Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 2277 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Έκδοση.




Περίληψη:
Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Ν. 3251/2004. Τι περιέχει, τι αφορά, τι είναι το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Πότε επιτρέπεται η εκτέλεση του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης (άρθρο 10 §§ 1 και 2). Πότε απαγορεύεται και πότε δέχεται να απαγορευθεί η εκτέλεση (άρθρο 11 στοιχ. δ΄ και η΄ Ν. 3251/04, άρθρο 12). Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης του Εισαγγελέως της Γερμανίας προς προσαγωγή Έλληνος υπηκόου για να του ασκηθεί δίωξη για απάτη (άρθρο 263 Γ.Π.Κ.). Έφεση κατ' αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών που διέταξε την εκτέλεσή του. Απορρίπτει έφεση.




Αριθμός 2277/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Δημάδη, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Γεώργιο Αδαμόπουλο και Αικατερίνη Βασιλακοπούλου-Κατσαβριά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13, 20 και 26 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου Χ1, ο οποίος παρέστη στο ακροατήριο με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Γιαννόπουλο, κατά της υπ'αριθμ. 2/2009 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αιγαίου.

Το Συμβούλιο Εφετών Αιγαίου, με την ως άνω απόφασή του αποφάσισε την εκτέλεση του από 6-7-2009 ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης που εκδόθηκε από τον Αρχιεισαγγελέα Ρίτζερ της Εισαγγελίας Πάσσαου Γερμανίας σε βάρος του ανωτέρω εκζητουμένου.
Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την από 31 Αυγούστου 2009 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Εφετείου Αιγαίου Ελευθερίας Μάϊνα και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1248/2009. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε
τον εκζητούμενο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η έφεση του εκζητουμένου και να εκτελεστεί το εν λόγω Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 22 § 1 Ν. 3251/2004 "Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κτλ", "Σε περίπτωση μη συγκατάθεσης του εκζητουμένου επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον Άρειο Πάγο από τον εκζητούμενο ή τον εισαγγελέα κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της απόφασης, σύμφωνα με τα οριζόμενα του άρθρου 451 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση ενώπιον του γραμματέα εφετών", στην οποία πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Επομένως η κρινομένη, υπ' αριθμ. 41/2009, νομίμως και εμπροθέσμως ασκηθείσα, ενώπιον του γραμματέως Εφετών Αιγαίου, έφεση κατά της υπ' αριθμ. 2/2009 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αιγαίου, με την οποία τούτο απεφάσισε την εκτέλεση του από 6/7/2009 Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης του Αρχιεισαγγελέως του Passau Γερμανίας κατά του εκκαλούντος Χ1, Έλληνος υπηκόου, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να εξετασθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν. Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του άνω Ν. 3251/2004 "το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του Κράτους έκδοσης του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας: α) προκειμένου σε πρόσωπο στο οποίο έχει ήδη αποδοθεί η αξιόποινη πράξη να ασκηθεί ποινική δίωξη ή β) να ... εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφάλειας, τα οποία στερούν την ελευθερία". Στο άρθρο 2 του ιδίου νόμου ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που "περιέχει ειδικότερα τα ακόλουθα στοιχεία: α)ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, β)όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ)μνεία της εκτελεστής δικαστικής απόφασης, του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής, δ) φύση και νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και ο τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειές της". Στο άρθρο 9 παρ. 3 του ιδίου νόμου ορίζεται ότι "όταν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος, αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της απόφασης εκτέλεσης του εντάλματος είναι το συμβούλιο εφετών, στην περιφέρεια του οποίου διαμένει ή συλλαμβάνεται ο εκζητούμενος", κατά δε το άνω άρθρο 22 παρ. 1 του ιδίου νόμου, όπως προανεφέρθη κατά της ανωτέρω "οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον Άρειο Πάγο από τον εκζητούμενο ή τον εισαγγελέα, εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της απόφασης". Εξάλλου, κατά το άρθρο 5 του ιδίου νόμου, "το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδίδεται για πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών ή σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας τα οποία στερούν την ελευθερία για απαγγελθείσες καταδίκες διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών", κατά δε το άρθρο 10 παρ. 1 στοιχ. α' του νόμου τούτου, "υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως 13 του παρόντος, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται εφόσον η αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί τούτο, συνιστά έγκλημα σύμφωνα και με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού, το οποίο τιμωρείται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών", όπως επίσης εκτελείται, κατά το στοιχ. β' της άνω παρ. 1 του άρθρου 10, εφόσον "τα δικαστήρια του κράτους έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας, στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών για αξιόποινη πράξη, την οποία και οι ελληνικοί ποινικοί νόμοι χαρακτηρίζουν ως πλημμέλημα ή ως κακούργημα", ενώ κατά την παρ. 2 του αμέσως ανωτέρω άρθρου 10, "η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επιτρέπεται, χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου χωρίς, ήτοι προηγουμένως να ελεγχθεί το αξιόποινο της πράξεως κατά το ελληνικό ποινικό δίκαιο για τις αναφερόμενες στην παράγραφο αυτή (2) αξιόποινες πράξεις, όπως αυτές ορίζονται από το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, εφόσον τιμωρούνται στο κράτος αυτό με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον τριών ετών", ειδικότερα δε μεταξύ των άλλων και, για στοιχ. Κ' απάτη. Περαιτέρω με το άρθρο 11 του ιδίου ως άνω νόμου καθορίζονται οι περιπτώσεις στις οποίες απαγορεύεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεσή του αρνείται την εκτέλεση του εντάλματος σύλληψης, μεταξύ των οποίων και οι περιπτώσεις "δ)αν έχει επέλθει παραγραφή του εγκλήματος ή της ποινής σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους και η αξιόποινη πράξη υπάγεται στην αρμοδιότητα των ελληνικών δικαστικών αρχών σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους και η)αν το πρόσωπο, εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης προς το σκοπό της δίωξης, είναι ημεδαπός και διώκεται στην Ελλάδα για την ίδια πράξη. Αν δεν διώκεται, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται αν διασφαλιστεί ότι, μετά από ακρόασή του, θα διαμεταχθεί στο Ελληνικό Κράτος, ώστε να εκτίσει σ' αυτό την στερητική της ελευθερίας ποινή ή το στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας που θα απαγγελθεί εναντίον του στο κράτος έκδοσης του εντάλματος", με δε το άρθρο 12 καθορίζονται οι περιπτώσεις στις οποίες η δικαστική αρχή που αποφασίζει για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεση του εντάλματος. Από τον συνδυασμό των άνω διατάξεων συνάγονται τα ακόλουθα: Το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδίδεται για την σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου το οποίο βρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σκοπό την άσκηση ποινικής δίωξης ή την εκτέλεση ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας. Αφορά αξιόποινες πράξεις που απειλούνται στο νόμο με ποινή ή μέτρο ασφαλείας στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον δώδεκα μηνών κατά το ανώτατο όριό της ή εφόσον πρόκειται για εκτέλεση επιβληθείσης ποινής ή μέτρου ασφαλείας στερητικών της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών. Μπορεί δε το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης να αναφέρεται είτε σε αλλοδαπούς είτε και σε ημεδαπούς. Έτσι με βάση το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί να συλλαμβάνεται και να παραδίδεται από ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άλλο μέρος αυτής κάθε υπόδικος ή κατάδικος για τα εγκλήματα που αναφέρονται στις παραπάνω διατάξεις του Ν. 3251/2004, ακόμη και αν αυτός είναι πολίτης του κράτους από το οποίο ζητείται η παράδοσή του, εφόσον βέβαια συντρέχουν οι προαναφερθείσες θετικές προϋποθέσεις και ελλείπουν οι σχετικές υποχρεωτικές ή δυνητικές απαγορεύσεις (άρθρα 10, 11 και 12 του Ν. 3251/2004). Εντεύθεν καθιερώνεται απαγορευτική διάταξη για την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος και όταν η πράξη για την οποίαν καλείται η δικαστική αρχή να αποφασίσει για την εκτέλεση του εντάλματος αυτού, και, στην προκειμένη περίπτωση οι ελληνικές δικαστικές αρχές, έχει υποκύψει σε παραγραφή σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους. Δικαιολογητικός λόγος της ρυθμίσεως αυτής είναι η ανακοπή του μέτρου της εκδόσεως του εκζητουμένου στην περίπτωση, που κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους έχει εξαλειφθεί το αξιόποινο της πράξεως, λόγω παρελεύσεως του χρόνου της παραγραφής. Τούτο διότι σε διαφορετική περίπτωση κατά την οποίαν παρά την πάροδο του χρόνου της παραγραφής κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ο χρόνος παραγραφής για το συγκεκριμένο αδίκημα είναι μεγαλύτερος κατά τους νόμους της χώρας, η οποία επιδιώκει την εκτέλεση του εντάλματος, τότε θα έπρεπε να προβλέπεται ρητά, ότι ακόμη και στην περίπτωση που έχει παρέλθει ο χρόνος της παραγραφής κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, είναι υποχρεωμένες οι ελληνικές δικαστικές αρχές να εκτελέσουν το ένταλμα σύλληψης. Επιπρόσθετα διότι σε διαφορετική περίπτωση κατά την οποίαν, ενώ έχει παρέλθει ο χρόνος παραγραφής κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, εκτελεστεί το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, τότε αναμφισβήτητα ο θεσμός της παραγραφής ως θεσμός δημοσίας τάξεως θα τίθεται εκ ποδών και χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα, υπό την αυτονόητη βέβαια προϋπόθεση, ότι υφίσταται ταυτότητα του νομικού χαρακτηρισμού της πράξεως, ως πλημμελήματος ή κακουργήματος. Τέλος σημειώνεται ότι η άρνηση των ελληνικών αρχών να εκτελέσουν το συγκεκριμένο ένταλμα τελεί πάντοτε υπό την αυτονόητη προϋπόθεση, της συνδρομής και της υπό στοιχ. β' του άρθρου 11 εδ. δ' του Ν. 3251/2004 περιπτώσεως, του ότι δηλαδή η αξιόποινη πράξη για την οποία ζητείται η εκτέλεση του άνω εντάλματος υπάγεται στην αρμοδιότητα των ελληνικών δικαστικών αρχών, σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους. Ούτως αν ο εκζητούμενος είναι έλλην πολίτης που τέλεσε έγκλημα στην αλλοδαπή και υποτεθεί ότι θα εδικάζετο στην Ελλάδα θα εφηρμόζοντο οι ελληνικού ποινικοί νόμοι με βάση την αρχή της ενεργητικής προσωπικότητος (άρθρο 6 Π.Κ.). Μετά πάντα ταύτα προκειμένης εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης για την άσκηση ποινικής διώξεως (και όχι για εκτέλεση ποινής ή μέτρου ασφαλείας) εναντίον του εκζητουμένου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται και εάν ακόμη αυτός είναι ημεδαπός εάν δεν διώκεται στην Ελλάδα για την ίδια πράξη, υπό την έννοιαν ότι δεν έχει ασκηθεί πράγματι εις βάρος του ποινική δίωξη από τις ελληνικές δικαστικές αρχές για την ίδια πράξη, τουλάχιστον έως την ημέρα της συζητήσεως της υποθέσεως στο εφετείο και όχι σε περίπτωση δυνατότητος (άρθρα 6 και 8 Π.Κ) κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους ασκήσεως τοιαύτης διώξεως και μόνον εάν διασφαλισθεί "διαμεταγωγή" του στην Ελλάδα για να εκτίσει την στερητική της ελευθερίας ποινή που ενδεχομένως θα του επιβληθεί στο κράτος έκδοσης του εντάλματος. Η διασφάλιση "διαμεταγωγής" του ημεδαπού στην Ελλάδα, για να εκτίσει τη στερητική της ελευθερίας ποινή δεν προϋποθέτει εγγύηση δικαστικής αρχής, αλλ' εγγύηση της αρμοδίας αρχής, που μπορεί να είναι και διοικητική. Στην κρινομένη περίπτωση από όλα τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβαθμίου δίκης που ανεγνώσθησαν σε συνδυασμό με όσα ο εκκαλών - εκζητούμενος και ο συνήγορός του εξέθεσαν προέκυψαν τα ακόλουθα: Το Συμβούλιο Εφετών Αιγαίου με την προσβαλλομένη απόφασή του διέταξε την εκτέλεση του υπ' αριθμ. ... από 6/7/2009 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης της Εισαγγελίας Πάσσαου Γερμανίας, βάσει του εντάλματος σύλληψης του Ειρηνοδικείου Πάσσαου ... από 15/6/2009, κατά του εκκαλούντος-εκζητουμένου Χ1 Έλληνος υπηκόου. Το άνω ένταλμα εξεδόθη, προκειμένου να ασκηθεί κατά του τελευταίου ποινική δίωξη για απάτη κατά το άρθρο (παράγραφο) 263 του Ποινικού Κώδικα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας που τιμωρείται υπ' αυτού με ποινή φυλακίσεως μέχρι πέντε (5) ετών και είναι πλημμέλημα, όπως προκύπτει από το υπ' αριθμ. πρωτ. ... τηλεομοιοτυπικό σήμα της Δ/νσεως Αστυν. Συνεργασίας 3ο Τμήμα SCENGEN-SIRENE προς τον Εισαγγελέα Εφετών Αιγαίου. Ειδικότερα στον εκζητούμενο αποδίδεται η κατηγορία ότι: "Ο κατηγορούμενος επισκέφθηκε στις 09.08.2007 την αντιπροσωπεία αυτοκινήτων Leebmann - Traminerstrabe 1,94036 Passau, όπου μίσθωσε με σύμβαση χρηματοδοτικής μισθώσεως ένα καινούργιο όχημα μάρκας Mini Cooper με κωδικό ... αξίας 24.310,00 ΕΥΡΩ. Η χρηματοδότηση διενεργήθηκε μέσω της εταιρίας BMW Leasing GmbH. Ο κατηγορούμενος για να επιτύχει τη σύμβαση χρηματοδοτικής μισθώσεως, απέστειλε στην εταιρία BMW Leasing GmbH εκκαθαριστικά σημειώματα μισθού, σύμφωνα με τα οποία επιτύγχανε ένα μηνιαίο καθαρό εισόδημα ύψους 3.374,42 ΕΥΡΩ εργαζόμενος στην εταιρία Thomas Maier Kieintransporte, Am Forsthaus 19,87490 Haldenzwang. Στην πραγματικότητα ο κατηγορούμενος δεν εργάσθηκε ποτέ σε αυτή την εταιρία και δεν ελάμβανε από αυτή καμμία αμοιβή. Εμπιστευόμενη στην ορθότητα των στοιχείων του κατηγορούμενου η εταιρία BMW Leasing GmbH σύναψε με τον κατηγορούμενο την προαναφερόμενη σύμβαση χρηματοδοτικής μισθώσεως και στη συνέχεια του παρέδωσε το επιβατηγό όχημα αξίας 24.310,00 ΕΥΡΩ. Από το Φεβρουάριο του έτους 2008 άρχισε - όπως σκόπευε από την αρχή ο κατηγορούμενος - να μην εξοφλεί τις δόσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης. Κατ' αυτό τον τρόπο προέκυψε σημαντική οικονομική ζημία εις βάρος της ζημιωμένης εταιρίας". Το ένδικο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης το οποίο φέρει ημεροχρονολογία εκδόσεως ονοματεπώνυμο και υπογραφή δικαστού (εισαγγελέως) που το εξέδωσε, περιέχει όλα τα στοιχεία που προβλέπονται από το άρθρο 2 Ν. 3251/2004 και δη ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, νομικό χαρακτηρισμό της αξιοποίνου πράξεως το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται γι' αυτή κατά το δίκαιο του κράτους εκδόσεως του εντάλματος, την περιγραφή των περιστάσεων τελέσεως ως και ακριβή τόπο και χρόνο τελέσεως της πράξεως υπ' αυτού ως αυτουργού και πληροί τις προϋποθέσεις και τους όρους της τυπικής νομιμότητός του κατά τον νόμον αυτόν, για την οποία δεν απαιτείται και η αναφορά του χρόνου της παραγραφής της πράξεως, όπερ είναι διάφορον του ελέγχου της παραγραφής του εγκλήματος σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, η οποία εάν διαπιστωθεί, καθιερώνει απαγόρευση της εκτελέσεως του εντάλματος, κατά τ' άνω εκτεθέντα. Η πράξη για την οποία κατηγορείται ο εκζητούμενος έχει τελεσθεί στη Γερμανία, κράτος μέλος της Ε.Ε και γι' αυτή ζητείται η προσαγωγή του στις Γερμανικές Αρχές σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη του Γερμανικού Ποινικού Κώδικος, εμπίπτει δε σε εκείνες τις πράξεις για τις οποίες κατά το άρθρο 10 παρ. 2 περ. κ' Ν3251/2004 επιτρέπεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου και με μόνη προϋπόθεση να τιμωρείται στο κράτος εκδόσεως του εντάλματος με στερητική της ελευθερίας ποινή τουλάχιστον τριών ετών ως προς το ανώτατο όριό τους, η οποία συντρέχει εν προκειμένω. Ανεξαρτήτως τούτου η εν λόγω πράξη προβλέπεται και τιμωρείται ως πλημμέλημα και από τον Ελληνικό Ποινικό Κώδικα (άρθρο 26 § 1, 27 § 1, 386 § 1 ΠΚ). Εξ άλλου κατά του εκζητουμένου έλληνος υπηκόου (ημεδαπού) δεν έχει ασκηθεί στην Ελλάδα ποινική δίωξη για την ίδια πράξη, η δε διαμεταγωγή του στην Ελλάδα για να εκτίσει την ποινή που ενδεχομένως θα του επιβληθεί, διασφαλίζεται από την από 27/8/2009 "εγγύηση" του Αρχιεισαγγελέως Ρίτζερ της Εισαγγελίας της πόλεως Πάσσαου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, προς τον Εισαγγελέα Εφετών Αιγαίου, επί πλέον δε ουδεμία συντρέχει υποχρεωτική απαγόρευση εις την προκειμένη περίπτωση εκ των περιπτώσεων του άρθρου 11 και δη δεν έχει επέλθει παραγραφή του εγκλήματος κατά το ελληνικό ποινικό δίκαιο και η πράξη υπάγεται στην αρμοδιότητα των ελληνικών δικαστικών αρχών σύμφωνα με αυτό, η δυνητική τοιαύτη εκ των του άρθρου 12 μη εκτελέσεως του ενδίκου εντάλματος σύλληψης.
Συνεπώς συντρέχουν εν προκειμένω οι νόμιμες προϋποθέσεις για την εκτέλεση του ανωτέρω ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και εντεύθεν το Συμβούλιο Εφετών Αιγαίου, το οποίο με την προσβαλλομένη απόφασή του απεφάσισε την εκτέλεσή του δεν έσφαλε και ορθώς τις αποδείξεις εξετίμησε, χωρίς να δικαιούται να εξετάσει την βασιμότητα της κατηγορίας κατά του εκζητουμένου ειμή μόνο την νομιμότητα του εντάλματος αυτού. Κατ' ακολουθίαν οι σχετικοί λόγοι εφέσεως υποστηρίζοντες τα αντίθετα και δη ότι κατά λέξη "δεν εκτιμήθηκαν ορθά από το Πρωτοβάθμιο Συμβούλιο τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως όπως προέκυψαν από την διαδικασία και έτσι το Συμβούλιο απεφάσισε υπέρ της έκδοσής του, χωρίς να έχει διαπράξει την πράξη για την οποία κατηγορείται στη Γερμανία, διότι το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν αναφέρει με ακρίβεια α)τόπο και χρόνο τέλεσης της πράξης και β)χρόνο παραγραφής του αδικήματος", είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι, απορριπτομένου και του αιτήματος περί αναβολής της εκδόσεως οριστικής αποφάσεως. Μετά ταύτα η κρινομένη έφεση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, καταδικασθεί δε ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρ. 583 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Δέχεται τυπικά και απορρίπτει, κατ' ουσίαν την από 31 Αυγούστου 2009 και υπ' αριθμ. 41 έφεση του ... κατά της υπ' αριθμ. 2/2009 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αιγαίου, με την οποίαν απεφασίσθη η εκτέλεση του υπ' αριθμ. ... από 6/7/2009 ευρωπαϊκού εντάλματος Σύλληψης του Αρχιεισαγγελέως Ρίτζερ της Εισαγγελίας Πάσσαου Γερμανίας με τους εις αυτήν διατηθέντας περιοριστικούς όρους του Αντεισαγγελέως Εφετών Αιγαίου. Και
Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Νοεμβρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Νοεμβρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή