Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1537 / 2010    (Β, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία.




Περίληψη:
Αίτηση αναιρέσεως εκπρόθεσμη. Απορρίπτει ως απαράδεκτη.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1537/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


Β' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ - (ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Μπιχάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Δημητρούλα Υφαντή, Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Δημήτριο Κράνη και Βασίλειο Φράγγο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 3 Σεπτεμβρίου 2010, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κωτσόγιαννη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 618/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 16 Ιουνίου 2010 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 889/2010.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Κολιοκώστας εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αθανασίου Κατσιρώδη, με αριθμό 252/10-8-2010, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

Εισάγω στο Δικαστήριό Σας σε Συμβούλιο, σύμφωνα με τα άρθρα 476 παρ. 1 και 513 του Κ.Π.Δ., την 29/16-6-2010 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που ασκήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο ΒΗΤΑ που προσκόμισε και την σχετική γι' αυτό από 11-6-2010 εξουσιοδότησή του, κατά της 618/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσα-λονίκης και εκθέτω τα ακόλουθα:

ΙΙ. Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση του αναιρεσείοντα κατά της 109/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας με την οποία είχε καταδικασθεί σε φυλάκιση ενός έτους και ενός μηνός για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμηση.
ΙΙΙ. Σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., όπως αντικ. με το άρθρο 2 παρ.18 του Ν.2408/96, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο (ΑΠ 1885/2009 , ΑΠ 401/2006).
Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 473 παρ. 1 και 3 του Κ.Π.Δ., η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, είναι δέκα ημέρες και αρχίζει από την καταχώρηση της προσβαλλόμενης τελεσίδικης απόφασης στο ειδικό βιβλίο που τηρείται στην γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου (ΑΠ 1533/2003, ΑΠ 278/ 2002) .
ΙV. Η παραπάνω προσβαλλόμενη απόφαση: α) εκδόθηκε στις 2-2-2010, β) καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 14-5-2010 και γ) επιδόθηκε στον ίδιο τον αναιρεσείοντα στις 13-4-2010. Με την από 26-5-2010 Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΦΕΚ 81 Α') οι προθεσμίες των ενδίκων μέσων στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης ανεστάλησαν από 14-5-2010 μέχρι 4-6-2010. Ο αναιρεσείων άσκησε την παραπάνω αναίρεσή του ενώπιον του Γραμματέα Εφετών Θεσσαλονίκης στις 16-6-2010 ημέρα Τετάρτη δηλ. μετά την λήξη της προβλεπόμενης δεκαημέρου προθεσμίας που άρχισε στις 5-6-2010 χωρίς να επικαλεσθεί λόγους ανωτέρας βίας για την εκπρόθεσμη αυτή άσκηση.
Επειδή η αίτηση αυτή αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμη, πρέπει το Δικαστήριό Σας σε Συμβούλιο σύμφωνα με όσα παραπάνω (
ΙΙΙ) εκτέθηκαν και τα άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως το τελευταίο αντ. από το άρθρο 55 παρ. 1 του Ν. 3160/2003 και το άρθρο 3 του Ν. 663/77 όπως αντ. από το άρθρο 18 του Ν. 969/79 και τις 134423/1992 και 58553/2006 Α.Υ. Οικονομικών και Δικαιοσύνης: α) να απορρίψει την αναίρεση αυτή ως απαράδεκτη και να διατάξει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης και β) να επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα σχετικά δικαστικά έξοδα από 220 Ευρώ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Προτείνω :
Α) Να απορριφθεί ως απαράδεκτη η 29/16-6-2010 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ... κατά της 618/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης
Β) Να διαταχθεί η εκτέλεση της αποφάσεως αυτής και
Γ) Να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα ύψους 220 Ευρώ. Αθήνα 10-8-2010
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος. Κ. Κατσιρώδης
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την παρ. 1 του άρθρου 476 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή της με την παρ. 18 του άρθρου 2 του Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τον διάδικο που άσκησε το ένδικο μέσο όταν εμφανισθεί, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του ιδίου ή του αντικλήτου του, από το γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υπόθεσης, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Εξάλλου, από το συνδυασμό των άρθρων 462 και 473 ΚΠΔ, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ' αποφάσεως είναι κατ' αρχήν δεκαήμερη, αρχομένη από τη δημοσίευση της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στο δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρησή της στο βιβλίο καθαρογεγραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άρθρου 473 ΚΠΔ.
Περαιτέρω, κατά τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου, όταν συντρέχει λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος. Στην περίπτωση όμως αυτή εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο οφείλει, όπως συνάγεται από τα άρθρα 474 παρ. 2 και 509 του Κ.Π.Δ., να διαλάβει στην έκθεση ή δήλωση, κατά περίπτωση, ασκήσεώς του περιστατικά ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, τα οποία ήταν γνωστά σ' αυτόν όταν άσκησε την αναίρεση, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που αποδεικνύουν τα περιστατικά αυτά, διαφορετικά το ένδικο μέσο είναι εκπρόθεσμο και απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Εκ του λόγου αυτού δεν παραβιάζεται το, κατ' άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, δικαίωμα του κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη και δη της ασκήσεως ενδίκου μέσου και προσφυγής σε ανώτερου βαθμού δικαστήριο, αφού η απαίτηση να διαλαμβάνονται οι λόγοι ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκηση στο δικόγραφο του ενδίκου μέσου επιβάλλεται από λόγους ορθού χειρισμού της υποθέσεως και συγκεκριμένα για να έχει το Δικαστήριο ολοκληρωμένη εικόνα περί του παραδεκτού ή μη της ασκήσεως αυτού, η έρευνα του οποίου και προηγείται της κατ' ουσία κρίσεως των λόγων του και να δυνηθεί ο Εισαγγελέας να εκτιμήσει τους προβαλλόμενους λόγους ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος και να προτείνει σχετικώς, στο πλαίσιο της διαδικασίας που αναφέρθηκε του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ. Εάν όμως εκείνος που ασκεί το ένδικο μέσο αγνοούσε, κατά την άσκησή του, το λόγο ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, μπορεί να τον προτείνει και μεταγενεστέρως μέχρι τη συζήτηση του ενδίκου μέσου στο ακροατήριο και, όταν το δικαστήριο συνεδριάζει ως Συμβούλιο, κατά το άρθρο 476 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., ενώπιόν του αν εμφανισθεί σ' αυτό ή με υπόμνημα.
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς εξετάζει το δικαστήριο του Αρείου Πάγου για να διακριβώσει το παραδεκτό της αναιρέσεως, με την προσβαλλόμενη υπ' 618/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, απορρίφθηκε, λόγω ερημοδικίας του αναιρεσείοντος, η υπ' αριθμ. 29/2009 έφεσή του κατά της υπ' αριθμ. 249/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Έδεσσας, ως ανυποστήρικτη. Η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε, όπως προκύπτει από το από 13 Απριλίου 2010 αποδεικτικό επιδόσεως του Αρχιφύλακα ..., στον αναιρεσείοντα στις 13-4-2010, καταχωρήθηκε δε στο, κατά την παρ. 3 του άρθρου 473 ΚΠοινΔ, βιβλίο καθαρογεγραμμένων αποφάσεων, την 14 Μαΐου 2010, όπως προκύπτει από την επισημείωση της γραμματέως επί της προσβαλλομένης αποφάσεως. Σύμφωνα με την από 26-5-2010 πράξη νομοθετικού περιεχομένου (ΦΕΚ 81 Α) οι προθεσμίες των ενδίκων μέσων στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης ανεστάλησαν, για τους αναφερομένους στην άνω Πράξη λόγους, από 14 Μαΐου 2010 έως 4 Ιουνίου 2010. Ο αναιρεσείων που είναι κάτοικος ημεδαπής (...) άσκησε την ένδικη αίτηση αναιρέσεως, ενώπιον του Γραμματέα Εφετών Θεσσαλονίκης στις 16 Ιουνίου 2010 ημέρα Τετάρτη, ήτοι μετά την πάροδο της από το άρθρο 473 § 1 ΚΠοινΔ δεκαήμερης προθεσμίας, αρχομένης από 5-6-2010, δεν επικαλείται δε, λόγους ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή της. Ο αναιρεσείων, το πρώτον, κατά τη διαδικασία του άρθρου 476 § 1 ΚΠοινΔ, κατά την οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του, προφορικά αλλά και εγγράφως, με το υπόμνημά του ισχυρίζεται ότι οι Δικηγόροι Θεσσαλονίκης απείχαν των καθηκόντων τους (απεργούσαν) από Απρίλιο 2010 μέχρι 11 Ιουνίου 2010 και ότι εντός πέντε ημερών από της λήξεως της απεργίας κατέθεσε την ένδικη αίτηση αναιρέσεως. Ο ισχυρισμός αυτός απαραδέκτως προβάλλεται και είναι απορριπτέος, διότι ο επικαλούμενος λόγος ανωτέρας βίας ήταν γνωστός στον αναιρεσείοντα κατά τον χρόνο ασκήσεως της αιτήσεως και έπρεπε να προβληθεί, σύμφωνα με όσα στην μείζονα σκέψη εκτέθηκαν, με την αίτηση αναιρέσεως και όχι μεταγενεστέρως. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 § 1 και 583 § 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16 Ιουνίου 2010 αίτηση του Χ περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 618/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης.
Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Σεπτεμβρίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ