Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 848 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Πότε αιτιολογημένη πλήρης και εμπεριστατωμένη η καταδικαστική απόφαση. Άρθρα 5 Ν. 1729/1987, 20 Ν.3459/2006. Άρθρο 470 ΚΠΔ. Πότε χειροτέρευση θέσεως του κατηγορουμένου από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Όταν αυτό επέβαλε μεγαλύτερη συνολική ποινή ή μεγαλύτερη επί μέρους τοιαύτη. Απορρίπτει αίτηση.




Αριθμός 848/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίου Κανελλοπούλου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Γαλανόπουλο, για αναίρεση της 26/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Το Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Μαΐου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1251/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκειμένη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 § 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως εκ του άρθρου 510 § 1 στοιχ. Δ' ιδίου Κώδικος, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και από τα οποία το δικαστήριο που την εξέδωσε συνήγαγε την ύπαρξη των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος για το οποίο κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Δια την ύπαρξη τοιαύτης αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος γενικώς χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά εξ ενός εκάστου αυτών. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ των, ούτε απαιτείται να ορίζεται ποίο βαρύνει περισσότερο για τον σχηματισμό της δικαστικής κρίσεως. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβεν υπ' όψη του και συνεξετίμησε για τον σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μόνο μερικά εξ αυτών κατ' επιλογήν όπως αυτό επιβάλλουν οι διατάξεις των άρθρων 177 § 1 και 178 ΚΠΔ (Ολ. ΑΠ 1/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 26/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ρόδου, τούτο εδέχθη, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων αποδεικτικών μέσων "τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν, τα οποία αναφέρονται στα πρακτικά και βρίσκονται στη δικογραφία, την απολογία του πρώτου κατηγορουμένου..." (εδέχθη) τα εξής πραγματικά περιστατικά: "Στις 20-7-2006 έγινε νόμιμη αστυνομική έρευνα στο σπίτι του πρώτου κατηγορουμένου, είναι ο εδώ αναιρεσείων, στη ... κατά την οποία βρέθηκαν πέντε αυτοσχέδιες συσκευασίες που περιείχαν κοκαΐνη συνολικού μεικτού βάρους 14 γραμμαρίων, την κατοχή και αγορά από άγνωστο στο δικαστήριο άτομο της ποσότητας αυτής συνομολογεί ο κατηγορούμενος. Δεν αποδεικνύεται όμως ότι την προόριζε για δική του αποκλειστική χρήση, όπως άλλωστε δείχνουν οι πολλές συσκευασίες στις οποίες την κατείχε, που του αποδεικνύουν πρόθεση περαιτέρω διάθεσης.
Συνεπώς, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος αγοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών με την ιδιότητα του τοξικομανούς, όπως προκύπτει από την από 31-7-2006 βεβαίωση του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου. Εξ άλλου πρέπει να του αναγνωριστεί και το ελαφρυντικό του προηγούμενου εντίμου βίου, το οποίο του είχε αναγνωρισθεί και από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Ο ισχυρισμός του ότι κατείχε την ποσότητα αυτή για δική του χρήση πρέπει κατόπιν αυτών να απορριφθεί ως αβάσιμος. Εξ άλλου, ως προς τις κατηγορίες που του αποδίδονται, ότι δηλαδή αγόρασε 500 γραμμάρια ηρωίνη από άγνωστο στο δικαστήριο άτομο, την οποία στη συνέχεια πούλησε στον συγκατηγορούμενό του ..., πρέπει να κηρυχθεί αθώος, αφού ως προς αυτό δεν υπάρχει καμμία άλλη απόδειξη πλην της καταθέσεως συγκατηγορουμένου του (...) σύμφωνα με το άρθρο 211 Α' ΚΠΔ". Μετά ταύτα το δικαστήριο εκήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο αναιρεσείοντα ... της αγοράς και της πωλήσεως 500 γραμμαρίων ηρωίνης παρά μη τοξικομανούς, και ένοχον ως τοξικομανή αγοράς και κατοχής 14 γραμμαρίων κοκαΐνης συντρεχούσης της ελαφρυντικής περιστάσεως του άρθρου 84 § 2α ΠΚ.
Με αυτά που εδέχθη η προσβαλλομένη απόφαση διέλαβε την απαιτουμένη κατά τις άνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εις αυτήν εκθέτει με σαφήνεια και πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία απεδείχθησαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες κατεδικάσθη ο κατηγορούμενος-αναιρεσείων, καθώς και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έγινε η υπαγωγή στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 20 § 1 βζ' Ν.3459/2006, τις οποίες και ορθώς εφήρμοσε. Ειδικότερα αναφέρει τα αποδεικτικά μέσα κατ' είδος, τα οποία όλα και έλαβε υπ' όψη, τις συγκεκριμένες πράξεις για τις οποίες εκηρύχθη αθώος (για τις οποίες είχε καταδικασθεί πρωτοδίκως ο αναιρεσείων δηλαδή αγορά και πώληση 500 γραμμαρίων ηρωίνης), την ιδιότητά του ως τοξικομανούς ως και τις συγκεκριμένες πράξεις για τις οποίες και κατεδικάσθη κατ' έφεση, δηλαδή αγορά και κατοχή 14 γραμμαρίων κοκαΐνης.
Συνεπώς ο σχετικός λόγος αναιρέσεως, περί ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας από την απόφαση, καθ' όλα αυτού τα σκέλη (υπ' αριθμ. 1, 2 και 3 της αιτήσεως αναιρέσεως) είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Κατ' άρθρο 470 ΚΠΔ "Στην περίπτωση που ασκήθηκε ένδικο μέσο εναντίον καταδικαστικής απόφασης από εκείνον που καταδικάστηκε ή υπέρ αυτού, δεν μπορεί να γίνει χειρότερη η θέση ούτε να ανακληθούν τα ευεργετήματα που δόθηκαν με την απόφαση που προσβάλλεται......", κατ' άρθρο δε 510 § 1 στοιχ. Η' ιδίου Κώδικος, καθιερούται ως λόγος αναιρέσεως η υπέρβαση εξουσίας και η εκδοθείσα κατά παράβαση του άνω άρθρου καταδικαστική απόφαση του δικάσαντος το ένδικο μέσο δικαστηρίου, είναι αναιρετέα δι' υπέρβαση εξουσίας, Χειροτέρευση της θέσεως του καταδικασθέντος εις συνολική ποινή διά συρρέοντα εγκλήματα υφίσταται όταν το δικάσαν το υπό του καταδικασθέντος ή το υπέρ τούτου ασκηθέν ένδικο μέσο δικαστήριο επέβαλεν εις αυτόν μεγαλυτέρα συνολική ποινή ή μεγαλυτέραν επί μέρους τοιαύτη. Ήτοι δια την άνω κρίση πρέπει να εξετασθεί και η συνολική ποινή αφού αυτή είναι εκτιτέα, και οι δι' έκαστον έγκλημα επιβληθείσαι τοιαύται, διότι εκάστη αυτών θα εκτιθεί, κατά το άρθρο 94 § 3 Ποιν. Κώδικος, εάν δια τα δι' α επεβλήθη η συνολική ποινή λοιπά εγκλήματα χωρήσει χάρις, αμνηστία, παραγραφή, αναστολή διώξεως ή αφεθεί οπωσδήποτε η ποινή των. Τέλος κατ' άρθρο 20 § 2 Ν. 3459/2006 αν η πράξη έχει τελεστεί με περισσότερους τρόπους από τους προβλεπομένους στην προηγουμένη παράγραφο, μεταξύ άλλων αγορά, πώληση, κατοχή ναρκωτικών στον υπαίτιο επιβάλλεται μία μόνο ποινή, κατά την επιμέτρηση της οποίας λαμβάνεται υπ' όψη η συνολική εγκληματική δράση του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 41/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου σε συνδυασμό σκεπτικού με διατακτικό, ο αναιρεσείων κατεδικάσθη Α1)για αγορά 500 γραμμαρίων ηρωίνης και 14 γραμμαρίων κοκαΐνης Α2)πώληση 500 γραμμαρίων ηρωίνης και Β) για κατοχή 14 γραμμαρίων κοκαΐνης, χωρίς να είναι τοξικομανής, με αναγνώριση ελαφρυντικής περιστάσεως 84 § 2α' ΠΚ, του επεβλήθη δε μία ποινή καθείρξεως για τις υπό στοιχ. Α1 και Α2 πράξεις, 6 ετών, και ποινή φυλακίσεως 2 ετών για την υπό στοιχ. Β' πράξη, συνολικώς δε ποινή καθείρξεως (6+1=)7 ετών. Ασκήσαντος του αναιρεσείοντος έφεση κατά της αποφάσεως αυτής, το δικάσαν Πενταμελές Εφετείο Δωδεκανήσου, δια της προσβαλλομένης αποφάσεώς του, όπως εξ αυτής προκύπτει, τον κατεδίκασε τόσο για κατοχή, αλλά και αγορά 14 γραμμαρίων κοκαΐνης ως τοξικομανή, αναγνωρισθείσης της συνδρομής της ελαφρυντικής περιστάσεως 84 § 2α' ΠΚ ως και πρωτοδίκως και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως 2 ετών και 6 μηνών. Ούτω το Πενταμελές Εφετείο δεν κατέστησε χείρονα την θέση του αναιρεσείοντος, διότι το Τριμελές Εφετείο μόνο για την κατοχή των 14 γραμμαρίων κοκαΐνης είχεν επιβάλλει ποινή φυλακίσεως 2 ετών, ενώ με την προσβαλλομένη επεβλήθη ποινή και για την αγορά αυτών, αγορά, δηλαδή, για την οποίαν πρωτοδίκως είχεν επιβληθεί μία ποινή, μαζί με την αγορά των 500 γραμμαρίων ηρωίνης.
Συνεπώς ο σχετικός τελευταίος λόγος της αναιρέσεως από το άρθρο 510 § 1 στοιχ. Η' ΚΠΔ περί υπερβάσεως εξουσίας εκ της χειροτερεύσεως της θέσεως του κατηγορουμένου από την προσβαλλομένη απόφαση, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.
Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως, καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 § 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την 22 Μαΐου 2008 αίτηση του ..., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 26/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή