Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 381 / 2014    (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Θέμα
Σύμβαση εξαρτημένης εργασίας.




Περίληψη:
Για την πληρότητα του περί εξόφλησης ισχυρισμού, αλλά και του αιτιολογικού της απόφασης, που δέχεται τον ισχυρισμό αυτόν, ώστε να καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος, είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται το ποσό που καταβλήθηκε, η αιτία και ο χρόνος της καταβολής. Όταν δε με την αγωγή ασκούνται πλείονες αξιώσεις, πηγάζουσες από διαφορετικές αιτίες, όπως στην περίπτωση των εργατικών αξιώσεων, πρέπει να προσδιορίζεται το δικαιούμενο καθώς και το καταβληθέν για κάθε αξίωση ποσό.




Αριθμός 381/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο, Δημήτριο Κόμη και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ν. Α. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Παπανικολάου.
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΠΡΟΕΤ ΑΕ", που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Κομματά με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-9-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3049/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2564/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30-10-2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 9-1-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι πρώτος και τρίτος λόγοι της αίτησης αναίρεσης και να απορριφθεί ο δεύτερος.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τη διάταξη του άρθρου 416 ΑΚ, η οποία ορίζει ότι η ενοχή αποσβήνεται με καταβολή, συνάγεται ότι στοιχεία για την πληρότητα του σχετικού περί εξόφλησης ισχυρισμού, αλλά και του αιτιολογικού της απόφασης, που δέχεται τον ισχυρισμό αυτόν, ώστε να καθίσταται εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος, είναι το ποσό που καταβλήθηκε, η αιτία και ο χρόνος της καταβολής. Όταν δε με την αγωγή ασκούνται πλείονες αξιώσεις, πηγάζουσες από διαφορετικές αιτίες, όπως στην περίπτωση των εργατικών αξιώσεων, δεν αρκεί να αναφέρεται στην απόφαση που δέχεται σχετικό περί εξόφλησης ισχυρισμό του εναγομένου, ότι όλες γενικώς οι αξιώσεις του ενάγοντος εξοφλήθηκαν, αλλά πρέπει να προσδιορίζεται το δικαιούμενο καθώς και το καταβληθέν για κάθε αξίωση ποσό. Για το λόγο αυτό, εξάλλου, με το άρθρο 18 παρ. 1 του Ν. 1082/1980, επιβάλλεται στον εργοδότη η υποχρέωση να χορηγεί, κατά την εξόφληση των αποδοχών του προσωπικού του, εκκαθαριστικό σημείωμα ή, σε περίπτωση εφαρμογής μηχανογραφικού συστήματος, ανάλυση της μισθοδοσίας, στην οποία θα απεικονίζονται αναλυτικά οι κάθε φύσεως αποδοχές του προσωπικού καθώς και οι επ' αυτών κρατήσεις. Διαφορετικά καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος, αφού ενδέχεται το καταβληθέν συνολικό ποσό να αφορά και σε άλλες αξιώσεις μη ασκούμενες με την αγωγή, ή ακόμη να υπερκαλύπτει ορισμένες και άλλες να μη τις καλύπτει ή να τις καλύπτει εν μέρει. Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του KΠολΔ, λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν σαφώς από το αιτιολογικό της απόφασης τα περιστατικά, που είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ως προς τη συνδρομή των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε και ως προς τη μη συνδρομή τους, που αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση περιέχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες στο νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 25-9-2007 αγωγή του, ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων εξέθετε, ότι ασκώντας το επάγγελμα του χειριστή από το έτος 1975 με άδεια χειριστή και επαγγελματική άδεια οδήγησης οχημάτων Γ' τάξης, προσλήφθηκε στις 11-11-1997, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, από την εναγομένη ήδη αναιρεσίβλητη, προκειμένου να προσφέρει τις υπηρεσίες του σε αυτήν ως χειριστής αυτοκινήτου γερανού, στο εργοτάξιό της στον …, κατά δε την πρόσληψή του γνωστοποίησε σ' αυτήν την ηλικία του, την οικογενειακή του κατάσταση και την προϋπηρεσία του, με την προσκομιδή αντίστοιχων πιστοποιητικών. Ότι η παροχή της εργασίας του συμφωνήθηκε πενθήμερη, ανερχόμενη σε 40 ώρες εβδομαδιαίως και οι αποδοχές του μη κατώτερες από τις προβλεπόμενες από τις οικείες ΣΣΕ και ΔΑ "Για τους όρους αμοιβής και εργασίας των χειριστών και βοηθών χειριστών εκσκαπτικών και ανυψωτικών μηχανημάτων τεχνικών έργων όλης της Χώρας". Ότι εργαζόταν επί έξι (6) ημέρες εβδομαδιαίως, δηλαδή και κατά τα Σάββατα και επί 10 ώρες ημερησίως. Ότι, κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2002 μέχρι 31-5-2007, η τελευταία του κατέβαλε αποδοχές κατώτερες των νομίμων, ενώ δεν του κατέβαλε αμοιβή για την πρόσθετη εργασία που ασκούσε ως βοηθός χειριστή, καθώς και αποζημίωση για υπερεργασία, ιδιόρρυθμη και παράνομη υπερωριακή εργασία, αμοιβή για τις ώρες εργασίας που πραγματοποίησε τις Κυριακές, τα Σάββατα και τις αργίες, χωρίς να του χορηγείται αναπληρωματική ημέρα ανάπαυσης, και, επί πλέον, τη νόμιμη αποζημίωση κατά την αποχώρησή του από την εργασία του. Με βάση αυτά ζήτησε: α) να υποχρεωθεί η εναγομένη να του καταβάλει το ποσό των 12.000 ευρώ και β) να αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη οφείλει να του καταβάλει το ποσό των 416.794 ευρώ, συνολικά, για όλες τις προαναφερό΅ενες αιτίες, καθώς και για διαφορές δώρων εορτών, αποδοχών και επιδό΅ατος αδείας, όπως, ειδικότερα, προσδιορίζονται στην αγωγή. Με την 3049/2009 απόφαση του Μονο΅ελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η αγωγή έγινε κατά ένα μέρος δεκτή και κατά της απόφασης αυτής άσκησαν, ο μεν ενάγων έφεση και πρόσθετους λόγους έφεσης, η δε εναγο΅ένη αντέφεση. Το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχθηκε, μεταξύ των άλλων και τα εξής: Η εναγομένη εταιρεία τηρούσε Δελτία Παρουσίας Προσωπικού - Παρουσιολόγια, στα οποία αναγράφονταν οι ώρες έναρξης και λήξης εργασίας, σύμφωνα με το "χτύπημα κάρτας" κάθε εργαζομένου. Με βάση δε τα Παρουσιολόγια αυτά γίνονταν η μηνιαία εκκαθάριση των αποδοχών, που δικαιούταν να λάβουν οι εργαζόμενοι για κάθε αιτία. Παράλληλα εκδίδονταν μηνιαίες αναλυτικές αποδείξεις πληρωμής, στις οποίες αναγράφονταν οι ώρες εργασίας, που είχε πραγματοποιήσει ο εργαζόμενος και η αμοιβή που λάμβανε, τόσο για την εργασία του εντός του νομίμου ωραρίου, όσο και η αντίστοιχη αμοιβή για εργασία πέραν τούτου, ή για εργασία κατά τα Σάββατα, Κυριακές κ.λπ. Από τα αναφερόμενα στα παραπάνω Δελτία Παρουσίας Προσωπικού και τα αντίτυπα των αναλυτικών μηνιαίων αποδείξεων πληρωμής του ενάγοντος προκύπτει, ότι ο ενάγων, όταν παρέστη ανάγκη να εργασθεί πέραν του νομίμου ωραρίου του, αμείφθηκε κανονικά για τις ώρες υπερωριακής εργασίας, που πραγματοποίησε, οι οποίες περιλήφθηκαν στις ως άνω μηνιαίες καταστάσεις των αποδοχών του, με την αναφορά των ποσών που έλαβε και την αιτία που αφορούσε η καταβολή. Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε, ακόμη, ότι, κατά το χρονικό διάστημα εργασίας του, από 1-1-2002 μέχρι 31-5-2007, εργάσθηκε επί 25 Σάββατα (12-7-2003, 19-7-2003, 26-7-2003, 2-8-2003, 9-8-2003, 23-8-2003, 30-8-2003, 22-11-2003, 13-12-2003, 10-1-2004, 17-1-2004, 24-1-2004, 31-1-2004, 7-2-2004, 20-3-2004, 27-3-2004, 3-4-2004, 22-1-2005, 26-2-2005, 11-2-2006, 8-4-2006, 11-11-2006, 16-12-2006, 20-1-2007 και 14-4-2007), για τα οποία αμείφθηκε. Επίσης, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα εργάσθηκε μόνο μια Κυριακή, στις 17-12-2006, για την οποία του καταβλήθηκε νόμιμη αμοιβή. Από το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έγινε δεκτό ότι ο ενάγων δικαιούται να λάβει το συνολικό ποσό των 1.914,05 ευρώ για την εργασία του σε αργίες και εξαιρετέες ημέρες κατά το χρονικό διάστημα από το έτος 2003 μέχρι και το έτος 2007, χωρίς το ποσό αυτό να προσβάλλεται από την εναγομένη με λόγο αντέφεσης. Ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι εργάσθηκε επί 48 Σάββατα για καθένα από τα έτη 2002 μέχρι 2006 και επί 20 Σάββατα το έτος 2007, καθώς και επί 12 Κυριακές για καθένα από τα έτη 2002 μέχρι 2006 και επί 5 Κυριακές το έτος 2007, και περισσότερες αργίες και εξαιρετέες ημέρες, είναι αβάσιμος. Οι συγκεκριμένες ημέρες εργασίας του, προκύπτουν από τα δελτία παρουσίας του προσωπικού και τις αναλυτικές καταστάσεις μηνιαίων αποδοχών, που προσκομίσθηκαν από την εναγομένη, ενώ από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν αποδεικνύεται ότι τα έγγραφα αυτά στοιχεία κατασκευάσθηκαν εκ των υστέρων από την εναγομένη και είναι εικονικά. Με βάση τα παραπάνω, έκρινε ότι, τα κονδύλια της αγωγής, τα οποία ο ενάγων ζητεί να του επιδικασθούν ως αμοιβές για εργασία κατά τα Σάββατα, Κυριακές, εξαιρετέες ημέρες και ημέρες αργίες (επί πλέον όσων του επιδικάσθηκαν πρωτοδίκως, ως προς αυτές), υπερεργασία, ιδιόρρυθμη και παράνομη υπερωριακή εργασία, είναι αβάσιμα. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο, το οποίο, μετά από εξαφάνιση της εκκαλουμένης απόφασης, δέχτηκε, κατά ένα μέρος, την αγωγή, στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, διότι, με το να δεχθεί ότι όλες οι ανωτέρω αξιώσεις εξοφλήθηκαν, χωρίς να προσδιορίζει στην απόφασή του το δικαιούμενο για κάθε αξίωση ποσό και το αντίστοιχο καταβληθέν, διέλαβε σ' αυτήν ελλιπείς αιτιολογίες ως προς ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα, ως προς την απόρριψη κατ' ουσίαν των παραπάνω αγωγικών κονδυλίων, που αναφέρονται στην αμοιβή της εργασίας που παρασχέθηκε 1) κατά τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις αργίες και 2) ως υπερεργασία, ιδιόρρυθμη και παράνομη υπερωριακή εργασία, των ετών 2002 μέχρι 31-5-2007. Ειδικότερα, αν και δέχεται ότι ο ενάγων παρέσχε την αντίστοιχη εργασία, όμως δεν προσδιορίζει στην απόφασή του τις συγκεκριμένες ώρες ιδιόρρυθμης υπερωριακής εργασίας, υπερεργασίας και υπερωριακής εργασίας, που εργάστηκε, τα ποσά που δικαιούται για κάθε αιτία και εκείνα που κατέβαλε σ' αυτόν η εναγομένη, για την αντίστοιχη αιτία, ούτε αυτά που δικαιούται και κατέβαλε στον ενάγοντα, για εργασία που δέχεται ότι παρέσχε κατά το Σάββατο και την Κυριακή. Επομένως, ο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 KΠολΔ, πρώτος λόγος αναίρεσης, είναι βάσιμος. Μετά από αυτά, παρελκούσης της έρευνας των δεύτερου και τρίτου λόγων της αίτησης (με τους οποίους ο αναιρεσείων, επικαλούμενος την επιδίκαση μικρότερων των δικαιουμένων ποσών, πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση και για παραβίαση των διατάξεων που ρυθμίζουν τις προυποθέσεις για την επιδίκαση δώρων εορτών, αποδοχών αδείας και επιδόματος αδείας, κεφάλαια τα οποία επηρεάζονται από τις παραπάνω αξιώσεις), πρέπει, να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος της, που αφορά τα αγωγικά κονδύλια, που αναφέρονται 1) στην αμοιβή της εργασίας που παρασχέθηκε α) κατά τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις αργίες και β) ως υπερεργασία, ιδιόρρυθμη και παράνομη υπερωριακή απασχόληση, και 2) στη διαφορά δώρων εορτών, αποδοχών άδειας, επιδόματος αδείας και αποζημίωσης απόλυσης, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που την εξέδωσαν (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 65 παρ. 1 Ν. 4139/2013). Η αναιρεσίβλητη, ως ηττώμενη, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με τα άρθρα 176, 183 και 191 ΚΠολΔ, όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 2564/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος της, που αναφέρεται στο σκεπτικό.
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 2014. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή