Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 585 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Φοροδιαφυγή.




Περίληψη:
Μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο. Αναίρεση καταδικαστικής αποφάσεως για ασαφή και αντιφατική αιτιολογία .




ΑΡΙΘΜΟΣ 585/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Χατζόπουλο, περί αναιρέσεως της 484/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Εδεσσας.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Εδεσσας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Ιουλίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1347/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει το λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν, από τη διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις που θεμελίωσαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους το δικαστήριο υπήγαγε τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά, πρέπει όμως, να συνάγεται από την απόφαση ότι όλα τα αποδεικτικά μέσα έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχέτισης, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.
2.- Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων, μεταξύ των άλλων λόγων, πλήττει την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 484/2008 απόφαση του κατ' έφεση δικάσαντος Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας με την οποία καταδικάσθηκε για την μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο και επιβλήθηκε σ' αυτόν ποινή φυλακίσεως είκοσι έξη (26) μηνών, για τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ λόγο αναιρέσεως της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Η προσβαλλόμενη απόφαση, με μνεία κατ' είδος όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία έλαβε υπόψη της, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση της τα ακόλουθα περιστατικά. "... Ο κατηγορού΅ενος στη ....., κατά τον κατωτέρω αναφερό΅ενο χρόνο, καθυστέρησε να καταβάλλει χρέη προς το Δη΅όσιο που ήταν βεβαιω΅ένα στις δη΅όσιες οικονο΅ικές υπηρεσίες( Δ.Ο.Υ) για χρονικό διάστη΅α ΅εγαλύτερο των τεσσάρων ΅ηνών, το συνολικό δε χρέος από κάθε αιτία, συ΅περιλα΅βανο΅ένων των κάθε είδους τόκων ή προσαυξήσεων ΅έχρι την η΅ερο΅ηνία σύνταξης του πίνακα χρεών χρεών, υπερβαίνει το ποσό των 120.000,00 ευρώ. Ειδικότερα, την 31-1-2002, είχε βεβαιωθεί σε βάρος του κατηγορου΅ένου από την Δ.Ο.Υ ....., το χρηματικό ποσό των 1.742.549,53 ευρώ (αποτελού΅ενο από κύρια οφειλή ύψους οφειλή 985.047,78 ευρώ και προσαυξήσεις ύψους 757.501,75 ευρώ) το οποίο αποτελούσε χρέος προς το Δη΅όσιο. Το ως άνω χρέος έπρεπε να καταβληθεί από τον κατηγορού΅ενο στην ανωτέρω Δ.Ο.Υ ΅έχρι την 1-6-2002, δηλαδή εντός τεσσάρων ΅ηνών από την ανωτέρω βεβαίωσή του, πλην ό΅ως, η ως άνω προθεσ΅ία παρήλθε χωρίς ο κατηγορού΅ενος να καταβάλει το εν λόγω χρέος το οποίο εξακολουθεί να οφείλει ΅έχρι σή΅ερα και το οποίο υπερβαίνει το ποσό των 120.000,00 ευρώ. Περαιτέρω, την 30-4-2002, είχε βεβαιωθεί σε βάρος του κατηγορου΅ένου από τη Δ.Ο.Υ ....., το χρη΅ατικό ποσό των 2.627,06 ευρώ (αποτελού΅ενο από κύρια οφειλή ύψους 1.523,82 ευρώ και προσαυξήσεις ύψους 1.103,24 ευρώ) το οποίο αποτελούσε χρέος προς το Δη΅όσιο. Το ως άνω χρέος έπρεπε να καταβληθεί από τον κατηγορού΅ενο στην ανωτέρω Δ.Ο.Υ ΅έχρι την 31-8-2002, δηλαδή εντός τεσσάρων ΅ηνών από την ανωτέρω βεβαίωση του, πλην ό΅ως, η ως άνω προθεσ΅ία παρήλθε χωρίς ο κατηγορού΅ενος να καταβάλει το εν λόγω χρέος. Τέλος, την 28-6-2002, είχε βεβαιωθεί σε βάρος του κατηγορου΅ένου από τη Δ.Ο.Υ ....., το χρη΅ατικό ποσό των 292,73 ευρώ (αποτελού΅ενο από κύρια οφειλή ποσού 172,80 ευρώ και προσαυξήσεις ποσού 119,93 ευρώ) το οποίο αποτελούσε χρέος προς το Δη΅όσιο και έπρεπε να καταβληθεί από τον κατηγορού΅ενο στην ανωτέρω Δ.Ο.Υ ΅έχρι την 29-10-2002, δηλαδή εντός τεσσάρων ΅ηνών από την ανωτέρω βεβαίωσή του, πλην ό΅ως, η ως άνω προθεσ΅ία παρήλθε χωρίς ο κατηγορού΅ενος να καταβάλει αυτό. Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο κατηγορού΅ενος, ΅ε περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλή΅ατος, τέλεσε την αξιόποινη πράξη για την οποία κατηγορείται αλλά για τις δεύτερη και τρίτη των ΅ερικότερων πράξεων που συνιστούν το ανωτέρω κατ' εξακολούθηση έγκλη΅α (δηλαδή τη ΅η καταβολή του ποσού των 2.627,06 ευρώ και του ποσού των 292,73 ευρώ) ο κατηγορού΅ενος θα πρέπει να κηρυχθεί αθώος επειδή οι ως άνω ΅ερικότερες πράξεις δεν είναι αξιόποινες αφού το ποσό του χρέους της καθε΅ίας από αυτές δεν υπερβαίνει το ποσό των 10.000,00 ευρώ, όπως προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 25 παρ. 1 παρ. α' του Ν.1882/1990 όπως ισχύει. Αντίθετα, ο κατηγορού΅ενος θα πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την πρώτη από τις ως άνω ΅ερικότερες πράξεις που συνίσταται στην εκ προθέσεως ΅η καταβολή του προαναφερθέντος ποσού των 1.742.549,53 ευρώ το οποίο δεν α΅φισβητείται από τον κατηγορού΅ενο και αποτελεί χρέος προς το Δημόσιο προερχό΅ενο από χρη΅ατικές ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο με βάση την υπ' αριθ΅. 225-226-227-228 & 235/2001 απόφαση του Πεvτα΅ελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης ΅ε την οποία αυτός καταδικάστηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης έξι ετών και συνολική χρη΅ατική ποινή 174.794.286 δραχ΅ών για τις αξιόποινες πράξεις της ηθικής αυτουργίας σε πλαστογραφία κατ' εξακολούθηση σε βάρος του Ελληνικού Δη΅οσίου και της λαθρε΅πορίας ... ".
Με αυτά που δέχθηκε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο 'Εδεσσας δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Π.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού στο σκεπτικό της αποφάσεως συμπληρούμενο από το διατακτικό έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες και αντιφάσεις. Ειδικότερα, ενώ το δικαστήριο δέχεται ότι η μη καταβολή προς το Δημόσιο του ποσού των 1.742.549,53 ευρώ (οφειλή 985.047,786 και προσαυξήσεις 757.501,75 ευρώ) αποτελεί χρέος από χρηματική ποινή που επιβλήθηκε σ' αυτόν με την προαναφερθείσα καταδικαστική απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, στη συνέχεια διαλαμβάνει ότι η επιβληθείσα στον κατηγορούμενο χρηματική ποινή ανέρχεται στο ποσό των 174.794.286 δραχμών, ποσό όμως που είναι ισάξιο όχι προς το ποσό των 985.047,786 ευρώ αλλά προς εκείνο των 512.969,29 ευρώ. Εντεύθεν δημιουργείται ασάφεια ως προς τις παραδοχές της αποφάσεως ότι το βασικό χρέος ανέρχεται στο ποσό των 985.047,786 ευρώ και όχι το μικρότερο εκείνο των 512.969,29 ευρώ επί του οποίου έπρεπε να υπολογισθούν και οι προσαυξήσεις, με συνέπεια να μη προκύπτει με σαφήνεια το πραγματικό ύψος του συνολικού ποσού το οποίο δέχεται ότι ο κατηγορούμενος οφείλει στο Δημόσιο. Όμως, με τις παραδοχές, αυτές, η αιτιολογία της αποφάσεως είναι ασαφής και αντιφατική και συνεπώς, ο εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ σχετικός λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρέλκει δε η έρευνα των λοιπών. Μετά ταύτα, πρέπει να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Π.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ.484/2008 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας. Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές άλλους από εκείνους οι οποίοι δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Φεβρουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 26 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή