Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 51 / 2010    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ανθρωποκτονία από αμέλεια, Σωματική βλάβη από αμέλεια.




Περίληψη:
Απόρριψη αναιρέσεως με την οποία πλήττεται καταδικαστική για τον αναιρεσείοντα για ανθρωποκτονία από αμέλεια και για σωματική βλάβη από αμέλεια (μη συνειδητή), καθόσον έχει την επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία και δεν εστερείτο νομίμου βάσεως, καθόσον προσδιορίζεται η αμελής συμπεριφορά του κατηγορούμενου κατά την οδήγηση και δεν δημιουργείται ασάφεια από το ότι στο αιτιολογικό της αποφάσεώς του, το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο δέχεται ότι ενήργησε αποφευκτικό ελιγμό προς τα αριστερά και εισήλθε το αυτοκίνητο του παθόντος οδηγού, στο αντίθετο ρεύμα πορείας για να μη συγκρουσθεί με το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου που είχε εκτραπεί από το ρεύμα πορείας και κινείτο στο ρεύμα πορείας στο οποίο κανονικά κινείτο το αυτοκίνητο του πολιτικώς ενάγοντος και στο διατακτικό της αποφάσεως γίνεται λόγος ότι πριν από τη σύγκρουση, για να αποφύγει ο πολιτικώς ενάγων το αντικανονικώς κινούμενο αυτοκίνητο, κινήθηκε αριστερά και στη συνέχεια, στην προσπάθεια του κατηγορούμενου να επαναφέρει το αυτοκίνητό του στο αρχικό ρεύμα πορείας, έγινε εντός αυτού η σύγκρουση των οχημάτων με τις επ' αυτής συνέπειες.




Αριθμός 51/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ρούσσου-Εμμανουήλ Παπαδάκη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κωτσαρίδη, περί αναιρέσεως της 6676, 6937/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών.
Με πολιτικώς ενάγοντες τους 1.Ψ1, κάτοικο ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Τσώκο και 2. Ψ2 χήρα Κ, που δεν παρέστη.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Φεβρουαρίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 317/2009.

Αφού άκουσε Τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 302 παρ.1 του ΠΚ, όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών, ενώ κατά τη διάταξη του άρθρου 314 παρ. 1 εδ.α του ΠΚ όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου τιμωρείται φυλάκιση μέχρι τριών ετών. Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 28 του ΠΚ από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι για την ευθύνη από αμέλεια μη συνειδητή στις περιπτώσεις της ανθρωποκτονίας και σωματικής βλάβης απαιτείται να διαπιστωθεί, αφενός ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατ'αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα και τη λογική και αφετέρου ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο προς την πράξη ή την παράλειψή του. 'Ελλειψη της από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ απαιτουμένης ειδικώς και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως, η οποία ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ του ΚΠοινΔ υπάρχει όταν δεν εκτίθεται σ'αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία σχετικά με την αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο αξιόποινη πράξη τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έκρινε ότι υπάρχουν αποδείξεις για την ενοχή του κατηγορουμένου.
Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά κατά το είδος τους χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους ούτε απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βάρυνε περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μόνο μερικά από αυτά κατ'επιλογή, όπως επιβάλλεται από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ.1 και 178 ΚΠοινΔ. Η κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος ο οποίος είναι μεν διάδικος, κατά την ποινική διαδικασία, είναι όμως και βασικός μάρτυρας κατηγορίας, δεν αποτελεί ιδιαίτερο είδος αποδεικτικού μέσου και συνιστά μαρτυρία, που δεν είναι αναγκαίο να μνημονεύεται ειδικά ως τέτοια στην αιτιολογία της αποφάσεως μεταξύ των αποδεικτικών μέσων που έλαβε υπόψη το δικαστήριο, ειδικότερα μάλιστα, όταν προκύπτει με βεβαιότητα, από το όλο περιεχόμενο της αιτιολογίας, ότι λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο. Εξ άλλου εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν ο δικαστής δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών, που δέχθηκε ότι προέκυψαν, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε, περίπτωση δε τέτοιας εφαρμογής, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' λόγο αναιρέσεως συντρέχει και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες αντιφάσεις ή λογικά κενά με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση 6676/2008- 6937/2008 του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ'είδος μνημονεύονται μεταξύ των οποίων και οι καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας που εξετάστηκαν ενόρκως στο δικαστήριο, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν, τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και η απολογία του κατηγορουμένου, έγιναν δεκτά, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς κρίση του περί τα πράγματα, ως αποδειχθέντα τα ακόλουθα: "Ο κατηγορούμενος Χ από αμέλειά του δηλαδή από έλλειψη της προσοχής που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει προκάλεσε το θάνατο άλλου και σωματική βλάβη άλλου, χωρίς να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που παράχθηκε από την παρακάτω πράξη του. Συγκεκριμένα, οδηγώντας ο Ψ1 το με αριθμό κυκλ ... αυτοκίνητο και ο κατηγορούμενος το ... αυτοκίνητο και προχωρώντας με αυτά στην οδό ... και με κατεύθυνση από ... προς ... ο πρώτος και με κατεύθυνση από ... προς ... ο δεύτερος (κατηγορούμενος), φθάνοντας στο ύψος του 28ου χιλ/τρου της εν λόγω οδού ο τελευταίος (κατηγορούμενος) δεν είχε τον πλήρη έλεγχο του οχήματός του με αποτέλεσμα να εκτραπεί της πορείας του προς τα αριστερά, να εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας όπου εκινείτο το αυτοκίνητο του πρώτου Ψ1, ο οποίος μόλις αντιλήφθηκε την αντικανονική πορεία του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου και μη δυνάμενος να κάνει αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά (όπου υπήρχαν χαντάκι και κολώνες) εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα πορείας για να αποφύγει τη σύγκρουση την οποία όμως δεν απέφευγε, διότι στην προσπάθειά του, ο κατηγορούμενος να επαναφέρει το όχημά του στο ρεύμα πορείας προσέκρουσε με το εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του αυτοκινήτου του στο εμπρόσθιο δεξιό τμήμα του αυτοκινήτου του Ψ1. Αποτέλεσμα της συγκρούσεως αυτής για την οποία αποκλειστικός υπαίτιος καθώς και των συνεπειών της ήταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος μάλιστα κατά το χρόνο του ατυχήματος οδηγούσε το όχημά του χωρίς άδεια ικανότητας (οδήγησης), ήταν να τραυματίσει θανάσιμα και συνεπιβάτιδα του αυτοκινήτου του ..., η οποία υπέστη βαρειά κάκωση κεφαλής και κοιλίας από τις οποίες (κακώσεις) ως μόνης ενεργού αιτίας επήλθε ο θάνατός της και να τραυματισθεί ο οδηγός του αυτοκινήτου Ψ1, ο οποίος υπέστη κάκωση κεφαλής πλευρών, κάκωση ζυγωματικών (δε) θλάση αυχένος, κατά συνέπεια θα πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος των αποδιδομένων πράξεων της ανθρωποκτονίας εξ αμελείας και σωματικής βλάβης από αμέλεια". Με βάση τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο της ουσίας όπως προκύπτει από το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως κήρυξε ένοχο τον ήδη αναιρεσείοντα κατηγορούμενο του ότι "Στο ... στις 24/11/2002 όντας οδηγός αυτοκινήτου, από αμέλειά του, δηλαδή από την έλλειψη της προσοχής που ώφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει αφ'ενός επέφερε κατά την οδήγηση του οχήματός του το θάνατο άλλου, αφ'ετέρου δε προξένησε κατά την οδήγηση του οχήματός του, σωματική κάκωση και βλάβη της υγείας σε άλλον, χωρίς να προβλέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα που παράχθηκε από την παρακάτω πράξη του και συγκεκριμένα οδηγώντας το με αριθμό ... αυτοκίνητο, ευρισκόμενος υπό την επίδραση οινοπνεύματος και στερούμενος της απαιτούμενης άδειας ικανότητας οδήγησης αυτού και προχωρώντας μ'αυτό στην ... με κατεύθυνση από ...προς ...ί, φθάνοντας στο ύψος του 28ου χιλ/τρου της ανωτέρω οδού εξετράπη της πορείας του προς τα αριστερά και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα πορείας όπου εκινείτο κανονικά το οδηγούμενο από το Ψ1. ... αυτοκίνητο με αποτέλεσμα όταν ο τελευταίος στην προσπάθειά του να αποφύγει τη σύγκρουση κινήθηκε προς τ'αριστερά, ο κατηγορούμενος στην προσπάθειά του να επαναφέρει το όχημά του στην κανονική του πορεία συγκρούστηκε το αυτοκίνητό του με αυτό του Ψ1 και από την οποία να τραυματιστεί η συνεπιβάτης ...., η οποία υπέστη βαρειές κακώσεις κεφαλής και κοιλίας από τις οποίες ως μόνης ενεργούς αιτίας επήλθε ο θάνατός της και να τραυματισθεί ο Ψ1, ο οποίος υπέστη κάκωση κεφαλής (δε) κάκωση πλευρών, θλάση (δε ) ημιθωρακίου, εκδορές άνω άκρων, κάκωση ζυγωματικών (δε) και θλάση αυχένος" και επέβαλε στον κηρυχθέντα ένοχο κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης είκοσι 920) μηνών για την πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια και δύο (2) μηνών για την πράξη της σωματικής βλάβης από αμέλεια, καθόρισε δε την συνολική σε βάρος του ποινή σε φυλάκιση είκοσι ενός (21) μηνών. Με αυτές τις αλληλοσυμπληρούμενες παραδοχές σκεπτικού και διατακτικού, το δικάσαν εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς υπαγωγής τους στις εφαρμοσθείσες ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 94 και 302 παρ.1, 314 παρ.1 εδάφ. α' σε συνδυασμό με το άρθρο 28 ΠΚ, τις οποίες ορθώς εφήρμοσε και δεν παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα παρατίθενται στο αποτελούμενο από το συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό πόρισμα της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά τρόπο επαρκή και ορισμένο οι ενέργειες και παραλείψεις του ήδη αναιρεσείοντος κατηγορουμένου που συνθέτουν την αμέλειά του και προσδιορίζεται το είδος της αμελείας του ως μη συνειδητής υπό τις συνθήκες υπό τις οποίες εκτίθεται στην απόφαση. Κατά τις παραδοχές του Εφετείου, προηγήθηκε η παρεμπόδιση του κινουμένου στο ρεύμα πορείας στο ... αυτοκινήτου, που οδηγούσε ο πολιτικώς ενάγων με συνεπιβαίνουσα σ'αυτό την ..., από τον ήδη αναιρεσείοντα που εισήλθε αντικανονικώς σ'αυτό με εκτροπή από το αντίθετο από ... προς ... ρεύμα πορείας στο οποίο αρχικώς εκινείτο και αναγκάσθηκε ο τραυματισθείς κατά το ατύχημα οδηγός του υπ'αριθμό κυκλοφορίας .... επιβατηγού αυτοκινήτου Ψ1 μόλις αντιλήφθηκε την αντικανονική πορεία του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου να κινηθεί προς τ'αριστερά στην προσπάθειά του να αποφύγει τη σύγκρουση από το ότι λόγω των αναφερομένων ότι υπήρχαν εμποδίων (χαντάκι και κολώνες) δεν μπορούσε να ενεργήσει αποφευκτικό ελιγμό προς τα δεξιά ακολούθησε δε όταν είχε εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα πορείας, δηλαδή σ'αυτό από ... προς ..., ο πολιτικώς ενάγων με το αυτοκίνητο που οδηγούσε, η προσπάθεια του κατηγορουμένου να επαναφέρει το υπ'αριθμό ...κίνητο που οδηγούσε στο αρχικό ρεύμα πορείας του επί της ... και τότε επέπεσε με το εμπρόθεσμο δεξιό μέρος του αυτοκινήτου που οδηγούσε στο εμπρόσθιο δεξιό μέρος του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πολιτικώς ενάγων Ψ1 και είχε συνέπεια τον τραυματισμό του τελευταίου και τον θανάσιμο τραυματισμό της συνεπιβαίνουσας στο όχημά του, δεν δημιουργείται δε ασάφεια ή αντίφαση μεταξύ του αιτιολογικού και διατακτικού της πληττόμενης αποφάσεως για το ακριβές σημείο της οδού όπου έλαβε χώρα η σύγκρουση των οχημάτων, που έγινε δεκτό ότι έγινε εντός του ρεύματος κυκλοφορίας από ...προς ...και όχι επί της διπλής διαχωριστικής των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας της άνω λεωφορειογραμμής. Δεν ήταν απαραίτητο να αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση για την πληρότητα της αιτιολογίας άλλα στοιχεία σχετικά με την ταχύτητα του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πολιτικώς ενάγωνΨ1 και ότι εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα πορείας υπό τροχοπέδηση του οχήματος, αφού κατά τις παραδοχές της αποφάσεως δεν ήταν δυνατό να αποφύγει, αντιδρώντας διαφορετικά ο άνω οδηγός, την σύγκρουση με το αυτοκίνητο του αναιρεσείοντος εντός του ρεύματος πορείας προς ... και η επαναφορά εκ μέρους του αναιρεσείοντος που οδηγούσε από το ρεύμα πορείας προς ... στο οποίο αντικανονικά είχε εισέλθει και εκινείτο ήταν η αιτία να συγκρουσθεί με το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο πολιτικώς ενάγων και να επέλθουν οι δυσμενείς συνέπειες σε βάρος του Ψ1 και της συνεπιβαίνουσας στο αυτοκίνητό του ούτε ήταν σημαντινό να παρατεθεί στην απόφαση η τελική θέση των δύο συγκρουσθέντων οχημάτων μετά το ατύχημα. Κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως για τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα το τροχαίο ατύχημα επέπεσε το αυτοκίνητο του αναιρεσείοντος με το εμπρόσθιο δεξιό μέρος του στο εμπρόσθιο δεξιό του αυτοκινήτου του Ψ1, στην προσπάθεια του αναιρεσείοντος να επαναφέρει το όχημά του στην κανονική του πορεία δηλαδή εντός του ρεύματος πορείας από ... προς ... συνήγαγε δε την κρίση αυτή το Εφετείο από τα μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα λαμβάνοντας υπόψη και συνεκτιμώντας εκτός από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν ενόρκως, τα αναγνωσθέντα έγγραφα την απολογία του κατηγορουμένου και την κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος Ψ1, που εξετάσθηκε ανωμοτί, από τον οποίο, στην κατάθεση του που περιέχεται στα πρακτικά της δίκης στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο (όπως επισκοπούνται από τον 'Αρειο Πάγο), εκτίθενται οι συνθήκες υπό τις οποίες δέχθηκε το αυτοκίνητο που οδηγούσε αφού είχε κινηθεί αριστερά, κτύπημα από το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου που έκανε κίνηση απότομα δεξιά και δεν καταλείπεται αμφιβολία παρά το ότι δεν μνημονεύεται ιδιαίτερα ως αποδεικτικό μέσο η κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος ότι λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Είναι απορριπτέες οι αιτιάσεις της κρινόμενης αιτήσεως ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη όσον αφορά τα αποδεικτικά μέσα που κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος δεν είναι βέβαιο ότι ελήφθησαν υπόψη και ειδικότερα όσον αφορά τα αναγνωσθέντα έγγραφα ήτοι την από 24-11-2002 έκθεση αυτοψίας του τμήματος τροχαίας ... το υπό την αυτή ημερομηνία σχεδιάγραμμα του ιδίου τμήματος τροχαίας, το δελτίο ιχνών τροχοπεδήσεως οδικού τροχαίου ατυχήματος, την 1660/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και την απολογία του κατηγορουμένου. Οι περαιτέρω δε ισχυρισμοί του αναιρεσείοντος ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στήριξε το πόρισμα της σε μαρτυρικές καταθέσεις μη αυτόπτων μαρτύρων αγνοώντας τα λοιπά άνω αποδεικτικά μέσα συνιστούν διαφορετική αξιολόγηση του περιεχόμενου των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων και καταλήγων σε αμφισβήτηση της ουσιαστικής κρίσεως του δικαστηρίου, η οποία όμως είναι ανέλεγκτη αναιρετικά με συνέπεια ως αιτιάσεις κατά των ουσιαστικών παραδοχών της αποφάσεως να είναι απαράδεκτοι οι ισχυρισμοί αυτοί, ενώ περαιτέρω δεν ήταν αναγκαίο για την πληρότητα της αιτιολογίας της άνω αποφάσεως να προβεί το δικαστήριο σε ειδική αξιολόγηση και συσχετισμό των επί μέρους αποδεικτικών μέσων. Επομένως, πρέπει να απορριφθούν οι λόγοι αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠοινΔ ως αβάσιμοι κατά το μέρος που πλήττουν την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και ως απαράδεκτος ο πρώτος από αυτούς κατά το μέρος που αφορά σε αξιολόγηση κατά διάφορο τρόπο από τον αναιρεσείοντα των εγγράφων που αναγνώσθηκαν και της απολογίας του κατά την ακροαματική διαδικασία μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί η αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 583 παρ.1 ΚΠολΔ) και στην δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-2-2009 αίτηση του Χ, για αναίρεση της 6676-6937/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών (Πλημμελημάτων). Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ καθώς και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος Ψ1, που ανέρχεται σε εξακόσια (600) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Δεκεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 13 Ιανουαρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή