωτέρω αίτημα όπως διατυπώθηκε ήταν αόριστο, γιατί δεν αναφέρθηκαν περιστατικά που ήταν απαραίτητα για να κριθεί το δικαιολογημένο της αναβολής. Συγκεκριμένα δεν αναφέρθηκε ώστε ανατέθηκε η υπόθεση στην πληρεξουσία δικηγόρο, σε τι συνίστατο ο φόρτος εργασίας της και ποια έγγραφα της δικογραφίας δεν πρόλαβε να μελετήσει. Επομένως το αίτημα αυτό ήταν απαράδεκτο και δεν απαιτείτο ιδιαίτερη αιτιολογία για την απόρριψή του, η δε αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης που αναφερόταν στο φόρτο εργασίας της πληρεξουσίας δικηγόρου, τέθηκε ως εκ περισσού.
Συνεπώς ο πρώτος λόγος αναιρέσεως του δικογράφου των προσθέτων λόγων αναιρέσεως, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ που αφορά σε αναιτιολόγητη απόρριψη του αιτήματος αναβολής, είναι απαράδεκτος.
Κατά το άρθρο 216 παρ.1 και 3 του ΠΚ, όποιος καταρτίζει πλαστό ή νοθεύει έγγραφο με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση του άλλον σχετικά με γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών. Η χρήση του εγγράφου από αυτόν θεωρείται ως επιβαρυντική περίπτωση. Αν ο υπαίτιος σκόπευε να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον περιουσιακό όφελος βλάπτοντας τρίτον ή σκόπευε να βλάψει άλλον τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών εάν το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 73.000 ευρώ. Με την ίδια ποινή τιμωρείται ο υπαίτιος που διαπράττει πλαστογραφίες κατ'επάγγελμα ή κατά συνήθεια και το συνολικό όφελος ή η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 15.000 ευρώ. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της πλαστογραφίας απαιτείται αντικειμενικώς μεν η κατάρτιση πλαστού εγγράφου από τον υπαίτιο, ο οποίος το εμφανίζει ότι καταρτίστηκε από άλλον ή η υπόθεση γνήσιου εγγράφου, δηλαδή η αλλοίωση της έννοιας του περιεχομένου του, υποκειμενικώς δε δόλος που περιλαμβάνει τη γνώση και τη θέληση των πραγματικών περιστατικών, τα οποία απαρτίζουν την πράξη και περαιτέρω σκοπός του υπαιτίου να παραπλανήσει με τη χρήση του πλαστού ή νοθευμένου εγγράφου άλλον για γεγονός που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, οι οποίες αναφέρονται στην παραγωγή, διατήρηση, μεταβολή, μεταβίβαση ή απόσβεση δικαιώματος ή έννομης σχέσης ή κατάστασης δημόσιας ή ιδιωτικής φύσης. Εξάλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ'αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Η απαιτούμενη κατά τα άνω αιτιολογία περιλαμβάνει και την αναφορά των αποδεικτικών μέσων από τα οποία το δικαστήριο οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση. Τα αποδεικτικά μέσα δηλαδή πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω και κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ) χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε από το καθένα. Για την ύπαρξη τέτοια αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν αποτελεί όμως λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα που λεπτομερώς κατ'είδος αναφέρει, ήτοι από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου αυτού, την ανάγνωση των εγγράφων, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης και από όλη γενικά την αποδεικτική διαδικασία, αποδείχτηκαν τα παρακάτω περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος στις ... στις 31.8.2002, 25.9.2002, 26.9.2002, 29.9.2002, 15.10.2002, 15.11.2002, 15.12.2002, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ιδίου εγκλήματος κατήρτισε πλαστά, έγγραφα με σκοπό να παραπλανήσει με τη χρήση τους άλλον σχετικά με γεγονός που μπορούσε να έχει έννομες συνέπειες, ενώ η πράξη της πλαστογραφίας έγινε από υπαίτιο που διαπράττει πλαστογραφίες κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια και το συνολικό όφελος και η συνολική ζημία υπερβαίνουν το ποσό των 15.000 ευρώ. Ειδικότερα στις 31-8.-2002 έθεσε χωρίς τη συναίνεση κατ' απομίμηση την υπογραφή της εγκαλούσας ... στη θέση του εκδότη στην υπ'αριθ. ... επιταγή αναγράφοντας ως τόπο έκδοσης τη ... ως χρόνο έκδοσης τις 31-8-2002 και ως πληρωτέο ποσό αυτό των 6.800 ευρώ, στις 25-9-2002 έθεσε χωρίς τη συναίνεση κατ' απομίμηση την υπογραφή της εν λόγω εγκαλούσας στη θέση του εκδότη στην υπ' αριθ. ... επιταγή αναγράφοντας ως τόπο έκδοσης τη ... ως χρόνο έκδοσης τις 25-9-2002 και ως πληρωτέο ποσό αυτό των 9.846 ευρώ, στις 26-9-2002 έθεσε χωρίς τη συναίνεση κατ' απομίμηση την υπογραφή της εν λόγω εγκαλούσας στη θέση του εκδότη στην υπ' αριθ. ... επιταγή αναγράφοντας ως τόπο έκδοσης τη ..., ως χρόνο έκδοσης τις 26-9-2002 και ως πληρωτέο ποσό αυτό των 12.500 ευρώ, στις 29-9-2002 έθεσε χωρίς -τη συναίνεση κατ' απομίμηση την υπογραφή της εν λόγω εγκαλούσας στη θέση του εκδότη στην υπ' αριθ. ... επιταγή αναγράφοντας ως τόπο έκδοσης -τη ... ως χρόνο έκδοσης τις 29-9-2002 και ως πληρωτέο ποσό αυτό των 13.728 ευρώ, στις 15-10-2002 έθεσε χωρίς τη συναίνεση κατ' απομίμηση την υπογραφή της εν λόγω εγκαλούσας στη θέση του εκδότη στην υπ1 αριθ. ... επιταγή αναγράφοντας ως τόπο έκδοσης τη ... ως χρόνο έκδοσης τις 15-10-1 2002 και ως πληρωτέο ποσό αυτό των 4.695 ευρώ, στις 15-11-1 2002 έθεσε χωρίς τη συναίνεση κατ' απομίμηση την υπογραφή της εν λόγω εγκαλούσας στη θέση του εκδότη στην υπ' αριθ. ... επιταγή αναγράφοντας ως τόπο έκδοσης τη ... ως χρόνο έκδοσης τις 15-11-2002 και ως πληρωτέο ποσό αυτό των 5.422 ευρώ, στις 15-12-2002 έθεσε χωρίς τη συναίνεση κατ' απομίμηση την υπογραφή της εν λόγω εγκαλούσας στη θέση του εκδότη στην υπ' αριθ. ... επιταγή αναγράφοντας ως τόπο έκδοσης τη ... ως χρόνο έκδοσης τις 15-12-2002 και ως πληρωτέο ποσό αυτό των 16.650 ευρώ. Ο δε σκοπός του ήταν να παραπλανήσει με τη χρήση των ανωτέρω πλαστών εγγράφων τους περαιτέρω κομιστές τους, καθώς και τους υπαλλήλους της πληρώτριας τράπεζας (Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος) ως προς το ότι οι ανωτέρω επιταγές ήταν γνήσιες λόγω του ότι δήθεν η εγκαλούσα ... τις είχε θέσει σε κυκλοφορία αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την πληρωμή τους. το οποίο γεγονός ήταν πρόσφορο για την επίτευξη της πληρωμής τους από την πληρώτρια τράπεζα μέσω της καταβολής του πληρωτέου ποσού καθεμίας εξ αυτών στον τελευταίο κομιστή με αντίστοιχη επιβάρυνση του τραπεζικού λογαριασμού της εγκαλούσας, αλλά και για τη δημιουργία υποχρέωσης της εγκαλούσας στους κομιστές των επιταγών σχετικά με την εξόφληση των ανωτέρω επιταγών σε περίπτωση μη πληρωμής τους από την πληρώτρια τράπεζα. Από την επανειλημμένη δε τέλεση της ανωτέρω πράξης προκύπτει ότι ο σκοπός του ήταν ο πορισμός χρηματικών ποσών ως πηγή γι' αυτόν εισοδήματος, καθώς και η σταθερή ροπή του προς διάπραξη του εν λόγω εγκλήματος ως στοιχείο της προσωπικότητάς του, ενώ η συνολική ζημία σε βάρος της περιουσίας της εγκαλούσας και το συνολικό γι αυτόν όφελος ανήλθε στο ποσό των 69.641 ευρώ. Τα προαναφερόμενα προκύπτουν ιδία από τις δύο γραφολογικές γνωμοδοτήσεις της δικαστικής γραφολόγου ... και τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο αυτού του Δικαστηρίου. 'Αλλωστε η εγκαλούσα δεν είχε καμμία συναλλαγή με τον κατηγορούμενο για να δικαιολογείται η έκδοση των επιταγών. Αντίθετα ο κατηγορούμενος αγόραζε από τη μηνύτρια ποσότητες τυροκομικών προϊόντων και αυτός ήταν ο οφειλέτης προς αυτήν. Μάλιστα δε για τυροκομικά προϊόντα που προμηθεύτηκε από το τυροκομείο της μηνύτριας εξέδωσε επιταγές χωρίς αντίκρυσμα, με αποτέλεσμα αυτή να υποστεί έτι μεγαλύτερη ζημία. Πρέπει επομένως να κηρυχθεί ένοχος κατά τα στο διατακτικό ειδικότερα, οριζόμενα...". Με τις ανωτέρω παραδοχές του το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ'αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά τα οποία αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της πλαστογραφίας κατ'εξακολούθηση κατ'επάγγελμα και κατά συνήθεια και με συνολικό όφελος και συνολική ζημία ανώτερη των 15.000 ευρώ, για την οποία καταδικάστηκε σε ποινή καθείρξεως πέντε ετών. Επίσης περιέχει η απόφαση και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή των ανωτέρω περιστατικών στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις, ενώ προκύπτει με βεβαιότητα ότι έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία κατ'είδος αναφέρει και στα οποία περιλαμβάνει και τα αναγνωσθέντα έγγραφα. Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ μοναδικός λόγος της αναιρέσεως του κύριου δικογράφου και δεύτερος και τρίτος λόγος του δικογράφου των πρόσθετων λόγων, με τους οποίους αποδίδεται στην απόφαση έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, συνιστάμενη στο ότι α) στήριξε την κρίση της μόνο στις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και δεν έλαβε υπόψη της τα προσκομισθέντα από αυτόν έγγραφα, β) δεν εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος και γ) δεν περιέχει τις αποδείξεις στις οποίες στηρίχθηκε η κρίση της καθώς και τους νομικούς λόγους που δικαιολογούν την υπαγωγή των περιστατικών που δέχτηκε στην ουσιαστική ποινική διάταξη της πλαστογραφίας, είναι αβάσιμοι, πρέπει δεν να σημειωθεί ότι δεν επικαλείται ο αναιρεσείων ότι προσκόμισε και άλλα έγγραφα τα οποία δεν αναγνώστηκαν, ώστε να προκύπτει εμμέσως ότι δεν λήφθηκαν υπόψη. Τέλος οι περιεχόμενες στο κύριο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως αιτιάσεις περί του ότι από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι οι επιταγές ήταν ευκολίας και ότι δεν ετέλεσε την αποδιδόμενη σ'αυτόν πράξη, είναι απαράδεκτες, γιατί πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Μετά από αυτά η αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι της αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρ. 583 παρ.1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 13-8-2008 αίτηση και τους από 22-1-2009 πρόσθετους λόγους του ..., για αναίρεση της υπ'αριθμ. 660-661/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Μαρτίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 31 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή