Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2184 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ισχυρισμός αυτοτελής.




Περίληψη:
Αυτοτελής ισχυρισμοί. Λόγος αναιρέσεως: Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Απορρίπτεται η αίτηση.




Αριθμός 2184/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σεβαστιανό Διαμαντίδη, περί αναιρέσεως της 70/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21.7.2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1346/2008.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναιρέσεως, όταν σε αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τί προέκυψε από το καθένα, ούτε να γίνεται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους. Η σύμφωνα με τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως πρέπει να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς του κατηγορουμένου. Ως αυτοτελείς ισχυρισμοί θεωρούνται όσοι τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως, της ικανότητας προς καταλογισμό, τη μείωση της ικανότητας αυτής, την εξάλειψη του αξιοποίνου ή τη μείωση της ποινής. Πρέπει, όμως, ο προβαλλόμενος ισχυρισμός να είναι ορισμένος, δηλαδή, κατά περίπτωση, να αναφέρονται κατά τρόπο αναλυτικό τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούνται κατά νόμο για τη συγκρότηση της νομικής εννοίας του συγκεκριμένου ισχυρισμού, έτσι, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα αξιολογήσεως και σε περίπτωση αποδοχής να οδηγούν στο ειδικότερο ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα. Διαφορετικά, δεν υπάρχει υποχρέωση του δικαστηρίου της ουσίας να απαντήσει στους αόριστους αυτούς ισχυρισμούς, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης αποφάσεως, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται, ο συνήγορος του αναιρεσείοντος που τον εκπροσώπησε στη δίκη σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 340 παρ. 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ανέπτυξε προφορικώς και κατέθεσε γραπτώς τον κατωτέρω αυτοτελή ισχυρισμό: "Κατηγορούμαι με το υπ' αριθμόν 161/11.11.04 κλητήριο θέσπισμα του κ. Εισαγγελέως Εφετών Ναυπλίου για Α) αγορά ναρκωτικών ουσιών, Β) κατοχή ναρκωτικών ουσιών, Γ) κλοπή κατ' επάγγελμα και κατά συνήθεια, Δ) κατοχή όπλου, χωρίς άδεια. Ι. Σχετικά με τις Α και Β πράξεις του κατηγορητηρίου, προβάλλω τον αυτοτελή ισχυρισμό ότι η ποσότητα ναρκωτικών που αγόρασα και βρέθηκε στην κατοχή μου ήταν αποκλειστικά για δική μου χρήση και το γεγονός αυτό φαίνεται από το σύνολο των αποδεικτικών μέσων. Ειδικότερα Α) η ποσότητα που βρέθηκε στην κατοχή μου, ήτοι 21,03 και 1,36 γραμμάρια είναι συνήθης για χρήστες χασίς και φτάνει για μια βδομάδα χρήσεως περίπου, την αγόρασα δε και την αγοράζουμε οι χρήστες γενικά σε ποσότητες 20 έως 30 γραμμαρίων κάθε φορά, προκειμένου να αποφεύγουμε τη συχνή επαφή με τους εμπόρους ναρκωτικών και να τρέχουμε δηλαδή κάθε μέρα στις πιάτσες που γίνεται εμπόριο ναρκωτικών. Β) από τις ένορκες μαρτυρικές καταθέσεις, την έκθεση κατασχέσεως, την έκθεση έρευνας και τα άλλα αποδεικτικά στοιχεία προκύπτει αβίαστα ότι τα ναρκωτικά που βρέθηκαν στην κατοχή μου ήταν πρόχειρα συσκευασμένα, δεν ήταν επιμελώς κρυμμένα, μία μικρή ποσότητα ήταν συσκευασμένη σε τσιγαριλίκι για τη δική μου χρήση. Επίσης, από τις έρευνες αποδείχθηκε ότι δεν είχα δημιουργήσει καμία υποδομή για περαιτέρω διάθεση της ποσότητας που βρέθηκε στην κατοχή μου, αφού από την έρευνα που έγινε στο σπίτι μου προέκυψε ότι ούτε ζυγαριά υπήρχε ούτε κάποια άλλη ποσότητα ναρκωτικών ούτε οποιαδήποτε υποδομή για εμπορία ναρκωτικών. Επίσης δεν βρέθηκαν χρήματα, πλην αυτών που είχα στην τσέπη μου, από τα οποία να δικαιολογείται εμπορία. Περαιτέρω, οι εξετασθέντες αστυνομικοί βεβαιώνουν ότι δεν είχαν καμία πληροφορία για μένα ότι είχα διασυνδέσεις με άλλους χρήστες και γενικά δεν είχαν καμία πληροφορία για το άτομο μου ότι μπορεί να συμμετέχω σε διακίνηση ναρκωτικών. Σύμφωνα λοιπόν με όλα τα παραπάνω, τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι δεν εμπίπτουν στην διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 εδ. β', ζ' του Ν. 1729/1987 αλλά εμπίπτουν στην αφηρημένη νομοτυπική μορφή του άρθρου 12, αφού τις ποσότητες κάνναβης, που αναφέρονται στο κατηγορητήριο αγόρασα και κατείχα για δική μου αποκλειστικά και μόνο χρήση και ως εκ τούτου ζητώ με όλο το σεβασμό προς το δικαστήριο σας, την εφαρμογή του άρθρου 12, κατ' επιτρεπτή μεταβολή της εις βάρος μου κατηγορίας". Τα περιστατικά αυτά, όπως τα εξέθεσε ο συνήγορος του αναιρεσείοντος, αποτελούν αυτοτελή ισχυρισμό, κατά την προεκτεθείσα στη μείζονα σκέψη έννοια, και έχουν εκτεθεί κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, απέρριψε ως αβάσιμο τον παραπάνω αυτοτελή ισχυρισμό του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου, με την ακόλουθη αιτιολογία: "... Εξάλλου, ο κατηγορούμενος συνομολόγησε την ιδιότητα των ουσιών αυτών ως ναρκωτικών ... και ισχυρίσθηκε ότι τις προόριζε για δική του αποκλειστική χρήση, δεδομένου ότι τυγχάνει χρήστης ναρκωτικών ουσιών. Όμως, το τελευταίο εξ ουδενός στοιχείου απεδείχθη. Ο εν λόγω αυτοτελής ισχυρισμός που είναι πλήρης και ορισμένος, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Και τούτο γιατί αν ληφθεί υπόψη το ότι ο κατηγορούμενος είναι άνεργος, το ότι αν και είναι κάτοικος ..., εν τούτοις εκινείτο χωρίς κάποια πειστική αιτία έξωθι του Στρατοπέδου ..., το είδος, η ποσότητα της επίμαχης ναρκωτικής ουσίας, που χαρακτηρίζεται σημαντική, η αξία της και η σε υψηλό βαθμό καθαρότητά της και τα αναφερόμενα στο άρθρο διαγνωστικά στοιχεία, δηλαδή ο κατηγορούμενος δεν απεδείχθη ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών και οπωσδήποτε δεν ήταν τοξικομανής, ενώ δεν είχε τη δυνατότητα με τα πενιχρά οικονομικά μέσα που διέθετε να την αγοράσει εφάπαξ, συνάγεται ότι η επίμαχη ποσότητα ναρκωτικής ουσίας σε κάθε περίπτωση, υπερέβαινε ουσιωδώς τις ανάγκες του και δεν προοριζόταν για δική του αποκλειστικά χρήση, αλλά για εμπορία ... . Με τις παραδοχές αυτές, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε την απαιτούμενη από τις παραπάνω διατάξεις του Συντάγματος και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά ότι η επίμαχη ποσότητα ναρκωτικής ουσίας σε κάθε περίπτωση, υπερέβαινε ουσιωδώς τις ανάγκες του αναιρεσείοντος και δεν προοριζόταν για δική του αποκλειστικά χρήση, αλλά για εμπορία, οι δε περί του αντιθέτου αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες, κατ' ουσίαν. Εξάλλου, οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος ότι: α) αποδείχθηκε ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών όπως κατέθεσε ο μάρτυς αστυνομικός και ο μάρτυς υπερασπίσεως, β) δεν είναι άνεργος, αλλ' έχει επαρκή εισοδήματα, γ) η κίνησή του έξω από το Στρατόπεδο της ... είχε λογική αιτία, διότι γεννήθηκε στην ... και εκεί είναι οι φίλοι του, δ) το είδος και η ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας είναι συνήθης για χρήστες ναρκωτικών και ε) αποδείχθηκε ότι είναι χρήστης, είναι απαράδεκτες, διότι πλήττουν την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Επομένως ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος και ενόψει του ότι δεν προβάλλεται άλλος λόγος, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολο της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 21 Ιουλίου 2008 αίτηση αναιρέσεως του Χ, κατοίκου ..., κατά της 70/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι ευρώ (220 €).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Ιουνίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή