Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 387 / 2010    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Αναβολή υπόθεσης.




Περίληψη:
Αναβολή της υποθέσεως ενώπιον του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου μετά την έναρξη της συζήτησης της έφεσης. Ο κατηγορούμενος δικάζεται ωσεί παρών. Αβάσιμοι λόγοι αναίρεσης.




Αριθμός 387/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού- Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταύρο Χούρσογλου, περί αναιρέσεως της ΑΤ4652/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιά, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 22 Σεπτεμβρίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1433/2009.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν σ'αυτήν περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από τη διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Εξάλλου, εσφαλμένη εκ πλαγίου εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν έχει εμφιλοχωρήσει στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος από τον 'Αρειο Πάγο ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πειραιώς, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την ΑΤ 4652/2009 απόφασή του, κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα για παράβαση του άρθρου 57 εδ.α' του ν. 2190/1920 (μη υποβολή ετήσιου ισολογισμού) και επέβαλε σ'αυτόν ποινή φυλακίσεως 6 μηνών, την οποία μετέτρεψε σε χρηματική, προς 4,40 ευρώ ημερησίως. Η προσβαλλόμενη αυτή απόφαση, κατ'επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση αιτιολογικού και διατακτικού, δέχθηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία μνημονεύει κατ'είδος, προέκυψαν τα ακόλουθα: "ο κατηγορούμενος με την ιδιότητα του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΞΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΙΒΑΣΗΣ ΕΝΤΟΛΩΝ", που εδρεύει στον Πειραιά και επί της οδού .... δεν προέβη στη σύνταξη και την υποβολή στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς τον ελεγμένο από ορκωτό ελεγκτή ισολογισμό της χρήσης του έτους 2002. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος, κατά τα διαλαμβανόμενα ειδικότερα στο διατακτικό". Ειδικότερα στο διατακτικό αναφέρεται ότι ο αναιρεσείων παρέβη με πρόθεση τη διάταξη του άρθρου 57 εδάφ. α' του 2190/1920, που ορίζει την παραπάνω υποχρέωση. Με τις παραδοχές αυτές η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία στο ακροατήριο και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της πράξεως του άρθρου 57 εδάφ. α' του ν. 2190/1920, τα οποία λόγω της φύσεως της πράξεως αυτής (τυπικής) ταυτίζονται κατ'ανάγκη με εκείνα του διατακτικού, χωρίς να υπάρχει κάποια έλλειψη. Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν διέλαβε ασάφειες και λογικά κενά σχετικά με το χρόνο σύνταξης του ετήσιου ισολογισμού του έτους 2002, ο οποίος δεν προσδιορίζεται επακριβώς, διότι ο ακριβής χρόνος τελέσεώς της πράξεως εντός τους 2002 δεν ήταν απαραίτητος, διότι δεν ασκούσε επιρροή στην παραγραφή, ούτε προβλήθηκε τέτοιος ισχυρισμός κατά την εκδίκαση της υποθέσεως. Ούτε ασκεί στην προκειμένη περίπτωση, επιρροή το γεγονός ότι δεν αναγράφεται ο χρόνος που πρέπει να συναχθεί ο ισολογισμός κατά το καταστατικό, αφού το δικαστήριο δέχθηκε ότι δεν συντάχθηκε καθ'όλου ισολογισμός. Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' ΚΠΔ πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, που υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ.4 ΚΠΔ, αν μετά την έναρξη της συζήτησης της έφεσης λάβει χώρα διακοπή ή αναβολή αυτής και κατά τη νέα συζήτηση ο εκκαλών κατηγορούμενος, αν και κλητεύθηκε νομίμως, δεν εμφανιστεί όπως ορίζεται στην παράγραφο 1 (αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου) δικάζεται σαν να ήταν παρών. Τέτοια περίπτωση νομίμου κλητεύσεως του εκκαλούντος κατηγορουμένου είναι και αυτή που αναφέρεται στο άρθρο 349 παρ.1 ΚΠΔ, όταν δηλαδή η αναβολή γίνεται σε ρητή δικάσιμο, την οποία το δικαστήριο ανακοινώνει στους παρόντες διαδίκους, μάρτυρες και πραγματογνώμονες και σε αυτή κλητεύονται μόνον οι απόντες. Στην προκείμενη περίπτωση το δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ως προς την κλήτευση του απόντος εκκαλούντος κατηγορουμένου τα ακόλουθα "Επειδή η κρινόμενη έφεση έχει γίνει δεκτή κατά το τυπικό της μέρος με την υπ'αριθμ. ΑΤ 8360/8-12-2008 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, πρέπει να εξετασθεί η υπόθεση κατ'ουσίαν. 'Όπως προκύπτει από το αναγνωσθέν απόσπασμα της υπ'αριθμ. ΑΤ 1914/6-3-2009 απόφασης του δικαστηρίου τούτου, η προκείμενη υπόθεση αναβλήθηκε από τη δικάσιμο της 6-3-2009, για τη σημερινή δικάσιμο, λόγω σημαντικών αιτίων στο πρόσωπο του συνηγόρου του κατηγορουμένου (άρθρ. 349 ΚΠΔ), η σημερινή δε δικάσιμος ανακοινώθηκε στον κατηγορούμενο. Επομένως, εφόσον ο κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε, δικάζεται σαν να είναι παρών (άρθρ. 340 παρ.3 του ΚΠΔ), δεδομένου ότι, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, κλητεύθηκε νόμιμα να εμφανισθεί στη σημερινή δικάσιμο". Με τις παραδοχές αυτές και ανεξάρτητα από τη λανθασμένη παραπομπή στο άρθρο 340 παρ.3 ΚΠΔ, αντί του ορθού 501 παρ.4 ΚΠΔ, οι οποίες άλλωστε, διατάξεις είναι πανομοιότητες, η προσβαλλόμενη απόφαση περιέλαβε ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς την κλήτευση του εκκαλούντος κατηγορουμένου κατά τη δικάσιμο που εκδόθηκε αυτή, κατά την οποία κλητεύθηκε νόμιμα να εμφανισθεί, το δικαστήριο δεν υπερέβη θετικώς την εξουσία του και δεν επήλθε απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, λόγω προσβολής των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του ως κατηγορουμένου και, επομένως, οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. δ', η' και α' ΚΠΔ λόγοι αναιρέσεως, που υποστηρίζουν τα αντίθετα, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση (δήλωση) αναιρέσεως και καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 22-9-2009 αίτηση (δήλωση) του ..., για αναίρεση της ΑΤ-4652/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς. Και Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Φεβρουαρίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 24 Φεβρουαρίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ