Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 584 / 2009    (Ε, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Κατοχή - μεταφορά ινδικής κάνναβης. Ορθή ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και επαρκής αιτιολογία καταδικαστικής αποφάσεως για τις άνω πράξεις. Η χωρίς αίτηση μη δόση του λόγου στον κατηγορούμενο να υποβάλλει ερωτήσεις στον συγκατηγορούμενό του δεν δημιουργεί απόλυτη ακυρότητα. Απορρίπτει αίτηση.




Αριθμός 584/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ---
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Kωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..... και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ζήση Κωνσταντίνου, για αναίρεση της με αριθμό 108/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Με συγκατηγορούμενο τον ......
Το Πενταμελές Εφετείο Ιωαννίνων με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1.627/2008.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 περ. ζ' του Ν. 1729/1987, " με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και με χρηματική ποινή 1.000.000 δρχ. μέχρι 100.000.000 δρχ., τιμωρείται όποιος, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, α) ... ζ') κατέχει ή μεταφέρει ναρκωτικά με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο, είτε στο έδαφος της επικράτειας, είτε παραπλέοντας ή διασχίζοντας την αιγιαλίτιδα ζώνη, είτε ιπτάμενος στον Ελληνικό εναέριο χώρο.
2. Έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως, η οποία ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Δ' του Κ.Π.Δ, υπάρχει, όταν δεν εκτίθεται σ' αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία σχετικά με την αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο αξιόποινη πράξη, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έκρινε ότι υπάρχουν αποδείξεις για την ενοχή του κατηγορουμένου. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά κατά το είδος τους χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους, ούτε απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά στοιχεία - και όχι μόνο μερικά απ' αυτά κατ' επιλογή - όπως αυτό επιβάλλεται από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ.(Ολ.ΑΠ 1/2005). Η απαιτούμενη κατά τα άνω αιτιολογία εκτείνεται όχι μόνον στην απόφαση για την ενοχή, την καταδικαστική δηλαδή ή απαλλακτική απόφαση του δικαστηρίου, αλλά σε όλες χωρίς εξαίρεση τις αποφάσεις, ανεξάρτητα του αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοσή τους αφήνεται στη διακριτική, ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστή που τις εξέδωσε. Έτσι, η απορριπτική της αιτήσεως του κατηγορούμενου για αναβολή της δίκης, παρεμπίπτουσα απόφαση του δικαστηρίου, πρέπει να είναι ειδικώς αιτιολογημένη, έστω και αν η παραδοχή ή απόρριψη μιας τέτοιας αίτησης, έχει αφεθεί στην ανέλεγκτη του δικαστηρίου κρίση. 3. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλ-λόμενη υπ' αριθμ. 108/2008 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων για την από κοινού με άλλους α) κατοχή ποσότητας 35 κιλών και 323 γραμμαρίων ινδικής κάνναβης β) για μεταφορά της ίδιας ποσότητας και γ) για παράβαση του Ν.2696/1999 (Κ.Ο.Κ) και επιβλήθηκε σ' αυτόν συνολική ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών και τριών (3) μηνών. Για να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση του, το δικαστήριο, από τα κατ' είδος μνημονευόμενα αποδεικτικά μέσα, δέχθηκε ανελέγκτως ότι αποδείχθηκαν τα επόμενα. " ... Την 31 Μαρτίου 2004 και περί ώρα 01.30 στην 52η χιλιο΅ετρική θέση της Ε.Ο. ...... οι κατηγορού΅ενοι από κοινού κατείχαν ποσότητα 35, 323 κιλών η΅ικατεργασ΅ένης ινδικής καννάβεως συσκευασ΅ένης σε 53 δέ΅ατα και τοποθετη΅ένης στο χώρο αποσκευών του υπ' αριθ. ..... ΙΧΕ αυτοκινήτου, τύπου "Ρενώ" που οδηγούσε ο πρώτος κατηγορού΅ενος και την ποσότητα αυτή ΅ετέφεραν ΅ε το πιο πάνω αυτοκίνητο ΅ε προορισ΅ό τα ..... Την εν λόγω ποσότητα ναρκωτικών ουσιών κατείχαν ΅ε την έννοια της φυσικής εξουσίασης ώστε ανά πάσα στιγ΅ή να τη διαθέτουν κατά τη δική τους βούληση και τη ΅ετέφεραν ΅ε το πιο πάνω αυτοκίνητο, που οδηγούσε ο πρώτος κατηγρού΅ενος, συνεπικουρού΅ενος από τον δεύτερο, που οδηγούσε το υπ' αριθμ. ..... ΙΧΕ αυτοκίνητο, επίσης τύπου "Ρενώ". Την ποσότητα αυτή ναρκωτικών ουσιών, που ήταν τοποθετη΅ένη σε δύο σάκκους ο πρώτος κατηγορού΅ενος κατά την καταδίωξη που έγινε από συνοριοφύλακες πρόλαβε και την απέρριψε από το αυτοκίνητό του στο δρό΅ο όπου και βρέθηκε, δεν υπάρχει δε α΅φιβολία ότι η ως άνω ναρκωτική ουσία ήταν ίδια ΅ε τα υπολεί΅΅ατα της ινδικής κάνναβης που βρέθηκαν στο πορτ΅παγκάζ του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο πρώτος κατηγορού΅ενος, ώστε να ΅η παρίσταται αναγκαία η διενέργεια πραγ΅ατογνω΅οσύνης προκει΅ένου να διαπιστωθεί εάν υπάρχει ταυτότητα της ποσότητας που βρέθηκε στο δρό΅ο ΅ε εκείνη που βρέθηκε στο αυτοκίνητο του πρώτου κατηγορου΅ένου, απορριπτο΅ένου εντεύθεν του σχετικού αιτή΅ατος αυτού περί διενέργειας πραγ΅ατογνω΅οσύνης. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω οι κατηγορούμενοι τέλεσαν από κοινού τις πράξεις της κατοχής και ΅εταφοράς ναρκωτικών ουσιών που αποτελούν περισσότερους τρόπους παράβασης του νό΅ου περί ναρκωτικών που αφορούν στην ίδια ποσότητα αυτής. [άρθρο 5 παρ.2 Ν. 1729/87 όπως αντικ.΅ε το άρθρο 10 παρ.2 Ν.2161/1993 και όπως ισχύει ΅ε το ΚΝΝ 3459/2006]. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι οι κατηγορού΅ενοι στον ίδιο ως άνω τόπο και χρόνο κατά την οδήγηση των οχη΅άτων τους δεν συ΅΅ορφώθηκαν σε σή΅α στάσης αστυνο΅ικών οργάνων (συνοριοφυλάκων) εν στολή, αλλά τράπηκαν σε φυγή, ΅ε αποτέλεσ΅α να ακολουθήσει καταδίωξη τους. Επο΅ένως, οι κατηγορού΅ενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι των ως άνω πράξεων ΅ε την ελαφρυντική περίσταση του προτέρου εντί΅ου βίου που αναγνώρισε το πρωτοβάθ΅ιο Δικαστήριο, όπως στο διατακτικό.... ".
Με τις παραδοχές του αυτές το δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Π.Δ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των άνω εγκλημάτων από δράστη μη τοξικομανή, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά, καθώς επίσης και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 1 περ ζ' του ν. 1729/1987 και 45 του Ν.2696/1999, τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε και δεν παρεβίασε ούτε ευθέως ούτε εκ πλαγίου με ελλειπείς και ασαφείς αιτιολογίες ώστε να στερήσει την απόφασή του νομίμου βάσεως. Ειδικότερα, ως προς την πράξη της κατοχής παρατίθενται στην απόφαση πραγματικά περιστατικά από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε την κρίση του ότι ο αναιρεσείων κατηγορούμενος είχε την φυσική εξουσία επί της ναρκωτικής ουσίας, αφού δέχεται ότι την είχε στο αυτοκίνητό του, την μετέφερε και την απέρριψε κατά τη διάρκεια της καταδίωξής του. Κατά τα εκ των πρακτικών προκύπτονα, ο κατηγορούμενος ζήτησε από το δικαστήριο τη διενέργεια πραγματογνωμοσύνης προκειμένου να διακριβωθεί εάν υπάρχει ταυτότητα ή όχι μεταξύ της ποσότητας της περιεχομένης στους σάκους που απέρριψε στο δρόμο και των υπολειμμάτων που βρέθηκαν στο αυτοκίνητο. Αν και η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης δεν ήταν λυσιτελής για την περί της ενοχής του κατηγορουμένου κρίση, αφού η παραπομπή και καταδίκη του αναφέρεται μόνο στην ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας η οποία ήταν συσκευασμένη σε 53 δέματα και τοποθετημένη σε δύο σάκους απορρίφθηκε από το αυτοκίνητο και ουδόλως σχετίζεται με τα υπολείμματα της ναρκωτικής ουσίας η οποία βρέθηκε στο πορτ μπαγκάζ του αυτοκινήτου, το αίτημα αυτό, το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται στο προοίμιο του σκεπτικού της αποφάσεως, με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία το απέρριψε. Περαιτέρω, για την πληρότητα της αιτιολογίας της αποφάσεως δεν ήταν αναγκαίο να γίνεται συγκριτική στάθμιση και αξιολόγηση συσχέτιση των αποδεικτικών μέσων ούτε να αναφέρει το δικαστήριο στην απόφασή του τί ειδικότερα προέκυψε χωριστά από κάθε αποδεικτικό μέσο και κατά τούτο η σχετική αιτίαση του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμη. Αβάσιμη, επίσης, είναι η αιτίαση περί τυπικής αιτιολογίας της αποφάσεως, το σκεπτικό της οποίας ο αναιρεσίων διατείνεται ότι αποτελεί απλή επανάληψη του διατακτικού, αφού το αντίθετο προκύπτει από την επισκόπηση σκεπτικού σε αντιπαραβολή με το διατακτικό Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδενται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες εκ του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Δ'και Ε' του Κ.Π.Δ για ελλειπή αιτιολογία και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου είναι αβάσιμος. 4. Κατά το άρθρο 171 παρ.1 εδάφ. δ' του ΚΠΔ ακυρότητα, που λαμβάνεται και αυτεπαγγέλτως υπόψη από το δικαστήριο σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και στον ’ρειο Πάγο ακόμη, επιφέρει η μη τήρηση των διατάξεων που καθορίζουν την εμφάνιση, την εκπροσώπηση και την υπεράσπιση του κατηγορουμένου και την άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται στις περιπτώσεις και με τις διατυπώσεις που επιβάλλει ο νόμος. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι η άσκηση των προσηκόντων στον κατηγορούμενο δικαιωμάτων αναφέρεται σε εκείνες μόνο τις περιπτώσεις, κατά τις οποίες υφίσταται από το νόμο υποχρέωση του δικαστή να δημιουργήσει οίκοθεν τις προϋποθέσεις που καθιστούν δυνατή την άσκηση των παραπάνω δικαιωμάτων, χωρίς δηλαδή να απαιτείται και προηγούμενη σχετική αίτηση του κατηγορουμένου. Έτσι, από τις διατάξεις του άρθρου 333 και εκείνης του άρθρου 366 παρ.1 εδ. γ' του Κ.Π.Δ κατά την οποία "οι υπόλοιποι διάδικοι καθώς και οι συνήγοροί τους επιτρέπεται, να υποβάλλουν ερωτήσεις στον κατηγορούμενο μόνο με τη μεσολάβηση εκείνου που διευθύνει τη συζήτηση" δεν υφίσταται τέτοια ειδική υποχρέωση του δικαστή όπως επί πλειόνων κατηγορουμένων, μετά την απολογία ενός εξ αυτών, να δώσει, χωρίς αίτηση των λοιπών κατηγορουμένων ή του συνηγόρου τους, το λόγο σε αυτούς για να υποβάλλουν ερωτήσεις στον απολογηθέντα.
Συνεπώς δεν επήλθε απόλυτη ακυρότητα από την μη παροχή από τον διευθύνοντα τη συζήτηση, αυτεπαγγέλτως, χωρίς αίτηση του αναιρεσείοντος ή του συνηγόρου του, του λόγου σε αυτούς μετά την απολογία του συγκατηγορουμένου προκειμένου να υποβάλλουν ερωτήσεις σ' αυτόν.
Συνεπώς, και ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Α' του ΚΠΔ δεύτερος λόγος αναιρέσεως, είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.
Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 23 Σεπτεμβρίου 2008 αίτηση του ...... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 108/2008 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Και.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Ιανουαρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ