Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 601 / 2010    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Καταδικαστική απόφαση για ανθρωποκτονία από αμέλεια (τροχαίο). Απορρίπτονται και οι δύο λόγοι της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πρώτος περί ελλείψεως αιτιολογίας, ως αβάσιμος διότι το δικαστήριο αιτιολογεί πλήρως την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς του και του επελθόντος αποτελέσματος, και ο δεύτερος για απόλυτη ακυρότητα, διότι δεν δημιουργείται τέτοια ακυρότητα όταν το δικαστήριο, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση, αναγνώσει την ένορκη κατάθεση μάρτυρα της προδικασίας και αν ακόμη δεν βεβαίωσε ότι ήταν αδύνατη η εμφάνισή του, εφόσον ο κατηγορούμενος δεν αντέλεξε στην ανάγνωσή της.




Αριθμός 601/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση
του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Παπαδόπουλο, για αναίρεση της 1109/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Κρήτης.
Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, κάτοικο ..., που δεν παρέστη στο ακροατήριο. Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 6 Νοεμβρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1714/2009.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 302 παρ. 1 του ΠΚ " όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών". Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 28 του ΠΚ, προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του ως άνω εγκλήματος απαιτείται η διαπίστωση, αφ' ενός ότι ο δράστης δεν κατέβαλε κατ' αντικειμενική κρίση την προσοχή που κάθε μέτρια συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος όφειλε υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει με βάση τους κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές και κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, την πείρα και τη λογική, και αφ' ετέρου ότι αυτός μπορούσε από τις προσωπικές περιστάσεις και τις ικανότητές του, να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα του ως άνω εγκλήματος που διαπράχθηκε. Ακόμη απαιτείται αντικειμενικός αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή της παράλειψης του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε ως επακόλουθο της αμέλειάς του. Εξ' άλλου η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτήν περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη. Ειδικά, ως προς τα αποδεικτικά μέσα, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί να προσδιορίζονται απλώς κατά κατηγορίες, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Κρήτης, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, και κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για την αξιόποινη πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, και του επέβαλε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη, περί τα πράγματα κρίση του, ότι από τα αποδεικτικά στοιχεία που λεπτομερώς κατ' είδος αναφέρει, αποδείχθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά: Ο κατηγορούμενος στο 4° χιλιόμετρο της Εθνικής Οδού ... κατεύθυνση, την 17-4-2002 και περί 08.40, από αμέλεια του, δηλαδή από έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, προξένησε με το όχημά του και κατά την οδήγηση αυτού το θάνατο άλλου, χωρίς να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που παράχθηκε από την πράξη του αυτή. Συγκεκριμένα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, οδηγούσε το υπ' αριθμ. ...Δ.Χ.Φ. αυτοκίνητο (ρυμουλκό με ρυμουλκούμενο), χωρίς να έχει την απαιτούμενη από το νόμο άδεια ικανότητας οδήγησης, (κατηγορίας Γ και Ε), αλλά μόνο Γ κατηγορίας (η οποία δεν του επέτρεπε να οδηγεί φορτηγό αυτοκίνητο με μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος που υπερβαίνει τα 3.500 χλγ και με ρυμουλκούμενο- σύνολο συζευγμένων οχημάτων- του οποίου το μέγιστο επιτρεπόμενο βάρος υπερβαίνει τα 750 χλγ, όπως το ζημιογόνο) βαίνοντας με αυτό στην ως άνω οδό με κατεύθυνση από .... Επίσης το οδηγούσε ενώ είχε υπέρβαρο φορτίο στο ρυμουλκούμενο και με όχι ασφαλή φόρτωση, καθόσον το μεν ρυμουλκό βρέθηκε χωρίς φορτίο, το δε μικτό βάρος του ρυμουλκούμενου βρέθηκε να είναι περί τα 16.800 κιλά περίπου, ήτοι ανώτερο του μέγιστου επιτρεπόμενου των 13.000 χλγ κατά 3.800 χλγ τουλάχιστον, (αφού ο κατηγορούμενος είχε τοποθετήσει μόνο στο ρυμουλκούμενο φορτίο εμφιαλωμένου νερού αποτελούμενου από 15 παλέτες με 84 συσκευασίες των 6 φιαλών η κάθε παλέτα του 1,5 λίτρου η κάθε φιάλη και 1 παλέτα με 42 συσκευασίες των 12 φιαλών του 1,5 λίτρου η κάθε φιάλη. Ήτοι συνολικού βάρους μόνο σε νερό 12.096 κιλών και με την πρόσθεση του βάρους των συσκευασιών, των παλετών και του απόβαρο του οχήματος (βλ σχετικώς την με ημ/νία 17-4-2002 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του ... Υπαλλήλου του ΚΤΕΟ). Στο ύψος του 4ου χιλ. της Εθνικής αυτής οδού, το προς ... ρεύμα κυκλοφορίας διασταυρώνεται δεξιά με την οδό ..., η οποία οδηγεί στα ΤΕΙ ... όπου φοιτούσε ο παθών. Από εκεί εξήλθε ο παθών με την υπ αριθμ ... δίκυκλη μοτ/τα του, εισήλθε στο προς ...ρεύμα και κινήθηκε διανύοντας περί τα 80-90 μέτρα, κινούμενος στην δεξιά λωρίδα επιτάχυνσης, η οποία συνεχίζεται για λίγο μετά το σημείο του ενδίκου ατυχήματος, όπου υφίσταται δεξιά στροφή με κατωφέρεια και όπου το εν λόγω ρεύμα κυκλοφορίας από τα 9 μέτρα που είναι στην διασταύρωση με την οδό ..., μειώνεται στα 4,20 μέτρα. Τα δύο αυτά οχήματα κατά την ένδικη σύγκρουση κινούντο παράλληλα και με μικρή ταχύτητα όπως κατέθεσε ο αυτόπτης μάρτυς ...που κινείτο πίσω από την νταλίκα με δικό του φορτηγό και βεβαίωσε ότι όταν είδε το μηχανάκι ήταν στη μέση της νταλίκας και ότι το μηχανάκι κλείστηκε ανάμεσα στην νταλίκα και το ρυμουλκούμενο και χτυπήθηκε από το ρυμουλκούμενο (βλ την ανωτέρω κατάθεση του μάρτυρος αυτού). Ειδικότερα προέκυψε ότι το ρυμουλκούμενο προσέκρουσε με το εμπρόσθιο δεξιό ελαστικό και την δεξιά προστατευτική μπάρα του, πίσω δεξιά και στην αριστερή πλευρά της υπ' αριθμ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, που οδηγούσε ο παθών Ψ και εκινείτο με την ίδια κατεύθυνση, πλησίον του δεξιού άκρου του οδοστρώματος της οδού (βλ. στο σχεδιάγραμμα το σημείο πρόσκρουσης) την οποία εξέτρεψε στα υφιστάμενα δεξιότερα προστατευτικά κιγκλιδώματα της οδού και η οποία ακινητοποιήθηκε σε 12 μέτρα από του σημείου της συγκρούσεως όπου βρέθηκε και η σημειούμενη στο σχεδιάγραμμα κηλίδα αίματος του οδηγού της (βλ επίσης στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας την αποτυπωθείσα κίνηση των εν λόγω οχημάτων και το σημείο πρόσκρουσης, με βάση τις κηλίδες του θύματος τα θραύσματα της μοτοσυκλέττας στο οδόστρωμα και τα ίχνη τριβής της τελευταίας στο προστατευτικό κιγκλίδωμα, όσο και από την προαναφερθείσα έκθεση πραγματογνωμοσύνης, όπου σημειώνονται λεπτομερώς τα σημεία της πρόσκρουσης του ρυμουλκούμενου με την μοτοσυκλέττα, της οποίας τον μπροστινό τροχό- ελαστικό, πάτησε ο πίσω δεξιός τροχός του ρυμουλκούμενου). Αποτέλεσμα ήταν να τραυματισθεί θανάσιμα ο τελευταίος, ο οποίος υπέστη βαρύτατες κακώσεις κεφαλής, θώρακος, σπλάχνων θώρακος και κοιλίας, από τις οποίες αποκλειστικά επήλθε ο θάνατός του. Από τα ανωτέρω κρίνεται ότι υπαίτιος του της σύγκρουσης αυτής των εν λόγω οχημάτων και τον θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού της μοτοσυκλέττας είναι ο κατηγορούμενος ο οποίος δεν κατέβαλε την επιμέλεια και την προσοχή, που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να επιδείξει ως μέσος συνετός και επιμελής οδηγός, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας και τους κανόνες της λογικής, και της οδικής κυκλοφορίας και η οποία προσοχή θα οδηγούσε σε πρόβλεψη του ζημιογόνου γεγονότος. Συγκεκριμένα, δεν οδηγούσε με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, λαμβάνοντας υπόψιν το μέγεθος τον όγκο και την ιδιαιτερότητα του οχήματος του, που αποτελείται από δύο τμήματα, το ένα των οποίων (το ρυμουλκούμενο) ενόψει μάλιστα στροφής, και του γεγονότος ότι το οδηγούσε χωρίς να έχει φορτωθεί ασφαλώς αφού το μεν ρυμουλκό ήταν άδειο, το δε ρυμουλκούμενο με μικτό βάρος περί τα 16.800 χλγ, υπέρβαρο κατά 3.800 χλγ, γεγονός που παραπέμπει κατά τους κανόνες της κοινής λογικής στο ότι το ρυμουλκούμενο και δεν ευθυγραμμίσθηκε με την τροχιά του άλλου, δηλαδή του ρυμουλκού στην κατωφερική στροφή που συνάντησε με αποτέλεσμα να επιπέσει στην μοτ/τα που εκινείτο στο άκρο δεξιό του οδοστρώματος, την οποία δεν είχε αντιληφθεί εγκαίρως ο κατηγορούμενος. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι δεν είδε την μοτ/τα παρά μόνο κατά την στιγμή της σύγκρουσης επιρρωνύει την κρίση ότι δεν οδηγούσε με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, καθόσον όπως κατέθεσε ο ανωτέρω αυτόπτης μάρτυς με την μοτ/τα έβαιναν παράλληλα με την ίδια ταχύτητα και έπρεπε να την είχε αντιληφθεί εγκαίρως και να ρυθμίσει αναλόγως των προαναφερομένων συνθηκών της οδού την κίνηση του οχήματός του ώστε να μην "εγκλωβίσει" την παραλλήλως αυτού κινούμενη μοτοσυκλέττα.
Συνεπώς πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος της πράξεως που του αποδόθηκε με το κατηγορητήριο. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, εφόσον εκτίθενται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα τα οποία το δικαστήριο έλαβε υπόψη και στα οποία στήριξε την ανέλεγκτη για τα αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά κρίση του, όπως και τις σκέψεις με τις οποίες υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, ως αποδειχθέντα, στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1 εδ. β, 28 και 302 παρ. 1 του ΠΚ, τις οποίες στη συγκεκριμένη περίπτωση ορθώς ερμήνευσε εφάρμοσε και δεν παραβίασε ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα στην απόφαση επισημαίνονται οι πράξεις και οι παραλείψεις του κατηγορουμένου που τελούν σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την αιτία που προκάλεσε το εγκληματικό αποτέλεσμα. Εν όψει αυτών, ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγος της αιτήσεως για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 502 παρ. 1 και 365 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, η λήψη υπόψη από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατάθεσης μάρτυρα κατηγορίας που δόθηκε στην προδικασία, δεν παραβιάζει δικαίωμα, που παρέχεται σε κάθε κατηγορούμενο από τα άρθρα 6 παρ. 3 στοιχ. δ' της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και από το άρθρο 333 παρ. 2 του ΚΠΔ, να μπορεί να θέσει ερωτήματα στους μάρτυρες κατηγορίας και δεν δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα, σύμφωνα με το άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ. δ' του ΚΠΔ, εκτός αν ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του είχε αντιλέξει στην ανάγνωση της εν λόγω κατάθεσης. Εφόσον, δηλαδή, ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορός του δεν αντιλέξει στην ανάγνωση της ως άνω κατάθεσης, δεν παραβιάζεται το δικαίωμα που παρέχεται σ' αυτόν από τις προαναφερόμενες διατάξεις, να θέτει ερωτήματα στο μάρτυρα, αφού διατηρείται το από το άρθρο 358 του ΚΠΔ δικαίωμα του κατηγορουμένου ή του συνηγόρου του να κάνει παρατηρήσεις και να εκθέσει τις απόψεις του επί της κατάθεσης του μάρτυρα. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται η πλημμέλεια της απόλυτης ακυρότητας κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο του Εφετείου, με την αιτίαση ότι αναγνώσθηκε η ένορκη κατάθεση του μάρτυρα-αρχιφύλακα Ξ που είχε δοθεί κατά την προδικασία, χωρίς να αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ο λόγος ανάγνωσης αυτής, είναι απαράδεκτος και απορριπτέος, αφού η ανάγνωση αυτή, στην οποία δεν αντέλεξε ο κατηγορούμενος, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν δημιουργεί ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο. Σημειωτέον δε, ότι, όπως προκύπτει από τα πρακτικά, η αναγραφή παραπλεύρως του ονόματος του παραπάνω μάρτυρα, και εντός παρενθέσεως, και του ονόματος του αστυνομικού Θ, οφείλεται σε γραφική παραδρομή, και δεν δημιουργείται καμία απολύτως αμφιβολία ότι αναγνώσθηκε μόνο η ένορκη κατάθεση του αρχιφύλακα Ξ, επιπροσθέτως δε διότι και ο ίδιος ο αναιρεσείων διατείνεται ότι δεν υπάρχει στην προδικασία κατάθεση μάρτυρα αστυνομικού Θ Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, απορριπτόμενων των λόγων αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6/11/2009 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1109/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Κρήτης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι(220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Φεβρουαρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή