Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 2217 / 2009    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ναρκωτικά, Απόπειρα, Οπλοκατοχή.




Περίληψη:
Απόρριψη λόγου αναιρέσεως κατηγορουμένου που καταδικάσθηκε για αγορά και κατοχή ινδικής κάνναβης και για απόπειρα αγοράς δισκίων XTC για έλλειψη της επιβαλλόμενης αιτιολογίας ως προς τη συνδρομή στο πρόσωπο της επιβαρυντικής περιστάσεως της κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια τέλεσης των παραβάσεων αυτών της νομοθεσίας ναρκωτικών και από δράστη, ιδιαίτερα επικίνδυνο διότι εξετίθεντο σαφώς στην απόφαση πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελίωναν την κρίση του Δικαστηρίου για την υπαγωγή της συμπεριφοράς του κατηγορουμένου κατά την τέλεση των άνω πράξεων στις άνω επιβαρυντικές περιστάσεις. Απόρριψη λόγου αναιρέσεως για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου ως προς την υπαγωγή των περιστατικών που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας στην απόπειρα αγοράς ναρκωτικών ουσιών καθόσον οι ενέργειες που έγιναν και αφορούσαν την κατόπιν προσυμφωνίας με συγκατηγορούμενο του συνάντηση του τελευταίου με τον αναιρεσείοντα σε τόπο καθορισθέντα από τον ίδιο και την έναρξη καταμέτρησης των συσκευασιών που περιείχαν τα χάπια με XTC ανήκαν στην αρχή εκτελέσεως πράξεων για την εκποιητική δικαιοπραξία και δεν αποτέλεσαν μη τιμωρητέες προπαρασκευαστικές πράξεις. Απόρριψη λόγου αναιρέσεως για έλλειψη της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως που καταδίκασε τον αναιρεσείοντα για κατοχή όπλων και πυρομαχικών, διότι στο πόρισμα της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας όπως περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό περιλαμβάνονταν σαφώς τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στήριξε το δικαστήριο την κρίση του για την ενοχή του αναιρεσείοντος. Απορρίπτει αίτηση.




Αριθμός 2217/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Φράγκου), Ιωάννη Γιαννακόπουλου και Ανδρέα Ξένου-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Οκτωβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Βουλγαράκη, για αναίρεση της 1974/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με συγκατηγορούμενο τον Ζ. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Δεκεμβρίου 2008, αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2009/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή εν μέρει η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 5 παρ. 1 εδαφ. Β' και ζ' του ν. 1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 του ν. 2161/1993 και ίσχυε κατά τον χρόνο που είναι στην προκειμένη περίπτωση κρίσιμος, με κάθειρξη δέκα τουλάχιστον ετών και με χρηματική ποινή 1.000.000 δρχ. μέχρι 100.000.000 δρχ. (ήδη 2.900 ευρώ έως 290.000 ευρώ) τιμωρείται όποιος εκτός των άλλων, πωλεί αγοράζει και κατέχει ναρκωτικά. Ως πώληση και αγορά ναρκωτικών θεωρείται η κατά τους όρους 513 του Α.Κ. μεταβίβαση της κυριότητος των ναρκωτικών στον αγοραστή που γίνεται με την προς αυτόν παράδοσή τους αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος. Με τον όρο κατοχή νοείται η φυσική εξουσίαση των ναρκωτικών από τον δράστη, ώστε να μπορεί να διαπιστώνει την ύπαρξη τους και κατά τη δική του βούληση να τα διαθέτει πραγματικά. Κατά το άρθρο 8 του ιδίου νόμου ο δράστης των παραπάνω πράξεων τιμωρείται με ισόβια κάθειρξη και χρηματική ποινή από 1.000.000 δρχ. μέχρι 200.000.000 δρχ. (ήδη 29412-588235 ευρώ αντίστοιχα), αν εκτός των άλλων ενεργεί κατ' επάγγελμα ή συνήθεια ή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος. Η έννοια των περιστάσεων αυτών ορίζεται αντίστοιχα στις διατάξεις του άρθρου 13 εδαφ. στ' και ζ' του ΠΚ, κατά τις οποίες κατ' επάγγελμα τέλεση της πράξεως συντρέχει όταν από την επανειλημμένοι τέλεση αυτής ή από την υποδομή που έχει διαμορφώσει ο δράστης με πρόθεση επανειλημμένης τελέσεως της πράξεως προκύπτει σκοπός του δράστη για πορισμό εισοδήματος. Κατά συνήθεια τέλεση του εγκλήματος συντρέχει όταν από την επανειλημμένη τέλεση της πράξεως προκύπτει σταθερή ροπή του δράστη προς διάπραξη του συγκεκριμένου εγκλήματος ως στοιχείου της προσωπικότητας του δράστη. Ιδιαίτερα επικίνδυνος χαρακτηρίζεται ο δράστης όταν από τη βαρύτητα της πράξεως τον τρόπο και τις συνθήκες τέλεσής της τα αίτια που τον ώθησαν και την προσωπικότητά του, μαρτυρεί την αντικοινωνικότητα αυτού και σταθερή ροπή του σε διάπραξη νέων εγκλημάτων στο μέλλον. Περαιτέρω σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 42 παρ. 1 του Π.Κ. όποιος έχοντας αποφασίσει να εκτελέσει κακούργημα ή πλημμέλημα επιχειρεί πράξη που αποτελεί αρχή εκτέλεσης, τιμωρείται αν το κακούργημα ή το πλημμέλημα δεν ολοκληρώθηκε, με ποινή ελαττωμένη (άρθρ. 83). Από την ανωτέρω διάταξη συνάγεται ότι για την ύπαρξη απόπειρας, απαιτείται πράξη, την οποία επιχειρεί ο δράστης με το δόλο τελέσεως ορισμένου εγκλήματος και περιέχει τουλάχιστον αρχή εκτελέσεως. Ως τέτοια δε θεωρείται κάθε ενέργεια του δράστη με την οποία αρχίζει να πραγματώνεται η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και η οποία, αν δεν ανακοπεί για οποιονδήποτε λόγο, οδηγεί αναμφισβήτητα στην πραγμάτωση αυτού ή τελεί σε τέτοια αναγκαία και άμεση σχέση συνάφειας ώστε κατά την κοινή αντίληψη να θεωρείται ως τμήμα αυτής. Ειδικότερα για το έγκλημα της αγοράς και πώλησης ναρκωτικών, για την τέλεση των οποίων απαιτούνται ως προϋποθέσεις η κατά τους όρους του άρθρου 513 ΑΚ κατάρτιση σχετικής ενοχικής σύμβασης και η κατ' ακολουθίαν αυτής της συμβάσεως μεταβίβασης της κυριότητος της ναρκωτικής ουσίας, από τον πωλητή στον αγοραστή, εάν ο δράστης συλληφθεί τη στιγμή που ετοιμάζεται να παραδώσει ποσότητα ναρκωτικών ουσιών σε έτερο πρόσωπο στοιχειοθετείται μόνον απόπειρα πώλησης ή απόπειρα αγοράς. Στην περίπτωση αυτή αρχή εκτελέσεως αγοραπωλησίας υφίσταται με την έναρξη και πριν την ολοκλήρωση της εμπράγματης δικαιοπραξίας. Μόνη η κατάρτιση συμβάσεως σχετικής με την πώληση των ναρκωτικών με το έτερο πρόσωπο δεν συνιστά αρχή εκτελέσεως του σχετικού εγκλήματος διότι δεν οδηγεί αμέσως σ' αυτό, αφού η σύμβαση είναι υποσχετική, αλλά απαιτείται περαιτέρω υλική ενέργεια που να συνιστά αρχή εκτελέσεως όπως είναι η εκποιητική δικαιοπραξία. Εξάλλου κατά το άρθρο 7 παρ. 1 και 8 εδάφ. α' του ν. 2168/1993 "Ρύθμιση θεμάτων που αφορούν όπλα και πυρομαχικά κλπ", με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή διακοσίων χιλιάδων δραχμών (590 ευρώ) τιμωρείται όποιος καταλαμβάνεται να κατέχει όπλα και λοιπά αντικείμενα που διαλαμβάνονται στο άρθρο 1 του ιδίου νόμου, χωρίς να έχει άδεια της αρμόδιας αρχής του τόπου της κατοικίας του. Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 περ. α' του ν. 2168/1993 όπλο θεωρείται μηχάνημα το οποίο με ωστική δύναμη που παράγεται με οποιονδήποτε τρόπο εκτοξεύει βλήμα ή .... και ιδίως κάθε πυροβόλο όπλο .... και κατά την περ. 5 της αυτής παραγράφου του άνω άρθρου πυρομαχικά είναι τα πάσης φύσεως εφόδια βολής, ιδίως τα φυσίγγια πολεμικών τυφεκίων, αυτομάτων, πυροβόλων.
Εξάλλου η απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου κώδικα υπάρχει, όταν, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, περιέχονται σ' αυτήν, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που κατά την ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε τούτο, για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και, σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι μόνο ορισμένα από αυτά. Η κατά τα ανωτέρω επιβαλλόμενη από τις διατάξεις του άρθρου 93 του Συντ. και του άρθρου 139 Κ.Ποιν.Δικ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των αποφάσεων πρέπει να εκτείνεται και στις επιβαρυντικές περιστάσεις μεταξύ των οποίων και οι προαναφερόμενες του άρθρου 8 ν. 1729/1987 και του άρθρου 13 στοιχ. στ' και ζ' του ΠΚ και δεν αρκεί για την πληρότητα της αιτιολογίας να αναφέρονται τα τυπικά στοιχεία των νομικών διατάξεων που τις προβλέπουν, αλλά απαιτείται επί πλέον η αναφορά πραγματικών περιστατικών, που μπορούν να υπαχθούν στις παραπάνω έννοιες των επιβαρυντικών περιστάσεων που επιτείνουν την τιμώρηση του δράστη. Τέλος, εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, που θεμελιώνει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' Κ.Ποιν.Δ λόγο αναιρέσεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη είναι η εφαρμογή της όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η παραβίαση αυτής γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν από το πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες ή αντιφάσεις ή λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος περί της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νομίμου βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών δέχθηκε στο αιτιολογικό του, (για τον αναιρεσείοντα και τους συγκατηγορουμένους του) κατά πλειοψηφία, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, τα εξής: "Επειδή από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης που εξετάστηκαν ενόρκως στο Δικαστήριο τούτο και οι οποίοι αναφέρονται ονομαστικά στα πρακτικά, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης που αναγνώσθηκαν, καθώς και από τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του κατηγορουμένου και όλη γενικά την αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκε ότι η αστυνομία είχε πληροφορία ότι δύο άτομα πρόκειται να μεταφέρουν μεγάλη ποσότητα χαπιών "ΕΚΣΤΑΣΗ" από τη ... και να τα διαθέσουν σε κέντρα διασκεδάσεως σε πολίτες-χρήστες ναρκωτικών. Προς τούτο παρακολουθούσαν δύο άτομα με το όνομα "..." και "...". Από στενή παρακολούθηση του "..." που αποδεικνύεται ότι είναι ο πρώτος κατηγορούμενος Ζ, ο οποίος διατηρούσε σπίτι στην ... και κυκλοφορούσε με ένα αυτοκίνητο μάρκας BMW. Τις απογευματινές ώρες της δευτέρας 3-1-2005 και από ώρα 19.30 έως 20.00 έφυγε από το σπίτι του και κατευθύνθηκε στην περιοχή ... όπου είναι το κέντρο διασκεδάσεως "...", στην οδό .... Τότε χωρίς ν α κατεβεί από το αυτοκίνητο πήγε στο αυτοκίνητο ένα άτομο με μαύρα ρούχα, που όπως αποδεικνύεται είναι ο τρίτος των κατηγορουμένων Χ συζήτησαν για 15 λεπτά περίπου και αφού έλαβε άγνωστο πράγμα, το οποίο έβαλε στο σακάκι του έφυγε και επέστρεψε μέσα στο κέντρο διασκεδάσεως, στο οποίο όπως αποδεικνύεται είναι υπεύθυνος λειτουργίας του και αντικαθιστούσε τον ιδιοκτήτη του κέντρου, ο οποίος την περίοδο εκείνη νοσηλευόταν σε νοσοκομείο. Την επομένη ημέρα ο Ζ έφυγε περί ώρα 14.00 από το σπίτι του και λαμβάνοντας μέτρα προφύλαξης χρησιμοποιώντας ΤΑΞΙ πήγε και πάλι στο ως άνω κέντρο διασκεδάσεως φέροντας μαζί του μία μαύρη βαριά τσάντα από πλαστικοποιημένο ύφασμα. Κατά την γενόμενη έφοδο των αστυνομικών κατελήφθη να έχουν τοποθετήσει πάνω σε ένα τραπέζι το περιεχόμενο της τσάντας που ήταν δισκία XTC (έκσταση) και καταμετρήθηκαν και βρέθηκαν 15.960. Ο δε Ζ φώναξε, μόλις αντιλήφθηκε την αστυνομία "μας πιάσανε". Μετά από έρευνα στο σπίτι του Χ όπου έμενε με τη Ξ και τη Θ βρέθηκαν, μετά από έλεγχο ποσότητες ναρκωτικών και δη ακατέργαστη κάνναβη συνολικού βάρους 4 κιλών και 120 γραμμαρίων την κατοχή των οποίων είχε όμως μόνο ο Χ και όχι η Θ, που δεν γνώριζε την ύπαρξη αυτών, τα οποία είχε επιμελώς κρύψει αυτός στο πατάρι. Γι' αυτό πρέπει να κηρυχθεί αυτή αθώα της άνω πράξεως της κατοχής των 4 κιλών και 120 γραμμαρίων ακατέργαστης κάνναβης. Ο δεύτερος των κατηγορουμένων ..., που κατά τις πληροφορίες της αστυνομίας ήταν ο εγκέφαλος της εισαγωγής και διακίνησης των χαπιών, δεν φαίνεται να είχε καμμία ανάμειξη πλην ενός τηλεφωνήματος προς τον Ζ, που έγινε κατά τη στιγμή της συλλήψεως του τελευταίου. Όμως αυτός την επομένη, όταν συνελήφθη δέχθηκε αμέσως να γίνει έλεγχος στο σπίτι του, όπου δεν βρέθηκε τίποτα, δικαιολόγησε δε το τηλεφώνημα ως έχον σχέση με κάποιο αυτοκίνητο που είχε δώσει στον Ζ, δεν γνώριζε δε καθόλου τον Χ. Με βάση τα παραπάνω στοιχεία και δη μόνο το τηλεφώνημα στο κινητό του Ζ, δεν μπορεί να συναχθεί συμπέρασμα ότι ενέχεται αυτός στην αγορά, μεταφορά στην Ελλάδα και διακίνηση με σκοπό την εμπορία των ως άνω χαπιών, ερμηνευομένων των ως άνω αμφιβολιών υπέρ του κατηγορουμένου και γι' αυτό πρέπει να κηρυχθεί αυτός αθώος. Ως προς τον πέμπτο κατηγορούμενο ... αυτός κατελήφθη να έχει μέσα σε συρτάρι του καταστήματος ένα πιστόλι G2 MODEL 75 διαμετρήματος σειράς 36221 με γεμιστήρα φέροντα "φυσίγγια 9 mm. Όμως ο ανωτέρω κατείχε άδεια οπλοφορίας από το έτος 1990 που του είχε χορηγηθεί νομίμως και ανανεωνόταν συνεχώς σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 3α του ν. 2168/1993 με τελευταία ανανέωση εκείνη που η ισχύς της έληξε την 16-1-2004, είχε δημιουργηθεί η πεποίθηση σ' αυτόν ότι καλώς το κατείχε πιστεύοντας ότι η άδεια λήγει στις 16-1-2005 μετά ένα χρόνο και επομένως έπρεπε να κηρυχθεί αθώος λόγω συνδρομής της προϋπόθεσης της πραγματικής πλάνης. Ενόψει των ανωτέρω το δικαστήριο κρίνει κατά την πλειοψηφούσα άποψη πρέπει να κηρυχθεί ο πρώτος των κατηγορουμένων Ζ ένοχος αγοράς, μεταφοράς, κατοχής, απόπειρας πώλησης των χαπιών και για αποδοχή προϊόντων εγκλήματος καθόσον το δικαστήριο κατά την ως άνω άποψη δέχεται ότι αυτός είχε προβεί στην αγορά των χαπιών, αφού ο ίδιος είχε σχέση και επαφές με την ... και διαπραγματευόταν την πώληση στον Χ με σκοπό την εμπορία αυτών και την περαιτέρω διάθεση σε ναρκομανείς.... Ο ανωτέρω κρίνεται τοξικομανής αφού από τα σχετικά έγγραφα και την πραγματογνωμοσύνη αυτός δεν μπορεί να αποβάλει την έξη από τα ναρκωτικά κρίνεται όμως ότι δεν είχε μειωμένη ικανότητα προς καταλογισμό (πρέπει δε) να του αναγνωρισθεί το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2 ε' ΠΚ που του είχε πρωτοδίκως αναγνωρισθεί και με την επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 8 του ν. 1729/1987, όπως ισχύει και δη ως ενεργών κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια με σκοπό πορισμού εύκολου και σταθερού εισοδήματος και με ροπή σταθερή προς διάπραξη εγκλημάτων διακίνησης ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την εμπορία τους. Επίσης πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο τρίτος των κατηγορουμένων της αγοράς της κάνναβης (4 κιλά + 120 γραμ.) κατοχής αυτής, της απόπειρας αγοράς των χαπιών (κατά πλειοψηφία) και της οπλοκατοχής με την ως άνω επιβαρυντική περίσταση και με το ελαφρυντικό του άρθρου 84 παρ. 2 ε ΠΚ ως του είχε χορηγηθεί πρωτοδίκως, όπως ειδικότερα στο διατακτικό.....". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό αυτής κήρυξε τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ένοχο του ότι α)σε μη επακριβής διακριβωθέντα χρόνο οπωσδήποτε όμως κατά το τελευταίο πριν τη σύλληψη του (4-1-2005) δεκαήμερο στην ... αγόρασε με σκοπό την εμπορία από άγνωστο στην ανάκριση Αλβανό υπήκοο άγνωστες ποσότητες απαγορευμένων ναρκωτικών και συγκεκριμένα ακατέργαστη κάνναβη και πάντως όχι λιγότερη από ακατέργαστη κάνναβη συνολικού μικτού βάρους 4 κιλών και 120 γραμμαρίων που βρέθηκε στην κατοχή και κατασχέθηκε αντί γνωστού χρηματικού ποσού ή άλλου είδους ανταλλάγματος, τουλάχιστον όμως αντί ποσού 500 ευρώ το κιλό, με σκοπό την εμπορία, β)στην ... και εντός της επί της οδού ... κατοικίας των Θ και Ξ, εντός του χρονικού διαστήματος του προ της συλλήψεώς του δεκαημέρου κατείχε με την έννοια της φυσικής εξουσίασης δηλαδή μπορούσε ανά πάσα στιγμή να διαπιστώσει την ύπαρξή τους, με σκοπό την εμπορία άγνωστες ποσότητες ναρκωτικών και συγκεκριμένα κάνναβης όχι λιγότερες από ακατέργαστη κάνναβη συνολικού βάρους 4 κιλών και 120 γραμμαρίων, που βρέθηκε και κατασχέθηκε συσκευασμένη σε νάϋλον σακούλα την οποία είχε αποκρύψει επιμελώς στο πατάρι της πιο πάνω οικίας, γ)(κατά πλειοψηφία) έχοντας (αυτός) αποφασίσει να τελέσει το κακούργημα της αγοράς ναρκωτικών ουσιών επιχείρησε πράξη που περιείχε τουλάχιστον αρχή εκτελέσεως του κακουργήματος αυτού και συγκεκριμένα στην ..., εντός του επί της οδού ... κέντρου διασκεδάσεως "..." την 4-1-2005, επιχείρησε να αγοράσει από τον συγκατηγορούμενο του Ζ ναρκωτικές ουσίες, δηλαδή 15960 δισκία ECTASY που περιέχουν την απαγορευμένη ουσία MDMA που βρέθηκαν και κατασχέθηκαν αντί αγνώστου χρηματικού ποσού ή άλλου είδους ανταλλάγματος. Προς τούτο έχοντας προσυμφωνήσει με τον συγκατηγορούμενο του να αγοράσει την παραπάνω ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών, καθώς και ως τόπο παραδόσεώς τους το πιο πάνω κατάστημα παρευρίσκονταν εντός αυτού, όταν εισήλθε ο Ζ φέροντας μεθ' εαυτού μαύρη σακούλα εντός της οποίας είχε αποκρύψει τις ναρκωτικές ουσίες και άρχισε την καταμέτρηση τους ενώπιόν του με σκοπό την οριστική παράδοση και ολοκλήρωση της αγοραπωλησίας. Τότε όμως επενέβησαν οι αστυνομικοί που είχαν θέση σε διακριτική παρακολούθηση το κατάστημα και τους συνέλαβαν ματαιώνοντας την ολοκλήρωση της πράξης της αγοράς ναρκωτικών όχι από δική του θέληση από λόγους ανεξαρτήτως της θελήσεώς του. Το Δικαστήριο δέχεται ότι τις παραπάνω πράξεις οι κατηγορούμενοι τελούν κατ' επάγγελμα δεδομένου ότι από την επανειλημμένη τέλεση και την υποδομή που είχαν διαμορφώσει (εισαγωγής, απόκρυψης, μεταφοράς) με πρόθεση επανειλημμένης τέλεσης των πράξεων προκύπτει σκοπός τους για πορισμό σταθερού εισοδήματος και κατά συνήθεια δεδομένου ότι από την επανειλημμένη τέλεση των πράξεων προκύπτει σταθερή ροπή τους προς διάπραξη των συγκεκριμένων εγκλημάτων ως στοιχείο της προσωπικότητάς τους και οι περιστάσεις που τελέσθηκαν μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι καθόσον από τη βαρύτητα των πράξεων, τον τρόπο και συνθήκες τελέσεως τους, το ιδιαίτερα μεγάλο της ποσότητας των ναρκωτικών ουσιών που διακινούσαν προς εμπορία (ζυγαριά ακριβείας), τα αίτια που τους οδήγησαν σ'αυτή μαρτυρείται έντονη αντικοινωνικότητα και σταθερή ροπή προς διάπραξη νέων εγκλημάτων στρεφομένη ιδιαίτερα κατά της νεότητας. δ)(Ο ήδη αναιρεσείων) στην ... την 4-1-2005 παράνομα κατείχε όπλα και πυρομαχικά χωρίς άδεια της αστυνομικής αρχής του τόπου κατοικίας ή διαμονής του και συγκεκριμένα στον πιο πάνω τόπο και χρόνο, εντός του επί της οδού ... κέντρου διασκεδάσεως με την επωνυμία "..." ιδιοκτησίας του ... στο οποίο εργαζόταν ο ίδιος (Χ) και ειδικότερα με δόλο κατελήφθη να κατέχει εντός του δώματος αυτός, μέσα σε μία ντουλάπα αυτού δύο υποπολυβόλα τύπου KALASNIKOV σπαστού κοντακίου, άγνωστης προελεύσεως, διαμετρήματος των 7,62 mm εκ των οποίων το ένα άνευ αριθμού σειράς και το άλλο με αριθμό σειράς 4681, ένα γεμιστήρα 30 φυσιγγίων, 72 φυσίγγια των 7,62 mm, που είναι όπλα και πυρομαχικά κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 1 του ν. 2168/1993 χωρίς νόμιμη προς τούτο άδεια απαιτουμένη από την αστυνομική αρχή του τόπου κατοικίας ή διαμονής του". Καταδίκασε δε το άνω δευτεροβάθμιο δικαστήριο τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο για τις πράξεις αυτές μετά την αναγνώριση της αναφερομένης ελαφρυντικής περιστάσεως σε συνολική ποινή κάθειρξη 12 ετών και 4 μηνών και σε συνολική χρηματική ποινή 25.000 ευρώ. Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο της ουσίας όσον αφορά στον αναιρεσείοντα από τους κατηγορουμένους και ως προς την τέλεση από αυτόν των πράξεων της αγοράς και κατοχής των τεσσάρων κιλών και 120 γραμμαρίων ινδικής κάνναβης και της απόπειρας αγοράς 15960 δισκίων XTC (ΕΚΣΤΑΣΗ) από μη τοξικομανή και της παράνομης κατοχής όπλων και πυρομαχικών διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των πράξεων αυτών για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος ο αναιρεσείων αυτά τα περιστατικά καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1α, 27 παρ. 1, 42 παρ. 1 ΠΚ και 4 παρ. 1, 3 πιν. Α' περ. 6, 22, σε συνδυασμό και με την απόφαση Υπουργών Υγείας Πρόνοιας Κοινωνικών Ασφαλίσεως και Δικαιοσύνης Α6β/9568 Οικ/25.9 - 23.10.1987, 5 παρ. 1 εδαφ. β', ζ' ν.1729/1987, όπως το άρθρο 5 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 10 του ν. 2161/1993 και των άρθρων 1 παρ. 1 εδαφ. α, δ καθώς και των αυτεπαγγέλτως παρατιθεμένων κατ' άρθρο 514 εδαφ. δ' Κ.Ποιν.Δ., από τον Άρειο Πάγο παρά το ότι δεν είχαν παρατεθεί στην προσβαλλόμενη απόφαση 7 παράγραφοι 1 και 8 εδαφ. α' του ν. 2168/1993, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε και ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου παραβίασε με παραδοχή δηλαδή αντιφατικών ασαφών ή ελλιπών αιτιολογιών και έτσι δεν στερείται η απόφαση αυτή νομίμου βάσεως. Ειδικότερα ως προς την πράξη της απόπειρας αγοράς ναρκωτικών εκτίθενται στην προσβαλλόμενη απόφαση τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία για το ότι κατόπιν συμφωνίας του πρώτου κατηγορουμένου με τον αναιρεσείοντα, με την οποία ανέλαβε ο τελευταίος την υποχρέωση να αγοράσει αντί αγνώστου ανταλλάγματος ποσότητα δισκίων που περιείχαν την απαγορευμένη ναρκωτική ουσία MDMA, τα οποία θα παραδίδονταν από τον πρώτο κατηγορούμενο στον αναιρεσείοντα εντός του καταστήματος κέντρου διασκεδάσεως στην οδό ... στην ..., που είχε καθορισθεί ως τόπος συνάντησης των προς παράδοση αυτών των ναρκωτικών ουσιών, επιχειρήθηκε πράξη που συνιστούσε αρχή εκτελέσεως της εκποιητικής δικαιοπραξίας και ήταν η έναρξη καταμέτρησης των από τον αναιρεσείοντα ύστερα από την τοποθέτηση πάνω σε τραπέζι εντός του κέντρου διασκέδασης από τον πρώτο των κατηγορουμένων των συσκευασιών με τα δισκία XTC (έκσταση) που τα είχε βγάλει από την υφασμάτινη τσάντα μέσα στην οποία τα είχε φέρει ο ίδιος κατηγορούμενος στο άνω κατάστημα και την ολοκλήρωση της συναλλαγής για τα οποία επενέβησαν και διέκοψαν οι αστυνομικοί που παρακολουθούσαν τις κινήσεις του πρώτου των κατηγορουμένων. Δεν ήταν απαραίτητο για την στοιχειοθέτηση της πράξεως της αγοράς αυτών των ναρκωτικών ουσιών σε απόπειρα και την συνακόλουθη αιτιολογία της καταδικαστικής γι' αυτήν αποφάσεως να αναφέρονται επιπλέον στοιχεία όπως η σύναψη οριστικής ενοχικής συμβάσεως σχετικά με την πώληση αυτών των ναρκωτικών αντί συγκεκριμένου τιμήματος διότι δεν οδηγεί αυτή αμέσως στην τέλεση του εγκλήματος της αγοράς των ναρκωτικών αλλά για την συντέλεση της συμβάσεως αγοραπωλησίας απαιτείται η μεταβίβαση της κυριότητας από τον πωλητή στον αγοραστή που γίνεται με την παραλαβή ορισμένης ποσότητος ναρκωτικών από τον τελευταίο αντί συμφωνηθέντος ανταλλάγματος το ύψος του οποίου δεν είναι απαραίτητο να προσδιορίζεται. Σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν θεωρήθηκε ότι οι παραπάνω μη ολοκληρωθείσες λόγω της επεμβάσεως των αστυνομικών που τους συνέλαβαν ενέργειες του αναιρεσείοντος σχετικά με την καταμέτρηση προς παραλαβή από τον ίδιο στις 4/1/2005 εντός του άνω κέντρου διασκεδάσεως των 15960 δισκίων XTC από τον συγκατηγορούμενό του Ζ που τα έφερε για να του τα μεταβιβάσει αποτελούσαν μη τιμωρητές προπαρασκευαστικές πράξεις στα πλαίσια μεταξύ των διαπραγματεύσεων, όσα δε αναφέρονται στο σκεπτικό της άνω αποφάσεως για το ότι διαπραγματευόταν ο έτερος των κατηγορουμένων Ζ την πώληση των παραπάνω δισκίων με αυτή την ναρκωτική ουσία αναφέρονται σε όσα είχαν διαμειφθεί σε προγενέστερη ημερομηνία μεταξύ των και δεν δημιουργείται ασάφεια ως προς την αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως ούτε ως προς την ορθή ερμηνεία και υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών που δέχθηκε στις διατάξεις των άρθρων 42 παρ. 1 Π.Κ και 5 παρ. 1 εδαφ. β' του ν. 1729/1987 που εφάρμοσε σε σχέση με την πράξη της απόπειρας αγοράς απαγορευμένων ναρκωτικών ουσιών από τον αναιρεσείοντα. Επομένως πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα όσα περί του αντιθέτου υποστηρίζονται από τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο στο πρώτο σκέλος του δεύτερου λόγου αναιρέσεως. Επίσης ως προς την πράξη της παράνομης κατανομής όπλων και πυρομαχικών αναφέρονται στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως τα αποδεικτικά μέσα από την εκτίμηση των οποίων οδηγήθηκε στην παραδοχή ότι έπρεπε να κηρυχθεί ένοχος ο εν λόγω κατηγορούμενος και για την άνω πράξη όπως ειδικότερα αναφερόταν στο διατακτικό και στο σκέλος αυτό της απόφασης το οποίο είναι λεπτομερές εκτίθενται με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος της κατοχής όπλων και πυρομαχικών άνευ αδείας της αρμόδιας αρχής από τον κηρυχθέντα ένοχο και καταδικασθέντα ως δράστη αυτού αναιρεσείοντα. Επομένως, στο πόρισμα της αποφάσεως του άνω δικαστηρίου της ουσίας, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος περιέχονται εκείνα τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο στήριξε με την αιτιολογία που επιβαλλόταν την κρίση περί της ενοχής του αναιρεσείοντος για την άνω πράξη και δεν διαπιστώνονται ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά που να εμποδίζουν τον έλεγχο από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου όσα δε υποστηρίζονται από τον αναιρεσείοντα για έλλειψη της επιβαλλομένης αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως ως προς την παράνομη κατοχή από αυτόν όπλων και πυρομαχικών από το ότι τα περισσότερα από τα πραγματικά περιστατικά για την άνω πράξη εξειδικεύονται στο διατακτικό της δεν είναι βάσιμα και ο σχετικός λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί. Ως προς την αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως για τη συνδρομή των επιβαρυντικών περιστάσεων της κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια τέλεσης των πράξεων που συνιστούν αγορά και κατοχή ινδικής κάνναβης και απόπειρας αγοράς δισκίων με ναρκωτική ουσία του πίνακα Α αριθμ. 22 του άρθρου 4 παρ. 3 του ν. 1729/1987 για τις οποίες κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων κατηγορούμενος και ως δράστης ιδιαίτερα επικίνδυνος από τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως σχετικά με τα περιστατικά που αποδείχθηκαν όπως εκτίθενται στο σκεπτικό σε συνδυασμό με τα παρατιθέμενα στο διατακτικό, διαπιστώνεται ότι εκτός από την αναφορά των τυπικών στοιχείων των νομικών διατάξεων που προβλέπουν αυτές τις επιβαρυντικές περιστάσεις γίνεται έκθεση με σαφήνεια και των πραγματικών περιστατικών που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και τα οποία θεμελιώνουν την κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας ως προς την ορθή υπαγωγή της συμπεριφοράς του αναιρεσείοντος κατά την τέλεση αυτών των παραβάσεων νόμου περί ναρκωτικών στις νομικές έννοιες των άνω επιβαρυντικών περιστάσεων. Κατά τις άνω παραδοχές εντός του δεκαημέρου πριν από τη σύλληψη τους αγόρασε ο αναιρεσείων από άγνωστο Αλβανό άγνωστες ποσότητες ινδικής κάνναβης προς εμπορία που ήταν σημαντικές και μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονταν τα 4 κιλά και 120 γραμμάρια που βρέθηκαν στην κατοχή του και τα είχε αποκρύψει στο πατάρι της κατοικίας της γυναίκας με την οποία αυτό έμενε μαζί χωρίς να το γνωρίζει η συνδεομένη με αυτόν γυναίκα και η συγκατοικούσα στην ίδια οικία Θ. Επιπλέον ο αναιρεσείων στις 4-1-2004 επιχείρησε να αγοράσει μεγάλη ποσότητα δισκίων με την απαγορευμένη ναρκωτική ουσία μεθυλενοδιοξυμεθαμφεταμίνη (MDMA) από τον συγκατηγορούμενο του Ζ κατανεμημένα σε περισσότερα από ένα νάϋλον σακουλάκια. Ορθώς επομένως από το δικαστήριο της ουσίας έγινε δεκτό με βάση τα αναφερόμενα ως προκύψαντα από τα αποδεικτικά μέσα ότι ο αναιρεσείων ήταν άτομο που σχετιζόταν με άτομα που διακινούσαν ναρκωτικές ουσίες προς εμπορία και ότι είχε διαμορφώσει αυτός την υποδομή για την επανειλημμένη τέλεση των πράξεων αγοράς και κατοχής μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών που απέκρυπτε και θα είχε υπό την κατοχή του σε διαφορετικούς χώρους σε κάποιον από τους οποίους και ειδικότερα στο κέντρο διασκέδασης του οποίου ήταν υπεύθυνος είχε στην κατοχή του και όπλα καθώς και πυρομαχικά μέχρι την περαιτέρω διάθεση των ναρκωτικών σε άτομα που διακινούσαν και έκαναν χρήση τέτοιων απαγορευμένων ουσιών. Αυτή δε η συμπεριφορά του αναιρεσείοντος έγινε δεκτό ότι από τα περιστατικά που αποδεικνύονταν κατά τις παραδοχές του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη υπεδήλωνε ότι είχε διαμορφώσει αυτός ως δράστης υποδομή με πρόθεση του για επανειλημμένη και όχι εφάπαξ διάπραξη εκ μέρους του τέτοιων αξιοποίνων κατά το άρθρο 5 παρ. 1 περ. β', ζ' ν 1729/1987, όπως ίσχυε κατά το κρίσιμο διάστημα πράξεων που αφορούσαν διαφορετικού είδους μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών προς πορισμό σταθερού εισοδήματος και επί πλέον ήταν δηλωτική αυτή η τέλεση περισσοτέρων πράξεων σχετικά με αγορά ναρκωτικών σταθερής ροπής που είχε αυτός αποκτήσει ως προς τη διάπραξη εγκλημάτων σχετικών με τα ναρκωτικά και αποτελούσε χαρακτηριστικό στοιχείο της προσωπικότητάς του. Από τα εκτιθέμενα άνω πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία προσδιορίζονταν επαρκώς η βαρύτητα των πράξεων αυτών που συνιστούν παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών και οι συνθήκες τέλεσης των πέραν όσων αφορούσαν τον τρόπο δράσεως του συγκατηγορουμένου του και τα αίτια που τον ώθησαν και ήταν ενδεικτικές της τάσεως του αναιρεσείοντος στην διάπραξη παρομοίων εγκλημάτων.
Συνεπώς, και ως προς το σκέλος της σε σχέση με την τέλεση από τον αναιρεσείοντα των άνω παραβάσεων του άρθρου 5 του ν. 1729/1987 με συνδρομή των επιβαρυντικών περιστάσεων από το άρθρο 8 του ν.1729/1987 όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 13 ν. 2161/1993 και ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, μετά την τροποποίηση του με το άρθρο 2 παρ. 15 εδ. β' ν. 2479/1997 που επανέφερε την έχουσα απαλειφθεί με το άρθρο 4 παρ. 2 εδαφ. α' ν. 2408/1996 περίπτωση της ενέργειας του παραβάτη του άρθρου 5 υπό περιστάσεις που μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος, η προσβαλλόμενη απόφαση έχει την επιβαλλομένη από το Σύνταγμα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και είναι αβάσιμες και απορριπτέες οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις που προβάλλονται με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως για μη αναφορά συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών για τη θεμελίωση συνδρομής αυτών των επιβαρυντικών περιστάσεων. Μετά ταύτα πρέπει η ένδικη αίτηση να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ).
Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την από 3/12/2008 αίτηση αναιρέσεως του Χ, περί αναιρέσεως της 1974/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Νοεμβρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Νοεμβρίου 2009.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ