Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1490 / 2009    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία.




Περίληψη:
Απορρίπτει αίτηση αναίρεσης ως εκπρόθεσμη.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1490/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ανδρέα Δουλγεράκη - Εισηγητή και Γεώργιο Αδαμόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 19 Μαΐου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 516/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσ/κης.

Το Τριμελές Εφετείο Θεσ/κης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Φεβρουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 364/2009.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Ζύγουρα με αριθμό 132/9.4.09, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Φέρομεν ενώπιον του Δικαστηρίου υμών την από 27 Φεβρουαρίου 2009 αίτησιν αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ1, κατοίκου ..., οδός ...., κατά της υπ'αριθμ. 516/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονικης και εκθέτομεν τα εξής:
Εκ των διατάξεων των άρθρων 507 παρ. 1 και 473 παρ. 1 και 3 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι η προθεσμία ασκήσεως αναιρέσεως κατ'αποφάσεως εκδοθείσης παρόντος του κατηγορουμένου είναι δεκαήμερος και αρχίζει από της καταχωρίσεως της αποφάσεως καθαρογραφημένης εις το ειδικόν βιβλίον, που τηρείται εις την γραμματείαν του ποινικού δικαστηρίου (Α.Π. 1361/2007 Ποιν Δικ 2008 σελ. 264 κ.ά.). Παρών θεωρείται και ο εκπροσωπηθείς υπό του πληρεξουσίου του δικηγόρου κατηγορούμενος (Α.Π. 1711/2005 Ποιν Δικ 2006 σελ. 394 κ.ά.). Περαιτέρω εκ της διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι εκείνος που ασκεί το ένδικον μέσον οφείλει να αναφέρη εις την έκθεσιν ασκήσεως αυτού, τον λόγον που δικαιολογεί την εκπρόθεσμον άσκησίν του, δηλαδή τα περιστατικά της ανωτέρας βίας ή του ανυπερβλήτου κωλύματος, από τα οποία παρημποδίσθη εις την εμπρόθεσμον άσκησίν του, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα τα οποία αποδεικνύουν την βασιμότητά των, άλλως το ένδικον μέσον απορρίπτεται ως απαράδεκτον (Α.Π. 1942/2008 ΝοΒ 56 σελ. 1917 κ.ά.). Εκ της αυτής ως άνω διατάξεως του άρθρου 474 παρ. 2 Κ.Π.Δ. προκύπτει, ότι εις την έκθεσιν ασκήσεως ενδίκου μέσου πρέπει να εκτίθενται σαφώς και ωρισμένως οι λόγοι αναιρέσεως, αφού οι αόριστοι λόγοι καθιστούν την αίτησιν αναιρέσεως απαράδεκτον (Α.Π. 325/2007 Ποιν Δικ 2007 σελ. 1068 κ.ά.). Ειδικώτερον ως προς τον λόγον αναιρέσεως της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας πρέπει να προσδιορίζεται εις τί ακριβώς συνίσταται η έλλειψις αυτή, ποίαι είναι αι τυχόν ελλείψεις ή ασάφειαι εις την αιτιολογίαν της αποφάσεως ή αι αντιφατικαί αιτιολογίαι της εν σχέσει με τας παραδοχάς της ή ποία αποδεικτικά μέσα δεν ελήφθησαν υπ'όψιν ή δεν εξετιμήθησαν υπό του δικαστηρίου της ουσίας (Α.Π. 27/2008 Ποιν Δικ 2008 σελ. 934 κ.ά.). Τέλος εκ της ανωτέρω διατάξεως προκύπτει, ότι εις την έκθεσιν ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως κατ'αποφάσεως πρέπει να περιέχεται λόγος αναιρέσεως εκ των διαλαμβανομένων εις το άρθρον 510 ιδίου Κώδικος, άλλως η αίτησις αναιρέσεως είναι απαράδεκτος (Α.Π. 304/2008 Πραξ Λογ ΠΔ 2008 σελ. 82 κ.ά.). Τοιούτον αναιρετικόν λόγον δεν συνιστά η εσφαλμένη εκτίμησις των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών (Α.Π. 851/2008 Π Λογ 2008 σελ. 565 κ.ά.).
Εις την προκειμένην περίπτωσιν η προσβληθείσα απόφασις, που εξεδόθη εκπροσωπηθέντος του κατηγορουμένου υπό του συνηγόρου του, κατεχωρίσθη εις το ειδικόν βιβλίον την 16ην Φεβρουαρίου 2009. Η δε κατ'αυτής αίτησις αναιρέσεως ησκήθη, ενώπιον του γραμματέως του δικαστηρίου που εξέδωσε αυτήν, την 27ην Φεβρουαρίου ημέραν Παρασκευήν, ήτοι μετά την πάροδον της τασσομένης δεκαημέρου προθεσμίας ασκήσεώς της. Εις την σχετικήν έκθεσιν ουδείς λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος αναφέρεται που να δικαιολογή την εκπρόθεσμον άσκησίν της. Πέραν αυτού εις την έκθεσιν αναιρέσεως αναφέρεται ως λόγος αναιρέσεως η έλλειψις ειδικής αιτιολογίας, χωρίς να προσδιορίζεται καθόλου εις τί ακριβώς συνίσταται η έλλειψις αυτή. Τέλος εις την ανωτέρω έκθεσιν, ως λόγος αναιρέσεως περιέχεται η εσφαλμένη εκτίμησις των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών. Επομένως η υπό κρίσιν αίτησις αναιρέσεως είναι πολλαπλώς απαράδεκτος.
Επειδή εν όψει πάντων αυτών πρέπει, κατά τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 Κ.Π.Δ., να κηρυχθή απαράδεκτος η προαναφερθείσα αίτησις αναιρέσεως και να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ.

Δ Ι Α Τ Α Υ Τ Α
Π ρ ο τ ε ί ν ο μ ε ν: Ι. Να κηρυχθή απαράδεκτος η από 27 Φεβρουαρίου 2009 αίτησις αναιρέσεως του Χ1 κατοίκου ..., οδός .... κατά της υπ'αριθμ. 516/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης.
ΙΙ. Να καταδικασθή ο αναιρεσείων εις τα δικαστικά έξοδα εκ 220 ευρώ.-
Αθήνα 1 Απριλίου 2009
Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου
Ανδρέας Ι. Ζύγουρας

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462, 473 παρ. 1 και 3 και 507 παρ. 1α' ΚΠΔ προκύπτει ότι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης εναντίον τελεσίδικης απόφασης αρχίζει από τότε, που αυτή θα καταχωρισθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, το οποίο τηρείται από την γραμματεία του εκδόσαντος αυτήν ποινικού δικαστηρίου και είναι δέκα (10) ημέρες από τη δημοσίευσή της, εφόσον ο δικαιούμενος, καίτοι απών, εκπροσωπήθηκε στην έκκλητη δίκη από τον συνήγορό του (άρθρο 501 παρ. 3 ΚΠΔ), οπότε λογίζεται ως παρών, η εκπρόθεσμη δε άσκησή της συγχωρείται μόνον, όταν στην κατ' άρθρο 474 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση άσκησης ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικτικών μέσων, που αποδεικνύουν τα εν λόγω περιστατικά, ενώ, τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, το ένδικο μέσο που ασκήθηκε εκπροθέσμως είναι, ως απαράδεκτο, απορριπτέο και εκείνος που το άσκησε καταδικάζεται στα έξοδα. Στην προκείμενη περίπτωση όπως διαπιστώνεται από την επιτρεπτή επισκόπηση από τον Άρειο Πάγο των εγγράφων της δικογραφίας, για τον έλεγχο του παραδεκτού ή όχι της ασκηθείσας αίτησης αναίρεσης, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 516/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Θεσσαλονίκης, κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος αναιρεσείων, ο οποίος στη δίκη εκείνη εκπροσωπήθηκε από το συνήγορο του Σπυρίδωνα Θεμελιόπουλο, δικηγόρο Θεσσαλονίκης, και συνεπώς λογίζεται ως παρών. Η ανωτέρω τελεσίδικη και πληττόμενη απόφαση, όπως προκύπτει από τη σχετική βεβαίωση της αρμόδιας γραμματέα, καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του Tριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης στις 16-2-2009, οπότε και άρχισε η προθεσμία προς άσκηση της αίτησης αναίρεσης, ενώ η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε από τον ανωτέρω δικηγόρο Σπυρίδωνα Θεμελιόπουλο, στο όνομα και για λογαριασμό του κατηγορουμένου, δυνάμει της από 25-2-2009 εξουσιοδοτήσεως, ενώπιον του γραμματέα του δικαστηρίου, που εξέδωσε την απόφαση, στις 27-2-2009, ήτοι, μετά την πάροδο της ανωτέρω δεκαήμερης και νόμιμης προθεσμίας, που άρχισε από την επομένη της παραπάνω καταχώρησης και έληξε την 26-2-2009. Εξάλλου, ο αναιρεσείων στην έκθεση αναίρεσής του δεν δικαιολογεί, ούτε αποδεικνύει, ότι το εκπρόθεσμο της άσκησής της οφείλεται σε γεγονός ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος. Κατόπιν αυτών και αφού προκύπτει ότι ο αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος ειδοποιήθηκε για το εκπρόθεσμο της αίτησης, πριν από 24 ώρες από τη συζήτηση της, πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ν' απορριφθεί, ως απαράδεκτη, η αίτηση αναίρεσης και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 27-2-2009 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 516/1-2-2008 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και,
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου 2009. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 18 Ιουνίου 2009.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ