Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 843 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Διαδικασίας ακύρωση.




Περίληψη:
Αίτηση ακύρωσης διαδικασίας. Απορρίπτεται ως απαράδεκτη, αίτηση αναίρεσης, που στρέφεται κατ’ αποφάσεως που απέρριψε ως απαράδεκτη αίτηση του αναιρεσείοντα για ακύρωση της διαδικασίας, κατά την οποία εκδόθηκε, απόντος αυτού, απόφαση του δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη έφεση του αναιρεσείοντα.




Αριθμός 843/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Στ' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 3 Μαρτίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ....., κατοίκου .... Η.Π.Α. και προσωρινά διαμένοντος στην ...., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 1375-1376/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πατρών.
Το Τριμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτήν, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Νοεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1871/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ιωάννης Χρυσός εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού με αριθμό 586/23.12.2008, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγων, μετά της σχετικής δικογραφίας, την από 10-11-2008 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου ...., κατά της υπ'αριθμ. 1375-1376/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, εκθέτω τα εξής:
Εκ της διατάξεως του άρθρ. 341 § 2 εδ. δ' Κ.Π.Δ., εφαρμοζομένης αναλόγως και στην κατ'έφεση δίκη, συμφώνως προς το άρθρ. 501 § 1 του ιδίου Κώδικα, και οριζούσης ότι η αίτηση ακυρώσεως της διαδικασίας εισάγεται, χωρίς κλήτευση του αιτούντος, στην πρώτη δικάσιμο του δικάσαντος δικαστηρίου, "το οποίο αποφασίζει αμετάκλητα", συνδυαζομένης και προς την διάταξη του άρθρ. 546 § 2 Κ.Π.Δ., κατά την οποία "αμετάκλητη είναι η απόφαση κατά της οποίας δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο", συνάγεται σαφώς ότι η απόφαση που εκδίδεται επί της αιτήσεως ακυρώσεως διαδικασίας δεν υπόκειται εις αίτηση αναιρέσεως, ανεξαρτήτως αν το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση κατ'ουσίαν ή ως απαράδεκτη. Η διάταξη αυτή, ως ειδική, κατισχύει της διατάξεως του άρθρ. 476 § 2 Κ.Π.Δ., με την οποία ορίζεται ότι κατά της απορριπτούσης το ένδικο μέσο (προς το οποίο προσομοιάζει και η αίτηση ακυρώσεως της διαδικασίας) ως απαράδεκτο αποφάσεως επιτρέπεται μόνο αναίρεση (ΑΠ 1037/2000, εις ΠΧ/ΝΑ/255, ΑΠ 1834/2002, εις Ποιν.Δικ/2003/357). Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της ανωτέρω αποφάσεως, δια της οποίας απερρίφθη η αίτηση του αναιρεσείοντος για ακύρωση της διαδικασίας κατά την οποία εξεδόθη η υπ'αριθ. 499/2000 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, με την οποία απερρίφθη ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ'αριθμ. 1057/1997 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αιγίου. Επομένως, συμφώνως προς τα προεκτεθέντα, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, ως στρεφομένη κατά αποφάσεως μη υποκειμένης εις αίτηση αναιρέσεως, και πρέπει να απορριφθή και να καταδικασθή ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 § 1 και 583 § 1 Κ.Π.Δ.).
Σημειωτέον, ότι εν σχέσει προς την δηλωθείσα παραίτηση από της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, δια την οποία συνετάγη η από 27-11-2008 έκθεσε παραιτήσεως, δεν προκύπτει, εκ του επικαλουμένου υπ'αριθμ. .... πληρεξουσίου της συμ/φου Αθηνών Βασιλικής Τούμπα, ότι ο δηλώσας την εν λόγω παραίτηση, ως πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος, είχε την προς δήλωση παραιτήσεως από της ανωτέρω αιτήσεως πληρεξουσιότητα.

Για τους λόγους αυτούς-Προτείνω
Να απορριφθή η από 10 Νοεμβρίου 2008 αίτηση αναιρέσεως του....., κατά της υπ'αριθμ. 1375-1376/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και
Να καταδικασθή ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.
Αθήνα 16 Δεκεμβρίου 2008
Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου
Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός"

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 341 παρ. 2 εδ. γ' του ΚΠΔ, η οποία εφαρμόζεται αναλογικά και στην κατ' έφεση δίκη, σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα που ορίζει ότι η αίτηση για ακύρωση της διαδικασίας εισάγεται χωρίς να κλητευθεί ο αιτών στην πρώτη δικάσιμο του δικαστηρίου που δίκασε "το οποίο αποφασίζει αμετάκλητα" συνδυαζόμενη και προς τη διάταξη του άρθρου 546 παρ. 2 του αυτού Κώδικα, κατά την οποία "αμετάκλητη είναι η απόφαση κατά της οποίας δεν επιτρέπεται ένδικο μέσο", συνάγεται σαφώς ότι η απόφαση που εκδίδεται επί της αιτήσεως ακυρώσεως διαδικασίας δεν υπόκειται σε αίτηση αναιρέσεως, ανεξαρτήτως αν το δικαστήριο απέρριψε την αίτηση κατ' ουσίαν ή ως απαράδεκτη. Η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στρέφεται κατά της αριθ. 1375 - 1376/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών με την οποία απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη η αίτηση του αναιρεσείοντος για ακύρωση της διαδικασίας, κατά την οποία εκδόθηκε, απόντος τούτου, η αριθ. 499/2000 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση που ασκήθηκε από τον αναιρεσείοντα κατά της αρ. 1057/1997 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αιγίου.
Συνεπώς, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, η αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση δεν υπόκειται σε αίτηση αναιρέσεως και πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 § 1 και 583 § 1 ΚΠΔ). Σημειώνεται ότι το απαράδεκτο της ασκηθείσας αίτησης αναίρεσης δεν επιφέρει την από 27-11-2008 έκθεση παραίτησης ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών που ασκήθηκε από τον Μιχαήλ Σταμούλο, δικηγόρο, δυνάμει του επικαλουμένου σ'αυτή .... πληρεξουσίου της Συμβολαιογράφου Αθηνών Βασιλικής Τούμπα, δεδομένου ότι, όπως προκύπτει απ' αυτό δεν έχει δοθεί στον εν λόγω δικηγόρο η απαιτούμενη για το έγκυρο της παραίτησης από το ως άνω ένδικο μέσον ειδική πληρεξουσιότητα.


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 10 Νοεμβρίου 2008 αίτηση του ...., κατοίκου .... ΗΠΑ και προσωρινά διαμένοντος στον .... για αναίρεση της 1375-1376/2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) Ευρώ.-
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 10 Μαρτίου 2009.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή