Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1810 / 2009    (Β, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Έκδοση.




Περίληψη:
Έκδοση αλλοδαπού με βάση την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως (Ν. 4165/1961). Απαιτούμενα δικαιολογητικά που πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση εκδόσεως, Μεταξύ αυτών απαιτείται και πλήρης περιγραφή του εγκλήματος για το οποίο ζητείται η έκδοση, δηλαδή των περιστάσεων τελέσεώς του, στις οποίες περιλαμβάνεται ο χρόνος και ο τόπος τελέσεως καθώς και η μορφή συμμετοχής σ' αυτό του εκζητουμένου, σύμφωνα με της αρχή της ειδικότητας. Αίτηση των Τουρκικών Αρχών για έκδοση Τούρκου υπηκόου για εγκλήματα που δεν προσδιορίζονται επακριβώς, Αναβάλλεται η έκδοση αποφάσεως και ζητούνται συμπληρωματικές πληροφορίες από το αιτούν Κράτος.




Αριθμός 1810/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β' Ποινικό Τμήμα Διακοπών (σε συμβούλιο)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Μουστάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Σαράντη Δρινέα, Νικόλαο Πάσσο, Σοφία Καραχάλιου και Ιωάννη Παπαδόπουλο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 4 και 11 Σεπτεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών, με εκζητούμενο τον Χ, Τούρκο υπήκοο, προσωρινά κρατούμενο στις Δικαστικές Φυλακές ..., που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Ιωάννη Κούρτοβικ και Σπυρίδωνα Φυτράκη, κατά της υπ' αριθμ. 65/2009 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία γνωμοδότησε κατά της εκδόσεως του ανωτέρω στις Δικαστικές Αρχές της Τουρκίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκκαλών Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών άσκησε την με αριθμό 156 και ημερομηνία 31.7.2009 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Γεωργίας Αράπου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1200/2009.
Προκειμένης συζητήσεως
Αφού άκουσε τους πληρεξούσιους δικηγόρους του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να γίνει δεκτό το αίτημα έκδοσης για την έκτιση του υπολοίπου της ποινής και να απορριφθεί το αίτημα έκδοσης για τις πράξεις που δεν προσδιορίζονται επαρκώς.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 451 παρ. 1 του ΚΠΔ, κατά της οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών επιτρέπεται σ' αυτόν για τον οποίον ζητείται η έκδοση και στον Εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση στον Άρειο Πάγο μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη δημοσίευση της απόφασης, συντασσομένης εκθέσεως από τον Γραμματέα Εφετών. Επομένως, η από 31.7.2009 και με αριθμό εκθέσεως 156/31.7.2009 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά της υπ' αριθ. 65/31.7.2009 οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία το Συμβούλιο γνωμοδότησε κατά της εκδόσεως στην Τουρκία του Τούρκου υπηκόου Χ, ασκήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και γι' αυτό πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί περαιτέρω.
Με το υπ' αριθ. 1999/3-67 αίτημα του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας του Uskudar ζητείται από τις Τουρκικές Αρχές η έκδοση του Χ, γεν. την ... στην ..., υπηκόου Τουρκίας, προκειμένου να εκτίσει υπόλοιπο ποινής που του έχει επιβληθεί με την πιο κάτω απόφαση και το οποίο (υπόλοιπο) συνίσταται σε 8 μήνες και 16 ημέρες. Στα σχετικά έγγραφα που συνοδεύουν το αίτημα αυτό, εκτός των άλλων, αναφέρονται και τα εξής: "... Ο Χ ... έχει τιμωρηθεί όπως κάτωθι: 1. Με την ακυρωμένη απόφαση υπ' αριθμόν 1981/949 της υπόθεσης 1981/579 του 2ου Στρατιωτικού Δικαστηρίου Κωνσταντινούπολης με ποινή θανάτου βάσει του άρθρου 146/1 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα. 2. Με την ακυρωμένη απόφαση υπ' αριθμόν 1984/927 της υπόθεσης 1983/334 του 1ου Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, με ποινή φυλάκισης 4 ετών και 16 μηνών, ως αποτέλεσμα παραβίασης παραπάνω της μιας φοράς των άρθρων 159, 158 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα. 3. Με την ακυρωμένη απόφαση υπ' αριθμόν 1985/156 της υπόθεσης 1983/564 του 1ου Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, με ποινή κάθειρξης 3 ετών και 12 μηνών και ποινή φυλάκισης 1 έτους και 4 μηνών για παραβίαση παραπάνω της μιας φοράς των άρθρων 159, 158 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα. 4. Με την ακυρωμένη απόφαση υπ' αριθμόν 1986/82 της υπόθεσης 1986/143 του Στρατιωτικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης, με ποινή κάθειρξης 2 ετών και 8 μηνών και ποινή φυλάκισης 1 έτους και 4 μηνών για παραβίαση του άρθρου 159 και δύο φορές παραβίαση του άρθρου 158 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα. Οι συνολικές ποινές του κατάδικου είναι ποινή θανάτου και ποινή φυλάκισης 11 ετών και 44 μηνών. Η ποινή θανάτου μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη με το νόμο υπ' αριθμόν 4771 από 03-08-2002, όμως αργότερα μετατράπηκε σε προσαυξημένη ισόβια κάθειρξη με το νόμο 5218 από 14-7-2004. Υπήρξε αίτημα για να αθροιστούν οι ποινές του καταδίκου, όμως το 3° Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο του Ουσκούνταρ απέρριψε αυτό το αίτημα, επειδή δεν συνελήφθη ακόμη ο αναφερόμενος. Ο κατάδικος Χ, ο οποίος συνελήφθη στις 8-02-1981 και οδηγήθηκε στις φυλακές στις 05-05-1981, απέδρασε από τις Κλειστές Φυλακές του ... στις 28-5-1990". Από το περιεχόμενο του ως άνω αιτήματος εκδόσεως δημιουργείται αμφιβολία για το αν η από μέρους του 3ου Ανωτάτου Ποινικού Δικαστηρίου του Ουσκούνταρ απόρριψη του αιτήματος για άθροιση των ποινών του ανωτέρω καταδικασθέντος επειδή δεν έχει ακόμη συλληφθεί, δημιουργεί διαφοροποίηση του υπολοίπου της ποινής που πρέπει αυτός να εκτίσει, με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστό το τελικό υπόλοιπο της ποινής του. Κατόπιν τούτου, συντρέχει λόγος να αναβληθεί η έκδοση οριστικής απόφασης επί του ανωτέρω αιτήματος εκδόσεως και να ζητηθούν διευκρινίσεις για το θέμα αυτό από το εκζητούν Κράτος.
Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 της από 13.12.1957 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως που κυρώθηκε με το άρθρο 1 του Ν. 4165/1961, προκύπτει ότι η αίτηση εκδόσεως πρέπει να συνοδεύεται από: α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο, είτε εκτελεστής καταδικαστικής απόφασης, είτε εντάλματος συλλήψεως ή άλλης πράξεως που έχει την ίδια ισχύ, β) έκθεση των αξιοποίνων πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και χρόνου διαπράξεως αυτών, του χαρακτηρισμού των πράξεων και αναφοράς στις νομοθετικές διατάξεις που εφαρμόζονται και γ) αντίγραφο του κειμένου των διατάξεων που προβλέπουν τις αξιόποινες πράξεις και κάθε άλλη πληροφορία για τον χαρακτηρισμό και την ταυτότητα του εκζητουμένου. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι δεν απαιτείται να επισυνάπτονται στην αίτηση για την έκδοση και τα αποδεικτικά στοιχεία, από τα οποία προκύπτουν ενδείξεις ενοχής του εκζητουμένου. Ωστόσο είναι επιβεβλημένο, τα εγκλήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση να καθορίζονται σαφώς και με συγκεκριμένο τρόπο στην αίτηση του αιτούντος μέρους και στην αντίστοιχη διωκτική πράξη (ένταλμα συλλήψεως ή εκτελεστή καταδικαστική απόφαση). Ειδικότερα, απαιτείται περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης του εγκλήματος αυτού, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και ο τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή της συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη. Τούτο ενισχύεται και από την καθιερούμενη με τις διατάξεις των άρθρων 12 και 14 της ανωτέρω συμβάσεως, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις των άρθρων 443 και 450 του ΚΠοινΔ, αρχή της ειδικότητας, σύμφωνα με την οποία η έκδοση γίνεται για έγκλημα ειδικώς οριζόμενο τόσο στην αίτηση όσο στην πράξη του Υπουργού Δικαιοσύνης που διατάσσει την έκδοση και όχι για μια άλλη πράξη, δηλαδή για άλλη πράξη διαφορετική απ' αυτήν που αναφέρεται στην αίτηση κατά τα συγκροτούντα την υπόσταση αυτής στοιχεία. Με την αρχή της ειδικότητας, που θεωρείται γενικά αναγνωρισμένος κανόνας του διεθνούς δικαίου και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση έκδοσης, περιορίζεται η κυριαρχική εξουσία του εκζητήσαντος κράτους και ειδικότερα το κράτος που ζητεί την έκδοση δεν μπορεί να διώξει τον εκζητούμενο για πράξεις προγενέστερες της παραδόσεως, άλλες από εκείνες για τις οποίες χορηγήθηκε η έκδοση, πλην ορισμένων εξαιρέσεων. Η αρχή της ειδικότητας θεμελιώνεται στην κυριαρχία του εκδίδοντος κράτους και συνδέεται με το συμφέρον του να μη διωχθεί το εκδιδόμενο πρόσωπο για πολιτικούς σκοπούς, επιδιώκει δηλαδή να αποκλείσει το ενδεχόμενο να τιμωρηθεί ο εκζητούμενος και για πολιτικά εγκλήματα. Αν το εκζητούν κράτος μπορούσε να διώξει τον εκδοθέντα και για πράξεις άλλες από εκείνες για τις οποίες εκδόθηκε, η καταστρατήγηση των περιορισμών της έκδοσης και κυρίως της μη δίωξης για πολιτικά εγκλήματα θα ήταν ευχερής. Έτσι, εφόσον η έκδοση συντελείται σε εκτέλεση μιας συμφωνίας μεταξύ δύο τουλάχιστον κρατών, δεν μπορεί να παράγει έννομα αποτελέσματα πέραν εκείνων που έχουν συμφωνηθεί. Αλλά και πέραν αυτού η αρχή της ειδικότητας εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή των αρχών της διπλής εγκληματικότητας και της αμοιβαιότητας, σύμφωνα με τις οποίες η έκδοση επιτρέπεται μόνο για εκείνες τις πράξεις που είναι αξιόποινες και κατά το δίκαιο του εκδίδοντος κράτους. Διότι αλλιώς, αν δηλαδή το κράτος που πέτυχε την έκδοση μπορούσε να δικάζει ανεξέλεγκτα και για πράξεις μη καλυπτόμενες από την τελευταία, οι ανωτέρω αρχές θα μπορούσαν ευχερώς να περιγραφούν και να καταστούν γράμμα κενό περιεχομένου. Εξάλλου, η υποχρέωση για εξειδίκευση, συγκεκριμενοποίηση και ακριβή καθορισμό της διωκόμενης πράξεως για την έκδοση θεμελιώνεται και από τις αυξημένης τυπικής ισχύος και έχουσες υπερνομοθετική ισχύ (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος) διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών (Ε.Σ.Δ.Α.) και ειδικότερα με το άρθρο 6 παρ. 3 αυτής (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και ειδικότερα δικαίωμα του κατηγορουμένου να πληροφορηθεί με λεπτομέρεια την φύση και τον λόγο της εναντίον του κατηγορίας), καθώς και του άρθρου 14 παρ. 3 περ. α' του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, που υιοθετήθηκε από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 16-12-1966 και κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν. 2462/1997. Ακόμη, πρέπει να σημειωθεί ότι τα κράτη που έχουν κυρώσει τα ως άνω κείμενα, στο μέτρο που αυτοπεριορίζονται στην ποινική τους εξουσία, υποχρεούνται όχι μόνο να μην αγνοούν αλλά και να εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές. Στην προκειμένη περίπτωση, ζητείται από τις Τουρκικές Αρχές η έκδοση του ως άνω εκζητουμένου και με τα εξής δύο αιτήματα : Α) το υπ' αριθ. 2004/453 από 8-4-2009 αίτημα του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας Άγκυρας. Το ως άνω αίτημα υποβλήθηκε μετά την έκδοση του υπ' αριθ. 2009/336 D. IS εντάλματος σύλληψης από τον Πρόεδρο του 11ου Ανωτάτου Ποινικού Δικαστηρίου της 'Αγκυρας. Στα σχετικά έγγραφα αναφέρονται, εκτός των άλλων, και τα εξής "... Ημερομηνία αδικήματος: Από το 1987. Πράξεις που προσάπτονται στον ύποπτο: Λόγω του ότι η ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση DHKP/C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/ Μέτωπο), της οποίας ο ύποπτος είναι μέλος, έχει ως σκοπό να χαλάσει την υπάρχουσα συνταγματική τάξη και αντί αυτού να ιδρύσει μία κομμουνιστική τάξη βασισμένη στις Μαρξιστικές-Λενινιστικές αρχές, έκανε την πρώτη της ενέργεια στις 20-9-1994 και έκτοτε συνεχίζει τις αιματηρές της δράσεις ... και έχει προκαλέσει τον θάνατο πολλών πολιτών και ανδρών της ασφαλείας σε αυτές τις επιθέσεις αυτοκτονίας. Εν κατακλείδι, η τρομοκρατική οργάνωση με το όνομα DHKP/C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/Μέτωπο), που ιδρύθηκε το 1978 και με την χρήση εξαναγκασμού και βίας έχει ως σκοπό να άρει την τάξη που προβλέπει το Σύνταγμα της Τουρκικής Δημοκρατίας ή να ιδρύσει μια άλλη τάξη αντί αυτής ή να εμποδίσει την έμπρακτη εφαρμογή αυτής της τάξης, και προς τούτον τον σκοπό η σχισματική τρομοκρατική οργάνωση έχει διοργανώσει πάρα πολλές ένοπλες και προπαγανδιστικές πράξεις και έχει προκαλέσει τον θάνατο και τον τραυματισμό πάρα πολλών πολιτών μας. Ο ύποπτος Χ ήταν μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης DHKP/C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/ Μέτωπο), της οποίας ο σκοπός και η στρατηγική περιγράφονται παραπάνω, και σύμφωνα με τις καταθέσεις των συλληφθέντων υπόπτων ... Το αδίκημα που προσάπτεται στον ύποπτο κατά την ημερομηνία του αδικήματος είναι το αδίκημα της απόπειρας άρσης της τάξης που προβλέπει το Σύνταγμα της Τουρκικής Δημοκρατίας ή την δημιουργία μιας άλλης τάξης αντί αυτής ή της παρεμπόδισης της έμπρακτης εφαρμογής αυτής της τάξης με την χρήση του εξαναγκασμού και της βίας και τα άρθρα του νόμου που "ενδέχεται να εφαρμοστούν" είναι το άρθρο 146/1 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα υπ' αριθ. 765 και το άρθρο 309 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα υπ' αριθ. 5237 ... Τόπος του Εγκλήματος: Διάφοροι νομοί της Τουρκίας, όπου η τρομοκρατική οργάνωση DHKP/C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα/ Μέτωπο), στην διοίκηση της οποίας ήταν ο ύποπτος, από τη σύστασή της έως και τώρα πραγματοποιούσε τις δράσεις της ... Για τον ύποπτο Χ διενεργείται ανάκριση από την Εισαγγελία μας με αριθμό 2004/453 για τα αδικήματα της διατέλεσης διοικητή του παράνομου Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Κόμματος/Μετώπου (DHKP/C) και παραβίασης του Συντάγματος ... Ο ύποπτος Χ είναι από τους διοικητές του Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Κόμματος/ Μετώπου (DHKP/C) και στην περίπτωση που εκδοθεί στην Τουρκία πρέπει να γίνει ανάκριση βάσει των συνημμένων "πιθανών άρθρων που θα εφαρμοστούν" και να ασκηθεί δημόσια αγωγή εναντίον του. Επειδή τα αδικήματα διοίκησης οργάνωσης είναι από τα αδικήματα που παρατείνονται, οι δραστηριότητες του υπόπτου, από τη χρονολογία που ξεκίνησε τη σχέση του με την οργάνωση έως την ημερομηνία που συνελήφθη, θα αξιολογηθούν ως σύνολο και γι' αυτό το λόγο θα εκδικαστεί ... Κατ' αυτόν τον τρόπο διαπιστώνεται πως ο ύποπτος Χ διοικούσε αυτοπροσώπως τις ενέργειες δίνοντας εντολές, βρισκόταν στην κεντρική επιτροπή της τρομοκρατικής οργάνωσης ... και ήταν σε διοικητική θέση και βρίσκεται στο εξωτερικό ...". Και Β) Το υπ' αριθ. ανακρ. 2007/56 από 3-4-2009 αίτημα του Προϊσταμένου της Εισαγγελίας της Κωνσταντινούπολης. Το ως άνω αίτημα υποβλήθηκε μετά την έκδοση του υπ' αριθ. 2009/44/16-1-2009 εντάλματος σύλληψης από τον Δικαστή του 13ου Ανωτάτου Ποινικού Δικαστηρίου της Κωνσταντινούπολης. Στα σχετικά έγγραφα αναφέρονται, εκτός των άλλων, και τα εξής "...Πράξη που προσάπτεται στον κατηγορούμενο: Μέλος της παράνομης τρομοκρατικής οργάνωσης DHKP/C. Ημερομηνία Αδικήματος: 2001. Έχει διαπιστωθεί ότι ο Χ είναι ύποπτος για το ότι είναι μέλος της παράνομης τρομοκρατικής οργάνωσης DHKP/C-..η πράξη του υπόπτου είναι ότι είναι διοικητής στην οργάνωση... είναι δραπέτης και λαμβάνοντας υπόψη την φύση και τον χαρακτήρα του αδικήματος ... Σύμφωνα με αυτές τις καταθέσεις έχει καθοριστεί πως ο ύποπτος είναι από τους υψηλόβαθμους υπεύθυνους της οργάνωσης ... Στην περίπτωση που ο ύποπτος εκδικαστεί στην Τουρκία, θα γίνει αίτημα να τιμωρηθεί βάσει του άρθρου 5 του Νόμου υπ' αριθ. 314/1 περί Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας. Επιπλέον, λόγω του ότι είναι από τους υψηλόβαθμους αρμόδιους της οργάνωσης, θα υπάρξει η δυνατότητα να αιτηθεί η τιμώρησή του και για όλα τα άλλα αδικήματα που έχουν διαπραχθεί από την οργάνωση". Με τα δεδομένα αυτά είναι φανερό ότι δεν υφίσταται ο επιβαλλόμενος από τις ως άνω διατάξεις ακριβής, σαφής και ορισμένος καθορισμός των αξιόποινων πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση του εκζητουμένου με βάση τα ως άνω δύο αιτήματα, αλλά αντίθετα ο προσδιορισμός αυτών γίνεται κατά ασαφή και αόριστο τρόπο. Ειδικότερα, δεν προσδιορίζεται η κάθε επί μέρους πράξη που του αποδίδεται, ούτε ο τόπος, ο χρόνος και οι λοιπές περιστάσεις τέλεσης της κάθε πράξης με τα άρθρα του Ποινικού Νόμου που προβλέπουν την κάθε πράξη και τα οποία θα εφαρμοστούν, ούτε τέλος προσδιορίζεται ο τρόπος συμμετοχής του εκζητουμένου στην κάθε πράξη. Ενόψει αυτών, το Συμβούλιο κρίνει ότι πρέπει να αναβληθεί η έκδοση οριστικής απόφασης επί της κρινομένης εφέσεως και να ζητηθούν οι αναγκαίες πληροφορίες από το εκζητούν Κράτος, όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά την υπ' αριθ. 156/31.7.2009 έφεση του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών κατά της υπ' αριθ. 65/2009 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Αναβάλλει την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ανωτέρω εφέσεως.

Ζητεί συμπληρωματικές πληροφορίες που θα προσκομιστούν σε επίσημη μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα, με επιμέλεια του Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, από το κράτος που ζητεί την έκδοση του Τούρκου υπηκόου Χ, και ειδικότερα: 1) Σε σχέση με το υπ' αριθ. 1999/3-67 αίτημα εκδόσεως της Εισαγγελίας του Ουσκούνταρ, να διευκρινισθεί αν, μετά την από μέρους του 3ου Ανωτάτου Ποινικού Δικαστηρίου του Ουσκούνταρ απόρριψη του αιτήματος για άθροιση των ποινών του ανωτέρω καταδικασθέντος επειδή δεν έχει ακόμη συλληφθεί, υπάρχει διαφοροποίηση στο υπόλοιπο της ποινής που πρέπει αυτός να εκτίσει και σε καταφατική περίπτωση ποιο είναι το τελικό υπόλοιπο ποινής του. 2) Σε σχέση με το υπ' αριθ. 2004/Κ53 αίτημα εκδόσεως της Εισαγγελίας της Άγκυρας και το υπ' αριθ. 2007/56 αίτημα εκδόσεως της Εισαγγελίας της Κωνσταντινούπολης, να προσδιοριστεί λεπτομερώς το κάθε έγκλημα που αποδίδεται στον ανωτέρω εκζητούμενο και για το οποίο θα γίνει ανάκριση, καθώς και τα άρθρα που Ποινικού Νόμου που το προβλέπουν και τα οποία άρθρα πρόκειται να εφαρμοσθούν και συγκεκριμένα να προσδιοριστεί για κάθε επί μέρους πράξη ο τόπος, ο χρόνος και οι λοιπές συνθήκες τελέσεώς της καθώς και ο τρόπος συμμετοχής σ' αυτήν του εκζητουμένου.

Τάσσει προθεσμία τριών (3) μηνών από τη δημοσίευση της παρούσης για να περιέλθουν οι πληροφορίες αυτές στο Συμβούλιο του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Σεπτεμβρίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στην Αθήνα στις 11 Σεπτεμβρίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή