Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 653 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ισχυρισμός αυτοτελής, Ναρκωτικά, Ηθική αυτουργία, Συναυτουργία, Οπλοφορία, Πρόσθετοι λόγοι.




Περίληψη:
Καταδικαστική απόφαση για μεταφορά και κατοχή από κοινού, ηθική αυτουργία σε μεταφορά και σε κατοχή ναρκωτικών ουσιών από δράστη ιδιαίτερα επικίνδυνο, παράνομη οπλοφορία. Απόρριψη λόγων αναίρεσης και πρόσθετων λόγων για έλλειψη αιτιολογίας, όσον αφορά την κατοχή και των αυτοτελών ισχυρισμών για αναγνώριση ελαφρυντικών του άρθρου 84 και του περί τοξικομανίας ισχυρισμού, και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 13 στοιχ. στ΄ ΠΚ.




Αριθμός 653/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα- Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει τις τρεις αιτήσεις των αναιρεσειόντων- κατηγορουμένων 1. ..., 2..... και 3. ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευθύμιο Ναυρίδη, περί αναιρέσεως της 41/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου ΑΙγαίου.

Το Πενταμελές Εφετείο Αιγαίου, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 27 Μαΐου 2008, 23 Μαΐου 2008 και 23 Μαΐου 2008 αντίστοιχα, αιτήσεις αναιρέσεως και στους από 18 Νοεμβρίου 2008 (δύο) προσθέτους λόγους των ... και ..., που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1093/2008.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναιρέσεως καθώς και οι πρόσθετοι λόγοι αυτών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Οι από 23-5-2008, 23-5-2008 και 28-5-2008 αιτήσεις αναίρεσης κα τα από 18-11-2008 δικόγραφα των προσθέτων λόγων κατά της 41/2008 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου με την οποία καταδικάσθηκαν οι αναιρεσείοντες για παράβαση του Νόμου περί ναρκωτικών πρέπει να συνεκδικασθούν λόγω της προφανούς μεταξύ τους συνάφειας.
Στο άρθρο 8 εδ.α' του 3189/2003, ορίζεται ότι με ισόβια κάθειρξη και χρηματική ποινή 29.412 ευρώ μέχρι 588.235 ευρώ τιμωρείται ο παραβάτης των άρθρων 5, 6 και 7, αν είναι υπότροπος ή ενεργεί κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή ενεργεί με σκοπό να προκαλέσει τη χρήση ναρκωτικών ουσιών από ανηλίκους ή χρησιμοποιεί με οποιονδήποτε τρόπο ανήλικα πρόσωπα κατά την τέλεση των παραπάνω πράξεων ή μετέρχεται κατά την τέλεση των πράξεων αυτών ή προς το σκοπό διαφυγής του τη χρήση όπλων ή οι περιστάσεις μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος. Το τελευταίο συντρέχει και ο δράστης χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα επικίνδυνος όταν από τον τόπο, χρόνο, τρόπο και τα μέσα που χρησιμοποίησε για τη διάπραξη του εγκλήματος, τη βαρύτητά του, την ποιότητα, την ένταση και τη φύση των αιτίων που τον ώθησαν ή τον παρακίνησαν στην τέλεση του εγκλήματος και από την όλη προσωπικότητα του συνάγεται βάσιμη πιθανότητα ότι και στο μέλλον θα διαπράξει άλλα εγκλήματα. Με τον όρο "από κοινού" νοείται αντικειμενικά σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξης και υποκειμενικά κοινός δόλος, δηλαδή ότι ο κάθε συμμέτοχος θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του διαπραττομένου εγκλήματος γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τελέσεως του ίδιου εγκλήματος. Η σύμπραξη στην εκτέλεση της κύριας πράξης μπορεί να συνίσταται ή στο ότι καθένας πραγματώνει την όλη αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος ή ότι το έγκλημα πραγματώνεται με συγκλίνουσες επί μέρους πράξεις των συμμετοχών, ταυτόχρονες ή διαδοχικές. Πρέπει να αναφέρονται, στην απόφαση τα πραγματικά περιστατικά βάσει των οποίων το δικαστήριο δέχθηκε ότι ο δράστης συμμετέσχε στην τέλεση του εγκλήματος ως συναυτουργός. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του Κ.Π.Δ. λόγο αναίρεσης, όταν σε αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα υποκειμενικά και τα αντικειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε.
Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του σκεπτικού με το διατακτικό, που αποτελούν ενιαίο σύνολο, και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά, χωρίς να απαιτείται να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα, ούτε να γίνεται αξιολογική συσχέτιση μεταξύ τους. Η ίδια αιτιολογία απαιτείται και για τις πράξεις της κατοχής ναρκωτικών ουσιών, (5 παρ.1 ζ) σε περίπτωση δε συνδρομής των επιβαρυντικών περιστάσεων του άρθρου 8 του ν. 1729/1987, πρέπει να παρατίθενται τα πραγματικά περιστατικά που θεμελιώνουν την κρίση για τη συνδρομή τους (κατ'επάγγελμα ή κατά συνήθεια τέλεση κλπ.). Περαιτέρω, η παραπάνω αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς, δηλαδή εκείνους που προβάλλονται στο δικαστήριο της ουσίας από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορό του και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξης, της ικανότητας προς καταλογισμό ή στη μείωση αυτής, στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή στη μείωση της ποινής, υπό την προϋπόθεση ότι οι ισχυρισμοί αυτοί, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι ισχυρισμοί για συνδρομή στο πρόσωπο του κατηγορουμένου ελαφρυντικών περιστάσεων (άρθρο 84 του ΠΚ) ως και ότι αυτός είναι τοξικομανής, κατά την έννοια του άρθρου 13 παρ.1 του ν. 1729/1987, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση με το άρθρο 15 Ν.2161/1993, ότι δηλαδή απέκτησε την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, έχουν προβληθεί κατά τρόπο σαφή και ορισμένο. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του ΚΠΔ, λόγο αναίρεσης της απόφασης συνιστά και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διάταξης υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σε αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη, που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε ορθά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, στη διάταξη που εφαρμόστηκε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει και όταν η παραβίαση αυτής γίνεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της απόφασης, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του σκεπτικού προς το διατακτικό της και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος για την ορθή ή μη εφαρμογή του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Αιγαίου με την προσβαλλόμενη 41-2008 απόφασή του που εξέδωσε δέχθηκε με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό ότι από τα κατ'είδος τους μνημονευόμενα σε αυτή αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Από τις ένορκες καταθέσεις όλων των μαρτύρων που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου και περιέχονται στα πρακτικά του, τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά, τις απολογίες των κατηγορουμένων και από την όλη αποδεικτική διαδικασία γενικά, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Κατά το προ της 18-5-2005 χρονικό διάστημα στην κατοχή των δύο πρώτων κατηγορουμένων ... και ... περιήλθαν, κατά μη εξακριβωθέντα τρόπο και χρόνο, 100.000 δισκία της ναρκωτικής ουσίας Ecstasy, αξίας περίπου 440.000 ευρώ (150.000.000 δρχ.), τα οποία οι ανωτέρω αποφάσισαν από κοινού να διαθέσουν στην ημεδαπή. Έτσι από κοινού οι δύο αυτοί κατηγορούμενοι, οι οποίοι αντιμετώπιζαν μεγάλο οικονομικό πρόβλημα, ιδιαίτερα ο δεύτερος, προέβησαν στην οργάνωση σχεδίου πώλησης των ναρκωτικών αυτών και άρχισαν ν' αναζητούν ενδιαφερόμενους αγοραστές. Στα πλαίσια του σχεδίου αυτού ο δεύτερος κατηγορούμενος που είχε και τον πρώτο λόγο, με προτροπές, παραινέσεις και πειθώ έπεισε τον πρώτο κατηγορούμενο να μεταφέρει και τον τρίτο κατηγορούμενο να βοηθήσει στη μεταφορά, ποσότητα 50.000 δισκίων Ecstasy, στη Μύκονο, η οποία θεωρείται τόπος συγκέντρωσης οικονομικά ισχυρών παραθεριστών και όπου η ανεύρεση αγοραστών θα ήταν γι' αυτούς πιο εύκολη. Έτσι με το ...ΙΧΕ αυτοκίνητο που είχε νοικιάσει και οδηγούσε ο τρίτος κατηγορούμενος μετέφεραν (ο πρώτος και ο τρίτος κατηγορούμενοι) από τη... στη ... (οδικώς και με πλοίο) στις 15-5-2005 50.000 δισκία τύπου Ecstasy, χρώματος λευκού με λογότυπο το σήμα της Mitsubishi, τα οποία ήταν ναρκωτικές ουσίες, σε 10 συσκευασίες με νάϋλον σακούλες, τα οποία και κατείχαν εκεί (ο πρώτος ως αυτουργός, ο δε τρίτος ως απλούς συνεργός), έχοντας τη φυσική εξουσίασή τους, επίσης δε και την εξουσία και τη δυνατότητα πραγματικής κατά βούληση διάθεσης τους. Η (απλή) συνδρομή του τρίτου κατηγορομένου με βάση τα αποδειχθέντα γεγονότα συνίσταται αναφορικά μεν με τη μεταφορά των ναρκωτικών από τον πρώτο κατηγορούμενο στο ότι ο τρίτος κατηγορούμενος νοίκιασε και οδηγούσε το παραπάνω αυτοκίνητο (....) με το οποίο πραγματοποιήθηκε η μεταφορά, αναφορικά δε με την κατοχή των ναρκωτικών στο γεγονός ότι ο τρίτος κατηγορούμενος με τη συνεχή φυσική παρουσία του και τη συμπαράσταση του ενίσχυσε την πεποίθηση του πρώτου κατηγορουμένου, συντελώντας μάλιστα και στην άρση των εμφανιζομένων δισταγμών του, στο να κατέχει αυτός στον... την ποσότητα των 5Ο.ΟΟΟ δισκίων Ecstasy. Σημειώνεται μάλιστα ότι ο πρώτος κατηγορούμενος έφερε παράνομα μαζί του όπλο (πιστόλι 22mm με γεμιστήρα και 4 φυσίγγια ιδίου διαμετρήματος), το οποίο είχε τοποθετήσει στο κάθισμα του συνοδηγού στο παραπάνω αυτοκίνητο προκειμένου να το χρησιμοποιήσει αν χρειαστεί για την αποτελεσματική προστασία τους. Περαιτέρω από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία αποδείχτηκε ότι στη ... οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι και συγκεκριμένα σε ισόγεια οικία επί της οδού ..., την οποία είχαν μισθώσει ενεργώντας από κοινού, την 17-5-2005 κατείχαν, δηλαδή είχαν στη φυσική τους εξουσίαση και μπορούσαν να διαθέτουν πραγματικά και κατά βούληση, κρυμμένα μέσα σε ψυγείο, 50.000 δισκία τύπου Ecstasy χρώματος λευκού με λογότυπο το σήμα της Mitsubishi σε 10 συσκευασίες μαζί με τα περιτυλίγματα (νάϋλον σακούλες). Επίσης κατά τον ίδιο χρόνο και στη θέση '..., ο δεύτερος κατηγορούμενος κατείχε ναρκωτικά και ειδικότερα κατείχε, δηλαδή είχε στη φυσική του εξουσίαση και μπορούσε να διαθέσει πραγματικά και κατά βούληση, ποσότητα κοκαΐνης σε στερεή μορφή, μέσα σε 1 νάϋλον σακουλάκι βάρους 7,5 γραμμαρίων και ποσότητα ηρωίνης μέσα σε 1 νάϋλον σακουλάκι βάρους 0,6 γραμμαρίων. Εξάλλου, οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι διέπραξαν τα παραπάνω αδικήματα κάτω από περιστάσεις που μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι, καθόσον από τη βαρύτητα των εν λόγω πράξεων, τον τρόπο και τις συνθήκες τέλεσής τους, τα αίτια που τους ώθησαν σ' αυτές και την προσωπικότητά τους μαρτυρείται αντικοινωνικότητά τους και σταθερή ροπή τους σε διάπραξη νέων εγκλημάτων στο μέλλον. Πιο συγκεκριμένα συνεκτιμώντας το Δικαστήριο όλα τα παραπάνω αποδειχθέντα στοιχεία για την αξιολόγηση της προσωπικότητας των δύο πρώτων κατ/νων και ειδικότερα, ότι αυτοί κατέστρωσαν σχέδιο μεταφοράς μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών στη Μύκονο, όπου, όπως προαναφέρθηκε, θα ήταν πιο εύκολη η πώληση τους, και όχι σε άλλο μέρος, ότι ο πρώτος ήταν εφοδιασμένος με όπλο για την αποτελεσματική προστασία τους, ότι κατείχαν πάρα πολύ μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών (100.000 δισκία Ecstasy) πολύ μεγάλης αξίας, περίπου 440.000 ευρώ (150.000.000 δρχ.), ότι οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι δεν έδειξαν καμία διάθεση να αποκαλύψουν τον πραγματικό προμηθευτή τους, ότι το κύριο αίτιο που τους ώθησε στην τέλεση των παραπάνω πράξεων ήταν αποκλειστικά και μόνο η απόκτηση κέρδους, κρίνει ότι οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι, με ροπή για διάπραξη νέων εγκλημάτων στο μέλλον. Ενισχυτικό της κρίσης αυτής αποτελεί και το γεγονός ότι, όπως και οι ίδιοι δέχονται με τις απολογίες τους, έχουν καταδικαστεί και στο παρελθόν για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών. Με βάση όλα τα προεκτεθέντα πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι ο πρώτος κατηγορούμενος μεταφοράς και κατοχής ναρκωτικών (μία πράξη) και παράνομης οπλοφορίας, ο δεύτερος κατηγορούμενος ηθικής αυτουργίας (του αυτουργού και του απλού συνεργού) σε μεταφορά και κατοχή και κατοχής ναρκωτικών, από δράστη ιδιαίτερα επικίνδυνο (και οι δύο πρώτοι κατηγορούμενοι) και αθώοι των λοιπών πράξεων (αγοράς και εισαγωγής ναρκωτικών), όπως ειδικότερα εκτίθεται στο διατακτικό. Ακόμη πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο τρίτος κατηγορούμενος απλής συνέργειας σε μεταφορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών (όχι όμως ως ιδιαίτερα επικίνδυνος) κατά τα στο διατακτικό. Τέλος αναφορικά με τους προβληθέντες αυτοτελείς ισχυρισμούς των κατηγορουμένων πρέπει να αναφερθούν τα εξής: Ο δεύτερος κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι τύγχανε τοξικομανής, δηλαδή ότι κατά την τέλεση των παραπάνω πράξεων είχε αποκτήσει την έξη της χρήσης των ναρκωτικών και δεν μπορούσε να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις. Απ'όλα τα προαναφερθέντα αποδεικτικά στοιχεία όμως κάτι τέτοιο δεν αποδείχτηκε. Αντίθετα από την πραγματογνωμοσύνη που διενήργησε η Ιατροδικαστής Σύρου ..., ύστερα από διάταξη του Ανακριτή, διαπιστώθηκε ότι ο δεύτερος κατηγορούμενος δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί εξαρτημένο άτομο. Τα υπόλοιπα επικαλούμενα απ' αυτόν έγγραφα (από ... έκθεση τοξικολογικής εξέτασης, από ... ιατροδικαστική έκθεση ..., από 2-2-2008 έκθεση πραγματογνωμοσύνης ...) δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αντίθετη κρίση, επειδή, εκτός των άλλων, αφορούν χρόνους, οι οποίοι απέχουν πολύ από το χρόνο τέλεσης των ανωτέρω αδικημάτων (Μάιος 2005). Τέλος για να συντρέξει η προβλεπόμενη από το άρθρο 84 παρ. 2 ε UK ελαφρυντική περίσταση πρέπει η καλή συμπεριφορά του υπαιτίου μετά την πράξη του να εκτείνεται σε σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, να είναι προϊόν της ελεύθερης βούλησης του και να μην είναι αποτέλεσμα φόβου ή καταναγκασμού. Έτσι το αίτημα των κατηγορουμένων ν' αναγνωρισθεί σ' αυτούς το παραπάνω ελαφρυντικό, ότι δηλαδή αυτοί συμπεριφέρθηκαν καλά για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη τους, πρέπει ν* απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμα, επειδή η καλή διαγωγή τους στη φυλακή δεν αρκεί για την παραδοχή του ελαφρυντικού αυτού, ενόψει του ότι η συμπεριφορά αυτή, σύμφωνα και με την πιο πάνω σκέψη, δεν αναφέρεται σε συμπεριφορά στην κοινωνία από την οποία θα κρινόταν μόνο η για μεγάλο χρονικό διάστημα καλή ή κακή διαγωγή των κατηγορουμένων. Επομένως οι ανωτέρω αυτοτελείς ισχυρισμοί των κατηγορουμένων πρέπει ν'απορριφθούν. Με βάση τις παραδοχές αυτές το Πενταμελές Εφετείο κήρυξε ενόχους : α) τον πρώτο κατηγορούμενο μεταφοράς και κατοχής από κοινού ναρκωτικής ουσίας από δράστη ιδιαίτερα επικίνδυνο και παράνομης οπλοφορίας β) τον δεύτερο κατηγορούμενο ηθικής αυτουργίας σε μεταφορά και σε κατοχή, και κατοχή από κοινού ναρκωτικών ουσιών από δράστη ιδιαίτερα επικίνδυνο και γ) τον τρίτο κατηγορούμενο απλής συνδρομής πριν και κατά την τέλεση και μεταφοράς και κατοχής ναρκωτικών ουσιών, και επέβαλε σ'αυτούς στον μεν πρώτο ποινή ισόβιας κάθειρξης και χρηματική ποινή 50.000 ευρώ, για την πράξη της μεταφοράς και κατοχής από κοινού ναρκωτικών ουσιών από δράστη ιδιαίτερα επικίνδυνο και έξι (6) μηνών και χρηματική ποινή χιλίων (1000) ευρώ για την πράξη της παράνομης οπλοφορίας, στον δεύτερο ποινή ισόβιας κάθειρξης και χρηματική ποινή 50.000 ευρώ για την πράξη της ηθικής αυτουργίας σε μεταφορά και κατοχή και κατοχή από κοινού ναρκωτικών ουσιών από δράστη ιδιαίτερα επικίνδυνο και στον τρίτο ποινή κάθειρξης δέκα (10) ετών για την πράξη της απλής συνέργειας σε μεταφορά και κατοχή ναρκωτικών ουσιών. Με αυτά που δέχθηκε το πιο πάνω Δικαστήριο, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την από τις παραπάνω διατάξεις επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σε αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάστηκε οι αναιρεσείοντες, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την απαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26, 27, 46, , 47, 13 ΠΚ και των άρθρων 5 παρ.1 περ.ζ' και παρ.2, 8 εδ. α' Ν. 1729/87, όπως ίσχυε μετά τον Ν. 3189/2003 και 1 περ. δ' 10 παρ.1 και 13 α του Ν.2168/1993, τις οποίες εφάρμοσε. Η κατοχή (συγκατοχή) των κατηγορουμένων επί της παραπάνω ποσότητας ναρκωτικής ουσίας αναφέρεται με την κατά το νόμο (άρθρο 5 παρ. 1 περ. ζ του ν. 1729/1987) έννοια της φυσικής εξουσίασής της από αυτούς, ώστε αυτοί να μπορούν σε κάθε στιγμή να διαπιστώνουν την ύπαρξή της και, κατά τη δική τους βούληση, να τη διαθέτουν πραγματικά, δεν χρειαζόταν δε, για την πληρότητα της αιτιολογίας αυτής, να αναφέρονται στην απόφαση αναλυτικά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η σχετική κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας ούτε τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αυτά προέκυψαν. Περαιτέρω, δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη σκέψη ως προς την ύπαρξη του κοινού δόλου, δεδομένου ότι αυτός, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, εμπεριέχεται στην έννοια της συναυτουργίας, ενυπάρχει δε περαιτέρω στη θέληση των συναυτουργών να πραγματώσουν τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά και συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση των συγκεκριμένων εγκλημάτων και, επομένως, εξυπακούεται ότι προκύπτει από αυτά. Περαιτέρω αιτιολογείται επαρκώς α) η αξιούμενη από το άρθρο 8 εδ. α' του Ν. 1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 5 του Ν.3189/2003 (ήδη άρθρο 23 του Κώδικα Νόμων για τα ναρκωτικά (Κ.Ν.Ν.) για την στοιχειοθέτηση σε βάρος των δύο πρώτων αναιρεσειόντων, που διέπραξαν από κοινού τις παραπάνω αξιόποινες πράξεις της επιβαρυντικής περίστασης, ότι οι περιστάσεις τέλεσης των πράξεων αυτών μαρτυρούν ότι οι τελευταίοι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι, κατά την στην μείζονα σκέψη εκτεθείσα έννοια, με την αναφορά στο αιτιολογικό της κατάστρωσης από αυτούς σχεδίου μεταφοράς μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών στη Μύκονο, όπου θα ήταν πιο εύκολη η πώλησή της, τον εφοδιασμόν του πρώτου από αυτούς με όπλο για την αποτελεσματική προστασία τους, αλλά και της παραδοχής ότι έχουν καταδικασθεί στο παρελθόν για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών. β) η απόρριψη της συνδρομής στο πρόσωπο του πρώτου και δευτέρου των αναιρεσειόντων της ελαφρυντικής περίστασης του άρθρου 84 παρ.2 ε' ότι αυτοί συμπεριφέρθηκαν καλά για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την τέλεση των ως άνω πράξεων, ενώ ως εκ περισσού αιτιολογείται η απόρριψη του αιτήματος του τρίτου αναιρεσείοντα για αναγνώριση του ίδιου ελαφρυντικού σ'αυτόν, αφού, όπως από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ο εν λόγω αναιρεσείων επικαλέσθηκε μόνο τη διάταξη του άρθρου 84 παρ. 2 ε' χωρίς να επικαλεσθεί και πραγματικά περιστατικά που να δικαιολογούν την εφαρμογή της και συνεπώς το δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση ν'απαντήσει πολύ δε περισσότερο να αιτιολογήσει την απορριπτική του κρίση επί του αυτοτελούς αυτού ισχυρισμού του. γ) η απόρριψη του αυτοτελούς ισχυρισμού του δεύτερου αναιρεσείοντος περί τοξικομανίας του αφού το μεν γίνεται ρητή μνεία στο περιεχόμενο της πραγματογνωμοσύνης που διενήργησε η ιατροδικαστής Σύρου ..., σύμφωνα με το οποίο διαπιστώθηκε ότι δεν μπορεί αυτός να χαρακτηρισθεί εξαρτημένο άτομο, το δε αξιολογούνται τα υπόλοιπα από τον ως άνω αναιρεσείοντα επικαλούμενα έγγραφα. Τέλος για την πληρότητα της αιτιολογίας δεν απαιτείτο ειδική μνεία της σχετικής έκθεσης της Χημικής Υπηρεσίας, αφού από την στο προοίμιο του αιτιολογικού αναφορά μεταξύ των κατ'είδος αποδεικτικών μέσων και των εγγράφων, στην κατηγορία των οποίων εμπίπτει και η παραπάνω έκθεση προκύπτει με βεβαιότητα ότι ελήφθη και αυτή υπόψη του Δικαστηρίου για την καταδικαστική του κρίση, εν όψει μάλιστα του ότι, όπως προκύπτει και από το περιεχόμενο του κειμένου τόσο του σκεπτικού όσο και του διατακτικού "τα σ'αυτά περιγραφόμενα να κατέχονται από τους πρώτο αναιρεσείοντα ως αυτουργό και τον τρίτο ως απλό συνεργό και να μεταφέρονται από τον τελευταίο με όχημα που είχε μισθώσει δισκία σε δέκα συσκευασίες και από τον δεύτερο σε δύο σακουλάκια, ήταν ναρκωτικές ουσίες". Συνακόλουθα οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ και Ε' αντίθετοι συναφείς λόγοι αναίρεσης των κυρίων δικογράφων όλων των αιτήσεων αναίρεσης και του δικογράφου των προσθέτων λόγων του πρώτου και δευτέρου των αναιρεσειόντων με τις ειδικότερες αιτιάσεις ότι α) δεν αιτιολογείται ειδικά και εμπεριστατωμένα η απόρριψη των ως άνω αυτοτελών ισχυρισμών, β)δεν προκύπτει ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του την έκθεση της Χημικής Υπηρεσίας, και γ) εσφαλμένα εφαρμόσθηκε η διάταξη του άρθρου 13 στοιχ. στ' του ΠΚ, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθούν οι αιτήσεις αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει τις από 23 Μαΐου 2008 αιτήσεις των ... και ..., κρατουμένων στη κλειστή φυλακή ... και τους από 18 Νοεμβρίου 2008 πρόσθετους λόγους και την από 27 Μαΐου 2008 αίτηση του ..., κρατουμένου στη κλειστή φυλακή ... για αναίρεση της 41/2008 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αιγαίου. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ για τον καθένα από αυτούς.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή