Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 673 / 2010    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Κατοχή και μεταφορά ναρκωτικών ουσιών. Έννοια όρων αυτών. Αίτηση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένη αιτιολογίας και ως προς την απόρριψη αιτήματος για χορήγηση ελαφρυντικών προτέρου έντιμου βίου και καλής μετά την πράξη συμπεριφοράς. Απορρίπτει αναίρεση.




ΑΡΙΘΜΟΣ 673/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλιού, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο,Εισηγητή Παναγιώτη Ρουμπή και Γεώργιο Μπατζαλέξη, και Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Παντελή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Δήμο, περί αναιρέσεως της 24/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Το Πενταμελές Εφετείο Ιωαννίνων, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5 Ιουνίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 958/2009.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρ. 20 του Ν. 3459/2006, που κωδικοποίησε την όλη νομοθεσία τη σχετική με τα ναρκωτικά, ορίζεται ότι : Με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα (10 ετών και με χρηματική ποινή δύο χιλιάδων εννιακοσίων (2.900) μέχρι διακοσίων ενενήντα χιλιάδων (290.000) ευρώ, τιμωρείται όποιος... ζ) κατέχει ή μεταφέρει ναρκωτικά με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο είτε στο έδαφος της επικράτειας είτε παραπλέοντας ή διασχίζοντας την αιγιαλίτιδα ζώνη είτε ιπτάμενος στον ελληνικό εναέριο χώρο. "Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η κατοχή των ναρκωτικών ουσιών πραγματώνεται με τη φυσική εξουσίασή τους από το δράστη, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να διαπιστώσει την ύπαρξή τους και κατά τη δική του βούληση να τις διαθέσει πραγματικά. Μεταφορά, αντιδιαστελλόμενη προς τη "διαμετακόμιση", πραγματώνεται με τη μετακίνηση των ναρκωτικών από έναν τόπο σε άλλο με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο, ξένο ή ιδιόκτητο, δηλ. μεταφορά των ναρκωτικών ουσιών είναι ή μέσα στο έδαφος της Ελληνικής Επικράτειας μετακίνησή τους, με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο. Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, κλπ.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Εξάλλου, η επιβαλλόμενη κατά τα ανωτέρω ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της αποφάσεως πρέπει να υπάρχει όχι μόνο ως προς την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορο του. Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι εκείνο, που προβάλλονται στο Δικαστήριο της ουσίας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠοινΔ, και τείνουν στην άρση του άδικου χαρακτήρα της πράξεως ή την άρση ή μείωση της ικανότητας καταλογισμού ή την εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξεως ή τη μείωση της ποινής Η απόρριψη ενός τέτοιου ισχυρισμού, όπως είναι και ο ισχυρισμός για αναγνώριση στο πρόσωπο του κατηγορουμένου ελαφρυντικών περιστάσεων, πρέπει να αιτιολογείται ιδιαιτέρως. Όταν, όμως, ο αυτοτελής ισχυρισμός δεν προβάλλεται παραδεκτά και κατά τρόπο πλήρη και ορισμένο ή ο φερόμενος ως αυτοτελής ισχυρισμός δεν είναι στην πραγματικότητα αυτοτελής, κατά την έννοια που προαναφέρθηκε, αλλά αρνητικός της κατηγορίας, το Δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει, και μάλιστα ιδιαίτερα και αιτιολογημένα, αφού δεν υπάρχει υποχρέωση ιδιαίτερης απαντήσεως σε απαράδεκτο ισχυρισμό ή σε ισχυρισμό αρνητικό της κατηγορίας. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο Δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 24/2009 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος κατοχής και μεταφοράς ναρκωτικών ουσιών και του επιβλήθηκε ποινή καθείρξεως δέκα (10) ετών και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων (50.000) ΕΥΡΩ. Όπως προκύπτει από το σκεπτικό, σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Πενταμελές Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των αναφερομένων αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του, κατά λέξη τα εξής : "Ο. κατηγορούμενος την 7.3.200/ και περί ώρα 15.30', χωρίς να είναι τοξικομανής, συνελήφθη στο 18ο χιλ. της Ε.Ο. ... να κατέχει και να μεταφέρει με το υπ' αριθμ. ... Ι.Χ.Ι. αυτοκίνητο που οδηγούσε ο ίδιος, 60 κιλά και 85 γραμμάρια ακατέργαστης ινδικής κάνναβης συσκευασμένη σε 60 νάιλον συσκευασίες (μπαστούνια), την οποία προόρισε για εμπορία. Ο κατηγορούμενος ομολογεί ότι μετέφερε τι: παραπάνω ποσότητες ναρκωτικών, πλην όμως ισχυρίζεται ότι αυτές δεν ήταν δικές του αλλά άλλου ομοεθνή του και ότι το έκανε για να αποπληρώσει το χρέος των 2.000€, που του όφειλε και ότι διέπραξε τις πράξεις της απλής συνέργειας σε κατοχή και μεταφορά τvν ναρκωτικών ουσιών. Από τα προαναφερόμενα όμως αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε τις παραπάνω πράξεις ως αυτουργός, αφού αυτός είχε τη φυσική εξουσίαση της ινδικής κάνναβης και μπορούσε να διαθέτει αυτή ελευθερίας, ενώ εξάλλου μετέφερε αυτή με το προπεριγραφόμενο Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι εξαναγκάστηκε να τελέσει τις παραπάνω πράξεις γιατί δεν είχε χρήματα να εξοφλήσει το χρέος του των 2.000€ σε άλλον ομοεθνή του από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν επιβεβαιώνεται. Είναι χαρακτηριστικό ότι ούτε ο μάρτυρας υπεράσπισης δεν κατέθεσε κάτι σχετικό με τον ισχυρισμό του αυτό. Επομένως πρέπει να κηρυχθεί ένοχος των παραπάνω πράξεων. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο τέλεσης των πράξεων είχε συμπληρώσει το 18° όχι όμως και το 21° έτος της ηλικίας του. (βλ. ιδία το από 6.1.2009 πιστοποιητικό γέννηση: του Ληξιαρχείου της Κοινότητας ... και αντίγραφο του διαβατηρίου του κατηγορουμένου). Επόμενος πρέπει να εφαρμοστεί το άρθρο 133 ΠΚ και να του επιβληθεί ελαττωμένη ποινή, σύμφωνα με το αρθρ. 83 Π.Κ., όπως στο διατακτικό ειδικότερα ορίζεται. Τα αιτήματα του κατηγορουμένου γι' αναγνώριση σ' αυτόν των ελαφρυντικών περιστάσεων του άρθρου 84 παρ. 2α και δ του Π.Κ. πρέπει ν' απορριφθούν, εφόσον αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος μέχρι την τέλεση των παραπάνω πράξεων δεν έζησε έντιμη ατομική κ.λπ. ζωή, αφού η ενασχόληση του με τα ναρκωτικά και μάλιστα με την κατοχή και μεταφορά μιας τόσο μεγάλη: ποσότητας ινδικής κάνναβης, προϋποθέτει γνώση των ανθρώπων που συμμετέχουν στο κύκλωμα εμπορίας ναρκωτικών και συνάφεια μ' αυτούς που αναιρεί το στοιχείο του προτέρου εντίμου βίου. Τέλος, δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος επέδειξε ειλικρινή μετάνοια, αφού δεν αποδείχθηκε ότι προσπάθησε να άρει ή να μειώσει τις συνέπειες της πράξης του, μη αρκούσης της ομολογίας του και της έκφρασης συγνώμης στο ακροατήριο του δικαστηρίου τούτου". Στη συνέχεια, το δικάσαν Δικαστήριο τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα των παραπάνω αξιοποίνων πράξεων της κατοχής και μεταφοράς ναρκωτικών ουσιών κήρυξε ένοχο και ειδικότερα, του ότι: "στους κατωτέρω τόπους και χρόνους, με περισσότερες πράξεις, τέλεσε περισσότερα εγκλήματα και συγκεκριμένα: στο 18ο χιλ. της Ε.Ο. ..., στις 7-3-2007 και περί ώρα 15.30' περίπου: Α) Κατείχε με την έννοια της φυσικής εξουσίασης και κατά τρόπο που να μπορεί κάθε στιγμή να διαπιστώνει την ύπαρξη την απαγορευμένη από το νόμο ναρκωτική ουσία, και συγκεκριμένα κατείχε στο ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, μάρκας VOLKSWAGEN GOLF, χρώματος γκρι, ιδιοκτησίας ..., που οδηγούσε ο ίδιος, ποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης συνολικού βάρους εξήντα (60) κιλών και ογδόντα πέντε (85) γραμμαρίων συσκευασμένη σε εξήντα (60) νάιλον συσκευασίες (μπαστούνια). Β) Μετέφερε απαγορευμένη από το νόμο ναρκωτική ουσία με σκοπό την εμπορία και συγκεκριμένα μετέφερε στο ... IXΕ αυτοκίνητο, μάρκας VOLKSWAGEN GOLF, χρώματος γκρι. ιδιοκτησίας ..., που οδηγούσε ο ίδιος στο έδαφος της επικράτειας και ειδικότερα από το ... προς την ... ποσότητα ακατέργαστης ινδικής κάνναβης συνολικού βάρους εξήντα (60) κιλών και ογδόντα πέντε (85) γραμμαρίων συσκευασμένη σε εξήντα (60) νάιλον συσκευασίες (μπαστούνια). Τέλεσε δε τις ανωτέρω πράξεις χωρίς να είναι τοξικομανής. Δέχεται ότι ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο τέλεσης των πράξεων είχε συμπληρώσει το 18ο όχι όμως και το 21ο έτος της ηλικίας του". Ακολούθως, το άνω Δικαστήριο, αφού είχε δεχθεί ότι ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο τέλεσης των πράξεων είχε συμπληρώσει το 18ο όχι όμως και 21ο έτος της ηλικίας του, επέβαλε σε αυτόν ποινή καθείρξεως δέκα (10) ετών και χρηματική ποινή πενήντα χιλιάδων (50.000) ΕΥΡΩ.- Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος για το οποίο καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 18 εδ. α', 26 παρ. 1α, 27 παρ.1, 133 του ΠΚ, 1 παρ. 1, 2 η Α6, 20 παρ. 1ζ', 37 και 38 Ν. 3.459/2006, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και χωρίς να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία της αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων, τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, απολογία κατηγορουμένου), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε κατά νόμο, ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τι προκύπτει χωριστά από το καθένα από αυτά. Και συγκεκριμένα έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο της ουσίας και συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα και τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας ... και υπερασπίσεως .... Σύμφωνα με τα άνω λεχθέντα, το Δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση του, οδηγήθηκε στις προαναφερόμενες παραδοχές, που αποτελούν την απαιτούμενη από τις πιο πάνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Συγκεκριμένα, κατά τρόπο σαφή και πλήρη, αναφέρονται όλα τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος για το οποίο αυτός καταδικάστηκε, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική διάταξη που εφαρμόστηκε, χωρίς να εμφιλοχωρήσουν ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά. Για την πληρότητα δε της αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού και διατακτικού, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Είναι αβάσιμες και πρέπει να απορριφθούν, οι επιμέρους αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος και συγκεκριμένα, ότι: 1) υπάρχει έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας στην απόφαση, διότι δεν υπάρχει στοιχείο που να επιβεβαιώνει ότι ήταν κάτοχος των ναρκωτικών ουσιών, επικουρικά δε να θεωρηθεί η πράξη του ενδεχομένως ως απλή συνέργεια στην κατοχή ναρκωτικών ουσιών. Ούτε επίσης στη μεταφορά αυτών υπάρχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, διότι δεν ήταν αυτός κάτοχος των ουσιών αυτών, αφού κάτοχος των ναρκωτικών ήταν κάποιος άλλος ..., που τον εξανάγκασε να μεταφέρει τα συγκεκριμένα ναρκωτικά, σε εξόφληση οφειλής του προς αυτόν ποσού 2.000 ΕΥΡΩ. Για τα περιστατικά αυτά (κατοχής και μεταφοράς ναρκωτικών) κατά την εκτεθείσα στην αρχή έννοιά τους, με κάθε λεπτομέρεια αναφέρει η προσβαλλόμενη απόφαση, χωρίς να υπάρχει καμμιά για τα θέματα αυτά ασάφεια, αφού δέχεται ότι ο αναιρεσείων είχε τη φυσική εξουσία της εν λόγω ναρκωτικής ουσίας και μπορούσε να τη διαθέτει ελεύθερα. Προβαίνει δε περαιτέρω το δικάσαν Δικαστήριο με την απόφασή του σε αντίκρουση των παραπάνω ισχυρισμών του (κατηγορουμένου) και 2) το ίδιο Δικαστήριο στην προσβαλλόμενη απόφασή του δεν διέλαβε την απαιτούμενη ειδική εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς την απόρριψη των ελαφρυντικών του άρθρου 84 παρ. 2 περ. α' και δ', που ζήτησε, διότι δεν εκθέτει αρνητικά περιστατικά, που να δικαιολογούν τη μη συνδρομή στο πρόσωπό του της ελαφρυντικής περίστασης του πρότερου έντιμου βίου, ούτε έλαβε υπόψη του τη συμπεριφορά του μετά την τέλεση του αδικήματος, αφού έδειξε πραγματική και ειλικρινή μετάνοια για το αδίκημα που διέπραξε. Όμως, στο σκεπτικό της αποφάσεως, όπως ήδη έχει εκτεθεί, υπάρχει πλήρης και σαφής αιτιολογία, του απορριπτικού των άνω αιτηθέντων ελαφρυντικών, ισχυρισμού του. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως, με τον οποίο αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αλλά και ο, αυτεπαγγέλτως κατά την ΚΠΔ 511, εφόσον παρίσταται ο αναιρεσείων και κρίθηκε παραδεκτός ο άνω λόγος, εξεταζόμενος της περ. Ε' της αυτής διατάξεως του ΚΠΔ, λόγος της ελλείψεως νόμιμης βάσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατά τα λοιπά, με τον πρώτο από τους πιο πάνω λόγους αναιρέσεως, πλήττεται απαραδέκτως η άνω απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών.
Κατόπιν αυτών, εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολο της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 583 παρ.1).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5 Ιουνίου 2009 (υπ' αριθμ. πρωτ. Ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου 4740, 4.719/2009) αίτηση του ..., για αναίρεση της με αριθμό 24/2009 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ιωαννίνων. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ΕΥΡΩ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Μαρτίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 7 Απριλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ