Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 2316 / 2009    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια (μη συνειδητή) κατά συρροή. Καταδικαστική απόφαση του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου για τις ως άνω πράξεις που αποδίδονταν στον κατηγορούμενο. Αίτηση αναιρέσεως του καταδικασθέντος κατηγορουμένου για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της καταδικαστικής αποφάσεως και για έλλειψη νομίμου βάσεως. Γίνονται δεκτοί οι άνω λόγοι αναιρέσεως (παρελκούσης της έρευνας των λοιπών) καθόσον δεν αναφέρονται στοιχεία απαραίτητα για να δύναται να ελεγχθεί αν υπήρχε δυνατότητα να αντιδράσει ο αναιρεσείων καταβάλλοντας την επιμέλεια του μέσου συνετού οδηγού υπό τις ίδιες περιστάσεις με αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά χωρίς να συγκρουσθεί με άλλα οχήματα κινούμενα στο ίδιο ρεύμα πορείας εν όψει και του ότι στην επέλευση της σύγκρουσης και των θανάτων γίνεται δεκτό ότι συνετέλεσε αμέλεια και του θανατωθέντος οδηγού του αυτοκινήτου που εισήλθε στην εθνική οδό από παρακείμενη οδό και απέκλεισε το ρεύμα πορείας του κατηγορουμένου και διαπιστώνεται αντίφαση στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση διότι στο σκεπτικό της γίνεται δεκτό ότι ο κατηγορούμενος έχασε τον έλεγχο του οχήματος που οδηγούσε και δεν μείωσε την ταχύτητα των 100 χ/ω με την οποία εκινείτο και δεν έκανε ελιγμό αποφυγής προς τα δεξιά ούτε τροχοπέδησε ακαριαία προς αποφυγή της συγκρούσεως αν και αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο που του έκλεισε την πορεία από 50 μέτρα τουλάχιστον, ενώ στο διατακτικό γίνεται δεκτό ότι δεν έλεγξε την κίνηση της δεύτερης ανώνυμης οδού από την οποία εκείνη τη στιγμή εξήρχετο το αυτοκί8νητο που οδηγούσε ο ένας από τους θανατωθέντες με αποτέλεσμα συνεχίζοντας την πορεία του απερίσκεπτα ο κατηγορούμενος με την ίδια αυξημένη σε 100 χ/ω ταχύτητα να συγκρουσθεί με το έτερο όχημα και να προκαλέσει σωματικές βλάβες στον οδηγό και τον συνεπιβαίνοντα από τις οποίες επήλθε ο θάνατός τους. Αναιρεί και παραπέμπει.




Αριθμός 2316/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Ψάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ψ1 του Ι1 κατοίκου ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Ρέκκα, περί αναιρέσεως της 8950/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών.
Με πολιτικώς ενάγουσες τις: 1) ....χήρα Θ1, κάτοικο ..., που παρέστη με την πληρεξούσια δικηγόρο της Παρασκευή Σιουρούνη - Βόγλη και 2) ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Λεωνίδα Ιωάννου.

Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Φεβρουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 353/2009.

Αφού άκουσε
Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 302 παρ. 1 και 28 του ΠΚ, προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του προβλεπομένου από αυτές εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτείται αντικειμενικά μεν πρόκληση θανάτωσης άλλου, υποκειμενικά δε α) μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλομένης κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχής, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες περιστάσεις να καταβάλει, βάσει των νομικών κανόνων, των συνηθειών που επικρατούν στις συναλλαγές και της κοινής πείρας και λογικής και β) δυνατότητα αυτού, βάσει των προσωπικών περιστάσεων, γνώσεων και ικανοτήτων του, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο, από έλλειψη της προαναφερομένης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε (άνευ συνειδήσεως αμέλεια), είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν (συνειδητή αμέλεια) και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της πράξης ή παράλειψης του δράστη και του επελθόντος αποτελέσματος. Η τυχόν συντρέχουσα συνυπαιτιότητα του παθόντος δεν αναιρεί την ύπαρξη αμελείας του δράστη και την ποινική ευθύνη του, εκτός εάν αυτή συνετέλεσε αποκλειστικώς στο αποτέλεσμα που επήλθε, οπότε αίρεται ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργείας ή παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος. Εξ άλλου έλλειψη της κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Ποιν.Δ. ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, η οποία ιδρύει λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Ποιν.Δ., υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν δεν αναφέρονται σ'αυτήν, με σαφήνεια και πληρότητα, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που θεμελίωσαν τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή τους στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Τέλος κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Ποιν.Δ. λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως η οποία συντρέχει όχι μόνον όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αληθή στη διάταξη που εφήρμοσε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου για το λόγο ότι στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος έλεγχος από τον ’ρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων που προσδιορίζει κατά το είδος τους, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, τα ακόλουθα "Στις ... και περί ώρα 17.30 το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο ιδιοκτησίας Ι1, οδηγούμενο από τον κατηγορούμενο Ψ1, κινούνταν στην Ε.Ο. ..., στο αριστερό ρεύμα της οδού προς ... . Η οδός αυτή είναι διπλής κατευθύνσεως, το πλάτος του οδοστρώματος είναι 14,80 μέτρα, είναι ευθεία, στο σημείο του ατυχήματος με κατωφέρεια και πολύ μικρή κλίση. Το είδος του οδοστρώματος είναι άσφαλτος, ενώ, κατά το παραπάνω χρονικό σημείο η κατάσταση της οδού είναι ξηρά, ήταν ημέρα, ο φωτισμός ήταν επαρκής και η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν μέτρια. Στο σημείο του ατυχήματος το ανώτατο όριο ταχύτητας ορίζεται σε 50 χιλ. την ώρα. Ο κατηγορούμενος πριν από το σημείο του ατυχήματος, κινούνταν με ταχύτητα που υπερέβαινε τα 100 χιλιόμετρα την ώρα (βλ. ένορκη κατάθεση Μ1). Όταν έφθασε στο 37ο χιλ. της παραπάνω Λεωφόρου, αυτός αντελήφθηκε από απόσταση τουλάχιστον 50 μέτρα, να εξέρχεται από δεξιά του από παρακείμενη ανώνυμη οδό, που οδηγεί στην παραλία, το με αριθμό κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο με οδηγό τον Θ1 και συνοδό τον Θ2. Ο παραπάνω οδηγός, αν και στην πορεία του υπήρχε πινακίδα υποχρεωτικής διακοπής της πορείας (STOP), δεν σταμάτησε και δεν παραχώρησε την προτεραιότητα στα αυτοκίνητα που κινούνταν στη Λεωφόρο αλλά συνέχισε απερίσκεπτα την πορεία του στην πιο πάνω Λεωφόρο, με αποτέλεσμα να αποκλείει το ρεύμα πορείας του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος, αν και αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο που του έκλεισε το ρεύμα πορείας, από 50 μέτρα τουλάχιστον δεν μείωσε την ταχύτητά του, αλλά συνέχισε την πορεία του με την ίδια ταχύτητα, αν και το όριο ταχύτητας είναι 50 χιλιόμετρα, έχασε τον έλεγχο του οχήματός του με αποτέλεσμα να μην κάνει ελιγμό προς τα δεξιά ή να πεδήσει ακαριαία, για να αποφύγει την σύγκρουση, και να προσκρούσει με το μπροστινό τμήμα του αυτοκινήτου του, επί της αριστερής πλευράς του αυτοκινήτου των παθόντων. Με την πρόσκρουση ο κατηγορούμενος προέβη σε ακαριαία πέδηση και τα δύο αυτοκίνητα πλαγιολισθαίνοντας κολλημένα διέσχισαν διαγωνίως το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και ακινητοποιήθηκαν στο τοιχίο του πεζοδρομίου και στις προστατευτικές μπάρες της Λεωφόρου. Από τη σύγκρουση αυτή τραυματίσθηκαν θανάσιμα ο οδηγός Θ1 και έπαθε κακώσεις σπονδυλικής στήλης, θώρακος, κοιλίας, πυέλου και κάτω άκρων και ο συνοδηγός Θ2 και έπαθε πολλαπλές κακώσεις θώρακος από τις οποίες και μόνον επήλθε ο θάνατός τους. Είναι γεγονός ότι στο αίμα του θανόντος οδηγού βρέθηκε οινόπνευμα 0,34 γραμ. ανά 1000 κ.λ. αίματος και του συνοδηγού 1,57 γραμ. ανά 1000 κ.λ., αίματος (βλ. με αρ. πρωτ. ... και ... έκθεση τοξικολογικής εξέτασης). Όμως η ποσότητα οινοπνεύματος του οδηγού δεν υπερέβαινε το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο που είναι 0,50 γραμ. μετρούμενο με την μέθοδο της αιμοληψίας, όπως στην προκειμένη περίπτωση (άρθρο 42 παρ. 9 του ν. 2696/1999 και ήδη από 3.6.2007 άρθρο 42 παρ. 9 του ν. 3452/2007). Η σύγκρουση των αυτοκινήτων ήταν πολύ δυνατή αφού το αυτοκίνητο των παθόντων υπέστη ισχυρή παραμόρφωση στην αριστερή πλευρά και καταστράφηκε ολοσχερώς. Από τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά αποδεικνύεται ότι η ταχύτητα του κατηγορουμένου στο σημείο του ατυχήματος ήταν τουλάχιστον 100 χιλ. την ώρα, όπως προκύπτει από τις συνέπειες της σύγκρουσης και τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων ... και Μ1. Έτσι δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η ταχύτητά του ήταν 58 χιλ. την ώρα όπως την προσδιορίζει η τροχαία στην από ... έκθεση αυτοψίας, διότι με τη σύγκρουση και την παράσυρση του αυτοκινήτου των θανόντων, μειώθηκε η ταχύτητα του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου αλλά και τα δύο αυτοκίνητα σταμάτησαν στο τοιχίο (τσιμεντένιο) του πεζοδρομίου και στις προστατευτικές μπάρες, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατόν να υπολογισθεί με ασφάλεια η ταχύτητα του οχήματός του με βάση τα ίχνη πεδήσεως των τροχών (23 μέτρα). ’λλωστε και ο πραγματογνώμονας των πολιτικώς εναγόντων προσδιορίζει την ταχύτητα του κατηγορουμένου σε 140 χιλ. την ώρα. Εν όψει όλων των παραπάνω πραγματικών περιστατικών και ανεξάρτητα από την αμελή συμπεριφορά του θανόντος οδηγού το ως άνω αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο ο κατηγορούμενος δεν προέβλεψε, προκλήθηκε κατ' αιτιώδη συνάφεια και από την αμελή συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Ειδικότερα ο τελευταίος κατά την οδήγηση του παραπάνω αυτοκινήτου του, από έλλειψη της προσοχής και επιμελείας, την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλει με βάση τις παραπάνω περιστάσεις, όπως κάθε μετρίως συνετός οδηγός, αυτός αν και αντιλήφθηκε από απόσταση 50 περίπου μέτρων, ότι το αυτοκίνητο του θανόντος του είχε κλείσει το ρεύμα πορεία του, δεν μείωσε την ταχύτητά του και συνέχισε την πορεία του με την ίδια ταχύτητα (100 χιλ. την ώρα) αν και το όριο ταχύτητας στο σημείο του ατυχήματος είναι 50 χιλ. την ώρα, ούτε και έκανε ελιγμό προς τα δεξιά ή να πεδήσει ακαριαία ώστε να αποφύγει τη σύγκρουση πράγμα θα μπορούσε να γίνει αν κινούνταν με το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο με αποτέλεσμα να προκληθεί το προαναφερόμενο ατύχημα... Επομένως συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια κατά συρροή σε βάρος του κατηγορουμένου και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτού, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο κήρυξε τον ήδη αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ένοχο ανθρωποκτονιών από μη συνειδητή αμέλεια κατά συρροή και τον καταδίκασε σε συνολική ποινή φυλακίσεως δώδεκα (12) μηνών, την οποία ανέστειλε για μια τριετία και συγκεκριμένα διότι στο ... στις ... από αμέλεια του δηλ. την έλλειψη της προσοχής που ώφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, προξένησε με το όχημά του και κατά την οδήγησή του, τον θάνατο σ' άλλον, χωρίς να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που παράχθηκε από την παρακάτω πράξη του και συγκεκριμένα, οδηγώντας το με αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητό του και βαίνοντας με αυτό στο 37ο χιλμ. της Ε.Ο. ... στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση από ...προς ..., φθάνοντας στη διασταύρωση της ανωτέρω οδού με ανώνυμη οδό, η οποία χρησιμεύει ως είσοδος και έξοδος από παραλία (έναντι της οδού ...) προς την Ε.Ο. ..., δεν είχε ως ώφειλε, τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, ούτε μείωσε την αυξημένη ταχύτητά του, που ανερχόταν σε 100 χιλ. την ώρα ως όφειλε, ούτε έλεγξε την κίνηση της δεύτερης (ανώνυμης) οδού, από την οποία εκείνη τη στιγμή εξήρχετο το υπ' αριθμ. ... ΙΧΕ, με αποτέλεσμα, συνεχίζοντας την πορεία του απερίσκεπτα και με την ίδια ταχύτητα να συγκρουσθεί με το όχημα αυτό και να προκαλέσει σωματικές βλάβες στους α) Θ1 (οδηγό του ... ΙΧΕ) ο οποίος έπαθε κακώσεις σπονδυλικής στήλης, θώρακος, κοιλίας, πυέλου και κάτω άκρων και β) Θ2 (συνοδηγό του ... ΙΧΕ) ο οποίος έπαθε πολλαπλές κακώσεις θώρακος, με συνέπεια από την πρόκληση των ως άνω σωματικών βλαβών ως μόνης ενεργού αιτίας να επέλθει ο θάνατος αμφοτέρων. Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό όπως επιτρεπτώς αλληλοσυμπληρώνονται δεν διέλαβε ως προς την αμέλεια του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα δεν προσδιορίζεται σε ποιο σημείο του οδοστρώματος έγινε η σύγκρουση των δύο οχημάτων. Επίσης δεν αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση πόσες λωρίδες κυκλοφορίας είχε το ρεύμα πορείας προς ... της Εθνικής Οδού ... στο αριστερό του οποίου δέχεται ότι εκινείτο το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο αναιρεσείων ούτε πόσα μέτρα ήταν το πλάτος του οδοστρώματος που αντιστοιχούσε σε αυτό το ρεύμα πορείας της άνω Εθνικής Οδού ούτε πόσα μέτρα ήταν το μήκος του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο θανατωθείς Θ1 καθώς και πόσα μέτρα από το σημείο εισόδου του στην Εθνική Οδό ...στο ρεύμα πορείας του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος είχε διανύσει το αυτοκίνητο με οδηγό τον Θ1 και προς ποια κατεύθυνση εκινείτο αυτό ούτε τέλος αναφέρεται πόσα μέτρα ελεύθερου οδοστρώματος υπήρχαν δεξιά και αριστερά του ρεύματος πορείας του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος μετά τον αποκλεισμό της πορείας του από το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Θ1 (για να δύναται να ελεγχθεί αν υπήρχε δυνατότητα να αντιδράσει ο αναιρεσείων καταβάλλοντας την συνηθισμένη στις συναλλαγές επιμέλεια του μέσου συνετού ανθρώπου και οδηγού υπό τις ίδιες συνθήκες με αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά χωρίς να συγκρουσθεί με άλλο όχημα κινούμενο δεξιά του στο ίδιο ρεύμα πορείας εν όψει και των παραδοχών της αποφάσεως ότι υπήρχε κίνηση οχημάτων το συγκεκριμένο χρονικό σημείο επί της άνω Εθνικής Οδού αλλά και του ότι στην επέλευση της σύγκρουσης και των αποτελεσμάτων αυτής συνετέλεσε και αμέλεια του θανατωθέντος οδηγού, του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου. Επιπλέον στην προσβαλλόμενη απόφαση έχει εμφιλοχωρήσει αντίφαση από την οποία προκύπτει ότι η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως ως προς την αμέλεια του αναιρεσείοντος. Ειδικότερα γίνεται δεκτό στο αιτιολογικό της αποφάσεως ότι έχασε τον έλεγχο του οχήματος που οδηγούσε, ο αναιρεσείων, από το γεγονός ότι δεν μείωσε την ταχύτητά του αλλά συνέχισε την πορεία του με ταχύτητα 100 χιλιομέτρων την ώρα με αποτέλεσμα να μην κάνει ελιγμό προς τα δεξιά ούτε να τροχοπεδήσει ακαριαία για να αποφύγει τη σύγκρουση αν και αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο που του έκλεισε το ρεύμα πορείας του από 50 μέτρα τουλάχιστον. Αντίθετα στο διατακτικό γίνεται δεκτό ότι βαίνοντας ο αναιρεσείων με το αυτοκίνητο που οδηγούσε στην Ε.Ο. ... στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς ... και φθάνοντας στη διασταύρωση της ανωτέρω οδού με την ανώνυμη οδό, η οποία χρησιμεύει ως είσοδος και έξοδος από παραλία (έναντι της οδού ...) προς την Ε.Ο. ... δεν είχε ως ώφειλε τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς ούτε μείωσε την αυξημένη ταχύτητά του που ανέρχονταν σε 100 χιλιόμετρα την ώρα ως ώφειλε, ούτε έλεγξε την κίνηση της δεύτερης (ανώνυμης) οδού από την οποία εκείνη τη στιγμή εξήρχετο το υπ' αριθμ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα συνεχίζοντας την πορεία του απερίσκεπτα με την ίδια ταχύτητα να συγκρουσθεί με το όχημα αυτό και να προκαλέσει σωματικές βλάβες στον οδηγό του τελευταίου και στον συνοδηγό από τις οποίες επήλθε ο θάνατός των. Επομένως, είναι βάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε' σχετικοί Κ.Ποιν.Δ. λόγοι της ένδικης αίτησης κατά τις συναφείς προς τ' ανωτέρω αιτιάσεις τους και πρέπει κατά παραδοχή τους, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως. Ακολούθως, η υπόθεση, πρέπει, να παραπεμφθεί για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 Κ.Ποιν.Δ.).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 8950/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών. Και
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστές, άλλους από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Νοεμβρίου 2009.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή