Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 2205 / 2013    (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Θέμα
Αγωγή διεκδικητική.




Περίληψη:
Στοιχεία για το ορισμένο διεκδικητικής ακινήτου αγωγής, ειδικότερα όταν το επίδικο είναι τμήμα μείζονος ακινήτου. Λόγοι αναιρέσεως από τους αρ. 11 και 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.. Αβάσιμοι (Επικυρώνει Τρ. Εφ. Κρ. 53/2012)




Αριθμός 2205/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 16 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ε. Μ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ξυριτάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσιβλήτων: 1)’. Μ. του Σ. και 2)Ζ. χας Σ. Μ., το γένος Γ. Ρ., κατοίκων ... οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Σπανουδάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/10/2008 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4/5718/ΤΜ890/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 53/2012 του Τριμελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 14/11/2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 2/10/2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τα άρθρα 1094 του ΑΚ και 118 αρ. 4 και 216 παρ. 1 β' του ΚΠολΔ προκύπτει ότι για το ορισμένο της διεκδικητικής κυριότητας ακινήτου αγωγής απαιτείται να περιέχεται στο δικόγραφό της εκτός από τα άλλα στοιχεία και ακριβής περιγραφή του επίδικου ακινήτου, που αποτελεί το αντικείμενο της διαφοράς, ώστε να μην δημιουργείται αμφιβολία για την ταυτότητά του, ειδικότερα δε ο καθορισμός κατά τρόπον σαφή της τοποθεσίας στην οποία βρίσκεται το ακίνητο και των ορίων του, και, όταν πρόκειται για τμήμα μείζονος ακινήτου, και της θέσεώς του εντός του μείζονος αυτού ακινήτου.
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την ένδικη διεκδικητική αγωγή των αναιρεσιβλήτων, εκτίθεται σ' αυτήν ότι οι αναιρεσίβλητοι έγιναν κύριοι, κατά τον αναφερόμενο νόμιμο τρόπο, του επίδικου ακινήτου, συνολικού εμβαδού 1140 τ.μ., που βρίσκεται στο Τ.Δ. … και συνορεύει ανατολικά με την επαρχιακή οδό …, δυτικά με ιδιοκτησία αγνώστου, νότια με ιδιοκτησία εναγομένου (αναιρεσείοντος) και βόρεια με ιδιοκτησία Γ. Χ., και ότι ο εναγόμενος κατέλαβε τμήμα του ανωτέρω ακινήτου, εμβαδού 253,35 τ.μ., "καθ' όλο το εκ 53 μέτρων μήκος της νότιας πλευράς και σε βάθος (πλάτος) 4,41 μέτρων" του όλου ακινήτου, οριζομένου (του καταληφθέντος τμήματος) "νοτίως με το ακίνητο του εναγομένου, σε μήκος 53 μέτρων, βορείως με υπόλοιπο ακίνητο (των εναγόντων), δυτικά με ιδιοκτησία αγνώστου επί πλευράς μήκους 4,41 μέτρων και ανατολικά με τον δρόμο επί πλευράς μήκους 4,41 μέτρων". Ενόψει της περιγραφής αυτής του επίδικου (καταληφθέντος) τμήματος του ακινήτου είναι, προφανές ότι η αγωγή ήταν ορισμένη, κατά την προεκτεθείσα νομική σκέψη, ως προς το αντικείμενο της διαφοράς, αναφέροντας κατά τρόπον σαφή την τοποθεσία, τα όρια και την εντός του μείζονος ακινήτου ακριβή θέση του επίδικου τμήματος, καθώς και του μείζονος ακινήτου, ώστε να μην καταλείπεται αμφιβολία για την ταυτότητα του επιδίκου. Επομένως το Εφετείο, που έκρινε ορισμένη την αγωγή (απορριφθείσα ως αόριστη πρωτοδίκως), δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια της παρά τον νόμο μη κηρύξεως απαραδέκτου, και τα αντίθετα που υποστηρίζει ο αναιρεσείων με τον τρίτο, από τον αρ.14 (όχι 19 που επικαλείται ο αναιρεσείων) του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, λόγο της αιτήσεώς του είναι αβάσιμα.
ΙΙ. Ο κατά το άρθρο 559 αρ. 11 γ' του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως δεν δημιουργείται όταν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που είχαν προσκομίσει και επικαλεστεί οι διάδικοι, η ουσιαστική δε κρίση του δικαστηρίου, που εξάγεται από την εκτίμηση των αποδείξεων, είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη, σύμφωνα με το άρθρο 561 παρ. 1 του ίδιου ΚΠολΔ.
Εν προκειμένω προβάλλεται με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου ότι το Εφετείο, που δέχθηκε και κατ' ουσίαν την ένδικη διεκδικητική αγωγή των αναιρεσιβλήτων, αφενός μεν "ερμήνευσε εσφαλμένα το αποδεικτικό υλικό", αφ' ετέρου δε ότι δεν έλαβε υπόψη την κατάθεση του μάρτυρα Α. Μ. που εξετάστηκε με επιμέλεια του αναιρεσείοντος και από την οποία κατά τους ισχυρισμούς του τελευταίου, αποδείχθηκαν οι ισχυρισμοί του, με τον δεύτερο δε λόγο ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων Σ. Μ. και Μ. Μ., ενώπιον της συμβολαιογράφου Ηρακλείου Αικ. Σαλούστρου, το περιεχόμενο των οποίων παρατίθεται στο αναιρετήριο. Οι λόγοι αυτοί του αναιρετηρίου, ως λόγοι αναιρέσεως από τον αρ. 11 γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ είναι αβάσιμοι, αφού από την αναιρεσιβαλλομένη προκύπτει χωρίς αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και τα προαναφερθέντα αποδεικτικά μέσα που προσκόμισε και επικαλέστηκε ο αναιρεσείων, ως στρεφόμενοι δε κατά της ουσιαστικής κρίσεως του δικαστηρίου οι ίδιοι αυτοί λόγοι αναιρέσεως είναι απαράδεκτοι, σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη.
ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση ως αβάσιμη, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 176, 183, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 14-11-2012 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 53/2012 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κρήτης.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.-
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 5 Δεκεμβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Δεκεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή