Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1814 / 2009    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ναρκωτικά, Πρόσθετοι λόγοι.




Περίληψη:
Κατοχή και απόπειρα πωλήσεως ναρκωτικών ουσιών. Η αυτή ποσότητα μια ποινή. Λόγος αναιρέσεως η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Εφόσον η αίτηση περιέχει τον άνω παραδεκτό λόγο, εξετάζεται κατά την ΚΠΔ 511, και ο λόγος της εσφαλμένης ερμηνείας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Πρόσθετος λόγος αυτός της απόλυτης ακυρότητας της διαδικασίας, γιατί ο μάρτυρας δεν κατονόμασε την πηγή των πληροφοριών του. Απορρίπτει αναίρεση και πρόσθετους λόγος.




Αριθμός 1814/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ----
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο - Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Παναγιώτη Νικολούδη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1 και ήδη κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Δουβαρά, για αναίρεση της με αριθμό 862-863/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με συγκατηγορούμενο τον Χ2.

Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Ιουλίου 2007 αίτησή του αναιρέσεως, καθώς και στο από 17 Νοεμβρίου 2008 δικόγραφο προσθέτων λόγων, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1450/2007.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης και οι επ' αυτής πρόσθετοι λόγοι.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη, κατά τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Δ' του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα ότι έχουν ληφθεί όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνο από αυτά. Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, κλπ.), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Ε' ΚΠοινΔ λόγο αναιρέσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία υπάρχει όταν ο Δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υπάρχει όταν το Δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ότι αποδείχθηκαν στη διάταξη που εφαρμόσθηκε. Περίπτωση δε εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συνιστά και η εκ πλαγίου παραβίαση της διατάξεως αυτής, η οποία υπάρχει, όταν στο πόρισμα της αποφάσεως, που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως του, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπληρώνονται, (δέχτηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, κατά πιστή αντιγραφή από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως: Ειδικότερα, "αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείστηκε ότι κατά τον αναφερόμενο στο διατακτικό της παρούσας τόπο και χρόνο ο 1ος κατηγορούμενος Χ1 ετέλεσε τις αξιόποινες πράξεις της κατοχής ναρκωτικών ουσιών και της απόπειρας πώλησης της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών ουσιών (1.550 γρ. ηρωίνης) και ο 2ος κατηγορούμενος την αξιόποινη πράξη της άμεσης συνέργειας στην απόπειρα πώλησης ναρκωτικών ουσιών του 1ου κατηγορουμένου, ειδικότερα δε αποδείχθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά: Στην υπηρεσία δίωξης ναρκωτικών του τμήματος Ασφαλείας ... αρχές του θέρους του 2001 περιήλθαν σαφείς συγκεκριμένες πληροφορίες ότι πολλοί χρήστες ναρκωτικών της περιοχής του, προμηθεύοντο ναρκωτικές ουσίες από κάποιον τσιγγάνο της ... με το όνομα "..." (όπως διαπιστώθηκε στη συνέχεια επρόκειτο για τον 1° κατηγορούμενο Χ1 που έμενε στην ...). 'Ετσι, ανετέθη σε ομάδα αστυνομικών με επικεφαλής τον εξετασθέντα ως μάρτυρα κατηγορίας Μ1 συνεπικουρούμενο από τον συνάδελφο του Μ2 (εξετασθέντα στο πρωτόδικο δικαστήριο) η αξιοποίηση των πληροφοριών αυτών. Έτσι, ο ως άνω αξιωματικός του Τ.Α. Μ1, αρχές Ιουλίου 2001, προσέγγισε τον 2° κατηγορούμενο, Αλβανικής υπηκοότητας, Χ2, γεννηθέντα την 29-6-82, χωρίς να αποκαλύψει την ιδιότητα του, παρουσιασθείς ως "προστάτης γυναικών" και "έμπορος ναρκωτικών", με το όνομα "...", και του ζήτησε να αγοράσει τρία (3) κιλά ηρωίνης. Ο ως άνω Αλβανός του είπε ότι ο γαμβρός του ονόματι "...", 1ος κατηγορούμενος (του οποίου δεν αποκάλυψε τα στοιχεία της ταυτότητας του) που συζούσε με την αδελφή του, είχε ναρκωτικά στην κατοχή του, θα τον προμήθευε με την ζητούμενη ποσότητα. Η επικοινωνία και γενικά οι διαπραγματεύσεις για την πραγματοποίηση της σχετικής συναλλαγής, οι οποίες ανήλθαν συνολικά σε 15 περίπου, γινόταν πάντα μεταξύ του ως άνω αστυνομικού Μ1 και του 2ου κατηγορουμένου, είτε προσωπικά σε συναντήσεις τους, είτε τηλεφωνικά μέσω του κινητού τηλεφώνου του 2ου, ο οποίος και ενημέρωνε πάντα τον 1° κατηγορούμενο (γαμβρό του). Την κατοικία του τελευταίου και τα στοιχεία της ταυτότητας του τα ήξεραν ήδη οι αστυνομικοί αμέσως μετά την πρώτη επαφή του αξιωματικού Μ1 με τον 2° κατηγορούμενο, καθόσον παρακολούθησαν αυτόν και διαπίστωσαν ότι μετέβη στην οικία εκείνου στη ... . Προηγήθηκαν δε πολλές διαπραγματεύσεις, διότι οι κατηγορούμενοι και κυρίως ο 1°ί ο οποίος κατείχε και τα ναρκωτικά, ήθελαν να βεβαιωθούν για την σοβαρή πρόθεση του αγοραστή τον οποίο δε γνώριζαν να κινείται "στο κύκλο τους", ενόψει και της μεγάλης αξίας της ποσότητας που θα αγόραζε. Τελικά η συμφωνία κλείστηκε με την μεσολάβηση πάντα του 2ου,, όπως εξάλλου και οι διαπραγματεύσεις για αγορά 1550 γραμ. ηρωίνης έναντι τιμήματος 9.000.000 δρχ. και ορίστηκε ως ημερομηνία η..., ώρα 9.00 βραδυνή περίπου και τόπος η περιοχή της ... . Το βράδυ εκείνο ο 1°ς κατηγορούμενος, έχων στην κατοχή του τρία δέματα, βάρους 512, 516 και 522 γρ. με ηρωίνη (όπως προέκυψε από την επιστημονική εξέταση της ποσότητας που κατασχέθηκε, βλ. αναγνωσθείσες εκθέσεις χημικής εξέτασης της Χημικής Υπηρεσίας ...) οδηγώντας το ... Ι.Χ.Φ. αυτ/το μάρκας MITSUBISHI, (ιδιοκτησίας της πρώτης γυναίκας του ... με την οποία έχει αποκτήσει 10 παιδιά που διαμένουν στην περιοχή ...) με συνεπιβάτη το 2° κατηγορούμενο, κατέφθασαν στην ... . Μετά από τηλεφωνικές επαφές του αξιωματικού Μ1 με τον 2° κατηγορούμενο (που πάντα ενεργούσε υπό τις εντολές και τις υποδείξεις του 1ου, με τον οποίο εσυνεννοείτο τηλεφωνικά σε κινητό τηλέφωνο, καθότι ο 1ος κατηγορούμενος ελάμβανε μέτρα ασφαλείας και προστασίας), ορίστηκε συγκεκριμένο σημείο στην άκρη της πόλης για την αγοροπωλησία των ναρκωτικών και ώρα 01:30 νυκτερινή της 10-9-01. Έτσι ο 1ος κατηγορούμενος, αφού παρέδωσε στον 2° κατηγορούμενο τα ως άνω τρία δέματα που περιείχαν ηρωίνη, συνολικού βάρους 1.550 γρ., τον άφησε πλησίον του συγκεκριμένου σημείου συνάντησης του με τον αστυνομικό Μ1, ο οποίος περίμενε μέσα σε Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο. Ο Αλβανός κατηγορούμενος, πλησίασε τον αστυνομικό Μ1 μέσα στο αυτοκίνητό του και αφού του επιδείχθηκε το συμφωνηθέν τίμημα της αγοραπωλησίας των ναρκωτικών (9.000.000 δρχ.) - καθότι είχε τέτοια εντολή από τον 1° κατηγορούμενο- παρέδωσε σ' εκείνον την ποσότητα αυτή της ηρωίνης (τα τρία δέματα). Την χρονική εκείνη στιγμή ο ως άνω φερόμενος ως αγοραστής, αστυνομικός Μ1, πάτησε τα φρένα του αυτοκινήτου και άναψαν τα φώτα STOP αυτού, προκειμένου να καταλάβουν το "σήμα του" αυτό οι συνάδελφοι του, (που μετείχαν στην "επιχείρηση" και ήταν κρυμμένοι και με τους οποίους είχε προηγουμένως, συνεννοηθεί σχετικά) ότι δηλαδή είχε στην κατοχή του τα ναρκωτικά και να επέμβουν. Όμως το "σήμα" αυτό και τους αστυνομικούς το αντελήφθη και ο 2ος κατηγορούμενος, ο οποίος ετράπη σε φυγή, τόσον ο ίδιος όσον και ο 1ος κατηγορούμενος για να αποφύγουν την σύλληψη, αφήνοντας τελικά στα χέρια του αστυνομικού την ποσότητα αυτή της ηρωίνης, χωρίς να παραλάβουν το τίμημα. Οι κατηγορούμενοι βέβαια αναζητήθηκαν, πλην όμως δεν κατέστη δυνατή η ανεύρεση και σύλληψη τους το βράδυ εκείνο αλλά και την επόμενη ημέρα (μετά από ένα μήνα περίπου ο ως άνω αστυνομικός συνάντησε τυχαία τον 1° κατηγορούμενο στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης, του είπε ότι είναι ο ... και του ζήτησε να του αποκαλύψει τον προμηθευτή του, ο τελευταίος όμως προσποιούμενος ότι δεν τον γνωρίζει, αρνήθηκε οποιαδήποτε εμπλοκή του στην υπόθεση) Περί των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών σαφής, κατηγορηματική, μετά λόγου γνώσεως και χωρίς αντιφάσεις, τυγχάνει η κατάθεση του αστυνομικού του Τ.Α Μ1, ο οποίος ήταν και επικεφαλής της ομάδας των αστυνομικών που ανέλαβε την όλη "επιχείρηση", συνεπικουρούμενος και από τον αστυνομικό του ιδίου τμήματος Μ2, ο οποίος κατέθεσε πρωτοδίκως και η κατάθεση του εμπεριέχεται στα αναγνωσθέντα πρακτικά του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, οι καταθέσεις των οποίων δεν μπορούν να τεθούν σε αμφιβολία από τις αντίθετες καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισης. Απεναντίας ενισχύονται από τα αναγνωσθέντα έγγραφα, μεταξύ των οποίων και η από .... έκθεση παράδοσης-κατάσχεσης της ποσότητας ηρωίνης, το από ... πρακτικό ζύγισης αυτής, οι από ... εκθέσεις εξέτασης ναρκωτικών ουσιών της χημικής υπηρεσίας Θεσσαλονίκης του Γ.Χ. του Κράτους), Βέβαια οι κατηγορούμενοι αρνούνται παντελώς, εξ αρχής οποιαδήποτε συμμετοχή τους στις πράξεις που τους αποδίδονται (ομολογούν μόνον την μεταξύ τους "συγγενική σχέση") και ειδικότερα ο 1ος διατείνεται ότι πρόκειται για σκευωρία εις βάρος του οργανωμένη από τους αστυνομικούς του Αστ. Τμήματος των ... και των αδελφών...., αθίγγανων επίσης, ενώ προβάλλει ως άλλοθι το γεγονός ότι την ίδια ημεροχρονολογία ...) και ώρα 16:00 βρισκόταν στους ..., όπου γινόταν η βάπτιση του 13ου παιδιού του που έχει αποκτήσει με την πρώτη γυναίκα του ... με νονό τον ασφαλιστή ..., και στη συνέχεια στο γλέντι που επακολούθησε, και προς απόδειξη του ισχυρισμού του αυτού πέραν του ότι εξέτασε μάρτυρες υπεράσπισης ο ίδιος (αλλά και ο 2°ζ), στον πρώτο βαθμό κυρίως, οι οποίοι όμως ως συγγενείς και γνωστοί δεν είναι αξιόπιστοι τυγχάνοντες μητέρα, σύζυγος, αδελφή του 2ου κατηγορουμένου, σύζυγος του 1ου κατηγορουμένου και οι λοιποί γνωστοί-φίλοι του 1ου κατηγορουμένου, προσκομίζει την από ...δήλωση βαφτίσεως του ιερέα ..., ακριβές φωτοαντίγραφο από το βιβλίο βαπτίσεων της ενορίας Αγίου Γεωργίου του Δήμου ... και το ... απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης γέννησης-βάπτισης του γιού του ... του ληξιαρχείου του Δήμου ..., διατεινόμενος περαιτέρω ότι ο νονός του γιού του ενώ αρχικά (16-9-02) είχε δώσει ένορκη κατάθεση στην Ανακρίτρια Θεσσαλονίκης ότι πράγματι την ...ημέρα Κυριακή γινόταν η βάπτιση, στην συνέχεια με την από 25-9-2002 δεύτερη κατάθεση του, αναίρεσε (επειδή δεν υπέκυψε αυτός (1ος κατηγορούμενος) στους εκβιασμούς του για καταβολή χρημάτων) την πρώτη ως προς την ημέρα τέλεσης του μυστηρίου, δηλώσας στην Ανακρίτρια Θεσσαλονίκης ότι αυτή έγινε άλλη ημέρα καθημερινή, όχι δηλαδή την Κυριακή και ασφαλώς όχι την ...), Όμως, ανεξάρτητα από την δεύτερη αυτή κατάθεση του νονού ..., η οποία αναγνώσθηκε κατά τα άνω, χωρίς αντίρρηση των κατηγορουμένων, αλλά και την δήλωση βαπτίσεως και τα λοιπά περί αυτήν (βάπτιση) έγγραφα, η τέλεση του μυστηρίου της βαπτίσεως περί ώρα 16:00 της ... αυτή καθ' εαυτή, δεν αποκλείει από μόνη της την παρουσία του 1ου κατηγορουμένου (και του 2ου, αδελφού της δεύτερης γυναίκας του με την οποία συζεί έχων αποκτήσει και τρία παιδιά), στην .... το ίδιο βράδυ περί ώρα 21:00, έχοντας τον προς τούτο απαραίτητο χρόνο για την μετακίνηση του, όπου και αναγνωρίσθηκαν εξ' αποστάσεως ο 1ος και εξ επαφής ο 2ος, από τους αστυνομικούς Μ1 και Μ2, αλλά και μετέπειτα περί ώρα 01:30 νυκτερινή της 10-9-01 ότε έγινε η απόπειρα πώλησης των ναρκωτικών, όπως περιγράφηκε ως άνω. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι, ο πρώτος κατοχής ναρκωτικών ουσιών, αφού κατείχε, δηλαδή είχε στη φυσική του εξουσία και μπορούσε να διαθέσει κατά την πραγματική βούληση του σε τρίτους όπως ήταν ο σκοπός του ναρκωτικές ουσίες και συγκεκριμένα 1550 γρ. ηρωίνης, (την οποία είχε προμηθευτεί από άγνωστο άτομο) και απόπειρας πώλησης της ίδιας ποσότητας στον αστυνομικό Μ1, φερόμενο ως αγοραστή, οι οποίες πράξεις αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών ουσιών και θα επιβληθεί μία ποινή (αρχή της ενιαίας ποινής, άρθρο 5 παρ. 2, Ν. 1729/87, όπως κωδ. με άρθρ. 20 §2 Ν.3459/06".
Στη συνέχεια, το Δικαστήριο της ουσίας, τον κατηγορούμενο αυτό και ήδη αναιρεσείοντα κήρυξε ένοχο των αξιοποίνων πράξεων της κατοχής - απόπειρας πωλήσεως ναρκωτικών ουσιών και ειδικότερα το ότι: "...στην περιοχή ... την .... με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα και δη: (A) Χωρίς να είναι τοξικομανής, κατά την έννοια του άρθρου 13 του Ν. 1729/1987, κατείχε, δηλ. είχε στη φυσική του εξουσίαση και μπορούσε να διαθέσει κατά βούληση ναρκωτικά, και συγκεκριμένα, κατείχε ποσότητα ηρωίνης, συσκευασμένη σε τρεις συσκευασίες των (512), (516) και (522) γραμυπρίων αντίστοιχα, ήτοι ηρωίνη συνολικού βάρους (1550) γραμμαρίων, οι οποίες βρέθηκαν και κατασχέθηκαν από τα αρμόδια αστυνομικά όργανα του Τμήματος Ασφαλείας ..... Β), Χωρίς να είναι τοξικομανής, κατά την έννοιαν του άρθρου 13 του Ν.1729/1987, αφού ο 1ος κατηγορούμενος (Χ1) αποφάσισε να τελέσει το κακούργημα της πώλησης ναρκωτικών, επιχείρησε πράξη που περιέχει αρχή εκτελέσεως του αδικήματος αυτού, πλην, όμως, δεν ολοκλήρωσε την πράξη του αυτή, όχι από δική του θέληση, αλλά από αίτια εξωτερικά και ανεξάρτητα της βουλήσεως του, και, συγκεκριμένα αφού αποφάσισε να πωλήσει, αντί τιμήματος εννέα εκατομμυρίων (9.000,000) δρχ., τις ανωτέρω υπό στοιχ. Α' κατεχόμενες από αυτόν ποσότητες ηρωίνης, συσκευασμένες σε τρεις (3) συσκευασίες βάρους (512), (516) και (522) γραμμαρίων αντίστοιχα, ήτοι συνολικού βάρους (1550) γραμμαρίων, στον προϊστάμενο αστυνομικό της ομάδας Δίωξης Ναρκωτικών του Τμήματος Ασφαλείας ..., Μ1, ο οποίος κατ' εντολή των προϊσταμένων του, προσποιήθηκε τον υποψήφιο αγοραστή ναρκωτικών, προκειμένου να επιτύχει την σύλληψη του, μετέβη με το υπ' αριθ. ...ΙΧΦ αυτοκίνητο (κλούβα), μάρκας MITSUBISHI, στην παραπάνω περιοχή, με τον Χ2, που παρείχε άμεση συνεργεία στον 1ου κατηγορούμενο (Χ1) ενεργώντας κατ' εντολή και για λογαριασμό του 1ου και μετά από επανειλημμένες διαπραγματεύσεις με τον προαναφερθέντα υποψήφιο (δήθεν) αγοραστή, που βρισκόταν, κατόπιν προσυνεννοημένου ραντεβού τους, με το αυτοκίνητο του, στην ως άνω περιοχή, συμφώνησε μαζί του για την ανωτέρω αγοραπωλησία, και, στη συνέχεια, περί ώρα 1.30' επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο αυτού (του υποψήφιου αγοραστή) όπου του παρέδωσε την συμφωνηθείσα ποσότητα ηρωίνης, δεν πρόλαβε όμως να παραλάβει το ως άνω συμφωνηθέν τίμημα, ώστε να ολοκληρωθεί η αγοραπωλησία, όχι από δική τους βούληση, αλλά από αίτια εξωτερικά και ανεξάρτητα της βουλήσεως τους, και συγκεκριμένα, γιατί κατά την στιγμή εκείνη ο Χ2 αντιλήφθηκε την παρουσία αστυνομικών, οι οποίοι βρισκόταν εκεί για συνδρομή του συναδέλφου τους, υποψήφιου αγοραστή, και προ επικείμενης συλλήψεως του, εκμεταλλευόμενος το σκότος, διέφυγε χωρίς το τίμημα". Ακολούθως, επειδή οι παραπάνω πράξεις (Α+Β) αφορούν την ίδια ποσότητα ναρκωτικών ουσιών, επέβαλε μία (1) ποινή, αυτήν της καθείρξεως των δέκα πέντε (15) ετών. Με βάση τις παραπάνω παραδοχές το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, το οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των άνω εγκλημάτων, για τα οποία καταδικάστηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 18 εδ.Χ, 26 παρ.Ια, 27 παρ.Ι, 42 παρ. 1, 94 παρ. 1 ΠΚ και 4 παρ. 1-3 πιν. Α' αρ. 5 § 1 στοιχ. β', ζ', 2,15, 16, 17, 19, 22 του Ν. 1729/1967 (ως ισχύει), τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, χωρίς να τις παραβιάσει ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και χωρίς να στερήσει έτσι την απόφαση από νόμιμη βάση. Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία της αποφάσεως 862-863/2007 του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, απολογίες κατηγορουμένων), από τα οποία το Δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε κατά νόμο, ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τι προκύπτει χωριστά από το καθένα από αυτά. Και συγκεκριμένα έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο της ουσίας και συνεκτίμησε μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα και την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας, Μ1 και τις καταθέσεις των μαρτύρων υπερασπίσεως ...., .... και ..., οι οποίοι, όπως προκύπτει από τα ίδια πρακτικά, εξετάσθηκαν, οι δύο πρώτοι ενόρκως στο αυτό ακροατήριο, η δε τρίτη, επικαλούμενη την τιμή και υπόληψή της στο άνω ακροατήριο. Σύμφωνα με τα άνω λεχθέντα, το Δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να καταλήξει στην καταδικαστική κρίση του, οδηγήθηκε στις προαναφερόμενες παραδοχές, που αποτελούν την απαιτούμενη από τις πιο πάνω διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία. Συγκεκριμένα, κατά τρόπο σαφή και πλήρη, αναφέρονται όλα τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων για τα οποία αυτός καταδικάστηκε, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στην ουσιαστική διάταξη που εφαρμόστηκε, χωρίς να εμφιλοχωρήσουν ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά. Για την πληρότητα δε της αιτιολογίας, είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού και διατακτικού, που αποτελούν ενιαίο σύνολο. Είναι αβάσιμες και πρέπει να απορριφθούν, οι επιμέρους αντίθετες αιτιάσεις του αναίρεσε ιόντος και συγκεκριμένα, ότι: 1) Δεν ήταν κάτοχος της άνω ποσότητας ναρκωτικών ουσιών που θα πωλούντο στον εμφανιζόμενο δήθεν αγοραστή, δοθέντος ότι η κατάρτιση της συμβάσεως πωλήσεως μπορεί να γίνει και δια μέσου του ενεργούντος κατ' εντολή και για του ενεργούντος κατ' εντολή και για λογαριασμό του πωλητή, άμεσου συνεργού του, που ήταν τέτοιος ο δεύτερος κατηγορούμενος, η δε παράδοση και αντίστοιχη παραλαβή της ναρκωτικής ουσίας, δεν απαιτείται να γίνει ιδιοχείρως από τους συμβαλλόμενους, αλλά μπορεί να συντελεστεί και με τη διαμεσολάβηση τρίτου προσώπου, που ενεργεί για λογαριασμό τους, 2) Ότι δεν λήφθηκε υπόψη "κατάσταση κλήσεων κινητού τηλεφώνου COSMOTE" και δεν συνεκτιμήθηκε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και συγκεκριμένα, οι κλήσεις που έγιναν προς το αναφερόμενο κινητό τηλέφωνο, καθόσον από την παραδεκτή επισκόπηση των πρακτικών της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκύπτει ότι το αποδεικτικό αυτό μέσο (έγγραφο) λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα. Ο περαιτέρω προβαλλόμενος ισχυρισμός του αναιρεσείοντος για "άλλοθι", δεν είναι αυτοτελής και κατά συνέπεια, δεν απαιτείται για την απόρριψή του ειδική αιτιολογία. Επίσης, η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι δεν αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την πράξη του, είναι αβάσιμη διότι η απόρριψή του από το Δικαστήριο της ουσίας, έχει γίνει με επαρκή αιτιολογία. Ο προβαλλόμενος πρόσθετος λόγος αναιρέσεως για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, που αποτελεί το στηριζόμενο στο άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' ΚΠΔ, σε συνδ. με άρθρο 171 παρ. 1 περ. δ' και άρθρ. 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, λόγο αναιρέσεως, ότι ο μάρτυρας κατηγορίας, Μ1, που εξετάσθηκε πρωτόδικα και κατ' έφεση, καθώς και ο μάρτυρας, επίσης κατηγορίας, που εξετάσθηκε, μόνο, πρωτόδικα Μ2, δεν κατονόμασαν την πηγή των πληροφοριών τους και έτσι, κατά του ΚΠΔ 224 παρ. 2, η κατάθεσή τους δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη, πρέπει να απορριφθεί, διότι η συνεκτίμηση των καταθέσεων αυτών μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα, ακόμα και αν τους ζητήθηκε η αποκάλυψη του πληροφοριοδότη, δεν επάγεται ακυρότητα της διαδικασίας, αφού δεν προβλέπεται δικονομική κύρωση της παραβάσεως αυτής και κατά συνέπεια, δεν δημιουργείται εντεύθεν κάποιος λόγος αναιρέσεως. Η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι η καταδικαστική απόφαση γι' αυτόν, στηρίχθηκε αποκλειστικά και μόνο στην κατάθεση του αστυνομικού, Μ1, ο οποίος είχε αρνηθεί στο κατ' έφεση δικάσαν Δικαστήριο να κατονομάσει την πηγή των πληροφοριών του, στηρίζεται σε ανύπαρκτη προϋποθέσεις, αφού από την παραδεκτή επισκόπηση των άνω πρακτικών, προκύπτει ότι η κρίση του Δικαστηρίου περί της ενοχής του, στηρίχθηκε και στα άλλα αποδεικτικά μέσα. Επομένως, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως, με τον οποίον αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, αλλά και αυτεπαγγέλτως κατ' άρθρο 511 του αυτού Κώδικα, εξεταζόμενος λόγος, στηριζόμενος στο στοιχ. Ε' της αυτής παραγράφου του άνω άρθρου, της ελλείψεως νόμιμης βάσεως, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Κατά τα λοιπά, με τους πιο πάνω λόγους αναιρέσεως, πλήττεται απαραδέκτως η άνω απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και των πραγματικών περιστατικών.
Κατόπιν αυτών, εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολο της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 583 παρ.1).

Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την από 20 Ιουλίου 2007 (υπ' αριθμ. πρωτ., ενώπιον του Γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης, 14/2007) αίτηση του Χ1, καθώς και τους, με το από 17.11.2008 ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με ξεχωριστό δικόγραφο, πρόσθετους λόγους, για αναίρεση της με αριθμό 862-863/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Μαΐου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 14 Σεπτεμβρίου 2009.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ