Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2181 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 2181/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη-Εισηγητή, Βιολέττα Κυτέα, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Διαλινάκη, για αναίρεση της 1871-1871α/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς, με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νομικό-Μικέ Κουντούρη.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Πειραιώς, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Φεβρουαρίου 2009, αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 342/2009.

Αφού άκουσε
Τους πληρεξουσίους των διαδίκων που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 28 και 302 του Π.Κ προκύπτει, ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια απαιτείται να διαπιστωθεί, αφ' ενός μεν ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτουμένη, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, ο οποίος ευρίσκεται κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και τη λογική, αφ' ετέρου δε ότι είχε τη δυνατότητα με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες, να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψή του. Εξάλλου, η απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικος, υπάρχει, προκειμένου περί καταδικαστικής αποφάσεως, όταν περιέχονται σ' αυτή με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, επί των οποίων στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για την συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, δια των οποίων έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που απεδείχθησαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος, χωρίς να είναι αναγκαίο να εκτίθενται τι προέκυψε κεχωρισμένως από το καθένα από αυτά, ούτε να απαιτείται αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση μεταξύ των, ή να προσδιορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως. Απαιτείται, όμως, να προκύπτει ότι για τον σχηματισμό της περί της ενοχής του κατηγορούμενου κρίσεώς του το δικαστήριο έλαβε υπόψη και εξετίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι, επιλεκτικώς, μερικά από αυτά. Εξάλλου πάγια η νομολογία και η επιστήμη δέχονται ότι η αιτιολογία δε δύναται να είναι "επιλεκτική", να στηρίζεται δηλαδή σε ορισμένα πραγματικά δεδομένα της προδικασίας ή της ακροαματικής διαδικασίας, χωρίς να συνεκτιμά άλλα που εισφέρθηκαν σ' αυτή, γιατί τότε δημιουργούνται λογικά κενά και δεν μπορεί να κρίνεται μια τέτοια αιτιολογία ως εμπεριστατωμένη. Έτσι για να είναι ειδική και εμπεριστατωμένη η αιτιολογία της αποφάσεως ή του βουλεύματος, δεν αρκεί η τυπική ρηματική αναφορά των κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, αλλά πρέπει να συνάγεται ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνον μερικά εξ' αυτών κατ' επιλογή. Η δε υποχρέωση για συγκριτική στάθμιση και αξιολογική συσχέτιση του περιεχομένου όλων των αποδεικτικών μέσων, δηλαδή από ποιο αποδεικτικό μέσο πείσθηκε τελικά το Δικαστήριο, δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο. Πλην όμως πρέπει στην αιτιολογία να αναφέρεται, γιατί πείσθηκε από το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο και όχι από άλλο αντίθετο, αντιφατικό ή απλώς διαφορετικό. Ο δε αναιρετικός έλεγχος επ'αυτού εστιάζεται, στο αν το Δικαστήριο πραγματοποίησε λειτουργικό συσχετισμό, συνεκτίμηση και συναξιολόγηση του περιεχομένου όλων των αποδεικτικών μέσων και όχι επιλεκτική λήψη μερικών μόνο εξ αυτών. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό, σε συνδυασμό με το διατακτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, που παραδεκτώς αλληλοσυμπληρούνται, το τριμελές Εφετείο Πειραιώς που δίκασε κατ' έφεση, εδέχθη, ανελέγκτως, ότι από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία μνημονεύονται κατά είδος τους, απεδείχθησαν τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Ο Θ1 αδελφός του πολιτικώς ενάγοντος, δυνάμει συμβάσεως ναυτικής εργασίας αορίστου χρόνου, που καταρτίσθηκε μεταξύ αυτού και της εταιρείας με την επωνυμία "...", ναυτολογήθηκε στις 19.9.2001 ως ναύκληρος στο υπό ελληνική σημαία φορτηγό πλοίο "A..." πλοιοκτησία της ανωτέρω εταιρείας, στο οποίο πλοίαρχος ήταν ο εκκαλών κατηγορούμενος. Στις .... και περί ώρα τοπική 14.50' (Ελλάδος 21.50') ενώ το ως άνω πλοίο έπλεε με μέση ταχύτητα 13,96 μίλια την ώρα από Νέα Ορλεάνη των ΗΠΑ προς Τέμα της Γκάνα και ευρίσκετο βορείως της Δομινικανής Δημοκρατίας, ο προαναφερόμενος Θ1, καθ' ον χρόνον εργαζόταν στο πρόστεγο του πλοίου, αισθάνθηκε ζάλη, βγήκε έξω στο κατάστρωμα για να συνέλθει και εκεί απώλεσε τις αισθήσεις του και κατέπεσε στο δάπεδο. Αμέσως προσέτρεξαν σε βοήθειά του ο ναύτης Ν1 και ο δόκιμος και μάρτυρας εν προκειμένω Μ1 οι οποίοι τον μετέφεραν στο πρόστεγο και τον ξάπλωσαν πάνω σε ένα χαρτόκουτο, ενώ διαπίστωσαν ότι είχε βραχεί από τα ούρα του. Ακολούθως και ενώ ο Θ1 είχε αρχίσει να συνέρχεται, ο ανωτέρω ναύτης Ν1 πήγε και ειδοποίησε περί ώρα 14.55' τοπική ώρα, τον υποπλοίαρχο ..., ως αρμόδιο, κατά το άρθρο 30 του ΒΔ 806/970, για θέματα υγείας και ιατρικής μερίμνης του πλοίου, ο οποίος αμέσως έσπευσε στο σημείο όπου βρισκόταν ο εν λόγω ασθενής προκειμένου να του παράσχει τις πρώτες βοήθειες. Περί ώρα 15.15' και ενώ είχε συνέλθει ο ανωτέρω ναύκληρος ζήτησε να του φέρουν από την καμπίνα του τα υπό την ονομασία Triamer HCT, που του είχε χορηγήσει ιατρός για την υπέρταση, καθώς και το πιεσόμετρο από το ιατρείο-φαρμακείο του πλοίου για να μετρήσει την αρτηριακή του πίεση. Πράγματι ο υποπλοίαρχος έστειλε τον ανωτέρω μάρτυρα Μ1 και ο τελευταίος από την καμπίνα του ασθενούς πήρε τα εν λόγω χάπια και επιπλέον ένα πιεσόμετρο που βρήκε εκεί και τα μετέφερε και τα παρέδωσε στον προαναφερόμενο υποπλοίαρχο. Ο τελευταίος αμέσως και περί την ώρα 15.25' μέτρησε την πίεση του ασθενούς, η οποία βρέθηκε να είναι 19 η μεγάλη και 9 η μικρή και ένεκα τούτου περί την ώρα 15.30 του χορήγησε ένα χάπι Triamter HCT. Ο ασθενής αυτός καθ' όλο το διάστημα αυτό, συνομιλούσε μεν με τους προαναφερομένους υποπλοίαρχο δόκιμο και ναύτη, διεμαρτύρετο όμως ότι ένοιωθε δυνατό πόνο στο κεφάλι κούραση και υπνηλία. Ακολούθως μετά από λίγα λεπτά και δη περί ώρα 15.35' ο υποπλοίαρχος μέτρησε πάλι την πίεση του εν λόγω ασθενούς και αυτή αντί να έχει υποχωρήσει βρέθηκε να έχει ανεβεί και να είναι 20 η μεγάλη και 10 η μικρή, ένεκα δε αυτού περί ώρα 15.40' ειδοποιήσε τον εκκαλούντα-κατηγορούμενο πλοίαρχο ότι ο ναύκληρος δεν είναι καλά στην υγεία του και βρίσκεται στην πλώρη. Ένεκα τούτου και περί ώρα 15.45 τοπική επίσης ώρα ο εκκαλών- κατηγορούμενος πλοίαρχος, μετέβη στο σημείο που εβρίσκετο ο ανωτέρω ασθενής έχοντας τις αισθήσεις του, στις δε σχετικές ερωτήσεις του ο τελευταίος απαντούσε λογικά κα ενώ τον πληροφόρησε ότι ο ίδιος εζήτησε να του φέρουν τα χάπια του και το πιεσόμετρο. Ακολούθως περί την ώρα 16.00' της αυτής ως άνω ημερομηνίας, ο κατηγορούμενος ζήτησε από τον προαναφερόμενο υποπλοίαρχο να πάνε στο φαρμακείο του πλοίου για να ελέγξουν ποια φάρμακα υπάρχουν εκεί για την υπέρταση, αφήνοντας με τον περί ου ο λόγος ασθενή τον ναύτη Ν1 και τον δόκιμο Μ1. Περί ώρα 16.10' και επειδή ο ανθυποπλοίαρχος ... ειδοποίησε τον πλοίαρχο - κατηγορούμενο ότι ο ως άνω ασθενής απώλεσε και πάλι τις αισθήσεις του, ο μεν πρώτος προσέτρεξε προς βοήθεια, δε τελευταίος κάλεσε μέσω ασυρμάτου τον Ε.Ε.Σ., στο ιατρό του οποίου έδωσε πληροφορίες περί των συμπτωμάτων που είχε εμφανίσει και ενεφάνιζε εν λόγω ασθενής όπως μέσω τηλεφώνου του τις διαβίβαζε ο υποπλοίαρχος. Κατά την διάρκεια δε της ομιλίας τους ενημέρωσε τον ιατρό αυτόν ότι ο ασθενής είχε απωλέσει τις αισθήσεις του και ότι η πίεση του είχε φθάσει η μεγάλη στο 22 και η μικρή στο 10. Ο τελευταίος ιατρός του ΕΕΣ) του έδωσε οδηγίες να γίνουν καρδιοτονωτικές μαλάξεις στον ασθενή ναύκληρο και να τον τοποθετήσουν στον καθαρό αέρα με τα πόδια πιο ψηλά από το σώμα, αυτές δε τις οδηγίες ο κατηγορούμενος τις μετεβίβασε μέσω τηλεφώνου στον ευρισκόμενο, κατά τα εκτεθέντα, πλησίον του ασθενούς υποπλοίαρχο. Ενώ όμως ο τελευταίος εφήρμοζε τις οδηγίες αυτές, ο ασθενής έκανε εμετό, και για το περιστατικό αυτό ενημέρωσε (ο υποπλοίαρχος) αμέσως τον κατηγορούμενο, ο οποίος και αυτός ενημέρωσε τον ειρημένο ιατρό του ΕΕΣ, ο οποίος του είπε να χορηγήσει στον ασθενή ενδομυϊκώς ένεση Lasix των 20 mg και να συνεχίσει τις καρδιοτονωτικές μαλάξεις. Στην συνέχεια και περί ώρα 16.35' της αυτής ως άνω ημεροχρονολογίας, ο κατηγορούμενος πηγαίνει στο σημείο που ευρίσκεται ο ασθενής για να του χορηγήσει την ως άνω ένεση, όπου διαπιστώνοντας ότι ο τελευταίος (ασθενής) είναι αναίσθητος ψιθυρίζοντας ασυναρτησίες, ότι "βγάζει την γλώσσα του έξω από το στόμα και την δαγκώνει, ότι τα μάτια του γυρίζουν προς τα επάνω και ότι τεντώνει το σώμα του", τοποθετεί στο στόμα του τον αναπτήρα του για να μην κόψει την γλώσσα του, αφαιρεί την τεχνητή οδοντοστοιχία που έφερε για να μην φράξει τις αναπνευστικές οδούς, του χορηγεί την ως άνω ένεση, συνεχίζει με τους άλλους τις καρδιοτονωτικές μαλάξεις και του χαράζουν τον αριστερό καρπό για να τρέξει αίμα. Παρ' όλα αυτά περί ώρα 17.00' η πίεση του προαναφερομένου ασθενούς είναι 22 η μεγάλη και 10 η μικρή, ενώ αναπνέει με δυσκολία. Περί ώρα 17.05' της αυτής ως άνω ημεροχρονολογίας ο κατηγορούμενος επικοινωνεί και πάλι με τον ιατρό του Ε.Ε.Σ., ο οποίος του συστήνει να προσεγγίσει λιμένα για να αποβιβάσει τον ασθενή, προκειμένου αυτός να διακομισθεί σε νοσοκομείο για νοσηλεία, τουθ' όπερ και αυτός (κατηγορούμενος) πράττει περί ώρα 17.10', αλλάζοντας την πορεία του πλοίου και κατευθυνόμενος προς Puerto Rico. Εν τω μεταξύ και περί ώρα 17.00' ο κατηγορούμενος επικοινώνησε για να λάβει οδηγίες αντιμετωπίσεως της προαναφερομένης καταστάσεως του ασθενούς ναυκλήρου Θ1 με τον ιατρό και επ' ακροατηρίου εξετασθέντα μάρτυρα Μ2, τον οποίον ενημέρωσε για την μέχρι τότε κατάσταση του ασθενούς αυτού, του είπε επίσης ότι είχε ήδη επικοινωνήσει με τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, από όπου πήρε οδηγίες να χορηγήσει στον ασθενή ένεση Lasix ενδομυϊκώς, και την οποία του είχε ήδη κάνει. Του είπε ακόμη ότι χορήγησε επίσης ένα χαπάκι για υπέρταση, το οποίο δεν κυκλοφορεί στην Ελλάδα και είναι διουρητικό. Ο ιατρός αυτός, αντιληφθείς, όπως ο ίδιος επ' ακροατηρίου κατέθεσε, ότι δεν πρόκειται για κάποιο απλό περιστατικό, αλλά "για κάτι δύσκολο και περίπλοκο" έχοντας τα ανωτέρω δεδομένα, του συνέστησε να χορηγήσει ένεση ναζεπάμης. Τα ανωτέρω πραγματικά περιστατικά αποδεικνύονται ιδία από το επ' ακροατηρίου αναγνωσθέν απόσπασμα σε φωτοτυπία των σελίδων του ημερολογίου γέφυρας του ανωτέρω Φ/Γ πλοίου (A... ΝΠ ...) της ...και .... και τις επίσης επ' ακροατηρίου καταθέσεις των μαρτύρων Μ1 και Μ2. Επομένως εκ των προαναφερομένων αποδεικνύεται αδιστάκτως και αναμφιβόλως ότι από της τοπικής ώρας 17.05' της ..., ο κατηγορούμενος εγνώριζε από τις διαγνώσεις και τις συστάσεις των ανωτέρω ιατρών ότι η κατάσταση του εν λόγω ασθενούς ήταν τόσο κρίσιμη που δεν μπορούσε να αντιμετωπισθεί στο πλοίο αυτό και ότι υπήρχε άμεση ανάγκη αποβιβάσεώς του για νοσηλεία του σε νοσοκομείο. Αποδεικνύεται ακόμη ότι από της ώρας 15.40', που για πρώτη φορά ο κατηγορούμενος έμαθε για την ασθένεια του ανωτέρω ναυκλήρου μέχρι της 17.05' ημέρας (...), που του συνεστήθη να αποβιβάσει προς νοσηλεία σε νοσοκομείο αυτόν (ασθενή), ήτοι για χρονικό διάστημα μιας (1) ώρας και είκοσι πέντε (25) λεπτών, το πλοίο είχε διανύσει, με βάση την ανωτέρω ταχύτητα του, απόσταση 15,21 περίπου μιλίων (1,25X13,96). Περαιτέρω, από τα αυτά ως άνω αποδεικτικά μέσα και ιδία από τους επ' ακροατηρίου αναγνωσθέντες και επισκοπηθέντες από όλους τους παράγοντες της δίκης πέντε (5) χάρτες, που δείχνουν τη θέση του πλοίου περί ώρα (τοπική) της 17.10' της ....και την απόσταση του από τα διάφορα λιμάνια της περιοχής που την ώρα αυτή έπλεε, αποδεικνύεται ότι κατά τον χρόνον αυτόν, το προαναφερόμενο πλοίο έπλεε σε απόσταση 79,05 και 54,46 μίλια από τους λιμένες της Δομινικανής Δημοκρατίας αντιστοίχως Puerto Plata και Samana και 150 και 145,21 μιλίων αντιστοίχως από τις πόλεις Borinquen και Mayaquez του Puerto Rico,προς το οποίο όπως προελέχθη αλλάζοντας πορεία κατευθύνθηκε με εντολή του κατηγορουμένου το πλοίο. Περαιτέρω απεδείχθησαν και τα εξής: Περί ώρα 17.30' οι προαναφερθέντες που εφρόντιζαν τον ασθενή και κατηγορούμενος συνεχίζουν τις καρδιοτονωτικές μαλάξεις, ενώ η πίεση του είναι 16 η μεγάλη και 8 η μικρή, όμως ο ασθενής εμφανίζει χαμηλή και δύσκολη αναπνοή. Στις 17.35' της αυτής ημεροχρονολογίας (....) ο ασθενής μεταφέρεται με φορείο στο νοσοκομείο του πλοίου, περί δε ώρα 17.45' ο κατηγορούμενος επικοινωνεί και πάλι με τον ΕΕΣ, χωρίς να προκύπτει αν η επικοινωνία αυτή εγένετο με ιατρό, από όπου (ΕΕΣ) του συστήνουν να χορηγήσει στον ασθενή δεύτερη ένεση Lasix. Περί ώρα 18.00' ο κατηγορούμενος επικοινωνεί με τον ιατρό της ειρημένης εταιρείας και ως άνω μάρτυρα Μ2, προδήλως για δεύτερη φορά, τον ενημερώνει περί της εικόνας και της καταστάσεως που εμφανίζει ασθενής ναύκληρος και ο τελευταίος (ιατρός) του συνιστά να χορηγήσει στον ασθενή Stedon, τουθ' όπερ και κατηγορούμενος πράττει περί ώρα 18.10% ενώ περί ώρα 18.25' της αυτής ως άνω ημέρας (...) ενημερώνει τον αρχιπλοίαρχο της διαχειρίστριας εταιρείας του πλοίου .... ότι το πλοίο θα προσεγγίσει το λιμένα Mayaquez του Puerto Rico για να αποβιβάσει τον εν λόγω ασθενή. Περί ώρα 19.00' η πίεση του τελευταίου είναι 13,5 μεγάλη και 7 η μικρή, ενώ περί ώρα 19.30 είναι 13 η μεγάλη και 6 η μικρή και έχει 45 αναπνοές το λεπτό. Περαιτέρω η κατάσταση του ασθενούς εξελίσσεται ως εξής: περί 20.00' η πίεση το είναι 14 η μεγάλη και 9 η μικρή, έχει 45 αναπνοές το λεπτό και η θερμοκρασία του σώματος του είναι 37,7° C, περί ώρα 20.15' ο κατηγορούμενος ενημερώνει τον αρχιπλοίαρχο της εταιρείας και τον ανωτέρω ιατρό της, ότι υπάρχει καλυτέρευση της υγείας το ασθενούς, περί ώρα 20.45' ο ασθενής έχει πίεση 15 την μεγάλη, 9 την μικρή, 55 αναπνοές το λεπτό και σφυγμούς 70, περί ώρα 21.00' έχει πίεση 19,5 την μεγάλη, 10 την μικρή, 55 αναπνοές το λεπτό και παλμούς 70, περί ώρα 21.15' της αυτής ημέρας ο κατηγορούμενος επικοινωνεί με τον ανωτέρω ιατρό της εταιρείας ο οποίος του συνιστά να του χορηγήσει ενδομυϊκώς και άλλη ένεση Lasix, την οποίαν και του χορηγεί περί ώρα 21.30', περί ώρα 22.00' ο ασθενής έχει πίεση 19 την μεγάλη και 7 την μικρή, περί ώρα 23.00' έχει πίεση 17 την μεγάλη και 6 την μικρή, αναπνοές 45 το λεπτό, θερμοκρασία 37,5° και παλμούς 65, περί ώρα 23.45' έχει πίεση 17,2 την μεγάλη, 7 την μικρή, 50 αναπνοές το λεπτό, θερμοκρασία 37,3° και παλμούς 60, περί ώρα 00.30' της 8-1-2002 έχει πίεση 16,8 την μεγάλη, 6,8 την μικρή 5 αναπνοές το λεπτό θερμοκρασία 36,9° και παλμούς 65-70, περί ώρα 01.15' της ιδίας ημέρας έχει πίεση 17 την μεγάλη, 7,4 την μικρή, 48 αναπνοές το λεπτό θερμοκρασία 36,9° και παλμούς 70, περί ώρα 01.45' ο ασθενής έχει πίεση 19 την μεγάλη, 8,6 την μικρή και 49 αναπνοές. Περί ώρα 01.46' ο κατηγορούμενος επικοινωνεί και πάλι με τον ανωτέρω μάρτυρα ιατρό, ο οποίος του συνιστά να χορηγήσει ενδομυϊκώς ένεση Lasix των 20mg, πράγμα που ο κατηγορούμενος κάνει περί ώρα 01.47'. Περί ώρα 02.45' και ενώ η πίεση του ασθενούς είναι 16,4 μεγάλη και 7,2 η μικρή, ο κατηγορούμενος εκπέμπει σήμα 808, περί ώρα δε 03.00' επιτυγχάνει να επικοινωνήσει για πρώτη φορά με US.C.GUARD ενημερώνει για την κατάσταση το ασθενούς και ζητεί την άμεση μεταφορά του σε νοσοκομείο με ελικόπτερο, το οποίον όμως δεν του διατίθεται γιατί λόγω των επικρατουσών κακών καιρικών συνθηκών είναι αδύνατη η προσέγγιση του στο πλοίο. Περί ώρα 04.00' ο ασθενής έχει πίεση 19 την μεγάλη, 7,4 την μικρή, 50 αναπνοές το λεπτό, θερμοκρασία 37,5° και παλμούς 100-105, ενώ περί ώρα 05.00' έχει πίεση 15,2 την μεγάλη, 8 την μικρή, 50 αναπνοές το λεπτό, θερμοκρασία 37,8° και παλμούς 110. Περί ώρα 05.30' το πλοίο φθάνει στον λιμένα Myaquez του Puerto Rico και περί ώρα 05.40' ο ασθενής διακομίζεται με φορείο σε ταχύπλοο που προσέγγισε το πλοίο και ακολούθως μεταφέρεται σε νοσοκομείο της πόλεως Σαν Χουάν του Puerto Rico, όπου και νοσηλεύθηκε μέχρι στις ... και περί ώρα 17.30 που απεβίωσε. Αιτία δε του θανάτου του υπήρξε εγκεφαλική αιμορραγία παθολογικής αιτίας, την οποίαν υπέστη στο πλοίο και η οποία άρχισε να εκτυλίσσεται με την περί ώρα τοπική 14.50' (Ελλάδος 21.50') της ... αδιαθεσία το και εν συνεχεία λιποθυμία του. Επομένως, από τα ανωτέρω προκύπτει ότι από την στιγμή που ο ιατρός το ΕΕΣ συνέστησε στον κατηγορούμενο την αποβίβαση του ασθενούς από το πλοίο και την μεταφορά του σε νοσοκομείο (17.05' της ...) μέχρι της κατά τον ως άνω χρόνο αποβιβάσεώς του (05.40' της 8-1-2002) παρήλθε χρονικό διάστημα δώδεκα ωρών (12) και τριάντα πέντε λεπτών (35). Μάλιστα στο νοσοκομείο που διακομίσθηκε διαγνώσθηκε ότι ήταν σε κρίσιμη κατάσταση. Αποδεικνύεται επίσης ότι κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα των 12 ωρών και 35 λεπτών, ο εν λόγω ασθενής παρέμεινε χωρίς άμεση, ουσιαστική και ιατρικώς ενδεδειγμένη ιατρική αντιμετώπιση της εγκεφαλικής αιμορραγίας που υπέστη, και η οποία (ενδεδειγμένη ιατρική αντιμετώπιση) συνίστατο στην υποστήριξη των ζωτικών λειτουργιών του (καρδιάς και αναπνοής), την μετά μεγάλης προσοχής αντιμετώπιση της αρτηριακής υπερτάσεως για να μην υποχωρήσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα και την αντιμετώπιση των σπασμών με χορήγηση Stedon, την άμεση διασωλήνωση του υπό μηχανικό αερισμό, την ενδοφλέβια χορήγηση αποιδηματικής αγωγής, την αντιμετώπιση της αυξήσεως των κοιλιών το εγκεφάλου και την άμεση χειρουργική αντιμετώπιση του ασθενούς αν αυτή ήταν επιβεβλημένη. Ενώ αν αντιμετωπίζετο, ως ανωτέρω ιατρικώς έδει, υπήρχαν πιθανότητες σε ποσοστό 30% ο ασθενής αυτός να επιβιώσει (βλ. την επ' ακροατηρίου αναγνωσθείσα έκθεση πραγματογνωμοσύνης της νευροχειρουργού ..., η οποία διορίσθηκε προς τούτο με την υπ' αριθμ. 314/2008 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς). Η τοιαύτη όμως μη άμεση και ιατρικώς κατά τα ανωτέρω ενδεδειγμένη αντιμετώπιση της ασθενείας του ανωτέρω αποβιώσαντος και κατά συνέπειαν και ο θάνατος του οφείλεται σε υπαιτιότητα και δη αμέλεια το κατηγορουμένου. Συνίσταται δε αυτή στο ότι ενώ ως πλοίαρχος του ανωτέρω πλοίου είχε υποχρέωση ευθύς ως διαπίστωσε την άσχημη κατάσταση της υγείας του εν λόγω ναυκλήρου και ευθύς ως του συνεστήθη από τον ιατρό του ΕΕΣ να μεριμνήσει για την άμεση αποβίβαση του και την διακομιδή του νοσοκομείο προς νοσηλεία του, αυτός αντί ως όφειλε και μπορούσε να κάνει, να μεριμνήσει και να αποβιβάσει τον ασθενή σε κάποιον από τους κατ' εκείνον τον χρόνο (17.05' της ...) πλησιέστερους προς το πλοίο ως άνω λιμένες της Δομινικανής Δημοκρατίας,
αυτός ασυνέτως και απερισκέπτως συμπεριφερόμενος δεν κατευθύνθηκε προς τους λιμένες αυτούς, ούτε ζήτησε βοήθεια από τις αρχές τους, αλλά κατηύθυνε το πλοίο προς τους σε πολύ μεγαλύτερα απόσταση ευρισκομένους λιμένες του Puerto Rico και δη εκείνον του Mayaquez, το οποίον και προσέγγισε μετά δωδεκάμισι και πλέον ώρες, αφήνοντας έτσι να χαθεί πολύτιμος χρόνος για την επιτυχή αντιμετώπιση της ασθενείας του εν λόγω αποβιώσαντος. Αποτέλεσμα της τοιαύτης αμελούς συμπεριφοράς του, το οποίον δεν προέβλεψε, ήταν να μην καταστεί δυνατή η έγκαιρη η αντιμετώπιση της ασθενείας του τελευταίου και εκ της αιτίας αυτής αυτός να αποβιώσει. Αντιθέτως δε, αν ο κατηγορούμενος δεν καθυστερούσε κατά το προαναφερόμενο χρονικό διάστημα την άμεση αποβίβαση και διακομιδή του εν λόγω ασθενούς σε νοσοκομείο πόλεως της Δομινικανής Δημοκρατίας, πιθανόν ο θάνατος του ασθενούς αυτού να μην επήρχετο. Ισχυρίζεται βεβαίως ο κατηγορούμενος, ότι η αιτία που κατευθύνθηκε προς το Puerto Rico, ήταν αφ' ενός μεν γιατί ο λιμένας του La Plata δεν ήταν προσεγγίσιμος την νύκτα αλλά και λόγω της διαμορφώσεως του βυθού, αφ' ετέρου γιατί στους ανωτέρω πλησιέστερους λιμένες της Δομινικανής Δημοκρατίας δεν υπήρχε η κατάλληλη ιατρική υποδομή για την επιτυχή αντιμετώπιση της ασθενείας το εν λόγω αποβιώσαντος, ενώ τοιαύτη υπήρχε στον λιμένα Mayaque του Puerto Rico. Οι ισχυρισμοί όμως αυτοί του κατηγορουμένου είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι, αφ' ενός μεν γιατί δεν καταγράφονται στις επ' ακροατηρίου αναγνωσθείσες ως άνω σελίδες του ημερολογίου του πλοίου, ως αιτία κατευθύνσεως του προς το Puerto Rico, αφ' ετέρου, ιδίως ο δεύτερος αυτών, γιατί δεν επιβεβαιώνονται από κανένα των ανωτέρω αποδεικτικών μέσων, ενώ αντιθέτως αποδεικνύεται ότι και στην Δομινικανή Δημοκρατία υπήρχε δυνατότητα ιατρικώς ενδεδειγμένης αντιμετωπίσεως του ασθενούς τούτου." Με τις παραδοχές αυτές το άνω δικαστήριο εκήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο της αξιοποίνου πράξεως της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας και τον καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως δέκα πέντε (15) μηνών, ανασταλείσης επί τριετία. Με αυτά που εδέχθη το ως άνω δικαστήριο δεν διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του την απαιτουμένη, κατά την προδιαληφθείσα έννοια, από τις προαναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατομένη αιτιολογία. Ειδικότερα, η καταφατική κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος των στοιχείων της αμελείας, αιτιωδώς συνδεομένης προς το θάνατο του Θ1, ναυτολογηθέντος ως ναυκλήρου στο υπό ελληνική σημαία πλοίο "Α...", στηρίχθηκε στο ότι ο αναιρεσείων, ως πλοίαρχος του πλοίου αυτού, δεν εμερίμνησε να προσεγγίσει το άνω πλοίο στους πλησιέστερους λιμένες της Δομινικανής Δημοκρατίας Puerto Plata ή Samana, όταν στις ... και ώρα 17.05, και ενώ το πλοίο απείχε από τους λιμένες αυτούς 79,05 και 54,46 μίλια αντιστοίχως, διαπίστωσε την κρισιμότητα της καταστάσεως της υγείας του άνω ναυτικού, πάσχοντος από εγκεφαλική αιμορραγία, την στους λιμένες αυτούς αποβίβαση του ασθενούς και τη διακομιδή του σε νοσοκομείο προς νοσηλεία, αλλά ασυνέτως και απερισκέπτως φερόμενος, μεταβάλλοντος την πορεία του πλοίου, το κατηύθυνε στον λιμένα του Puerto Rico και δη εκείνον του Mayaquez, ευρισκόμενο, κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο, σε πολύ μεγαλύτερη απόσταση, ήτοι εκείνη των 145,21 μιλίων, με αποτέλεσμα το πλοίο να καταπλεύσει στον λιμένα αυτό μετά πάροδο δωδεκάμισυ και πλέον ωρών και εκ της καθυστερήσεως αυτής να απωλεσθεί πολύτιμος χρόνος για την επιτυχή αντιμετώπιση της καταστάσεως του ασθενούς. Εδέχθη δε περαιτέρω το Εφετείο ότι α) λαμβανομένης υπόψη της κρισιμότητος της καταστάσεως της υγείας του άνω ασθενούς, στους ανωτέρω δύο λιμένες, υπήρχε επαρκής νοσοκομειακή και ιατρική υποδομή για την αντιμετώπισή της, β) ήταν εφικτή η κατά την νύκτα προσέγγιση των πλοίων στους ανωτέρω δύο (πλησιεστέρους) λιμένες, γ) εκτός από την περιοχή τους, ευρίσκοντο και άλλες νοσοκομειακές μονάδες στην Δομινικανή Δημοκρατία, διαθέτουσες την κατάλληλη υποδομή για την αντιμετώπιση του άνω ιατρικού περιστατικού δια της παροχής της ενδεδειγμένης στον ασθενήσαντα ναυτικό νοσηλείας. Για να καταλήξει δε στην κρίση του αυτή, το Εφετείο, έλαβε υπόψη και συνεξετίμησε, όπως κατά λέξη αναφέρεται στην αρχή του σκεπτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως, τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθησαν και τα έγγραφα σε συνδυασμό και προς την απολογία το κατηγορουμένου. Όπως δε προκύπτει από τα πρακτικά της δίκης μεταξύ των αναγνωσθέντων κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασία εγγράφων ήσαν και οι ναυτικές οδηγίες, των ετών 2003 και 2004, οι οποίες αφορούσαν αφ' ενός στην καταλληλότητα των δύο ανωτέρω πλησιεστέρων λιμένων για την είσοδο εντός αυτών πλοίων κατά την νύκτα και αφ' ετέρου στην ύπαρξη στην περιοχή αυτών καταλλήλων νοσηλευτικών μονάδων. Από τα ίδια δε πρακτικά και την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος προέβαλε στο δικαστήριο τον αρνητικό της κατηγορίας ισχυρισμό ότι η μη προσέγγιση του πλοίου στους ανωτέρω (πλησιεστέρους) λιμένες οφειλόταν στο γεγονός ότι αυτή ήταν αδύνατη κατά τη νύχτα, ενώ στην περιοχή αυτών δεν υπήρχαν κατάλληλες νοσηλευτικές μονάδες, προκειμένου να αντιμετωπίσουν το ως άνω ιατρικό περιστατικό του ασθενήσαντος ναυτικού. Πλην, όμως, παρά την στην αρχή του σκεπτικού της προσβαλλομένης αποφάσεως υπάρχουσα ρηματική αναφορά στα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα, που ελήφθησαν υπ' όψιν από το Εφετείο, δεν προκύπτει ότι προκειμένου αυτό να καταλήξει στο ανωτέρω αποδεικτικό πόρισμα συνεξετίμησε και αξιολόγησε και τα δύο ανωτέρω έγγραφα, τα οποία κατά την άποψη του αναιρεσείοντος ήσαν καταλυτικά της κατηγορίας. Περαιτέρω ενώ το Εφετείο που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση εδέχθη ότι και σε άλλα μέρη της Δομινικανής Δημοκρατίας (εκτός της περιοχής των άνω δύο λιμανιών), υπήρχαν κατάλληλες νοσοκομειακές μονάδες, δεν αναφέρεται σ' αυτή εάν ήταν δυνατή η σε αυτές, ενόψει της αποστάσεως των από τους άνω λιμένες, μεταφορά και εισαγωγή του ασθενούς εγκαίρως και μάλιστα σε χρόνο μικρότερο από εκείνο που απαιτήθηκε για την εισαγωγή του σε νοσοκομείο στον λιμένα Mayaquez, ώστε να καταστεί εφικτός ο ακυρωτικός έλεγχος περί του εάν η, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, αμελής συμπεριφορά του αναιρεσείοντος, συνέβαλε στην επέλευση του θανάτου του άνω ναυτικού. Ακολούθως προς τα ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτός ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ. του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 520 ΚΠΔ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΩΤΕΡΩ ΛΟΓΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 1871-1871α/9.12.2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Πειραιώς. Και
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Οκτωβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή