Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 603 / 2013    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια συνιδιοκτήτη οικοδομής για θάνατο πυροσβέστη, καταπλακωθέντος από πτώση τμήματος φλεγόμενης ετοιμόρροπης οικοδομής τους. Έννοια άρθρων 15, 28, 302 ΠΚ. Αβάσιμοι οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, για έλλειψη ειδικής αιτιολογίας και για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης.




Αριθμός 603/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη και Μαρία Βασιλάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαρτίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων: 1) Β. Λ. του Γ., 2) Κ. Μ. του Δ., 3) Σ. Λ. του Γ., 4) Χ. Λ. του Γ., κατοίκων ..., 5) Π. Φ. του Γ., κατοίκου ..., 6) Χ. Μ. του Δ. και 7)Ε. Μ. του Δ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Θωμά, για αναίρεση της υπ' αριθ. 900/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πατρών. Με συγκατηγορούμενους τους: 1) Α. Α. Δ., 2) Α. Ν. Δ., 3) Β. Ν. Δ., 4) Δ. Ν. Δ. και 5) Σ. Ν. Δ. και πολιτικώς ενάγοντες τους: 1) Α. Α. του Ι., κάτοικο ..., 2) Ι. Α. του Α., κάτοικο ..., 3) Κ. Α., κάτοικο ..., που δεν παραστάθηκαν και 4) Ε. χα Φ. Α. κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ - Μηνά Σταύρου.

Το Τριμελές Εφετείο Πατρών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Οκτωβρίου 2012 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1183/2012
Αφού άκουσε
Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και να επεκταθεί και ως προς τους συγκατηγορουμένους.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 302 παρ. 1 του ΠΚ, "όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών" και κατά τη διάταξη του άρθρου 28 του Π.Κ., "από αμέλεια πράττει όποιος, από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλλει, είτε δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του, είτε το πρόβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι για τη θεμελίωση της αξιόποινης πράξεως της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτείται η διαπίστωση, αφενός ότι ο δράστης δεν κατέβαλε την απαιτούμενη κατά αντικειμενική κρίση προσοχή, την οποία οφείλει να καταβάλει κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, κάτω από τις ίδιες πραγματικές καταστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή πείρα, τη λογική και τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων και αφετέρου ότι είχε τη δυνατότητα να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο πρέπει να τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την πράξη ή την παράλειψη. Η παράλειψη ως έννοια, ενυπάρχει σε κάθε είδος αμέλειας, αφού το ένα σκέλος της ευθύνης συνίσταται, στην μη καταβολή της προσοχής, δηλαδή σε παράλειψη. 'Όταν όμως η αμέλεια δεν συνίσταται σε ορισμένη παράλειψη, αλλά σε σύνολο συμπεριφοράς που προηγήθηκε του αποτελέσματος, τότε για τη θεμελίωση της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, ως εγκλήματος που τελείται με παράλειψη, απαιτείται η συνδρομή και των όρων του άρθρου 15 του ΠΚ. Κατά τη διάταξη αυτή, όπου ο νόμος για την ύπαρξη αξιόποινης πράξης, απαιτεί να έχει επέλθει ορισμένο αποτέλεσμα, η μη αποτροπή του, τιμωρείται όπως η πρόκλησή του με ενέργεια, αν ο υπαίτιος της παράλειψης, είχε ιδιαίτερη (δηλαδή ειδική και όχι γενική) νομική υποχρέωση να παρεμποδίσει την επέλευση του αποτελέσματος. Η ιδιαίτερη αυτή νομική υποχρέωση (προς ενέργεια τείνουσα στην παρεμπόδιση του αποτελέσματος), μπορεί να πηγάζει, α) από ρητή διάταξη νόμου, β) από σύμπλεγμα νομικών καθηκόντων, που συνδέονται με ορισμένη έννομη σχέση του υπόχρεου, γ) από ειδική σχέση που θεμελιώθηκε, είτε συνεπεία συμβάσεως είτε απλώς από ορισμένη προηγούμενη ενέργεια, από την οποία ο υπαίτιος της παραλείψεως αναδέχθηκε εκουσίως την αποτροπή των κινδύνων στο μέλλον, δ) από προηγούμενη πράξη ή συμπεριφορά του υπαιτίου, (ενέργεια ή παράλειψη), από την οποία δημιουργήθηκε ο κίνδυνος επέλευσης του εγκληματικού αποτελέσματος. Εξάλλου, η απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ιδίου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, υπάρχει, προκειμένου για καταδικαστική απόφαση, όταν εκτίθενται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος, και αναφέρονται οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους υπήχθησαν τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει από την απόφαση με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη και εκτιμηθεί όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα από αυτά, δεν υποδηλώνει ότι δε λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Ειδικά επί εγκλήματος εξ αμελείας, που συνίσταται σε παράλειψη, πρέπει να προσδιορίζεται στην αιτιολογία της αποφάσεως και από πού πηγάζει η ιδιαίτερη υποχρέωση του υπαίτιου προς ενέργεια (αποτρεπτική του αποτελέσματος) και αν πρόκειται για επιτακτικό κανόνα δικαίου και ο κανόνας αυτός. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας.
Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται, όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στην εφαρμοσθείσα διάταξη, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου, για τον λόγο ότι έχουν εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού προς το σκεπτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον ’ρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 900/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πατρών, κηρύχθηκαν ένοχοι, σε δεύτερο βαθμό, οι αναιρεσείοντες κατηγορούμενοι, ως συνιδιοκτήτες οικοδομής, για την πράξη της ανθρωποκτονίας, από μη συνειδητή αμέλεια, τελεσθείσα με παράλειψη, επιπυραγού Π.Σ., που τραυματίστηκε θανάσιμα από πτώση τμήματος της καιόμενης παλαιάς ετοιμόρροπης οικοδομής τους και καταδικάσθηκαν σε ποινή φυλακίσεως δώδεκα μηνών ο καθένας, η οποία ποινή και ανεστάλη επί τριετία. Στο αιτιολογικό του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, διαλαμβάνονται, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα: "Από την χωρίς όρκο κατάθεση των πολιτικώς εναγόντων, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάστηκαν στο Δικαστήριο τούτο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία κάθε παρόντα κατηγορουμένου και την όλη αποδεικτική διαδικασία αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Οι κατ/νοι στον ... την 9-8-2005 λόγω έλλειψης της προσοχής και επιμέλειας που όφειλαν ως κάθε μέσος συνετός και ευσυνείδητος ιδιοκτήτης οικοδομής που είχε κριθεί και πράγματι ήταν ετοιμόρροπη λόγω των φθορών που υπήρχαν σ'αυτήν, και μπορούσαν να καταβάλουν υπό τις σ' αυτή περιστάσεις, σύμφωνα με τις προσωπικές τους γνώσεις ιδιότητες και ικανότητες, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις επικρατούσες συνήθειες και την κοινή πείρα και λογική, παρ' ότι προέβλεψαν ως ενδεχόμενο το αξιόποινο αποτέλεσμα της παράλειψής τους, ωστόσο από αμέλειά τους πίστεψαν ότι δεν θα επερχόταν και έτσι επέφεραν δια παραλείψεως τους τον θανάσιμο τραυματισμό άλλου προσώπου. Ειδικότερα, παρότι ως συνιδιοκτήτες της επί της συμβολής των οδών ... και ... στον ... οικοδομής, η οποία ήταν εν γνώσει τους από πολλών ετών επικίνδυνα ετοιμόρροπη και εξ αυτού υπήρχε ανά πάσα στιγμή ο κίνδυνος πτώσης της κυρίως δε των ακροκεράμων της, τα οποία ήταν έτοιμα να καταπέσουν στους διερχόμενους περαστικούς, προξενώντας σοβαρό τραυματισμό ή και τον θάνατο ακόμα, παρά ταύτα και παρ'ότι είναι ιδιαίτερη νομική υποχρέωση βάσει του Π.Δ. 13.4.1929, να κατεδαφίσουν την ανωτέρω επικίνδυνη οικία τους και ότι θα ήταν υπαίτιοι (όπως γνώριζαν) για κάθε ζημία που θα προκαλείτο από την πτώση τμημάτων ή όλου του κτιρίου, δεν το έπραξαν, ούτε φρόντισαν να λάβουν μέτρα για την προστασία των διερχομένων πεζών από την πτώση των ετοιμόρροπων τμημάτων, με την τοποθέτηση προστατευτικών ικριωμάτων και πλεγμάτων που θα απέτρεπαν τραυματισμό ανθρώπων, ενώ όπως πλήρως αποδείχθηκε από τις καταθέσεις των μαρτύρων, άφησαν την οικία ανασφάλισης, αφού μία μπαλκονόπορτα από την πίσω μεριά της ήταν ανοικτή, ώστε αυτή να είναι προσβάσιμη σε ναρκομανείς και άλλα περιθωριακά άτομα, με αποτέλεσμα, από την αμέλεια τους αυτή, να ξεσπάσει εντός αυτής (οικία) πυρκαγιά, περί ώρα 4.35 της 9-9-2005 και να τραυματισθεί θανάσιμα στο κρανίο ο Επιπυραγός Α. Φ. του Ι., που προσέτρεξε να συνδράμει στην κατάσβεση της, όπως είχε υποχρέωση λόγω της υπηρεσίας του, έχοντας βεβαίως πολυετή προϋπηρεσία και εμπειρία γι' αυτό. Ο συγκεκριμένος θανών χτυπήθηκε από πτώση, προηγουμένης της πυρκαγιάς ετοιμόρροπου τμήματος της νοτιο-ανατολικής μαρκίζας του κτιρίου. Το ανωτέρω θανάσιμο αποτέλεσμα θα αποτρεπόταν αν οι κατηγορούμενοι είχαν επιδείξει την ανωτέρω κατ' αντικειμενική κρίση δέουσα επιμέλεια και προσοχή που όφειλαν από τις περιστάσεις και μπορούσαν να καταβάλουν συμμορφούμενοι στην υποχρέωσή τους για την κατεδάφιση της προ πολλών ετών. Εξ αυτού του γεγονότος ως μόνη, ενεργού αιτίας και της αμελούς παραλείψεως του, παρ' ότι, προέβλεψαν ως ενδεχόμενο το αποτέλεσμα του θανάσιμου τραυματισμού διερχομένου ατόμου από πτώση του ακροκεράμου, ή του άνω ετοιμόρροπου τμήματος της οικίας τους ωστόσο από αμέλειά τους πίστεψαν ότι δεν θα επερχόταν το αποτέλεσμα αυτό. Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι είχε σταλεί αρμοδίως έγγραφο κατεδάφισης του κτιρίου, αλλά κάποιοι των συνιδιοκτητών αντιδρούσαν, λόγω και της σχετικής οικονομικής τους επιβάρυνσης γι' αυτό. Επίσης αποδείχθηκε από τις καταθέσεις των μαρτύρων ότι στο κτίριο υπήρχε ανασφάλιστη πόρτα και ότι δια γυμνού οφθαλμού φαίνονταν ετοιμόρροπα μέρη του κτιρίου, ενώ βρισκόταν σε κεντρικό σημείο, σε κατοικημένη περιοχή. Εξ άλλου στο παρελθόν είχε σημειωθεί και πάλι πυρκαγιά σ' αυτό. Τέλος ο παθών προέκυψε ότι είχε 27ετή προϋπηρεσία και κατά τον χρόνο κατάσβεσης φορούσε κράνος που βρέθηκε δίπλα του. Τέλος πλήρως αποδείχθηκε ότι η κεραμοσκεπή και τα ακροκέραμα που έπεσαν και τραυμάτισαν θανάσιμα τον άνω παθόντα κατέπεσαν μεν εκ της άνω πυρκαγιάς, λόγω όμως της παλαιότητας τους, αφού εξαιτίας αυτού του γεγονότος δεν μπορούσαν να συγκρατηθούν στη θέση τους από τα δοκάρια. Περί αυτού σαφής ήταν η κατάθεση του τελευταίου μάρτυρα του κατηγορητηρίου, ο οποίος κατέθεσε ότι όλα τα άνω γεγονότα έλαβαν χώρα μέσα σε 10 λεπτά και ότι αν το κτίριο δεν ήταν τόσο ετοιμόρροπο θα είχαν περισσότερο χρόνο στην διάθεσή τους για την μη εξάπλωση της πυρκαγιάς και της δυσμενούς ως άνω συνέπειας. Έτσι οι κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι της πράξεως για την οποία κατηγορούνται".
Με βάση τις παραδοχές αυτές, το δικάσαν σε δεύτερο βαθμό Τριμελές Εφετείο Πατρών, διέλαβε στην προσβαλλόμενη με αρ. 900/2012 απόφασή του την απαιτούμενη από τις παραπάνω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια που τελικά καταδικάστηκαν οι κατηγορούμενοι, τις αποδείξεις οι οποίες τα θεμελίωσαν και τις σκέψεις με τις οποίες έχουν υπαχθεί τα περιστατικά που αποδείχθηκαν στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 15, 26, 28 και 302 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου και δε στερείται η απόφαση νόμιμης βάσης.
Όσον αφορά τις ειδικότερες αιτιάσεις των αναιρεσειόντων: α) στο αιτιολογικό, αναφέρονται εμπεριστατωμένα και επαρκώς τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν και στα οποία στηρίχθηκε το δικαστήριο για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων της αξιόποινης πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, μη συνειδητή, που υπέπεσαν οι κατηγορούμενοι συνιδιοκτήτες ετοιμόρροπης οικοδομής, που είχεν κριθεί αρμοδίως επικίνδυνη και κατεδαφιστέα από πολλών ετών, τους είχεν μάλιστα αποσταλεί αρμοδίως και σχετικό έγγραφο κατεδάφισης, αλλά λόγω διχογνωμίας τους το αγνόησαν, παραλείψαντες την υποχρέωσή τους για κατεδάφιση και προστασία των πλησίον διερχομένων πεζών, έχοντες δυνατότητα πρόβλεψης του αποτελέσματος, ενώ δεν ήταν απαραίτητο να εξειδεικεύεται πότε και με ποίο τρόπο και με ποίο αποδεικτικό τους είχε κοινοποιηθεί το σχετικό πρωτόκολλο αυτοψίας και κατεδάφισης της οικοδομής τους από την αρμόδια πολεοδομική υπηρεσία, όπως αιτιώνται οι αναιρεσείοντες, β) αναφέρονται στο 7ο φύλλο της αποφάσεως οι επιτακτικές διατάξεις των άρθρων 15 του ΠΚ και το ΠΔ 13/22-4-1929 (άρθρα 1, 2, 4, 6, 7, 9) από τις οποίες διατάξεις προκύπτει ότι λόγω της ιδιότητάς τους, ως συνιδιοκτήτων ετοιμόρροπου κατεδαφιστέου και μη ασφαλισμένου σε όλες του τις πόρτες του κτιρίου, είχαν όλοι συνευθύνη για κάθε τυχόν ζημία και είχαν ιδιαίτερη νομική υποχρέωση να προβούν στην υποδειχθείσα από την αρμόδια αρχή κατεδάφιση του ετοιμόρροπου κτιρίου τους, ότι ήταν σε γνώση τους από πολλών ετών ότι αυτό ήταν επικίνδυνα ετοιμόρροπο, αφού τους είχε σταλεί και αρμοδίως έγγραφο κατεδάφισης του κτιρίου τους, κειμένου μάλιστα στο κέντρο της πόλης του ..., με άμεσο κίνδυνο τραυματισμού και για περαστικούς πεζούς και είχαν υποχρέωση εκ τούτων να προβούν στη κατεδάφιση, γ) αναφέρονται με σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις οι περιστάσεις που συνέβη το εν λόγω ατύχημα, αιτιολογείται δε επαρκώς ο αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς των αναιρεσειόντων και του θανάτου του πυροσβέστη, χωρίς να διακοπεί αυτός από την επελθούσα πυρκαϊά, από αμέλεια τρίτου προσώπου. Για το γεγονός ότι ο παθών πυροσβέστης τραυματίστηκε θανάσιμα κατά την ενέργεια κατάσβεσης του κτιρίου, που φλεγόταν από πυρκαϊά, υπάρχει ειδική αιτιολογία ότι ο θανών κτυπήθηκε από πτώση ετοιμόρροπου τμήματος της νοτιοανατολικής μαρκίζας του κτιρίου, συνεπεία της πυρκαϊάς, αλλά τονίζεται ότι η πτώση αυτή οφείλεται και στην παλαιότητα των δοκαριών, που δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν στη θέση τους τα ακροκέραμα και την άνω κεραμοσκεπή που κατέπεσε πάνω στο σώμα του πυροσβέστη. Η πυρκαϊά αιτιολογείται προσθέτως μάλιστα ότι οφείλεται και αυτή σε αμέλειά τους, αφού είχε και παλαιότερα συμβεί πυρκαϊά, αυτοί δε άφηναν ανασφάλιστη την οικία τους και δη μία μπαλκονόπορτα στο όπισθεν μέρος, από την οποία εισήρχοντο διάφοροι άγνωστοι ναρκομανείς και άλλα περιθωριακά άτομα, από τα οποία και προκλήθηκε η πυρκαϊά, επί πλέον αιτιολογείται ότι αν το κτίριο δεν ήταν τόσον ετοιμόρροπο, δε θα κατέπιπτε η μαρκίζα μέσα σε 10 λεπτά της ώρας και οι πυροσβέστες θα είχαν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους για την κατάσβεση και δε θα εξαπλωνόταν ούτε θα επερχόταν τόσο γρήγορα η πτώση του ετοιμόρροπου τμήματος της νοτιοανατολικής μαρκίζας και δε θα επερχόταν ο θανάσιμος τραυματισμός του πυροσβέστη.
Επομένως, οι συναφείς, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' του ΚΠΔ, λόγοι αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως, για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλόμενης αποφάσεως και για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία των ανωτέρω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων και για εκ πλαγίου παράβαση και στέρηση νόμιμης βάσης, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Όλες οι λοιπές αιτιάσεις των αναιρεσειόντων συνιστούν αμφισβήτηση της ουσίας των άνω παραδοχών του Εφετείου, ήτοι ανεπίτρεπτη προσβολή της περί τα πράγματα ανέλεγκτης κρίσεως του δικαστηρίου της ουσίας και ως εκ τούτου είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες.
Μετά ταύτα, ελλείψει άλλου παραδεκτού λόγου αναιρέσεως για έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ) ως και στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει τη με αρ. εκθ. 29/22-10-2012 αίτηση των 1. Κ. Μ. του Δ., 2. Χ. Λ. του Γ., 3. Β. Λ. του Γ., 4. Σ. Λ. του Γ., 5. Π. συζ. Κ. Φ., 6. Ε. Μ. του Δ. και 7. Χ. συζ. Β. Μ., περί αναιρέσεως της με αρ. 900/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Πατρών. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ τον καθένα και όλους ομού στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας Ευαγγελίας Αναγνωστοπούλου εκ πεντακοσίων (500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Απριλίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Απριλίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή