Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 234 / 2013    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Σωματεμπορία.




Περίληψη:
Σωματεμπορία, από κοινού, κατ' εξακολούθηση και κατ' επάγγελμα (άρθρο 259 ΠΚ). Οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α' ΚΠΔ, για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας λόγοι αναιρέσεως, για συνεκτίμηση προανακριτικής απολογίας συγκατηγορουμένης των δύο αναιρεσειόντων, που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, είναι βάσιμοι. Δέχεται τις αιτήσεις αναίρεσης των δύο αναιρεσειόντων και τον πρόσθετο λόγο. Αναιρεί εν μέρει και παραπέμπει.




ΑΡΙΘΜΟΣ 234/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Ζαΐρη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο - Εισηγητή, Γεώργιο Αδαμόπουλο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη και Μαρία Βασιλάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Δασούλα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσείοντων - κατηγορουμένων 1. A. Z. του S., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Παπαγεωργίου-Γονατά και 2. Κ. Μ. του Μ., κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Β' Τύπου Μαλανδρίνου, που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Παναγιώτα Ζαχαροπούλου, περί αναιρέσεως της 456,457,458,493/2011 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες -κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 11 Μαΐου 2012 και 14 Μαΐου 2012 αιτήσεις τους αναιρέσεως, αντίστοιχα και στους από 21 Δεκεμβρίου 2012 πρόσθετους λόγους, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 714/12.
Αφού άκουσε
Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των αναιρεσειόντων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε 1) να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης όσον αφορά τον κατηγορούμενο Κ. Μ. του Μ. και 2) να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως όσον αφορά τον κατηγορούμενο A. Z. του S..
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 329, 331, 333, 364 παρ. 1 και 369 του ΚΠΔ προκύπτει ότι η λήψη υπόψη από το δικαστήριο ως αποδεικτικού στοιχείου προς στήριξη της ενοχής του κατηγορουμένου εγγράφου, το οποίο δεν αναγνώσθηκε κατά τη δημόσια και προφορική συζήτηση στο ακροατήριο, παραβιάζει την αρχή της προφορικότητας και δημοσιότητας της δίκης και την άσκηση του δικαιώματος του κατηγορουμένου από το άρθρο 358 του ίδιου Κώδικα να προβαίνει σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό στοιχείο και συνιστά απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας (άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ. δ' του ΚΠΔ), η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως. Η ακυρότητα αυτή αποτρέπεται αν το περιεχόμενο του εγγράφου, που δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο, προκύπτει από άλλα αποδεικτικά στοιχεία ή αν το έγγραφο αυτό αναφέρεται απλώς ιστορικά ή διηγηματικά στο αιτιολογικό της αποφάσεως, χωρίς να έχει ληφθεί αμέσως υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης σε σχέση με τη συνδρομή των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο κήρυξε ένοχο τον κατηγορούμενο.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 456, 457, 458, 493/2011 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, πλην άλλων, οι δύο αναιρεσείοντες κηρύχθηκαν ένοχοι, ο πρώτος Κ. Μ., σωματεμπορίας από κοινού με τον συγκατηγορούμενό του Ν. Π., κατ' εξακολούθηση και κατ' επάγγελμα, και ο δεύτερος A. Z., για άμεση συνδρομή στη σωματεμπορία των παραπάνω συγκατηγορουμένων του και, αφού αναγνωρίστηκε σε αυτούς η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2 εδ. ε' του ΠΚ, επιβλήθηκε σε αυτούς ποινή, καθείρξεως έξι ετών στον πρώτο αναιρεσείοντα κατηγορούμενο και φυλακίσεως δύο ετών στο δεύτερο αναιρεσείοντα. Όπως, όμως, προκύπτει από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης ως άνω 456, 457, 458, 493/2011 αποφάσεως(βλ. φύλλο 9), το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών που την εξέδωσε, για το σχηματισμό της καταδικαστικής του για τους δύο αναιρεσείοντες κρίσεως αναφέρει, πλην άλλων, ότι "... οι κατηγορούμενοι εξέδιδαν στην ..., σε αόριστο αριθμό ανδρών αντί αμοιβής, ... κατ' επάγγελμα και κατ' εξακολούθηση, ... αλλοδαπές γυναίκες που είχαν εισέλθει παράνομα στο Ελληνικό έδαφος, χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις και βρίσκονταν σε ευάλωτη θέση, ενώ η πρωτοδίκως δεκάτη κατηγορουμένη(αθωωθείσα στον πρώτο βαθμό), όπως προέκυψε από την προανακριτική της απολογία, είχε παραληφθεί από τον κατηγορούμενο Κ. Μ. από τη ..., όπου αυτός, αφού της αφαίρεσε το διαβατήριο, την εγκατέστησε σε διαμέρισμα στην ... και την υποχρέωσε να συνευρίσκεται με πελάτες αντί του ποσού των 30 ευρώ, για ολόκληρη τη νύχτα, προκειμένου να εξοφλήσει τα εισιτήριά της ...". Από την επισκόπηση των πρακτικών της ως άνω προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι η εν λόγω προανακριτική απολογία της πρωτοδίκως συγκατηγορουμένης αλλοδαπής N. Z., πράγματι δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο των αναγνωσθέντων στο ακροατήριο εγγράφων και ούτε στο παραπάνω αιτιολογικό βεβαιώνεται η ανάγνωσή της στο ακροατήριο. Επίσης, από τα ίδια τα πρακτικά (φύλλο 5), προκύπτει ότι αναγνώσθηκαν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας 52-61/2010 αποφάσεως του ΜΟΔ Θηβών, από τα οποία, επισκοπούμενα ομοίως, προκύπτει ότι ούτε στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου αναγνώσθηκε η προανακριτική απολογία της ανωτέρω απούσας και αθωωθείσας στον πρώτο βαθμό αλλοδαπής N. Z., αναφέρεται όμως στο αιτιολογικό της πρωτοβάθμιας 52-61/2010 αποφάσεως του ΜΟΔ Θηβών, η ίδια ως άνω περικοπή σκεπτικού, μάλιστα προκύπτει πλήρης αντιγραφή από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο του αιτιολογικού του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και προς στήριξη της ενοχής των δύο αναιρεσειόντων, αυτουργού και άμεσου συνεργού σωματεμπορίας συνεκτιμήθηκε σαφώς μη αναγνωσθέν αποδεικτικό έγγραφο, και στο πρωτοβάθμιο και στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο.
Επομένως, αφού προκύπτει ότι στο προεκτεθέν αιτιολογικό της προσβαλλόμενης καταδικαστικής αποφάσεως του ΜΟΕ Αθηνών, συνεκτιμάται ως αποδεικτικό μέσο "η προανακριτική απολογία της πρωτοδίκως συγκατηγορουμένης αλλοδαπής N. Z.", από την οποία συνάγεται πραγματικό περιστατικό, που μνημονεύεται ως εξαναγκαστικό μέσο εκμετάλλευσης της ευάλωτης θέσης εκδιδόμενης γυναίκας, πλην η εν λόγω προανακριτική απολογία προκύπτει ότι δεν έχει αναγνωσθεί στο ακροατήριο του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, ούτε και στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, ούτε αυτή προκύπτει έμμεσα από κάποιο άλλο αναγνωσθέν έγγραφο ή από άλλο νόμιμο αποδεικτικό μέσο, έπεται ότι παραβιάστηκε από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, η αρχή της προφορικότητας της δίκης και η άσκηση του δικαιώματος των κατηγορουμένων από το άρθρο 358 του ΚΠΔ, να προβούν σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το χρησιμοποιηθέν αυτό σε βάρος τους αποδεικτικό στοιχείο και επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας (άρθρο 171 παρ. 1 στοιχ. δ' του ΚΠΔ), η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως.
Κατ' ακολουθίαν, οι παραπάνω συναφείς για απόλυτη ακυρότητα λόγοι αναιρέσεως των δύο αναιρεσεόντων, αυτουργού και άμεσου συνεργού, πρέπει να γίνουν δεκτοί ως βάσιμοι.
Μετά ταύτα, παρελκούσας της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να γίνουν δεκτές οι κρινόμενες αιτήσεις των δύο αναιρεσειόντων, μετά των προσθέτων λόγων του Κ. Μ. και να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά τις διατάξεις της που αφορούν τους δύο αναιρεσείοντες, ακολούθως, να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές και ενόρκους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί (εν μέρει) την 456,457,458,493/2011 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, μόνο κατά τις διατάξεις της που αφορούν τους δύο αναιρεσείοντες Κ. Μ. του Μ. και A. Z. του S. . Και
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το άνω αναιρούμενο μέρος της, για νέα εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές και ενόρκους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου 2013. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Φεβρουαρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ