Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 447 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας ανεπάρκεια, Απόπειρα, Ανθρωποκτονία από πρόθεση, Εισαγγελέας Αρείου Πάγου, Πραγματογνωμοσύνη, Απόφαση αθωωτική.




Περίληψη:
Αναίρεση από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά αθωωτικής αποφάσεως για ανθρωποκτονία, απόπειρα ανθρωποκτονίας, κ.λ.π. για ελλιπή αιτιολογία γενικώς αλλά και γιατί το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε έκθεση πραγματογνωμοσύνης. Δεκτή η αίτηση αναίρεσης αποφάσεως και παραπομπή.




Αριθμός 447/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φωτίου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Γεωργίας Στεφανοπούλου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της 7/2008 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κρήτης. Με κατηγορούμενο τον Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χριστόφορο Αργυρόπουλο. Με πολιτικώς ενάγοντα τον Ψ, που δεν παρέστη στο ακροατήριο.
Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Κρήτης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 39/15.7.2008 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Ελένης Γιαννέλη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1225/2008.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.- Με την υπ' αριθμ. 39/15-7-2008 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ζητείται η αναίρεση της υπ' αριθμ. 7/2008 αποφάσεως του Μικτού Εφετείου Κρήτης με την οποία το δικαστήριο αυτό κήρυξε αθώο, κατά πλειοψηφία, τον κατηγορούμενο Χ για τις πράξεις της από πρόθεση ανθρωποκτονίας, απόπειρας ανθρωποκτονίας, παράνομης οπλοκατοχής, οπλοφορίας και οπλοχρησίας.H αίτηση αναιρέσεως, με λόγο την ελλιπή αιτιολογία της ανωτέρω αποφάσεως, έχει νομοτύπως και εμπροθέσμως ασκηθεί.
Συνεπώς, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί και κατ' ουσίαν.
ΙΙ.- 'Ελλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της καταδικαστικής αποφάσεως, η οποία ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ, υπάρχει, όταν δεν εκτίθεται σ' αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, σχετικά με την αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο αξιόποινη πράξη, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έκρινε ότι υπάρχουν αποδείξεις ενοχής του κατηγορουμένου.. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά κατά το είδος τους χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους, ούτε απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά στοιχεία - και όχι μόνο μερικά απ' αυτά κατ' επιλογή - όπως αυτό επιβάλλεται από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ.(Ολ.ΑΠ 1/2005). Περαιτέρω, από το άρθρο 178 ΚΠΔ, το οποίο ορίζει τα κυριότερα αποδεικτικά μέσα στην αποδεικτική διαδικασία, προκύπτει ότι η πραγματογνωμοσύνη ως αποδεικτικό μέσο, αποσκοπεί στην ενίσχυση της κρίσης του δικαστή, όταν ανακύπτει ζήτημα το οποίο απαιτεί εξειδικευμένες γνώσεις ενός προσώπου. Η πραγματογνωμοσύνη εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 177 του ίδιου Κώδικα, με την έννοια ότι δεν το δεσμεύει η γνωμοδότηση των πραγματογνωμόνων, οφείλει όμως, ως ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, διάφορο εκείνου των εγγράφων, να διαλαμβάνει στο σκεπτικό του ότι ελήφθη υπόψη για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης. Στην προκείμενη περίπτωση, το Μικτό Εφετείο Κρήτης, προκειμένου να καταλήξει στην απαλλακτική για τον κατηγορούμενο κρίση του, με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε τα επόμενα: "... Επειδή από την ανωμοτί κατάθεση του πολιτικώς ενάγοντος, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που. εξετάστηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά, την απολογία του κατηγορουμένου και την όλη αποδεικτική διαδικασία, δεν αποδείχθηκε, κατά την πλειοψηφούσα γνώμη του Δικαστηρίου, ότι ο κατηγορούμενος είναι εκείνος ο οποίος στην πυλωτή της οικίας που βρίσκεται στα ... και επί της οδού ..., πυροβόλησε και τραυμάτισε θανάσιμα την .... και αποπειράθηκε να φονεύσει τραυματίζοντας σοβαρά τον Ψ, αφού όπως κατέθεσαν οι εξετασθέντες μάρτυρες ...., .... και ....., αυτός βρισκόταν την επίμαχη ώρα (23.50' της 18-7-2003) στην οικία του στην ...., ενώ εξάλλου, από την ώρα που συνέβη το περιστατικό αυτό έως τις 01.15'.30" της 19-7-2003 που επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικά στην ... ο θείος του Ψ, ο κατηγορούμενος δεν προλάβαινε να διανύσει την απόσταση από την οδό .... στα .... έως την ...., ώστε να βρίσκεται τη συγκεκριμένη ώρα στην οικία του και τέλος, ο παθών δεν είχε πρόσφατη την εικόνα του κατηγορουμένου διότι είχε να τον δεί 4-5 χρόνια...". Με αυτά που δέχθηκε το δικαστήριο, δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή την κατά το Σύνταγμα και το νόμο ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Ειδικότερα, ενώ από τα πρακτικά της αποφάσεως προκύπτει ότι μεταξύ άλλων εγγράφων αναγνώσθηκε η με στοιχεία αριθμ. πρωτ.3022/13/13141α/13-10-2003 έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης, από την επιτρεπτή επισκόπηση της οποίας προκύπτει ότι στις ταινίες λήψης συστατικών από το δεξί χέρι του κατηγορουμένου ανιχνεύθηκε μόλυβδος, την πραγματογνωμοσύνη αυτή, καίτοι είναι ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο, το δικαστήριο ούτε ρηματικά στο προοίμιο του σκεπτικού της αποφάσεως την μνημονεύει μεταξύ των αποδεικτικών μέσων τα οποία έλαβε υπόψη του αλλά ούτε από τις εν γένει παραδοχές της αποφάσεώς του προκύπτει ότι την εξετίμησε προκειμένου να καταλήξει στο απαλλακτικό για τον κατηγορούμενο πόρισμα. Περαιτέρω, ενώ δέχεται ότι το συμβάν έλαβε χώρα στην πόλη των .... την 23.50 ώρα της 18-7-2003 και ότι ο κατηγορούμενος βρέθηκε στο σπίτι του στην ... την 01.15 ώρα, αγόμενο έτσι στο συμπέρασμα ότι αυτός δεν προλάβαινε σε χρονικό διάστημα μίας ώρας και είκοσι πέντε λεπτών να διανύσει την μεταξύ ... και .... απόσταση, δεν διαλαμβάνει στην απόφασή του την χιλιομετρική απόσταση μεταξύ των άνω τόπων για να κριθεί εάν ο κατηγορούμενος είχε ή δεν είχε πράγματι την δυνατότητα εντός του χρονικού διαστήματος της 1 ώρας και 25 λεπτών να καλύψει την άνω απόσταση. Με τα δεδομένα αυτά, η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως, τόσο ως προς την έκθεση των αποδεικτικών μέσων, όσο και ως προς τις εν γένει παραδοχές της δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη.
Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ λόγος αναιρέσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Ακολούθως, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστές άλλους από εκείνους που την εξέδωσαν (άρθρο 519 Κ.Π.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθμ. 7/2008 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Κρήτης.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές και ενόρκους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 20 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή