Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1635 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία εξ αμελείας. Έννοια αμελείας. Ασαφής αιτιολογία. Δεν αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα γεγονότα εκείνα που αποκλείουν την συνυπαιτιότητά του. Δεν αιτιολογείται γιατί ο δράστης δεν μπορούσε να ενεργήσει ακινδύνως αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά διότι δεν αναφέρεται ότι στις άλλες λωρίδες της λεωφόρου έβαιναν άλλα αυτοκίνητα. Δεν αιτιολογείται ότι η αναφερόμενη ταχύτητα ήταν η ενδεδειγμένη ενόψει των επικρατουσών συνθηκών (βροχόπτωση - ομίχλη). Αναιρεί και παραπέμπει.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1635/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ανδρέα Δουλγεράκη και Γεώργιο Αδαμόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαΐου 2009, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 8005/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με κατηγορούμενο τον ...κάτοικο ..., που παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Σοφία Πετρίτση. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1. .... και 2. .... κάτοικους ... που παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Νάκο.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 15/7.3.08 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίας Στεφανοπούλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 446/2008.

Αφού άκουσε
Την Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τους πληρεξούσιους δικηγόρους των ως άνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του αρθρ. 302 παρ. 1 του ΠΚ, όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών. Κατά δε τη διάταξη του αρθρ. 28 του ιδίου Κώδικα, από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για τη θεμελίωση της αξιόποινης πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται η διαπίστωση, αφ' ενός μεν ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατ' αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποίαν οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη λογική και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, και αφ' ετέρου ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το ποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη. Η επιβαλλόμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής απόφασης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναίρεσης, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν περιέχονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη, που εφαρμόστηκε. Εξάλλου, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, υπάρχει όχι μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ως αποδεδειγμένα στη διάταξη που εφαρμόστηκε αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάστηκε εκ πλαγίου, όταν δηλαδή το πόρισμα της απόφασης που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον ’ρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 8005/ 2007 απόφαση του, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, που κατ' είδος προσδιορίζονται, δέχτηκε ανελέγκτως ότι "στην ..., στις ... και περί ώρα 05.10 περίπου, ο κατηγορούμενος, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο εκινείτο επί της ταχείας κυκλοφορίας ...με κατεύθυνση προς ... και επί της αριστερής λωρίδας του ρεύματος πορείας του. Στο ύψος του ξενοδοχείου ..., ο πεζός Θ1 με πρόθεση να διασχίσει καθέτως το οδόστρωμα του ρεύματος της ... επί του οποίου εκινείτο το αυτοκίνητο, υπερπήδησε τις μπάρες ασφαλείας που υπάρχουν επί της διαχωριστικής νησίδας της ανωτέρω λεωφόρου και παρεμβλήθηκε στην πορεία του αυτοκινήτου, το οποίο τη μοιραία στιγμή διερχόταν από το σημείο εκείνο με αποτέλεσμα από αυτό και να τραυματισθεί θανάσιμα. Ο θάνατος του δεν αποδεικνύεται ότι οφείλεται στην αμελή συμπεριφορά που αποδίδεται στον κατηγορούμενο με το κλητήριο θέσπισμα. Ειδικότερα το γεγονός της αιφνιδιαστικής παρεμβολής στην πορεία του αυτοκινήτου, την οποία υποστηρίζει ο κατηγορούμενος, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι, όπως προκύπτει από την ... έκθεση αυτοψίας και το συνημμένο σε αυτή σχεδιάγραμμα της τροχαίας που συντάχτηκε για το ατύχημα κηλίδα αίματος προερχόμενη από τον τραυματισμό του πεζού σε απόσταση μόλις 30 εκατοστών του μέτρου, αλλά και το γεγονός ότι όπως προκύπτει από το πιστοποιητικό νοσηλείας του νοσοκομείου Ευαγγελισμός και την έκθεση νεκροψίας νεκροτομής, ο παθών δεν υπέστη από την επαφή του με το αυτοκίνητο τραυματισμό των κάτω άκρων (εκτός εκδοράς δεξιού ισχύος και γόνατος), όπως θα αναμενόταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής αν βρισκόταν ήδη στο οδόστρωμα. Λόγω της αιφνιδιαστικής παρεμβολής ο κατηγορούμενος εστερείτο της δυνατότητας να αποφύγει τον παθόντα, τον οποίο αντιλήφθηκε, εν όψει των συνθηκών (νύχτα με περιορισμένη ορατότητα, παρά το φωτισμό της οδού, λόγω βροχόπτωσης τη στιγμή εκείνη και ομίχλης και σκούρων ενδυμάτων του πεζού) σε απόσταση 3-5 μέτρων, είτε με τροχοπέδηση, είτε με αποφευκτικό ελιγμό, τον οποίον εκτός των άλλων δεν αποδεικνύεται ότι μπορούσε να πραγματοποιήσει, διότι θα είχε ως αποτέλεσμα την αιφνίδια είσοδο του σε άλλη λωρίδα κυκλοφορίας με κίνδυνο την πρόκληση ατυχήματος. Περί της ταχύτητας με την οποία εκινείτο ο κατηγορούμενος, δεν μπορεί να σχηματιστεί ασφαλής κρίση. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι δεν υπερέβαινε τα 60 χλμ/ ώρα. Οι γονείς του παθόντος μη αυτόπτες υποστηρίζουν ότι υπερέβαινε το επιτρεπόμενο όριο το οποίο ήταν όπως αποδεικνύεται από την έκθεση αυτοψίας. Σε κάθε όμως περίπτωση και δεδομένου ότι το ανωτέρω υψηλό όριο έχει τεθεί αποκλειστικά προς ασφαλή κίνηση των οχημάτων που κινούνται επί της ταχείας κυκλοφορίας οδού και όχι προς ασφάλεια των πεζών, στους οποίους είναι απαγορευμένη η εκτός των υπογείων διαβάσεων διέλευση της, τυχόν υπέρβαση του ως άνω ορίου ή έστω και της ταχύτητας που όφειλε να είναι ρυθμισμένη, με τις επιταγές του άρθρου 19 του ΚΟΚ, δεν τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με το θανάσιμο τραυματισμό του παθόντος. Και τούτο διότι ο κατηγορούμενος, ως μέσος συνετός οδηγός ούτε όφειλε ούτε μπορούσε να προβλέψει ότι πεζός υπερπηδώντας τα κιγκλιδώματα της διαχωριστικής νησίδας θα επιχειρούσε να διασχίσει την ταχείας κυκλοφορίας .... Επομένως και εφόσον δεν αποδεικνύεται η αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο αμέλεια πρέπει να κηρυχθεί αθώος της ανθρωποκτονίας που του αποδίδει το κλητήριο θέσπισμα". Ακολούθως, κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο, της πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια. Με αυτά που δέχτηκε το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφαση του, διέλαβε στην απόφαση του αυτή ασαφείς και ελλιπείς αιτιολογίες ως προς η συνδρομή της αμέλειας του κατηγορουμένου για το θάνατο του Θ1 διότι δεν αναφέρονται σε αυτήν με πληρότητα και σαφήνεια τα γεγονότα εκείνα που αποκλείουν την συνυπαιτιότητά του. Ειδικότερα, ενώ δέχεται ότι βρέθηκε κηλίδα αίματος του θύματος σε απόσταση 30 εκατοστών, δεν αναφέρει αν η κηλίδα αίματος βρέθηκε εντός ή εκτός του οδοστρώματος. Περαιτέρω, ενώ δέχεται ότι ο παθών παρενεβλήθη αιφνιδιαστικά στην πορεία του αυτοκινήτου, ήτοι ότι ο παθών είχε εισέλθει στο οδόστρωμα, στη συνέχεια δέχεται αντιφατικά ότι, εφόσον αυτός δεν υπέστη από την επαφή με το αυτοκίνητο τραυματισμό των κάτω άκρων (εκτός εκδοράς δεξιού ισχίου και γόνατος), δεν βρισκόταν στο οδόστρωμα, αφού, αν βρισκόταν εκεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και της λογικής, θα είχε τραυματιστεί στα κάτω άκρα. Περαιτέρω, δεν αιτιολογείται σαφώς γιατί ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε να ενεργήσει ακινδύνως αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά, αφού δεν αναφέρεται αν στις άλλες λωρίδες της ...έβαιναν αυτοκίνητα λαμβανομένου υπόψη ότι, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλομένης, το ατύχημα έγινε στις 05.10' περίπου. Εξάλλου, ενώ δέχεται το Εφετείο ότι υπήρχε φωτισμός επί της οδού αλλά επικρατούσε βροχόπτωση και ομίχλη, γεγονός που υπαγόρευε κατά το νόμο στον κατηγορούμενο να έχει την ταχύτητα του οχήματος του προσαρμοσμένη στις καιρικές αυτές συνθήκες λαμβάνοντας υπόψη του και την ολισθηρότητα της οδού έτσι ώστε να μειώσει την ταχύτητα του και να είναι η οδήγηση του ασφαλής, δεν αιτιολογείται σαφώς η παραδοχή ότι (ο κατηγορούμενος) έβαινε με ταχύτητα εξήντα χιλιομέτρων, ούτε διευκρινίζεται αν η ταχύτητα αυτή ήταν η ενδεδειγμένη εν όψει των συνθηκών αυτών. Τέλος, αναφορικά με την ταχύτητα του αυτοκινήτου του αναιρεσείοντος, ενώ από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει η σφοδρότητα της συγκρούσεως, εν όψει του ότι έσπασε το παρμπρίζ του αυτοκινήτου του και δημιουργήθηκε μεγάλη οπή από το σώμα του παθόντος, ουδέν περί τούτου η προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνει, παρότι το γεγονός αυτό συνδέεται με την ταχύτητα του οχήματος, με αποτέλεσμα η περί αυτής η αιτιολογία να καθίσταται ασαφής. Λόγω των ελλιπών και ασαφών αυτών αιτιολογιών, η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και νόμιμης βάσης. Επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ λόγοι της υπόκρίση αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι βάσιμοι και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 8005/ 2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους Δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 8 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή