Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1595 / 2008    (Ε, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία, Ανωτέρα βία.




Περίληψη:
Η προθεσμία για άσκηση αναιρέσεως κατ’ αποφάσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρισθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο της γραμματείας του ποινικού δικαστηρίου. (άρθρ. 473 § 3 ΚΠΔ.). Σκοπός της διατάξεως να αποφεύγεται ματαίως η άσκηση αναιρέσεως όταν δεν υπάρχει λόγος. Η προθεσμία για αναίρεση είναι 10 ημέρες και εάν εκδοθεί (η προσβαλλομένη) με απόντα τον κατηγορούμενο, αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως, αν αυτή έγινε μετά την άνω καταχώριση, από την τελευταία αυτή δε εάν η επίδοσή της προηγήθηκε. Η εκπρόθεσμη αίτηση, χωρίς επίκληση, λόγου ανωτέρας βίας, με σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, απορρίπτεται ως απαράδεκτη (άρθρ. 476 § 1, 513 § 1 Κ.Π.Δ.).





Αριθμός 1595/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου Ηρακλή Κωνσταντινίδη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Ελευθέριο Νικολόπουλο, Αναστάσιο Λιανό, Νικόλαο Ζαΐρη (που ορίσθηκε προς συμπλήρωση της συνθέσεως με τη με αριθμό 54/2008 Πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου) και Βιολέττα Κυτέα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Μαΐου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Γεωργίου Βλάσση (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της με αριθμό 2112/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 30 Ιανουαρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 415/2008.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Γεώργιος Βλάσσης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με τη με αριθμό 202/18.4.2008 έγγραφη πρόταση του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α του ΚΠΔ, την υπ'αρ. 9/30-1-2008 αίτηση αναίρεσης του Χ1 κατά της υπ'αριθ. 2112/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και εκθέτω τα ακόλουθα : Κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του ν. 2408/1996. όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε. εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από τον γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως είναι 10ήμερη, αρχόμενη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιουμένου, άλλως από της νομίμου επιδόσεως της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από τη καταχώριση της στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ.3 του άρθρου 473 ΚΠΔ, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. -Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Πλημμελειοδικείου Αθηνών στις 30/1/2008, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση η οποία δημοσιεύθηκε απόντος αυτού, καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων στις 28-2-2005 και επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα στις 14-11-2006 με θυροκόλληση στην δηλωθείσα διεύθυνση κατοικίας του με την υπ'αριθμ. 10211/2003 έφεσή του κατά της υπ' αριθμ. 127998/16-12-1996 αποφάσεως, εφής εξεδόθη η προσβαλλόμενη η υπ' αριθ. 2112/13-1-2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με θυροκόλληση επίσης επιδόθηκε στις 4-7-2007 στον αντίκλητο δικηγόρο του αναιρεσείοντος Δημήτριο Μπαλέρμπα η απόφαση αυτή, όπως προκύπτει από τα από ..... και ..... αντίστοιχα αποδεικτικά επιδόσεως του αρχ-κα ..... του Α/Τ Αγ. Αναργύρων Αττικής και του αστ/κα .....του Α.Τ. Εξαρχείων-Αττικής αντίστοιχα. Ο τελευταίος δε ανεζήτησε τον πιο πάνω δικηγόρο στην δηλωθείσα στην έφεση του αναιρεσείοντος διεύθυνση της κατοικίας της στην ..... και επειδή δεν βρήκε αυτόν προσωπικά, ούτε άλλον από τα στο άρθρ. 155 παρ. 1 ΚΠΔ αναφερόμενα πρόσωπα (βλ. συνημμ. από ..... αποδεικτικό επίδοσης ερήμην απόφασης), θυροκόλλησε την προσβαλλόμενη απόφαση στην πιο πάνω διεύθυνση στη θύρα της κατοικίας του. Να σημειωθεί ότι στην έκθεση αναιρέσεως δεν επικαλείται ο αναιρεσείων περιστατικά που συνιστούν ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα που να δικαιολογούν και να αποδεικνύουν την εκπρόθεσμη άσκηση της κρινόμενης αναιρέσεως του.
Συνεπώς, η αίτηση αναιρέσεως αυτή είναι εκπρόθεσμη και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 476 παρ. 1,513 παρ. 1 α και 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Π ρ ο τ ε ί ν ω: Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η υπ'αριθμ. 9/30-1-2008 αίτηση αναίρεσης του Χ1, κατά της υπ' αριθ. 2112/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα. Αθήνα, 20 Μαρτίου 2008
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω έγγραφη εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Στην προστεθείσα με το άρθρο 3 Ν.969/1979 παρ. 3 του άρθρου 473 Κ.Ποιν.Δικ. ορίζεται ότι η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Ο όρος τελεσίδικη απόφαση που απαντά στον Κ.Ποιν.Δικ. μόνο στην ανωτέρω διάταξη χρησιμοποιείται με την γνωστή έννοια της αποφάσεως που δεν μπορεί να προσβληθεί με τα προβλεπόμενα από το νόμο τακτικά ένδικα μέσα, όπως προβλεπόμενο από τον Κ.Ποιν.Δικ. είναι μόνο η έφεση. Ο σκοπός της ανωτέρω διατάξεως συνίσταται στην ανάγκη να έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος διάδικος πλήρη γνώση του αιτιολογικού της αποφάσεως, ώστε να είναι σε θέση να θεμελιώσει προβλεπομένους από το άρθρο 510 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δικ. λόγους αναιρέσεως και ιδίως αυτόν της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, να αποφεύγεται δε η άσκηση ματαίως αιτήσεως αναιρέσεως όταν δεν προκύπτει νόμιμος λόγος, ώστε να αποτρέπεται η εντεύθεν ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση του διαδίκου (Ολ. Α.Π. 6/2002). Περαιτέρω από την άνω διάταξη του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Ποιν.Δικ., σε συνδυασμό με τις των άρθρων 168 παρ. 1, 474, 476 παρ. 1 και 507 παρ. 1 ίδιου Κώδικος, προκύπτει ότι η προθεσμία για άσκηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως η οποία εξεδόθη με απόντα τον κατηγορούμενο και έχει αυτός γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, αναιρέσεως, η οποία ασκείται με δήλωση στον γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλομένη απόφαση, είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση μεν της αποφάσεως, αν αυτή έγινε μετά την καταχώρισή της καθαρογραφημένης στο ειδικό βιβλίο, από την καταχώριση δε αυτή, εάν η επίδοσή της προηγήθηκε, το εκπρόθεσμο δε της αιτήσεως επιφέρει το απαράδεκτο. Εν όψει της γενικής αρχής του δικαίου συναγομένης από το άρθρο 255 ΑΚ, κατά την οποίαν κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα, ο αναιρεσείων, στην εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως, μπορεί να επικαλεσθεί λόγους ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, εξ αιτίας των οποίων κατέστη αδύνατη η εκπρόθεσμη άσκησή της και (να επικαλεσθεί) τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν αυτούς (Ολ.ΑΠ 15/1987). Τέλος κατ' άρθρο 513 παρ. 1 σε συνδ. με άρθρο. 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δικ. όταν η αναίρεση ησκήθη εκπρόθεσμα το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων κατεδικάσθη δια της υπ' αριθμ. 127.998/1996 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δια φοροδιαφυγή κατ' εξακολούθηση εις φυλάκιση δύο (2) ετών και χρηματική ποινή ενός εκατομμυρίου (1.000.000) δραχμών, μετατραπείσαν, κατ' αυτής δε της αποφάσεως ήσκησε έφεση, η οποία απερρίφθη ως ανυποστήρικτη δια της αναιρεσιβαλλομένης νυν υπ' αριθμ. 2112/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Η τελευταία αυτή απόφαση κατεχωρίσθη εις το ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Ποιν.Δικ. την 28.2.2006, όπως φαίνεται από την σχετική επισημείωση της Γραμματέως επ' αυτής, επεδόθη δε εις τον κατηγορούμενο ήδη αναιρεσείοντα την ..... δια θυροκολλήσεως και εις τον αντίκλητόν του δικηγόρον την....., όπως προκύπτει από τα υπό τις αυτές ημερομηνίες αποδεικτικά επιδόσεως των ......, Αρχιφύλακος και ....., Αστυφύλακος, αντιστοίχως. Η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως ησκήθη δια του άνω πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος την 30.1.2008, ήτοι μετά την πάροδο της δεκαημέρου προθεσμίας από της επιδόσεώς της, αφού αυτή έγινε μετά την καταχώρισή της στο ειδικό βιβλίο, κατά τ' άνω εκτεθέντα, χωρίς να εκτίθενται στην έκθεση αναιρέσεως λόγοι ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της.
Συνεπώς και μετά την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος να εμφανισθεί στο Συμβούλιο και την μη εμφάνισή του, πρέπει η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί ως απαράδεκτη, επιβληθούν δε τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δικ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 30.1.2008 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2112/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων είκοσι (220).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαΐου 2008. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουνίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ