Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1695 / 2008    (Ε, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Ανωτέρα βία.




Περίληψη:
Απόρριψη αιτήσεως αναιρέσεως ως εκπρόθεσμης. Αβάσιμο προτεινόμενων λόγων ανωτέρας βίας.





ΑΡΙΘΜΟΣ 1695/2008


ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ


E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ


Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ηρακλή Κωνσταντινίδη), ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό, Βιολέττα Κυτέα και Ελευθέριο Μάλλιο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 14 Μαρτίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου x1, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, περί αναιρέσεως της 15/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γυθείου. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Γυθείου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Οκτωβρίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, καθώς και στους από 7 Νοεμβρίου 2007 πρόσθετους λόγους, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1820/2007.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως απαράδεκτη η προκείμενη αίτηση αναίρεσης, άλλως, εάν κριθεί παραδεκτή, να γίνει δεκτή.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1. Κατά το άρθρο 473 παρ.1 ΚΠΔ όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ένδικων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης. Κατά δε την παρ.2 του άνω άρθρου η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ. 1. Η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Από το συνδυασμό των πιο πάνω διατάξεων συνάγεται ότι, στην περίπτωση που ο εκκαλών κατηγορούμενος διαμένει στην ημεδαπή και ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η προθεσμία για την άσκηση από αυτόν αναίρεσης με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι εικοσαήμερη και αρχίζει από τότε που η απόφαση αυτή θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Σύμφωνα δε με τη γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανείς δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, συνεπώς και της αναιρέσεως, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος. Ως ανώτερη βία, η οποία δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση του ένδικου μέσου, νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό, είτε αντικειμενικό, είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμέλειας και συνέσεως, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο, οπωσδήποτε, δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου, που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο. Τέλος, κατά το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, , το ένδικο μέσο εναντίον απόφασης ή βουλεύματος απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα.
2. Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα, της δικογραφίας, τα οποία παραδεκτώς επισκοπούνται για να κριθεί το παραδεκτό της αναιρέσεως, προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την υπ' αριθμ. 15/2007 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γυθείου, που δίκασε κατ' έφεση, ο αναιρεσείων καταδικάστηκε, εκπροσωπηθείς στη δίκη εκείνη από τους δικηγόρους Γεώργ. Μητσάκο και Δημ. Πολυχρονάκο, σε φυλάκιση δέκα πέντε (15) μηνών, η οποία ανεστάλει, για παράβαση του άρθρου 17 παρ.8 του Ν.1337/1983. Η απόφαση αυτή, δημοσιεύτηκε στις 11-1-2007, καταχωρίστηκε δε στο προαναφερόμενο ειδικό βιβλίο στις 27-9-2007, όπως προκύπτει από τη σχετική υπηρεσιακή επισημείωση της Γραμματέως του ποινικού τμήματος του Πρωτοδικείου Γυθείου. Ωστόσο ο κατηγορούμενος άσκησε αναίρεση με δήλωση στο Εισαγγελέα του Αρείου η οποία επιδόθηκε στον τελευταίο την 18-10-2007 δηλονότι μετά την παρέλευση της οριζόμενης στο νόμο εικοσαήμερης προθεσμίας. 'Ετσι όμως η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε μετά την παρέλευση της πιο πάνω προθεσμίας από την καταχώριση της προσβαλλόμενης απόφασης στο προαναφερόμενο ειδικό βιβλίο και για το λόγο αυτόν είναι εκπρόθεσμη. Ο αναιρεσείων, για να δικαιολογήσει τη μη εμπρόθεσμη άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, στο δικόγραφο της αίτησης αυτής, ισχυρίζεται τα εξής: Την τελευταία ημέρα για την άσκηση αναιρέσεως με δήλωση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, δηλαδή την 17-10-2007, καθ' οδόν προς το γραφείο του δικαστικού επιμελητή, προς τον οποίο θα παρέδιδε για επίδοση το συνταχθέν από τον συνήγορό του κείμενο της αναιρέσεως, αισθάνθηκε έντονους και οξείς πόνους στο δεξιό λαγόνιο βόθρο και μεταφέρθηκε στην Γενική Κλινική ΙΑΣΩ. Εκεί υποβλήθηκε σε σωρεία εξετάσεων από τις οποίες διαπιστώθηκε ότι πάσχει από πιθανό παροξυσμό σκωληκοειδούς απόφυσης και του χορηγήθηκε η ενδεδειγμένη ιατροφαρμακευτική αγωγή και συνταγή για την κατ' οίκον λήψη φαρμάκων.Από την παραπάνω κλινική εξήλθε τις απογευματινές ώρες της άνω ημέρας (17-10-2007) οπότε τόσο το γραφείο του δικαστικού επιμελητή όσο και τα γραφεία της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ήσαν κλειστά, με αποτέλεσμα να μην καταστεί δυνατή η επίδοση της αιτήσεως αναιρέσεως την παραπάνω ημέρα. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του αυτών επικαλείται το από ..... ιατρικό σημείωμα του ιατρού ......, σημείωμα του ίδιου ιατρού με το οποίο προτείνεται η διενέργεια αιματολογικών και λοιπών εξετάσεων και συνταγή του ιδίου για την προμήθεια φαρμάκων. Όμως από τα παραπάνω προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία δεν προκύπτει ότι ο αναιρεσείων ενόσησε και νοσηλεύθηκε στο άνω θεραπευτήριο την συγκεκριμένη ημέρα, ούτε ότι ενεργήθηκαν εργαστηριακές εξετάσεις σ' αυτό αφού δεν προσκομίζεται βεβαίωση της παραπάνω κλινικής από την οποία να προκύπτει η εισαγωγή του και η διάρκεια παραμονής σ' αυτήν και το είδος των εργαστηριακών εξετάσεων στις οποίες υποβλήθηκε, μπορούσε δε να λάβει και να προσκομίσει τέτοιο πιστοποιητικό. Το γεγονός ότι ο υπογράφων το παραπάνω ιατρικό σημείωμα ιατρός είναι ιατρός στο θεραπευτήριο ΙΑΣΩ και υπογράφει σε έγγραφο στο οποίο αποτυπώνεται ο λογότυπος του άνω θεραπευτηρίου, δεν αναιρεί τα ανωτέρω, ενώ εξάλλου το προσκομιζόμενο από ...... ιατρικό σημείωμα δεν έχει βεβαία χρονολογία.
Συνεπώς, μη αποδεικνυομένης της βασιμότητας του προβαλλόμενου λόγου ανώτερης βίας που να δικαιολογούν το εκπρόθεσμο της ασκήσεως, πρέπει, λόγω της εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη. Συνακολούθως πρέπει να απορριφθούν και οι διαλαμβανόμενοι στο από 7-11-2007 δικόγραφο πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως, η άσκηση των οποίων προϋποθέτει παραδεκτή αίτηση αναιρέσεως. Στον αναιρεσείοντα πρέπει να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα κατά τα άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 ΚΠΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 18 Οκτωβρίου 2007 αίτηση και τους από 7 Νοεμβρίου 2007 προσθέτους λόγους του x1 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 15/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Γυθείου. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Ιουνίου 2008.


Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ