Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1664 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1664/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ανδρέα Δουλγεράκη και Ιωάννη Παπαδόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Μαΐου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Β' Τύπου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Γαλάνη, περί αναιρέσεως της 1829/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Με συγκατηγορούμενους τους: 1. Χ2 και 2. Χ3.

Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1920/2008.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ του ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σε αυτήν με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 1829/2008 απόφασή του δέχτηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα που κατ' είδος αναφέρει αποδείχτηκαν τα εξής: "Στο Τμήμα Δίωξης Ναρκωτικών είχε περιέλθει η πληροφορία ότι κάποιος ... (αναφέρεται το μικρό όνομα του Χ1) από Αλβανία, που κυκλοφορούσε με δίκυκλο με αριθμό κυκλοφορίας ..., έχει στην κατοχή του σημαντική ποσότητα ηρωίνης. Από τον αριθμό του δικύκλου εξακριβώθηκαν τα στοιχεία του ... (αναφέρεται το μικρό όνομα του Χ1), ότι δηλ. επρόκειτο για τον 1ο κατηγορούμενο, εντοπίστηκε αυτός, που έμενε στην οδό ... αριθ. ..., στο ..., μαζί με τη σύζυγο του (3η κατηγορουμένη) και ένα μικρό παιδί, και ετέθη σε παρακολούθηση. Ο 1ος κατηγορούμενος, στις 27.9.2004 και περί ώραν 13.00, εξήλθε από την οικία του και μετά από μία ώρα επέστρεψε με τη σύζυγο του. Περί ώραν 14.00 - 14.30 εξήλθε πάλι από την οικία του πεζός και κινήθηκε προς το σταθμό του Μετρό στο ..., όπου, λόγω του συνωστισμού, οι αστυνομικοί τον έχασαν. Λίγη ώρα αργότερα, η 3η κατηγορουμένη εξήλθε από την οικία τους, κρατώντας στα χέρια της μια χάρτινη σακούλα, και κατευθύνθηκε σε παρακείμενη οδό (οδός ...), που είναι αδιέξοδο. Εκεί σταμάτησε και, μετά από λίγο, εισήλθε στο στενό ο σύζυγος της, την πλησίασε και παρέλαβε τη σακούλα. Ο τελευταίος ακολουθείτο και από άγνωστον άνδρα, ο οποίος, όταν ευθύς αμέσως επενέβησαν οι αστυνομικοί, κατόρθωσε να διαφύγει. Οι αστυνομικοί ακινητοποίησαν τους κατηγορουμένους και ερεύνησαν τη σακούλα, μέσα στην οποία υπήρχε μια άλλη μαύρη σακούλα απορριμμάτων που περιείχε δώδεκα πακέτα αυτοσχέδιας συσκευασίας με ηρωίνη σε βραχώδη μορφή συνολικού μικτού βάρους 6 κιλών και 215 γραμ. περίπου, η οποία κατασχέθηκε. Ταυτοχρόνως, δεδομένου ότι τη στιγμή της συλλήψεως δεν υπήρχε στο εν λόγω σημείο γυναίκα αστυνομικός για να ελέγξει την 3η κατηγορουμένη, η τελευταία επωφελήθηκε και μπλόκαρε το κινητό της που είχε στην τσέπη της. Ακολούθως, οι αστυνομικοί μετέβησαν στην οικία των κατηγορουμένων, όπου ο 1ος τους ανέφερε ότι την ηρωίνη παρέλαβε στις 19.9.2004 στη ... από ένα άγνωστο άτομο, στο οποίο την είχε αποστείλει από την Αλβανία ο εξάδελφος του ΑΑ που βρισκόταν εκεί. Την ηρωίνη αυτή μετέφερε αυτός στην οικία του και τη φύλαξε στη ντουλάπα μέχρι τις 27.9.2004, οπότε του τηλεφώνησε ο ως άνω συγγενής του και του είπε να την παραδώσει σε κάποιο άτομο ονόματι ΒΒ αντί τιμήματος 60.000 €. Πράγματι, ο ΒΒ του τηλεφώνησε περί ώραν 14.00 της 27.9.04 και όρισαν σημείο συνάντησης το σταθμό του Μετρό ... . Αφού συναντήθηκαν, ήλθαν μαζί στην οδό ... και παράλληλα τηλεφώνησε στη σύζυγο του να του φέρει τη σακούλα που είχε στη ντουλάπα, όπως και έγινε, και τότε τους συνέλαβαν οι αστυνομικοί. Οι κατηγορούμενοι, λοιπόν, κατά το διάστημα από 19 μέχρι 27.9.04, κατόπιν συναπόφασης, με κοινό δόλο και κοινή δράση κατείχαν, δηλαδή είχαν στη φυσική τους εξουσία και μπορούσαν να διαθέσουν κατά την πραγματική βούληση τους, την ανωτέρω ποσότητα ηρωίνης. Ο ισχυρισμός της 3ης κατηγορουμένης ότι δεν γνώριζε το περιεχόμενο της σακούλας δεν ευσταθεί και καταρρίπτεται από την κατάθεση του μάρτυρα αστυνομικού ΓΓ, ο οποίος περιγράφει τον τρόπο δράσης των κατηγορουμένων και καταθέτει τόσο ότι η 3η κατηγορουμένη μπλόκαρε το κινητό της, όσο και ότι η σακούλα που περιείχε την ηρωίνη δεν ήταν κλεισμένη ούτε με σελοτέϊπ ούτε με συρραπτικό και ότι έπεσε η σακούλα κάτω και έφυγαν τα ναρκωτικά στο πεζοδρόμιο κατ ευθείαν. Άλλωστε, αν δεν γνώριζε, ο σύζυγος της δεν θα την εμπιστευόταν να είναι μπροστά σε μια τέτοια συναλλαγή με τον ΒΒ. Ούτε βεβαίως ευσταθεί ο ισχυρισμός του 1ου κατηγορουμένου ότι και αυτός δεν ήξερε το περιεχόμενο της τσάντας και ότι ο συγγενής του του είχε πει ότι περιείχε κομπιούτερ. Κατά συ-νέπειαν, πρέπει οι κατηγορούμενοι να κηρυχθούν ένοχοι ο 1ος για μεταφορά, αποθήκευση και κατοχή ναρκωτικών ουσιών και η 3η για μεταφορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό".
Μετά από αυτά το Δικαστήριο καταδίκασε τον πρώτο κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα σε ποινή καθείρξεως δεκαπέντε (15) ετών και χρηματική ποινή εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ. Με αυτά που δέχτηκε το Πενταμελές Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, γιατί αναφέρει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά στα οποία στήριξε την κρίση του για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος της παραβάσεως του Ν. "Περί Ναρκωτικών" για το οποίο τον καταδίκασε, τις αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και τους νομικούς συλλογισμούς με τους οποίους έκανε την υπαγωγή των περιστατικών αυτών στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 3, πιν. Α-5 παρ. 1 β, ζ του Ν. 1729/1987 τις οποίες ορθά εφάρμοσε και δεν τις παραβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου. Ειδικότερα αναφέρει τα περιστατικά της μεταφοράς και της αποθήκευσης ναρκωτικών και έτσι οι δύο πρώτοι λόγοι αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ περί του ότι δεν αιτιολογείται η μεταφορά και η αποθήκευση ναρκωτικών, καθώς και οι συναπτόμενοι με αυτούς λόγοι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε του ΚΠΔ περί του ότι ως προς τις ανωτέρω πράξεις υπάρχει εκ πλαγίου παραβίαση των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων που τις προβλέπουν, είναι αβάσιμοι. Οι λοιπές συναφείς αιτιάσεις του αναιρεσείοντος περί εσφαλμένης αξιολόγησης των αποδείξεων, είναι απαράδεκτες, γιατί πλήττουν την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Τέλος και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως περί απόλυτης ακυρότητας γιατί δεν εφαρμόστηκε το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ για δίκαιη δίκη, είναι απαράδεκτος ως αόριστος, γιατί δεν αναφέρει ποια ακυρότητα από τις περιοριστικώς αναφερόμενες στο άρθρο 171 του ΚΠΔ προηγήθηκε, πέρα από το ότι η παράβαση των διατάξεων της ΕΣΔΑ δεν ιδρύει ιδιαίτερο λόγο αναιρέσεως. Επομένως η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρ. 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-9-2008 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθ. 1829/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα έξοδα της ποινικής διαδικασίας, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Ιουνίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή