Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 485 / 2013    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Παραγραφή, Ανθρωποκτονία από αμέλεια, Εμπρησμός, Νομίμου βάσεως έλλειψη.




Περίληψη:
Καταδικαστική απόφαση ιδιοκτήτη οικοπέδου και επιβλέποντος μηχανικού για εμπρησμό από αμέλεια, εμπρησμό δασικής εκτάσεως από αμέλεια και ανθρωποκτονία από αμέλεια. Στοιχεία εγκλημάτων. Αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσεως από το ότι δεν προσδιορίζεται το είδος της αμέλειας που δέχεται το δικαστήριο. Οριστική παύση της ποινικής διώξεως λόγω παραγραφής, γιατί από την τέλεση των πράξεων μέχρι τη συζήτηση των αιτήσεων αναιρέσεως παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας.






Αριθμός 485/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Ι. Γιαννακόπουλο - Εισηγητή, Ανδρέα Ξένο και Β. Καπελούζο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων: 1)Β. Τ. του Ι., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Πέτρο Μαχά και Ι. - Πρόδρομο Αναστασιάδη και 2)Κ. Π. του Α., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Τσώλη για αναίρεση της υπ'αριθ.4013, 4330/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1)Α. Φ. του Ν., κάτοικο ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Τσούτσουρα και 2)Ε. Φ. του Σ., κάτοικο ..., που παρέστη με τον ίδιο ως άνω δικηγόρο.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 12 Ιουνίου 2012 και 11 Ιουνίου 2012 δύο χωριστές αιτήσεις τους αναιρέσεως, οι οποίες καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 746/2012.
Αφού άκουσε
Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνουν δεκτές οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης και να παύσει οριστικά η κατά των αναιρεσειόντων ποινική δίωξη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Οι κρινόμενες αιτήσεις, ήτοι, 1) η από 12.6.2012 (με αριθ. πρωτ. 4419/2012) του Β. Τ. του Ι. και 2) η από 11.6.2012 (με αριθ. πρωτ. 4466/2012) του Κ. Π. του Α., για αναίρεση της υπ' αριθ. 4013 και 4330/2012 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, έχουν ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να συνεκδικασθούν, ως συναφείς. Κατά τη διάταξη του άρθρου 266 παρ. 1 του ΠΚ, σε συνδυασμό με αυτήν του άρθρου 264 του ΠΚ, όποιος, από αμέλεια, προξενεί πυρκαγιά, από την οποία μπορεί να προκύψει κοινός κίνδυνος σε ξένα πράγματα ή για άνθρωπο ή, ακόμη, και αν, από την πυρκαγιά, επέλθει ο θάνατος ανθρώπου, τιμωρείται με φυλάκιση. Κατά δε τη διάταξη της παρ. 2 του ίδιου άρθρου, με τις ποινές που προβλέπονται σ` αυτήν τιμωρείται όποιος από αμέλεια προξενεί πυρκαγιά σε δάσος ή δασική έκταση κατά την έννοια του άρθρου 3 παρ. 1 και 2 του ν. 998/1979 ή σε έκταση που έχει κηρυχθεί δασωτέα ή αναδασωτέα κατά την έννοια της παρ. 5 του ίδιου άρθρου. Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 302 παρ.1 του ΠΚ, "όποιος επιφέρει από αμέλεια το θάνατο άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 28 του ΠΚ, "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει είτε δεν προέβλεψε το αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για τη θεμελίωση των ως άνω αξιοποίνων πράξεων του εμπρησμού από αμέλεια, του εμπρησμού σε δάση από αμέλεια και της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, απαιτείται: α) να μην καταβλήθηκε από το δράστη η επιβαλλόμενη, κατ' αντικειμενική κρίση, προσοχή, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει υπό τις ίδιες πραγματικές περιστάσεις να καταβάλει, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές και την κοινή, κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, πείρα και λογική, β) να μπορούσε αυτός, με βάση τις προσωπικές του περιστάσεις, ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες και κυρίως εξαιτίας της υπηρεσίας του ή του επαγγέλματός του, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής είτε δεν προέβλεψε, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν επερχόταν και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε. Περαιτέρω, κατά την έννοια του ως άνω άρθρου 28 ΠΚ, η αμέλεια διακρίνεται σε μη συνειδητή, κατά την οποία ο δράστης από έλλειψη της προσήκουσας προσοχής δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του και σε ενσυνείδητη, κατά την οποία προέβλεψε μεν ότι από τη συμπεριφορά του μπορεί να επέλθει το αποτέλεσμα αυτό, πίστευε όμως ότι θα το απέφευγε. Ενόψει της διακρίσεως αυτής, το δικαστήριο της ουσίας, όταν απαγγέλλει καταδίκη για έγκλημα από αμέλεια, πρέπει να εκθέτει στην απόφασή του με σαφήνεια ποιο από τα ανωτέρω δύο είδη της αμέλειας συνέτρεξε στη συγκεκριμένη περίπτωση, διότι αν δεν εκθέτει τούτο σαφώς ή δέχεται και τα δύο είδη δημιουργείται ασάφεια και αντίφαση, η οποία καθιστά ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και ιδρύεται εντεύθεν λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ` αριθ. 4013 & 4330/2012 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, κήρυξε ενόχους τους αναιρεσείοντες (και τους συγκατηγορουμένους τους F. Z. και D. I.) εμπρησμού από αμέλεια, ανθρωποκτονίας από αμέλεια του Ν. Φ. και εμπρησμού από αμέλεια σε δασική έκταση, πράξεις που τέλεσαν με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου, και τους καταδίκασε σε συνολική ποινή φυλακίσεως είκοσι ενός (21) μηνών, ανασταλείσα. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: "... αποδείχθηκε ότι: Ο πρώτος κατηγορούμενος Β. Τ. είναι ιδιοκτήτης ενός οικοπέδου εκτάσεως 1038 τ.μ. στη θέση …στους …επί της οδού … αρ... Στο οικόπεδο αυτό ανεγειρόταν (και ήταν σε εξέλιξη στις 7.7.2004) οικοδομή, με επιμέλεια και επίβλεψη του τρίτου κατηγορουμένου Αρχιτέκτονα - Μηχανικού Κ. Π., ο δεύτερος κατ/νος ... ήταν ο εργολάβος ... και ο τέταρτος ... ήταν εργάτης εκεί ... Στις 7.7.2004 η θερμοκρασία ήταν 39-40ο C και ο αέρας πολύ δυνατός, τουλάχιστον 7 μποφόρ με γενική διεύθυνση βόρεια αλλά στροβιλιζόταν προς όλες τις κατευθύνσεις. Οι ως άνω κατηγορούμενοι δεν είχαν φροντίσει να καθαρίσουν το οικόπεδο της οικοδομής αυτής από τα ξερά χόρτα και τα σκουπίδια (ειδικότερα από τα ξερά φύλλα δένδρων που έφερνε ο άνεμος). Στις 12.30 μμ έκαναν χρήση ηλεκτρικού τροχού στην νεοανεγειρόμενη οικοδομή για αποκοπή των σίδερων εξωτερικά της οικοδομής στο πίσω μέρος του οικοπέδου. Ο D. I. με σύμφωνη γνώμη του ως άνω εργολάβου, του επιβλέποντα μηχανικού και του ιδιοκτήτη του οικοπέδου (και της οικοδομής) χρησιμοποίησε τον ηλεκτρικό τροχό, ο οποίος δημιούργησε σπινθήρες που λόγω του ανέμου μεταφέρονται, οι οποίοι προκάλεσαν ανάφλεξη των ξερών χόρτων και των ξερών φύλλων στον ακάλυπτο χώρο της οικοδομής, δημιουργήθηκε φωτιά, που αμέσως εξαπλώθηκε σε όμορο ακαθάριστο από χόρτα οικόπεδο στο πίσω μέρος της οικοδομής (...). Έτσι προκλήθηκε η πυρκαϊά που εξαπλώθηκε αμέσως από τον δυνατό άνεμο (...) και κατέστρεψε 200 στρέμματα δημόσιας δασικής έκτασης, που είχε κατά ένα μέρος κηρυχθεί αναδασωτέα και 200 στρέμματα δενδροφυτευμένης οικοπεδικής έκτασης, προκλήθηκαν δε σοβαρές ζημίες από την πυρκαϊά στα κτίρια των ιδιοκτητών, που αναφέρονται στο διατακτικό και απεβίωσε, λόγω απανθράκωσης, ο Ν. Φ. Η πυρκαϊά, η καταστροφή της δασικής βλάστησης καθώς και των ιδιοκτησιών, που αναφέρονται στο διατακτικό, όπως και ο επελθών θάνατος του Ν. Φ. οφείλεται στην αμέλεια όλων των κατηγορουμένων, που με τις προαναφερθείσες ιδιότητές τους δεν φρόντισαν, όπως όφειλαν και μπορούσαν (όφειλαν, λόγω των υψηλών θερμοκρασιών και των δυνατών ανέμων, ενόψει και της προειδοποιήσεως από τα μετεωρολογικά δελτία ότι ο καιρός είναι επικίνδυνος να προκληθούν πυρκαϊές, να έχουν πρόσφατα καθαρίσει το οικόπεδο από κάθε ίχνος από ξερά χόρτα και συγκεντρωμένα ξερά φύλλα, ενόψει του ότι θα έκαναν χρήση ηλεκτρικού τροχού, που εκτοξεύει σπινθήρες, τους οποίους ο δυνατός άνεμος εκτοξεύει μακριά, ώστε να μη υπάρχει δυνατότητα ανάφλεξης από την πτώση του σπινθήρα στη γη). Επιπλέον όλοι, με την αναφερθείσα ιδιότητά τους δεν έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τον ηλεκτρικό τροχό την ημέρα εκείνη με τα επικίνδυνα για την πυρκαϊά καιρικά φαινόμενα, για τα οποία είχαν ενημερωθεί, αλλά και την επικινδυνότητα της κατάστασης αντιλαμβανόταν ο καθένας και επίσης οι ίδιοι. Η φωτιά δεν οφείλεται σε βραχυκύκλωμα της ΔΕΗ, που ισχυρίζονται οι κατηγορούμενοι, καθόσον ελέγχθηκε από την Πυροσβεστική μακροσκοπικά το εναέριο δίκτυο της ΔΕΗ, μήπως η πυρκαϊά οφείλετο σε βραχυκύκλωμα ηλεκτρικών καλωδίων, αλλά δεν παρατηρήθηκε αποκοπή ή τήξη κάποιου εναέριου αγωγού (...). Έτσι αποκλείεται να οφείλεται η πυρκαϊά σε βραχυκύκλωμα, επίσης αποκλείεται να οφείλεται σε εμπρηστικό μηχανισμό, καθόσον έγινε σχετικός έλεγχος από την Πυροσβεστική, χωρίς θετικά αποτελέσματα. Η Πυροσβεστική διενήργησε αυτοψία και στο οικόπεδο ιδιοκτησίας του κατ/νου Β. Τ., ... και παρετήρησε ότι στο πίσω μέρος της νεοανεγειρόμενης οικοδομής είχαν καεί κομμάτια φελιζόλ μόνωσης, στηριγμένα στον τοίχο, ότι τα σίδερα, που εξείχαν από τον τοίχο της οικοδομής εμπόδιζαν την τοποθέτηση της μόνωσης επ` αυτού, είχαν δε κοπεί πρόσφατα με ηλεκτρικό τροχό, που βρέθηκε στην αποθήκη της οικοδομής και ότι για την τοποθέτηση της μόνωσης είχε ανεγερθεί εξωτερικά της οικοδομής τριώροφη σκαλωσιά και είχαν κοπεί σίδερα πάνω από το τρίτο πάτωμα της σκαλωσιάς. Τέλος, αποφαίνεται ότι σπινθήρες από τη χρήση του τροχού θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανάφλεξη των ξερών χόρτων στο οικόπεδο, το οποίο απέχει δύο με τρία μέτρα από την οικοδομή. ...ότι η φωτιά ξεκίνησε από το εν λόγω οικόπεδο κατέθεσε στο ακροατήριο η αυτόπτης μάρτυρας Α. Σ. Αυτή κατέθεσε ότι ... είδε φωτιά μόνο στο χώρο της οικοδομής αυτής να καταλαμβάνει επιφάνεια περίπου μισού στρέμματος και πουθενά αλλού. ... Από το συνδυασμό ... το Δικαστήριο κρίνει ότι αποδείχθηκε η ουσιαστική βασιμότητα των πράξεων, που αποδίδονται στους κατηγορουμένους και πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι ...". Στο δε διατακτικό αναγράφεται ότι: "... Ο πρώτος των κατηγορουμένων ... με επιμέλεια και επίβλεψη του τρίτου ... ο δε δεύτερος ... και ο τέταρτος ...από αμέλειά τους προκάλεσαν πυρκαγιά ... Συγκεκριμένα, οι ανωτέρω κατηγορούμενοι από αμέλειά τους δεν είχαν φροντίσει ... 2) Στον ανωτέρω τόπο και χρόνο οι κατηγορούμενοι από αμέλειά τους επέφεραν το θάνατο άλλου. Ειδικότερα για το ότι ο πρώτος ... από αμέλειά τους δεν είχαν φροντίσει ...3) ... από αμέλειά τους προξένησαν πυρκαγιά σε δημόσια δασική έκταση ...".
Με τις παραδοχές αυτές, το δικάσαν Τριμελές Εφετείο, τόσο στο σκεπτικό, όσο και στο διατακτικό, δεν προσδιορίζει ως προς τα επελθόντα αποτελέσματα από την αμελή συμπεριφορά των αναιρεσειόντων ποιο από τα δύο είδη αμέλειας συνέτρεξε, αφού αρκείται στην αναφορά ότι η πυρκαγιά, η καταστροφή της δασικής βλαστήσεως και ο θάνατος του Ν. Φ. οφειλόταν στην "αμέλεια" των κατηγορουμένων, χωρίς περαιτέρω μνεία αν αυτοί δεν προέβλεψαν καθόλου το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσαν οι πράξεις τους ή προέβλεψαν αυτό ως δυνατό, αλλά πίστευαν ότι δεν θα επερχόταν. Το είδος της αμέλειας δεν μπορεί να συναχθεί, ούτε εμμέσως, από την παραδοχή ότι οι κατηγορούμενοι είχαν ενημερωθεί για τα επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα (υψηλές θερμοκρασίες, δυνατός άνεμος) και, παρά ταύτα, προέβησαν στη χρησιμοποίηση του ηλεκτρικού τροχού. Από την ασάφεια δε αυτή καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος για την ορθή ή μη εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των άρθρων 28, 266 παρ. 1και 2 και 302 παρ.1 του ΠΚ και ιδρύεται, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως. Επομένως, οι, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' του ΚΠοινΔ, δεύτερος λόγος της πρώτης και δεύτερος λόγος της δεύτερης αιτήσεως, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αυτά, είναι βάσιμοι και πρέπει, κατά παραδοχήν τους, να αναιρεθεί, ως προς τους αναιρεσείοντες, η προσβαλλόμενη απόφαση, παρέλκει δε η έρευνα των λοιπών λόγων αναιρέσεως.
Περαιτέρω, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του Π.Κ το αξιόποινο των εγκλημάτων εξαλείφεται με παραγραφή, η οποία, προκειμένου για πλημμελήματα, είναι πενταετής και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η πράξη. Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν των τριών ετών για τα πλημμελήματα. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1 εδ. β', 370 εδ. β' και 511 του ΚΠοινΔ προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, ακόμη και από τον ’ρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση αυτής, υποχρεούται να αναιρέσει την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως είναι τυπικά παραδεκτή και περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον παραδεκτός και βάσιμος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠοινΔ (Ολ. ΑΠ 7/2005). Στην προκείμενη περίπτωση, οι πράξεις του εμπρησμού από αμέλεια, του εμπρησμού δασικής εκτάσεως από αμέλεια και της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, για τις οποίες καταδικάσθηκαν οι αναιρεσείοντες - κατηγορούμενοι, τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος (με φυλάκιση η πρώτη - άρθρο 266 παρ. 1 ΠΚ, φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή η δεύτερη - άρθρο 266 παρ. 2 ΠΚ και φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών η τρίτη - άρθρο 302 παρ. 1 ΠΚ) από το χρόνο δε που φέρονται ότι τελέσθηκαν (7.7.2004) μέχρι τη συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως (13.2.2013) παρήλθε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας και εξαλείφθηκε με παραγραφή το αξιόποινο των πράξεων αυτών. Επομένως, αφού οι ένδικες αιτήσεις περιέχουν ένα τουλάχιστον παραδεκτό λόγο αναιρέσεως (της ελλείψεως νόμιμης βάσεως), ο οποίος κρίθηκε και βάσιμος, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά των κατηγορουμένων - αναιρεσειόντων για τις άνω πράξεις, λόγω παραγραφής, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθ. 4013 και 4330/2012 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Αθηνών, ως προς τους αναιρεσείοντες - κατηγορουμένους Β. Τ. του Ι. και Κ. Π. του Α..
ΠΑΥΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ, λόγω παραγραφής, για το ότι: Οι κατηγορούμενοι Β. Τ. και Ι. Π. στους … στις 7.7.2004 από αμέλειά τους τέλεσαν τις παρακάτω αξιόποινες πράξεις: Α) Ο κατηγορούμενος Β. Τ., ως ιδιοκτήτης ενός οικοπέδου εκτάσεως 1038 τετραγωνικών μέτρων που ευρίσκεται στη θέση …στους …και επί της οδού … αρ… εντός του οποίου ανεγείρονταν οικοδομή του με επιμέλεια και επίβλεψη του κατηγορουμένου αρχιτέκτονος - μηχανικού Κ. Π. από αμέλειά τους προκάλεσαν πυρκαγιά από την οποία προξένησαν κοινό κίνδυνο σε ξένα πράγματα και ανθρώπους και επέφεραν το θάνατο σε ένα άτομο που βρισκόταν στην περιοχή. Συγκεκριμένα οι ανωτέρω κατηγορούμενοι από αμέλειά τους δεν είχαν φροντίσει για τον καθαρισμό του οικοπέδου της οικοδομής αυτής από χόρτα και ξερά φύλλα, ενώ συγχρόνως έκαναν χρήση ηλεκτρικού τροχού για την αποκοπή σίδερων που εξείχαν από τον τοίχο της οικοδομής και εμπόδιζαν την τοποθέτηση της μόνωσης επ' αυτού και έτσι κατά τη στιγμή που ο συγκατηγορούμενός τους D. Ι. έκοβε με τον ηλεκτρικό τροχό σίδερα επάνω σε ανεγειρόμενη εξωτερικά της οικοδομής τριώροφη σκαλωσιά σπινθήρες που προέρχονταν από τη χρήση του τροχού προκάλεσαν ανάφλεξη των χόρτων του οικοπέδου και πυρκαγιά που εξαπλώθηκε κατά τη φορά του ανέμου και κατέστρεψε περί τα 200 στρέμματα δασικής και οικοπεδικής έκτασης προξενώντας σοβαρές ζημίες σε ιδιοκτησίες διαφόρων ιδιοκτητών, ως επίσης και το θάνατο του ηλικιωμένου Ν. Φ. ο οποίος, όπως προκύπτει από την υπ` αριθ. 2068/5.8.2004 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας - νεκροτομής του Ιατροδικαστή Ν. Κ., απεβίωσε λόγω "απανθράκωσης". Ειδικότερα από την ως άνω συγκλίνουσα αμελή εγκληματική συμπεριφορά των κατηγορουμένων από την πυρκαγιά προκλήθηκαν ζημίες στις ιδιοκτησίες που λεπτομερώς αναφέρονται στην απόφαση που αναιρείται. Β) Στον ανωτέρω τόπο και χρόνο οι άνω κατηγορούμενοι από αμέλειά τους επέφεραν το θάνατο σε άλλον. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος Β. Τ., ως ιδιοκτήτης ενός οικοπέδου εκτάσεως 1038 τετραγωνικών μέτρων που ευρίσκεται στη θέση …στους …και επί της οδού … αρ… εντός του οποίου ανεγειρόταν οικοδομή του με επιμέλεια και επίβλεψη του κατηγορουμένου αρχιτέκτονα - μηχανικού Κ. Π., από αμέλειά τους δεν είχαν φροντίσει για τον καθαρισμό του οικοπέδου της οικοδομής αυτής από χόρτα και ξερά φύλλα, ενώ συγχρόνως έκαναν χρήση ηλεκτρικού τροχού για την αποκοπή σίδερων που εξείχαν από τον τοίχο της οικοδομής και εμπόδιζαν την τοποθέτηση της μόνωσης επ' αυτού και έτσι κατά τη στιγμή που ο συγκατηγορούμενός τους D. Ι. έκοβε με τον ηλεκτρικό τροχό σίδερα επάνω σε ανεγειρόμενη εξωτερικά της οικοδομής τριώροφη σκαλωσιά σπινθήρες που προέρχονταν από τη χρήση του τροχού προκάλεσαν ανάφλεξη των χόρτων του οικοπέδου και πυρκαγιά που εξαπλώθηκε κατά τη φορά του ανέμου και κατέστρεψε περί τα 200 στρέμματα δενδροφυτευμένης οικοπεδικής έκτασης προξενώντας σοβαρές ζημίες σε ιδιοκτησίες διαφόρων ιδιοκτητών και συγχρόνως προκάλεσαν το θάνατο του ηλικιωμένων Ν. Φ., ο οποίος, όπως προκύπτει από την υπ` αριθ. 2068/5.8.2004 ιατροδικαστική έκθεση νεκροψίας - νεκροτομής του Ιατροδικαστή Ν. Κ., απεβίωσε λόγω "απανθράκωσης". Γ) Στον ανωτέρω τόπο και χρόνο οι άνω κατηγορούμενοι από αμέλειά τους προξένησαν πυρκαγιά σε δημόσια δασική έκταση κατά την έννοια των παραγράφων 1, 2 και 5 του άρθρου 3 του Ν. 998/79 και ειδικότερα, αφού επέδειξαν την αμελή συμπεριφορά που προαναπτύχθηκε στις υπό στοιχ. Α και Β πράξεις, προξένησαν πυρκαγιά από την οποία κάηκε έκταση 200 στρεμμάτων δημόσιας δασικής εκτάσεως, η οποία κατά ένα μέρος είχε κηρυχθεί αναδασωτέα.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Μαρτίου 2013.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή