Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 433 / 2008    (Ε, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Οπλοχρησία, Σωματική βλάβη επικίνδυνη.




Περίληψη:
Επικίνδυνη σωματική βλάβη και οπλοχρησία. Αιτιολογημένη η καταδίκη. Ορθή ερμηνεία και εφαρμογή εφαρμοσθεισών ουσιαστικού δικαίου ποινικών διατάξεων (309-308 ΠΚ και άρθρα 1 παρ. 1 εδ. α΄ και 2 εδ. γ΄, 14 Ν. 2168/1993). Απορρίπτει.





Αριθμός 433/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Κούκλη-Εισηγητή, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέτα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αντωνίου Μύτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέαα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ1 που παρέστη με την πληρεξουσία δικηγόρο του Βλασία Σεργάκη, για αναίρεση της 180/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ1, που δεν παραστάθηκε.
Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Απριλίου 2007 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 776/2007.

Αφού άκουσε Την πληρεξουσία δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 308 εδ.α' και β'και 309 ΠΚ συνάγεται, ότι για να χαρακτηρισθεί η σωματική βλάβη, δηλαδή η σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας κάποιου, ως επικίνδυνη, απαιτείται να επέλθει με τέτοιο τρόπο που θα μπορούσε να δημιουργήσει κίνδυνο της ζωής του ή βαριά σωματική του βλάβη είτε από το όργανο είτε από το μέσο που χρησιμοποιήθηκε είτε, τέλος από τον τρόπο που προξενήθκε η σωματική βλάβη, χωρίς να απαιτείται να πραγματώθηκε ο κίνδυνος της ζωής ή η επέλευση της βαριάς σωματικής βλάβης. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 14 του Ν.2168/1993, προκύπτει, ότι το έγκλημα της οπλοχρησίας, αποτελεί εξωτερικό όρο του αξιοποίνου της πράξεως που τελέστηκε με αυτήν και δεν είναι αυτοτελείς και ανεξάρτητο απ'αυτήν, αλλά παρεπόμενό της, για το λόγο ότι προϋποθέτει καταδικαστική απόφαση για την πράξη και δεν νοείται τέλεσή του χωρίς να υπάρχει και να τιμωρείται η κύρια πράξη. Ως χρήση όπλου, στην έννοια του οποίου περιλαμβάνεται ως μεταλλικό ρόπαλο και ο σιδερένιος σταυρός (μπουλονόκλειδο) (άρθρο 1 παρ.1 εδ.α' και παρ.2 εδ.γ' Ν.2168/1993 νοείται η χρησιμοποίηση αυτού προς πραγματοποίηση του επιδιωκομένου εγκληματικού σκοπού. 'Ετσι, οπλοχρησία συνιστά και η επίθεση με τον ως άνω μεταλλικό σταυρό (μπουλονόκλειδο) και η πρόκληση εντεύθεν σωματικής βλάβης στον παθόντα.
Η απαιτουμένη κατά τις διατάξεις των άρθρ. 93 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον κατ'άρθρ. 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν εκτίθενται σ'αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο καταδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία απεδείχθησαν τα περιστατικά αυτά και ο νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις που εφηρμόσθησαν. Περαιτέρω, εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει, όταν ο δικαστής αποδίδει διαφορετική έννοια σ'αυτή από εκείνη που πράγματι έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή υφίσταται, όταν ο δικαστής δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία εδέχθη, στην διάταξη που εφηρμόσθη. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης, που συνιστά λόγο αναίρεσης κατ'άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ υπάρχει και όταν η παραβίαση λαμβάνει χώραν εκ πλαγίου, γιατί δεν αναφέρονται στην απόφαση με σαφήνεια, πληρότητα και συγκεκριμένο τρόπο, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν κατά την κρίσιν του δικαστηρίου από την ακροαματική διαδικασία ή κατά την έκθεση αυτών υπάρχει αντίφαση είτε στην ίδια αιτιολογία είτε μεταξύ της αιτιολογίας και του διατακτικού της απόφασης ώστε να μην είναι εφικτός ο έλεγχος από τον 'Αρειο Πάγο για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου με την προσβαλλομένη απόφασή του και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ'είδος μνημονεύει εκήρυξε τον αναιρεσείοντα ένοχο επικίνδυνης σωματικής βλάβης και οπλοχρησίας και επέβαλε εις αυτόν συνολική ποινή φυλακίσεως εννέα (9) μηνών, ανασταλείσαν επί 3ετίαν, δεχθέν ειδικότερα τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά κατά πιστή μεταφορά: Στις 19-5-2001 και περί ώρα 10.30' ο μηνυτής Ψ1 μετέβη σε κτήμα της κόρης του στην θέση ".........." της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Μολάων Λακωνίας, για να επιτηρήσει συνεργείο περιφράξεως που εκτελούσε εργασίες περιφράξεως του κτήματος αυτού. Μετά δέκα πέντε λεπτά (00.15') περίπου της ώρας κατέφθασε στο όμορο κτήμα του ο κατηγορούμενος, ο οποίος απευθυνόμενος στον μηνυτή του είπε ότι "δεν τα φτιάχνετε καλά και εγώ θα τα γκρεμίσω", εννοώντας προδήλως ότι δεν περιφράσσεται σωστά το κτήμα και ότι ένεκα αυτού αυτός θα καταστρέψει την περίφραξη. Σημειωτέον ότι μεταξύ των εν λόγω μηνυτή και κατηγορουμένου υφίστανται δικαστικές διενέξεις η τελευταία των οποίων είχε λάβει χώρα τέσσερες ημέρες προ της ανωτέρω ημεροχρονολογίας. Στην προαναφερομένη παρατήρηση του κατηγορουμένου ο μηνυτής απευθυνόμενος προς αυτόν του είπε να φύγει και μετά τούτο δημιουργήθηκε επεισόδιο μεταξύ τους κατά το οποίο αλληλοεγρονθοκοπήθησαν για διάστημα περίπου δύο λεπτών της ώρας, μετά την πάροδο των οποίων το επεισόδιο έληξε και αμφότεροι αφού χώρισαν κατευθύνθησαν προς τα σταθμευμένα σε παρακείμενη αγροτική οδό αυτοκίνητα τους. Και ενώ ο μηνυτής κατευθύνετο προς το δικό του αυτοκίνητο, ο κατηγορούμενος αφού πήγε στο δικό του αυτοκίνητο, πήρε ένα μπουλονόκλειδο και έχοντας το κρυμμένο στην πλάτη του κατευθύνθηκε και πάλι προς τον μηνυτή, τον οποίον πλησίασε σε απόσταση ενός και ημίσεος περίπου μέτρου και σηκώνοντας ψηλά το μπουλονόκλειδο που κρατούσε δίκην σιδερένιου ροπάλου προσπάθησε να κτυπήσει με αυτό τον μηνυτή στο κεφάλι. Ο τελευταίος όμως τον αντελήφθη εγκαίρως και παρό,τι του ζήτησε να φύγει ο κατηγορούμενος δεν σταμάτησε αλλά του κατέφερε με το εν λόγω μπουλονόκλειδο κτύπημα στην πλάτη και εν συνεχεία παρά τις προσπάθειες του μηνυτή να αποφύγει τα κτυπήματα προβάλλοντας ως ασπίδα τα χέρια του, του κατάφερε κτυπήματα στην δεξιά και αριστερή κροταφική χώρα, στην περιοχή των οφθαλμών του, του μετώπου και στο αριστερό ημιθωράκιο, προκαλώντας του τις σωματικές βλάβες της εκχυμώσεως με έντονο εντύπωμα δεξιάς κροταφικής χώρας εκτάσεως 8X3 ΟΉ, εκχύμωση στο υπόσφαγμα (δε) οφθαλμού, εκχύμωση άνω και κάτω βλεφάρου αριστερού οφθαλμού με υπόσφαγμα τούτου, πολλαπλές εκχυμώσεις μετωπιαίας χώρας, εντύπωμα διαστάσεων 3X2 οπι αριστερής κροταφικής χώρας, απώλεια δέρματος διαμέτρου Ιαη δεξιάς και αριστερής παλάμης και θλάση αριστερού ημιθωρακίου στο ύψος της 10ης πλευράς. Τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά αποδεικνύονται α) από τις επ' ακροατηρίου του πρωτοβαθμίου και του δικαστηρίου τούτου καταθέσεις του μηνυτού, όπου αυτός εκθέτει με σαφήνεια τα ανωτέρω περιστατικά, οι οποίες δεν αναιρούνται από άλλα περί του αντιθέτου αποδεικτικά μέσα και δη την κατάθεση της ως άνω μάρτυρος υπερασπίσεως του κατηγρουμενού, γιατί η τελευταία δεν έχει άμεση γνώση και αντίληψη των περιστατικών αυτών, αλλ' ότι κατέθεσε το γνωρίζει εκ διηγήσεων του κατηγορουμένου, β) από το υπ' αριθμ. πρωτ: ........ ιατρικό πιστοποιητικό τύπου του Κέντρου Υγείας του Νομαρχιακού Γενικού Νοσοκομείου Μολάων, από το οποίο αποδεικνύονται οι ως άνω σωματικές του βλάβες, γ) το από ........ αντίγραφο του Βιβλίου Αδικημάτων - Συμβάντων του ΑΤ Μολάων Λακωνίας στο οποίο αναφέρεται η προσέλευση αμφοτέρων των εν προκειμένω αντιδίκων στο αστυνομικό αυτό τμήμα κατά την ανωτέρω ημερομηνία και δήλωσαν ο μεν μηνυτής ότι ο κατηγορούμενος του επετέθη με "ένα κλειδί" και δ) την από ............. Ιατροδικαστική Έκθεση του ιατρού της χειρουργικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Σπάρτης, στο οποίο επίσης εκτίθενται οι ως άνω σωματικές του βλάβες και επίσης ότι ο μηνυτής ένεκα αυτών των βλαβών του νοσηλεύεται από 19-5-2001. Περαιτέρω, εκ του ανωτέρω τρόπου με τον οποίον ο κατηγορούμενος κτύπησε τον μηνυτή στα ανωτέρω μέρη του σώματος του, του προαναφερομένου μέσου που αυτός προς τούτο χρησιμοποίησε και των εκτεθεισών συνθηκών υπό τις οποίες προκάλεσε στον μηνυτή τις σωματικές αυτές βλάβες, αποδεικνύεται το μεν ότι ο κατηγορούμενος ενεργώντας όπως προαναφέρεται, ήθελε να προξενήσει στον τελευταίο σωματικές βλάβες, και εγνώριζε ότι έτσι επιτυγχάνει τούτο, το δε ότι με την χρήση του σιδερένιου αυτού μπουλονόκλειδου και την πλήξη με αυτό ιδίως της κεφαλής και του θώρακος του μηνυτή, εντός των οποίων, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής, υπάρχουν και προστατεύονται ζωτικά και απαραίτητα για την ζωή και την διατήρηση αυτής όργανα του ανθρωπίνου σώματος, όπως ο εγκέφαλος, η καρδιά, οι πνεύμονες, οι αρτηρίες κλπ., και την ένεκα τούτων πλήξη και καταστροφή αυτών (ζωτικών τούτων οργάνων) μπορούσε να προκληθεί κίνδυνος της ζωής του (μηνυτή). Αποδεικνύεται επίσης ότι ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε^ το ως άνω μπουλονόκλειδο δίκην ροπάλου ως μέσο επιθέσεως και πλήξεως από κοντά με αυτό του μηνυτή, αφ' ενός μεν γνωρίζοντας ότι τούτο είναι μέσο που μπορεί να επιφέρει κακώσεις σε άλλον και δη στον μηνυτή, όπως τις προαναφερόμενες, και αφ' ετέρου, κατά τα εκτεθέντα, πράγματι με προς τούτο θέληση το χρησιμοποίησε και προκάλεσε με αυτό τις ως άνω σωματικές βλάβες στον μηνυτή, κάνοντας έτσι εκ προθέσεως παράνομη χρήση του ως άνω σιδερένιου μπουλονόκλειδου ως όπλου κατά την έννοια του νόμου, χωρίς η χρήση του αυτή να αποτελεί στοιχείο του εγκλήματος της, κατά τα κατωτέρω, επικίνδυνης σωματικής βλάβης. Ισχυρίζεται βεβαίως ο κατηγορούμενος, ότι ενήργησε όπως τφοπεριγράφεται ευρισκόμενος σε άμυνα και ειδικότερα να αποκρούσει την εκ μέρους του μηνυτή εκδηλωθείσα σε βάρος του άδικη επίθεση του αντιδίκου του αυτού. Όμως κατά τα ως αποδειχθέντα γενόμενα δεκτά περιστατικά τοιαύτη επίθεση δεν αποδείχθηκε ότι εκδηλώθηκε εκ μέρους του μηνυτή και συνεπώς ο ισχυρισμός του αυτός είναι απορριπτέος ως ουσία αβάσιμος, ανεξαρτήτως της αοριστίας του αφού αυτός δεν επικαλείται προς στοιχειοθέτηση του συγκεκριμένα περιστατικά. Ισχυρίζεται ακόμη ότι δεν χρησιμοποίησε όπλο, το οποίο άλλωστε και δεν βρέθηκε. Όμως και ο ισχυρισμός του αυτός είναι ουσία αβάσιμος και απορριπτέος, καθ' όσον εκ του είδους και της εκτάσεως, κατά τα εκτεθέντα, των ως άνω σωματικών βλαβών του μηνυτή ως και των σημείων του σώματος του στα οποία αυτές επηνέχθησαν, σε συνδυασμό με την μη αναιρούμενη από άλλο αποδεικτικό μέσο κατάθεση του μηνυτή, ως και την αμέσως ενώπιον του αστυνομικών του ΑΤ Μολάων, κατά την μετ' ολίγον από το ως άνω επεισόδιο προσέλευση αυτού και του κατηγορουμένου, σαφή δήλωση του, ότι ο κατηγορούμενος τον έπληξε με σιδερένιο κλειδί, σαφώς αποδεικνύεται η χρήση του εν λόγω μπουλονόκλειδου από τον κατηγορούμενο για την τέλεση των αξιοποίνων αυτών πράξεων. Υπό τα εκτεθέντα και ως αποδειχθέντα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά, το μεν αποδεικνύεται ότι με τις ανωτέρω πράξεις του ο κατηγορούμενος, ο κατηγορούμενος τέλεσε σε βάρος του μηνυτή τις αξιόποινες πράξεις α) της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και β) της οπλοχρησίας για την τέλεση της πρώτης πράξεως. Με τις παραδοχές αυτές η προσβαλλόμενη απόφαση διέλαβε την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει εις αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, που αποδείχθηκαν από την αποδεικτική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και της οπλοχρησίας, για τα οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά καθώς και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους υπήγαγε τα περιστατικά αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 308-309 ΠΚ και 1 παρ.1 εδ. α' και 2 εδ.γ', και 14 Ν.2168/1993 και τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, με την παραδοχή δηλαδή ασαφών, ελλειπών ή αντιφατικών αιτιολογιών.
Συνεπώς, αμφότεροι οι λόγοι αναιρέσεως, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως και περί εσφαλμένης ερμηνεία και εφαρμογής των ως άνω, ουσιαστικού δικαίου, ποινικών διατάξεων, πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι και καθό μέρος, με τους λόγους αυτούς πλήττεται η, αναιρετικώς ανέλεγκτη, περί τα πράγματα κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (... "ο μηνυτής Ψ1 κατέθεσε επ'ακροατηρίω απερίφραστα ότι..." του λέω "ρε τι θέλεις".. ενώ στην προανακριτική κατάθεσή του αναφέρει πάλι ότι "... προσπάθησε να με κτυπήσει..." "εγώ αντέδρασα..." "η από .......... ιατροδικαστική έκθεση αναφέρει..." "στο από ......... αντίγραφο του βιβλίου συμβάντων του ΑΤ Μολάων, ουδόλως αναφέρεται..." κλπ) οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.
Απορριπτομένων αμφοτέρων των λόγων της αιτήσεως και μη υπάρχοντος άλλου προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ.1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 18 Απριλίου 2007 αίτηση του Χ1, για αναίρεση της υπ'αριθμ. 180/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2008.




Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ