Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 962 / 2009    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Απάτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία.




Περίληψη:
Πλημμεληματική απάτη. Ορθή και αιτιολογημένη καταδίκη. Απορρίπτει αίτηση.




Αριθμός 962/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ε' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Κούκλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Ελευθέριο Νικολόπουλο - Εισηγητή, Αναστάσιο Λιανό και Βιολέττα Κυτέα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Μαρτίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειουσών - κατηγορουμένων: 1) Χ1 και 2) Χ2, κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Στυλιανό Καλαϊτζάνη, περί αναιρέσεως της 1441/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και οι αναιρεσείουσες - κατηγορούμενες ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 10.12.2008 αιτήσεις τους αναιρέσεως, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 48/2009.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειουσών, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν οι προκείμενες αιτήσεις αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
? Ι.- Οι όμοιες κατά περιεχόμενο υπ' αριθμ. καταθέσεως 3/10-12-2008 και 4/10-12-2008 αιτήσεις αναιρέσεως των Χ1 και Χ2, αντίστοιχα, κατά της υπ' αριθμ. 1441/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Επομένως, πρέπει να γίνουν τυπικά δεκτές και να ερευνηθούν κατ' ουσίαν.

ΙΙ.- Κατά το άρθρο 386 παρ. 1 του Ποινικού Κώδικα, όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος ή άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή, με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημία που προξένησε είναι ιδιαίτερα μεγάλη, με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι, για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος της απάτης απαιτούνται: α) σκοπός του δράστη να περιποιήσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο περιουσιακό όφελος, χωρίς να προσαπαιτείται και η πραγματοποίηση του οφέλους β) εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή παρασιώπηση αληθινών, από την οποία, ως παραγωγικό αίτιο, παραπλανήθηκε κάποιος και προέβη σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή και γ) Βλάβη ξένης περιουσίας, η οποία να τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με τις παραπλανητικές ενέργειες ή παραλείψεις και η οποία υπάρχει σε περίπτωση μειώσεως ή χειροτερεύσεως της περιουσίας του παθόντος, έστω κι αν αυτός έχει ενεργό αξίωση προς επανόρθωση της
ΙΙ.- 'Ελλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της αποφάσεως, η οποία ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Δ' του ΚΠΔ, υπάρχει, όταν δεν εκτίθεται σ' αυτήν, με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία σχετικά με την αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο αξιόποινη πράξη, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε το δικαστήριο τα περιστατικά αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έκρινε ότι υπάρχουν αποδείξεις για την ενοχή του κατηγορουμένου. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι επιτρεπτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικά κατά το είδος τους χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από το καθένα από αυτά. Ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση και σύγκριση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων και των μαρτυρικών καταθέσεων μεταξύ τους, ούτε απαιτείται να προσδιορίζεται ποιο βαρύνει περισσότερο για το σχηματισμό της δικαστικής κρίσης. Απαιτείται μόνο να προκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης όλα τα αποδεικτικά στοιχεία - και όχι μόνο μερικά απ' αυτά κατ' επιλογή - όπως αυτό επιβάλλεται από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ (Ολ. ΑΠ 1/2005). Εξάλλου, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει όταν ο δικαστής δεν έκανε σωστή υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών που δέχτηκε ότι προέκυψαν στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφάρμοσε, περίπτωση δε τέτοιας εφαρμογής, που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' λόγο αναιρέσεως υπάρχει και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου. Η παραβίαση αυτή υπάρχει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό αιτιολογικού και διατακτικού και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος για το οποίο πρόκειται, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση. Στην προκείμενη περίπτωση, η προσβαλλόμενη υπ' αριθμ.1441/2008 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, με μνεία κατ' είδος όλων των αποδεικτικών μέσων, τα οποία έλαβε υπόψη της, δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση της τα ακόλουθα περιστατικά που έχουν άμεση σχέση με την κατηγορία. "... Το Νοέ΅βριο του έτους 2000 οι κατηγορού΅ενες, ΅ητέρα και κόρη γνωρίστηκαν ΅ε το ζεύγος Ζ1 και Ζ2 (πρώτο και δεύτερη των ΅αρτύρων κατηγορίας), των οποίων η θυγατέρα, Ζ3 (τρίτη ΅άρτυρας κατηγορίας) σπούδαζε ιατρική στο Πανεπιστή΅ιο Πλέβεν της Βουλγαρίας. Στη Βουλγαρία επίσης, στο Πανεπιστή΅ιο της Σόφιας σπούδαζε ιατρική η δεύτερη κατηγορου΅ένη. Οι γονείς Ζ1- Ζ2 επιθυ΅ούσαν διακαώς η θυγατέρα τους Ζ3 να ΅εταγραφεί στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστη΅ίου της Σόφιας, η οποία θεωρείτο καλύτερη, διότι παρείχε ανώτερης βαθ΅ίδας τίτλους σπουδών. Εκ΅εταλλευό΅ενες το γεγονός αυτό οι κατηγορού΅ενες έπεισαν τους γονείς Ζ1-Ζ2, ότι ο ΅όνος τρόπος για να επιτευχθεί η ΅εταγραφή αυτή, ήταν να καταβληθεί κάποιο χρη΅ατικό ποσό στον Πρύτανη του Πανεπιστη΅ίου της Σόφιας, τον οποίο η δεύτερη κατηγορου΅ένη διαβεβαίωσε ότι γνώριζε προσωπικά. Έτσι περί τις αρχές Δεκε΅βρίου του έτους 2000, οι γονείς Ζ1-Ζ2, πείσθηκαν από τις διαβεβαιώσεις αυτές των κατηγορου΅ένων και κατέβαλαν 4.500 δολάρια ΗΠΑ σε δύο δόσεις (2.000+2.500) στη δεύτερη κατηγορου΅ένη, η οποία υποτίθεται ότι θα πραγ΅ατοποιούσε τη συνδιαλλαγή ΅ε τον παραπάνω πρύτανη. Όπως ό΅ως αποδείχθηκε η δεύτερη κατηγορου΅ένη δεν γνώριζε τον Πρύτανη του Πανεπιστη΅ίου, η δε ΅εταγραφή της τρίτης των ΅αρτύρων κατηγορίας, Ζ3 ουδέποτε πραγ΅ατοποιήθηκε και οι κατηγορού΅ενες ενήργησαν κατά τον παραπάνω τρόπο ΅ε σκοπό να αποκο΅ίσουν παράνο΅ο περιουσιακό όφελος ιδιοποιού΅ενες το παραπάνω ποσό, ΅ε αντίστοιχη ζη΅ία των ΅ηνυτών. Τα παραπάνω πραγ΅ατικά περιστατικά αποδεικνύονται από τις καταθέσεις των ΅αρτύρων κατηγορίας, οι οποίοι ΅ε κατηγορη΅ατικό τρόπο κατέθεσαν σχετικά ΅ε τον τρόπο δράσης των κατηγορου΅ένων. Συγκεκρι΅ένα, ο πρώτος των κατηγορου΅ένων κατέθεσε ότι πείσθηκε από την ψευδή διαβεβαίωση των κατηγορου΅ένων ότι η δεύτερη εξ αυτών γνωρίζει τον Πρύτανη και ότι ΅ε βάση την ε΅φανιζό΅ενη αυτή ψευδή κατάσταση, η οποία του δη΅ιούργησε την εντύπωση της ΅ελλοντικής εκπλήρωσης της ΅εταγραφής της θυγατέρας του, λόγω της παραπάνω γνωρι΅ίας, κατέβαλε το άνω χρη΅ατικό ποσό, το οποίο οι κατηγορού΅ενες είχαν εξ αρχής πρόθεση να lδιοποιηθούν και να ΅ην εκπληρώσουν την αναληφθείσα υποχρέωσή τους. Ο ίδιος ΅άρτυρας κατέθεσε ότι έδωσε στην δεύτερη κατηγορου΅ένη, η οποία ΅άλιστα ήρθε από τη Βουλγαρία ειδικά για το σκοπό αυτό, παρουσία και της πρώτης κατηγορου΅ένης το χρη΅ατικό ποσό των 2.000 δολαρίων στις αρχές του έτους 2000 και σε διάστη΅α περίπου ΅ίας εβδο΅άδας, το υπόλοιπο ποσό των 2.500 δολαρίων, πεισθείς από τις παραπάνω διαβεβαιώσεις. Ενισχύεται δε η κατάθεση αυτή, από το ότι πράγ΅ατι ο πρώτος ΅άρτυρας κατηγορίας έλαβε από τις Τράπεζες ALFA ΒΑΝΚ και Ε΅πορική στις 5-12-2000 τουριστικό συνάλλαγ΅α 1000 και 1500 δολαρίων και στις 9-12-2000 ποσό 2000 δολαρίων από τα ανταλλακτήρια συναλλάγ΅ατος ΅ε την επωνυ΅ία "...", (βλ. το από 5-12-2000 γρα΅΅άτιο εισπράξεως της Ε΅πορικής Τράπεζας σε πίστωση λογαριασ!μού ..., το από 5-12-2000 έγγραφο χορήγησης χαρτονο΅ισ΅άτων έναντι δραχ΅ών της ALFA ΒΑΝΚ, την υπ' αριθ΅. ... απόδειξη πώλησης συναλλάγ΅ατος πρακτορείου ...).Οι κατηγορού΅ενες περιορίσθηκαν στην απολογία τους να αναφέρουν ότι η ΅όνη ε΅πλοκή τους στην υπόθεση είναι η δια΅εσολάβησή τους στη γνωρι΅ία .της Ζ3 ΅ε κάποιο Βούλγαρο, ονό΅ατι ..., αγνώστων λοιπών στοιχείων, στον οποίο η τελευταία κατέβαλε τα χρή΅ατα για τη ΅εταγραφή της, πλην ό΅ως οι απολογίες αυτές κρίνονται ασθενικές και πάντως δεν ανατρέπουν τα όσα ανωτέρω έγιναν δεκτά. Επο΅ένως, πρέπει να κηρυχθούν ένοχες του αδική΅ατος της απάτης από κοινού. Με τις παραδοχές του αυτές, το Δικαστήριο κήρυξε ενόχους τις κατηγορούμενες για την πράξη της απάτης από κοινού και επέβαλε σε κάθε μία από αυτές ποινή φυλακίσεως πέντε (5) μηνών την οποία ανέστειλε. Με αυτά που δέχθηκε, διέλαβε το Δικαστήριο στην απόφασή του την από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σε αυτή, με πληρότητα και σαφήνεια, τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία και στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του για την συνδρομή των στοιχείων της αντικειμενικής και υποκειμενικής υπόστασης του εγκλήματος για το οποίο κήρυξε ενόχους τις κατηγορούμενες, οι αποδείξεις που το θεμελίωσαν και από τις οποίες πείσθηκε για την ενοχή αυτών, καθώς και οι σκέψεις, με τις οποίες υπήγαγε τα παραπάνω περιστατικά που έγιναν δεκτά στην ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 386 παρ.1 την οποία ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε, και ούτε ευθέως ή εκ πλαγίου παραβίασε, το δε πόρισμα της απόφασης, ως συνδυασμός αιτιολογικού και διατακτικού δεν είναι ασαφές, αντιφατικό ή με λογικά κενά που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο. Ειδικότερα στην προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνεται με σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ο τρόπος τέλεσης από τις αναιρεσείουσες, μητέρα και κόρη, της πράξεως της απάτης, αφού προσδιορίζεται εις τι συνίσταται η παράσταση ψευδών γεγονότων από αυτές και εκτίθενται οι σκέψεις με τις οποίες το δικαστήριο πείθεται για το ψευδές των γεγονότων και η εξ αυτών παραπλάνηση των πολιτικώς εναγόντων να προβούν σε περιουσιακή διάθεση τέλος δε προσδιορίζεται και το ύψος της ζημίας και αντίστοιχης περιουσιακής ωφέλειας των κατηγορουμένων. Για την πληρότητα της αιτιολογίας, δεν ήταν αναγκαία η σύγκριση και αξιολογική στάθμιση των μαρτυρικών καταθέσεων ούτε ειδική αναφορά σε καθένα από τα έγγραφα τα οποία το δικαστήριο ανέγνωσε και αναφέρονται στα πρακτικά συνεδριάσεως. Κατά τούτο είναι αβάσιμη η σχετική αιτίαση των αναιρεσειουσών. Τέλος, οι αιτιάσεις αυτών με τις οποίες δίδουν διαφορετική εξήγηση των συμβάντων εν σχέσει με το θέμα της μεταγραφής της θυγατέρας των πολιτικώς εναγόντων στο Πανεπιστήμιο της Σόφιας, είναι απαράδεκτες, διότι συνιστούν άρνηση της κατηγορίας και υπό την επίφαση έλλειψης αιτιολογίας, πλήττουν την περί τα πράγματα ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου.
Συνεπώς, οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ λόγοι αναιρέσεως με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για ελλιπή αιτιολογία και έλλειψη νομίμου βάσεως, είναι αβάσιμοι και απορριπτέοι.
Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, οι αιτήσεις αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν και να καταδικασθούν οι αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει τις υπ' αριθμ. 3/10-12-2008 και 4/10-12-2008 αιτήσεις των α) Χ1, και β) Χ2, αντίστοιχα, για αναίρεση της υπ' αριθμ.1441/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Και.
Καταδικάζει κάθε μία από τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαρτίου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 3 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή