Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 634 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Αναβολής αίτημα, Εφέσεως ανυποστήρικτο.




Περίληψη:
Αιτιολογημένη απόρριψη αιτήματος αναβολής. Η απορρίπτουσα την έφεση ως ανυποστήρικτη απόφαση μπορεί να προσβληθεί με αναίρεση για οποιοδήποτε λόγο του άρθρου 510 ΚΠΔ, όχι όμως και η εκκληθείσα πρωτόδικη απόφαση.




Αριθμός 634/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Ιωάννη Χρυσού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Μπριντάκη, για αναίρεση της με αριθμό 4.837/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 1 Ιουλίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1.367/2008.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 340 παρ. 1, 349 και 139 του Κ.Π.Δ., ως και του άρθρου 93 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι ο εκκαλών - κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει αναβολή της δίκης για σημαντικά αίτια. Η παραδοχή ή μη του σχετικού αιτήματος απόκειται μεν στην κυριαρχική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, το οποίο όμως οφείλει να απαντήσει στο υποβαλλόμενο αίτημα αναβολής και σε περίπτωση απόρριψής του να αιτιολογήσει ειδικώς και εμπεριστατωμένως την απόφασή του. Διαφορετικά, αν απορρίψει το αίτημα χωρίς την επιβαλλόμενη κατά τα ανωτέρω αιτιολογία ιδρύεται ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ. λόγος αναιρέσεως (ΟΛ. Α.Π. 7/2005). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης υπ' αρ. 4.837/2008 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, δεν εμφανίσθηκε ο εκκαλών κατηγορούμενος, αλλά ο Α, ο οποίος ανήγγειλε στο δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος είναι ασθενής και ζήτησε την αναβολή της δίκης. Εξεταζόμενος δε ενόρκως, προς επιβεβαίωση των ανωτέρω, κατέθεσε τα εξής: "Ο κατηγορούμενος με πήρε τηλέφωνο χθές είναι άρρωστος έχει πρόβλημα με τη μέση του και ζητά μια σύντομη αναβολή". Το Δικαστήριο απέρριψε ακολούθως το αίτημα αναβολής με την εξής αιτιολογία: "Επειδή, από μόνη την κατάθεση του εξετασθέντα μάρτυρα δεν αποδεικνύεται ότι συντρέχει στο πρόσωπο του εκκαλούντος βάσιμος λόγος αναβολής της εκδίκασης της υπόθεσης λόγω ασθενείας αυτού (άρθρ. 349 Κ.Π.Δ.), πρέπει να απορριφθεί το αίτημα αναβολής του εκκαλούντος ως κατ' ουσίαν αβάσιμο".
Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας στην πιο πάνω απορριπτική του αιτήματος αναβολής παρεμπίπτουσα απόφασή του, διέλαβε την κατά τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ'αυτήν τα στοιχεία που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία το δικαστήριο στηρίχθηκε, οι συλλογισμοί με τους οποίους κατέληξε στην κρίση του, καθώς και οι αποδείξεις που τη στηρίζουν. Ειδικότερα, το μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο στο οποίο στηρίχθηκε η προαναφερθείσα απόφαση, ήταν η ένορκη κατάθεση του μάρτυρα Α, δεν υπήρξε δε άλλο αποδεικτικό στοιχείο, το οποίο παρέλειψε να αξιολογήσει η παρεμπίπτουσα αυτή απόφαση. Πέρα από αυτά, στα όσα κατέθεσε ενόρκως ο μάρτυρας αυτός, απήντησε με πλήρη αιτιολογία το Δικαστήριο για ποιό λόγο δεν πείσθηκε ότι στο πρόσωπο του κατηγορουμένου συντρέχουν σημαντικά αίτια, και συγκεκριμένα η επικαλούμενη ασθένεια, προκειμένου να γίνει δεκτό το αίτημα της αναβολής. Με τα δεδομένα αυτά, ο πρώτος λόγος της ένδικης αναίρεσης, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ., με τον οποίο προβάλλονται αντίθετες αιτιάσεις, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.
ΙΙ. Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη, μπορεί κατά το άρθρο 501 παρ. 1 εδ. β' του Κ.Π.Δ. να προσβληθεί μόνο με αναίρεση, για οποιοδήποτε λόγο, που προβλέπεται από το άρθρο 510 του ίδιου Κώδικα και αναφέρεται σε πλημμέλειες αυτής και όχι σε εκείνες της εκκληθείσης αποφάσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της ένδικης αίτησης αναίρεσης, προβάλλονται αιτιάσεις εναντίον της υπ' αρ. 30.176/2006 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία, σε πρώτο βαθμό, ο αναιρεσείων, κηρύχθηκε ένοχος της παραβάσεως του άρθρου 1 του Ν.690/45, όμως αντικ. με το άρθρο 8 παρ. 1 Ν.2336/95, και συγκεκριμένα της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, κατά τα ειδικότερα στο λόγο αυτό αναφερόμενα. Ο λόγος, όμως, αυτός, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, είναι απαράδεκτος, διότι με αυτόν προσβάλλεται η εκκληθείσα πρωτόδικη απόφαση και όχι αυτή με την οποία απορρίφθηκε η κατά της πρωτόδικης αποφάσεως ασκηθείσα έφεση του αναιρεσείοντος ως εκ τούτου είναι απορριπτέος. Μετά από αυτά και μη υφισταμένου ετέρου λόγου προς έρευνα, πρέπει η αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αρ. 84/2008 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αρ. 4.837/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων είκοσι (220 ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 3 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή