Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 2353 / 2008    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Αγορά, κατοχή, πώληση και χρήση ναρκωτικών ουσιών. Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, η οποία εκτείνεται και στην απόρριψη των αυτοτελών ισχυρισμών. Απορρίπτεται η αναίρεση.




ΑΡΙΘΜΟΣ 2353/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου, Γεωργίου Σαραντινού), ο οποίος ορίσθηκε με την 57/1.4.08 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Ιωάννη Παπουτσή και Νικόλαο Ζαΐρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Απριλίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Δέσποινα Σβερώνη, περί αναιρέσεως της 228/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Λαρίσης.
Το Πενταμελές Εφετείο Λαρίσης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Ιανουαρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 165/2008.

Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, Κατά το άρθρο 5 παρ. 1 εδ. β και ζ του Ν. 1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 του Ν. 2161/1993 (άρθρο 20 παρ. 1 περ. β και ζ του Κώδικα Νόμων για τα Ναρκωτικά -ΚΝΝ- Ν. 3459/2006), με κάθειρξη δέκα τουλάχιστον ετών και με χρηματική ποινή 1.000.000 μέχρι 100.000.000 δραχμών (ήδη 2900 έως 290.000 ευρώ) τιμωρείται, όποιος, εκτός των άλλων, πωλεί, αγοράζει και κατέχει ναρκωτικά. Ως πώληση και αγορά ναρκωτικών θεωρείται η κατά τους όρους του άρθρου 513 του ΑΚ μεταβίβαση της κυριότητας στον αγοραστή, που γίνεται με την προς αυτόν παράδοσή τους αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος. Με τον όρο κατοχή νοείται η φυσική εξουσίαση των ναρκωτικών από τον δράστη, ώστε να μπορεί κάθε στιγμή να διαπιστώσει την ύπαρξή τους και κατά τη δική του βούληση να τα διαθέτει πραγματικά. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με πληρότητα σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Ειδικότερα, ως προς την έκθεση των αποδείξεων, αρκεί η γενική, κατά το είδος τους, αναφορά τους, χωρίς να είναι απαραίτητο να διευκρινίζεται από ποιο ή ποια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε κάθε παραδοχή. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Δεν αποτελούν όμως λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Η απλή επανάληψη στην αιτιολογία της αποφάσεως (σκεπτικό) του διατακτικού, καθ' εαυτή, δεν συνιστά ελλιπή αιτιολογία, εφόσον το διατακτικό είναι λεπτομερές και εκτίθενται στο περιεχόμενό του με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο εκδόθηκε η καταδικαστική απόφαση. Όταν όμως στο διατακτικό δεν διαλαμβάνονται τέτοια περιστατικά, η αιτιολογία, στην οποία επαναλαμβάνεται το διατακτικό, είναι ελλιπής. Η επιβαλλόμενη από τις παραπάνω διατάξεις του Συντάγματος και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία των αποφάσεων, πρέπει, επί καταδικαστικών αποφάσεων, να υπάρχει, όχι μόνον ως προς την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους προβαλλόμενους από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορό του, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, αυτοτελείς ισχυρισμούς. Αυτοί δε είναι εκείνοι, οι οποίοι προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή της ικανότητας για καταλογισμό ή στη μείωση αυτής ή στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή στη μείωση της ποινής. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Λάρισας, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 228/2007 απόφασή του, με συνδυασμό σκεπτικού και διατακτικού, που παραδεκτώς συμπληρώνουν την αιτιολογία της, και μετά από αξιολόγηση των αναφερομένων σε αυτό κατ' είδος αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: " ...Ο κατηγορούμενος, στη ... και κατά το χρονικό διάστημα των τελευταίων ημερών προ της 5.12.2003, σε ημερομηνία μη επακριβώς διακριβωθείσα, χωρίς να είναι τοξικομανής, κατά την έννοια του άρθρου 13 παρ. 1 του ν. 1729/1987, όπως ισχύει, χωρίς δηλαδή να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, την οποία να μη μπορεί να την αποβάλει με δικές του δυνάμεις, ενεργώντας με πρόθεση αγόρασε με σκοπό την εμπορία από άγνωστο άτομο και αντί αγνώστου τιμήματος ποσότητες ναρκωτικών ουσιών, ήτοι α) ποσότητα κάνναβης 484 γραμμαρίων σε έξι ανισοβαρή δέματα, β) ποσότητα κάνναβης 9 γραμμαρίων, γ) ποσότητα κάνναβης μετά περιτυλίγματος 12 γραμμαρίων (χαρτί βάρους 8 γραμμαρίων), δ) ποσότητα κάνναβης 2 γραμμαρίων, ε) ποσότητα κάνναβης 5 γραμμαρίων, στ) ποσότητα κάνναβης 8 γραμμαρίων, χωρισμένη σε τέσσερα ανισοβαρή δέματα, ενώ κατά το διενεργηθέντα έλεγχο στο διατηρούμενο υπ' αυτού κατάστημα πώλησης υαλοπινάκων στη ... από αρμόδια αστυνομικά όργανα στις 5.12.2003 κατείχε εκ των ως άνω ποσοτήτων με σκοπό την εμπορία την ποσότητα κάνναβης των 484 γραμμαρίων χωρισμένη σε έξι ανισοβαρή δέματα, τοποθετημένα σε σακ - βουαγιάζ, καθώς και την ποσότητα κάνναβης των 8 γραμμαρίων, χωρισμένα σε τέσσερα ανισοβαρή δέματα, αφού από τις αγορασθείσες ως άνω ποσότητες κάνναβης με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, πώλησε κατά τον προαναφερθέντα τόπο και χρόνο από τις ανωτέρω ποσότητες κάνναβης που αγόρασε στους ως κατωτέρω συγκατηγορουμένους του στον πρώτο βαθμό και ειδικότερα α) την ποσότητα κάνναβης των 9 γραμμαρίων στον Ψ, αντί αγνώστου τιμήματος, β) την ποσότητα κάνναβης των 5 γραμμαρίων στον Ζ αντί αγνώστου χρηματικού ποσού, γ) την ποσότητα κάνναβης των 2 γραμμαρίων στον Θ, αντί αγνώστου χρηματικού ποσού και δ) την ποσότητα κάνναβης των 12 γραμμαρίων μετά περιτυλίγματος στον Μ αντί αγνώστου χρηματικού ποσού. Εξ άλλου, στον ίδιο παραπάνω τόπο και χρόνο, με περισσότερες από μία πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση ενός και του αυτού εγκλήματος, έκανε χρήση εντός του καταστήματός του ναρκωτικών ουσιών και ειδικότερα κάπνισε μαζί με τον συγκατηγορούμενό του στον πρώτο βαθμό Ψ ένα τσιγάρο χασίς, αλλά επί πλέον στον ίδιο τόπο και χρόνο έκανε χρήση ενός τσιγάρου χασίς μαζί με τους επίσης συγκατηγορούμενούς του στον πρώτο βαθμό Θ και Ζ. Για τα πραγματικά παραπάνω περιστατικά σαφής ελέγχεται η κατάθεση του υπηρετούντος στην ασφάλεια Τρικάλων ..., σύμφωνα με τα παρατιθέμενα, στην οποία, όπως διακριβώθηκε μετά από συστηματική παρακολούθηση του κατηγορουμένου και των ατόμων που εισήρχοντο και εξήρχοντο του καταστήματος πώλησης υαλοπινάκων που διατηρούσε ο κατηγορούμενος στη ..., λόγω της ύπαρξης πληροφοριών , περί πώλησης ναρκωτικών ουσιών σε διάφορα άτομα, κατά τον προαναφερθέντα χρόνο, ο κατηγορούμενος κατείχε μετά διενεργηθέντα έλεγχο στο ανωτέρω κατάστημά του τις προαναφερθείσες ποσότητες ινδικής κάνναβης (βλ. την από 5.12.2003 έκθεση έρευνας καταστήματος) τις οποίες είχε αγοράσει από άγνωστο άτομο αντί αγνώστου τιμήματος κατά το χρονικό διάστημα των τελευταίων ημερών προ της 5.12.2003 με σκοπό την εμπορία. Αφού εκ τούτων πώλησε στους προαναφερθέντες αρχικά συγκατηγορουμένους του την αναγραφόμενη έναντι εκάστου ποσότητα ινδικής κάνναβης. Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά στην κατάθεσή του αυτή ο προαναφερθείς μάρτυς αναφέρει εκ τούτων ο Μ την αγορασθείσα ως άνω ποσότητα των 12 γραμμαρίων ινδικής κάνναβης από τον κατηγορούμενο, πέταξε στο οδόστρωμα εκ του οχήματος στο οποίο επιβιβάστηκε μετά την έξοδό του εκ του καταστήματος του κατηγορουμένου, ευθύς μετά το σήμα στάσης των αστυνομικών οργάνων, ενέργεια στην οποία άλλωστε προέβη και ο εκ τούτων Ψ, επιβιβασθείς μετά την έξοδό του εκ του καταστήματος του κατηγορουμένου στο υπ' αρ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ο οποίος, ευθύς μετά το σήμα στάσης των αστυνομικών, πέταξε στο οδόστρωμα ποσότητα κάνναβης, βάρους 9 γραμμαρίων χωρισμένη σε τρία ανισοβαρή δέματα εντός πακέτου από τσιγάρα (βλ. τις από 6.12.2003 εκθέσεις ερεύνης αυτοκινήτου - κατάσχεσης του αστυνομικού οργάνου ... που αναγνώσθηκαν), ενώ η αγορασθείσα ποσότητα από τον εκ τούτων Θ των 2 γραμμαρίων βρέθηκε κατά τη διενεργηθείσα σωματική αυτού έρευνα ευθύς μετά τη σύλληψή του, εξερχόμενου του καταστήματος του κατηγορουμένου τον πιο πάνω χρόνο (βλ. από 6.12.2003 έκθεση σωματικής έρευνας του αυτού, ως άνω αστυνομικού οργάνου που αναγνώστηκε). Τις ως άνω ποσότητες ινδικής κάνναβης που βρέθηκαν στο κατάστημα του κατηγορουμένου και κατασχέθηκαν (βλ. από 5.6.2003 έκθεση έρευνας καταστήματος και κατάσχεσης της Ειρηνοδίκη Τρικάλων Ευτυχίας Αγουρίδα), ο κατηγορούμενος κατείχε, ήτοι τις εξουσίαζε απόλυτα φυσικά, γνωρίζοντας σε κάθε στιγμή που βρίσκονται και με δικαίωμα ελεύθερης πώλησης σε οποιονδήποτε με σκοπό την εμπορία. Η κρίση του Δικαστηρίου ότι τις άνω ποσότητες κάνναβης ο κατηγορούμενος αγόρασε και κατείχε με σκοπό την εμπορία ενισχύεται πλήρως από τα κατωτέρω στοιχεία: 1) από τον αριθμό των ατόμων που προσήλθαν στο κατάστημα του κατηγορουμένου, προς αναζήτηση και συνάντηση με τον έμπορο ναρκωτικών και προμηθευτή τους, 2) από την κατανομή της κάνναβης σε διάφορες συσκευασίες, ανισοβαρείς, σαφώς διακριτές μεταξύ τους, ανάλογα με τις παραγγελίες που είχε από τους πελάτες του αγοραστές - χρήστες ινδικής κάνναβης (βλ. την από 5.6.2003 έκθεση έρευνας του καταστήματός του), 3) από τα σακουλάκια συσκευασίας που βρέθηκαν εντός του καταστήματός του εντός λευκής σακούλας, καθώς και της ζυγαριάς ακριβείας μάρκας ΤΑΝΙΤΑ, που βρέθηκε ωσαύτως εντός αυτής (βλ. την ανωτέρω από 5.6.2003 έκθεση έρευνας του καταστήματός του). Ο αυτοτελής ισχυρισμός του κατηγορουμένου κατά τον οποίο την ανωτέρω ποσότητα ινδικής κάνναβης προμηθεύτηκε και κατείχε για δική του αποκλειστικά χρήση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, καθ' όσον πρόκειται για ικανή ποσότητα, που υπερβαίνει τις ανάγκες του κατηγορουμένου για χρήση κάνναβης, που είναι ελάχιστα γραμμάρια σε εβδομαδιαία βάση και αποδεδειγμένα δεν θα εξυπηρετούσε δικές του αποκλειστικά ανάγκες, αφού αυτός δεν ήταν τον κρίσιμο χρόνο τοξικομανής όπως υποστηρίζει. Υπέρ της κρίσης αυτής του Δικαστηρίου συνηγορεί το περιεχόμενο της διενεργηθείσης πραγματογνωμοσύνης σε εκτέλεση της υπ' αρ. 55/2003 διάταξης του Ανακριτή Τρικάλων, από τους ορισθέντες πραγματογνώμονες ... και ..., στην οποία ουδεμία αναφορά ή μνεία γίνεται ότι πρόκειται περί ατόμου τοξικομανούς κατά την έννοια του άρθρου 13 του ν. 1729/1987 όπως αντικ. με το άρθρο 15 ν. 2161/1993, σύμφωνα με το οποίο ο κατηγορούμενος είναι τοξικομανής όταν αποκτά την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορεί να την αποβάλει με δικές του δυνάμεις, μη δυνάμενης, να συναχθεί τέτοιας κρίσης, όπως ο κατηγορούμενος υποστηρίζει, εκ των όσων σ' αυτή διαλαμβάνονται ότι πρόκειται περί ατόμου εξαρτημένου από την ινδική κάνναβη, αφού, αν πράγματι ήταν τοξικομανής, κατά την προδιαληφθείσα έννοια δεν δικαιολογείται η αναγραφόμενη στην έκθεση αυτή διαπίστωση "στο παρόν στάδιο δεν απαιτείται ειδική θεραπευτική αντιμετώπιση", ενώ εξάλλου αν πράγματι ο κατηγορούμενος ήταν τοξικομανής κατά την έννοια του νόμου τον κρίσιμο χρόνο διάπραξης των αξιόποινων πιο πάνω πράξεων, ρητή περί τούτου μνεία θα εγένετο στην από 10.12.2003 ιατρική πραγματογνωμοσύνη. Ωσαύτως, δεν δύναται να εξαχθεί τοιαύτη περί τοξικομανίας του κατηγορουμένου κρίση κατά το χρόνο 5.12.2003, που του αποδίδονται οι αξιόποινες πιο πάνω πράξεις με την προδιαληφθείσα του νόμου έννοια εκ του γεγονότος της παρακολούθησης από 2.3.2004 του θεραπευτικού προγράμματος "Εν Δράσει" του ΚΕΘΕΑ στο Ψυχιατρικό Κατάστημα Κορυδαλλού, σύμφωνα με την από 4.11.2004 βεβαίωση του ανωτέρω κέντρου, σε χρόνο τουτέστιν μεταγενέστερο του κρίσιμου ως άνω, καθ' όσον, κατά την εξέτασή του από τους ορισθέντες πραγματογνώμονες με την υπ' αρ. 55/2003 διάταξη του Ανακριτή σε χρόνο (10.12.2003) εγγύς του κρίσιμου (5.12.2003) δεν κρίθηκε απαραίτητη εκ της εν γένει καταστάσεώς του η υποβολή του σε ειδική θεραπευτική αγωγή (βλ. την από 10.12.2003 ιατρική ως άνω πραγματογνωμοσύνη). Με τις παραδοχές αυτές, ο αυτοτελής του κατηγορουμένου ισχυρισμός, κατά τον οποίο οι πράξεις της αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών φέρουν κατ' ορθό νομικό χαρακτηρισμό το χαρακτήρα της προμήθειας και κατοχής μικροποσότητας από τοξικομανή για αποκλειστικά δική του χρήση και πρέπει συνεπώς, κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1 και 13 παρ. 4 του Ν. 1729/1987, όπως ισχύει, να κριθεί ατιμώρητος, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Κατ' ακολουθίαν τούτων, πλήρως αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε της πράξεις της αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την εμπορία, της πώλησης ναρκωτικών ουσιών κατ' εξακολούθηση, καθώς και της χρήσης ναρκωτικών ουσιών κατ' εξακολούθηση και πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αυτών με την ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α ΠΚ, ότι έζησε έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή, μέχρι το χρόνο της εκδήλωσης της εγκληματικής ως άνω δραστηριότητας. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι έδειξε ειλικρινή μετάνοια, όπως διατυπώνεται είναι αόριστος, εφ' όσον για τη στοιχειοθέτηση της ελαφρυντικής περίστασης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 84 εδ. δ του Π.Κ. πρέπει ο επικαλούμενος αυτή να αναφέρει συγκεκριμένα περιστατικά, τα οποία να αποδεικνύουν αυτή. Εξ άλλου, αναφορικά με τον ισχυρισμό του κατηγορουμένου, κατά τον οποίο συμπεριφέρθηκε καλά για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα από την εκδήλωση της εγκληματικής ως άνω δραστηριότητάς του, δεν αποδεικνύεται ούτε από την απολογία του, ούτε από τα αναγνωσθέντα έγγραφα καθώς και τις μαρτυρικές καταθέσεις, η δε καλή αυτού διαγωγή στις φυλακές, καθώς και η συμμόρφωσή του στους κανονισμούς της υπηρεσίας στις φυλακές και η παρακολούθηση προγράμματος απεξάρτησης, δεν αρκεί για την παραδοχή της επικαλούμενης υπ' αυτού ως άνω ελαφρυντικής περίστασης, αφού η διαγωγή αυτή δεν αναφέρεται στη συμπεριφορά του στην κοινωνία. Με τις παραδοχές του αυτές, το Πενταμελές Εφετείο Λάρισας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του, την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των πιο πάνω εγκλημάτων, για τα οποία καταδικάσθηκε ο εν λόγω αναιρεσείων κατηγορούμενος, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις πιο πάνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 1 περ. β και ζ του ν. 1729/1987, όπως αυτές ισχύουν, τις οποίες εφάρμοσε και τις οποίες δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου. Περαιτέρω, το Δικαστήριο, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία απέρριψε τους αυτοτελείς ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος α) περί του ότι εκείνος ήταν κατά τον χρόνο τελέσεως των παραπάνω πράξεων τοξικομανής και β) περί συνδρομής στο πρόσωπό του των ελαφρυντικών περιστάσεων της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη του και της ειλικρινούς μετανοίας. Ομοίως η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι κακώς το Δικαστήριο δέχθηκε ότι αυτός προέβη σε πώληση των αναφερόμενων ποσοτήτων ινδικής καννάβεως, διότι κανείς δεν του απέδωσε την κατηγορία αυτή ούτε προανακριτικώς ούτε ανακριτικώς, αλλ' ούτε και ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ενώ αποδείχθηκε ότι απλώς τελέσθηκε διάθεση μεταξύ χρηστών, είναι απορριπτέα ως αβάσιμη, διότι μ' αυτήν πλήττεται ανεπιτρέπτως, η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει, να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 7 Ιανουαρίου 2008 αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου Χ κατά της 228/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Λάρισας. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 2008. Και Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Νοεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ