Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1138 / 2010    (ΣΤ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία.




Περίληψη:
Ληστεία από την οποία προήλθε ο θάνατος προσώπου. Ανθρωποκτονία από πρόθεση, παράνομη οπλοφορία, οπλοχρησία. Αίτηση αναίρεσης από πληρεξούσιο δικηγόρο, με βάση εξουσιοδότηση, με δήλωση στον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου, μετά από πάροδο είκοσι ημερών από την καταχώριση της αποφάσεως καθαρογραμμένης στο τηρούμενο βιβλίο. Η επίκληση, ως ανώτερης βίας, η αμέλεια του παραστάντος δικηγόρου να ασκήσει το ένδικο αυτό μέσο δεν συνιστά λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που να δικαιολογεί το εκπρόθεσμο, αλλά ούτε προκύπτει ότι ο δικαιούμενος προς άσκηση αυτού καταδικασθείς κατηγορούμενος, είχε δώσει εντολή ασκήσεως του ενδίκου αυτού μέσου στον παραστάντα δικηγόρο. Απορρίπτει αίτηση ως απαράδεκτη, λόγω του εκπροθέσμου της.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1138/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Στ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χαράλαμπο Παπαηλίου, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο-Εισηγητή, Παναγιώτη Ρούμπη και Γεώργιο Μπατζαλέξη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Κολιοκώστα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου .... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιπποκράτη-Αλέξανδρο Μυλωνά, περί αναιρέσεως της 297, 298, 299, 300, 301/2008 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών.
Με πολιτικώς ενάγοντα τον ...που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Παρθένα Τιντζογλίδου.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Ιανουαρίου 2009 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 199/09.

Αφού άκουσε
Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 2 παρ. 18 του νόμου 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Επίσης, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα συνάγεται ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, όταν αυτή ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι εικοσαήμερη και αν η δημοσίευση της προσβαλλόμενης αποφάσεως έγινε με παρόντα τον κατηγορούμενο, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση καταχωρίστηκε καθαρο-γραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται για τον σκοπό αυτό από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Περαιτέρω, κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 465, 473 και 474 παρ. 2 του αυτού ως άνω Κώδικα και τη γενική αρχή του δικαίου, που πηγάζει από το άρθρο 255 του Αστικού Κώδικα, σύμφωνα με την οποία ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα, αν από λόγους ανώτερης βίας ή από άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα αδυνατεί ο δικαιούμενος να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο μέσο που του ανήκει, συγχωρείται να γίνει αργότερα, μέσα όμως στη νόμιμη προθεσμία, που αρχίζει στην περίπτωση αυτή από τότε που θα παύσει ο λόγος της ανωτέρας βίας ή θα εξαλειφθεί το ανυπέρβλητο κώλυμα. Τα περιστατικά που συνιστούν τη ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, πρέπει να αναφέρονται στην έκθεση ασκήσεως του ένδικου μέσου και ταυτοχρόνως να γίνεται επίκληση των αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία αποδεικνύουν τους σχετικούς ισχυρισμούς. Αν δεν διαλάβει τέτοια περιστατικά ή αν τα περιστατικά αυτά δεν αποδεικνύονται από τα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο (Ολ. ΑΠ 15/1987, ΑΠ 544/2009, ΑΠ 1510/2008). Όμως, στην έννοια της ανωτέρας βίας δεν περιλαμβάνεται η από αμέλεια ή από άγνοια των σχετικών δικονομικών διατάξεων μη άσκηση του ένδικου μέσου από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του κατηγορουμένου. Στην προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη 297-298-299-300-301/2008 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών εκδόθηκε με παρόντα τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, και τους συνηγόρους του Παναγιώτη Σπηλιάκο και Σπήλιο Σπηλιάκο. Η απόφαση αυτή καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό προς τούτο βιβλίο στις 20.11.2008, όπως αυτό προκύπτει από την οικεία υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών στο σώμα της. Όμως, ο αναιρεσείων άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, με δήλωση του έχοντος εντολή και πληρε-ξουσιότητα κατά το άρθρο 96 του ΚΠΔ δικηγόρου του, Ιπποκράτη Μυλωνά, που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, εκπροθέσμως και συγκεκριμένα στις 29.1.2009, δηλαδή αφού παρήλθε η παραπάνω εικοσαήμερη προθεσμία. Στην έκθεση αναιρέσεως, ο αναιρεσείων, ο οποίος συνομολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της, επικαλείται, ότι για λόγους ανώτερης βίας, που ανάγονται στο πρόσωπο του παραστάντος στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, πληρεξουσίου συνηγόρου του, Παναγιώτη Σπηλιάκου, δεν μπόρεσε να ασκήσει αυτήν, εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Ειδικότερα, διατείνεται ότι αυτός και οι γονείς του είχαν δώσει εντολή στον παραπάνω δικηγόρο να ασκήσει για λογαριασμό του το ένδικο μέσο της αναιρέσεως κατά της καταδικαστικής αποφάσεως και ότι αυτός (δικηγόρος) στα συχνά τηλεφωνήματα των μελών της οικογένειας τους διαβεβαίωνε ότι παρακολουθεί την υπόθεση και δήλωνε ότι η απόφαση ακόμη δεν είχε καθαρογραφεί και τους καθησύχαζε λέγοντας ότι θα τους ειδοποιήσει μόλις ασκήσει την αναίρεση. Ωστόσο ο παραπάνω δικηγόρος, από δικό του λάθος, έχασε την προθεσμία της αναιρέσεως και στη συνέχεια προσπάθησε να εξαπατήσει τον αναιρεσείοντα και την οικογένειά του ισχυριζόμενος ότι μπορούσαν να προσφύγουν στο Ε.Σ.Δ.Α παρακάμπτοντας τον Άρειο Πάγο και παρακινώντας τους να μην αναφέρουν τίποτε σε άλλο δικηγόρο. Ο κατά τα ανωτέρω προβαλλόμενος λόγος κρίνεται αβάσιμος κατ' ουσίαν, γιατί μόνη η αμέλεια του δικηγόρου να ασκήσει το ένδικο μέσο της αναιρέσεως, δεν συνιστά λόγο ανωτέρας βίας και ανυπερβλήτου κωλύματος, δικαιολογούσα το εκπρόθεσμο αυτής. Σε κάθε περίπτωση, όμως, από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα για το εκπρόθεσμο της αναιρέσεως αποδεικτικά στοιχεία (επιστολή προς τον υπογράφοντα την αίτηση αναιρέσεως δικηγόρο, Ιπποκράτη Μυλωνά και καταγγελία προς το Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών), δεν προκύπτει ότι ο έχων το δικαίωμα αναιρέσεως, ..., είχε δώσει εντολή στον παραπάνω δικηγόρο να ασκήσει την αναίρεση, αφού τα έγγραφα αυτά υπογράφονται από τους γονείς του και όχι από τον ίδιο, ο οποίος είχε τη δυνατότητα με την επιμέλεια του μέσου συνετού ανθρώπου να αναθέσει ο ίδιος, κατά το άρθρο 96 του ΚΠΔ, σε δικηγόρο την άσκηση του ενδίκου αυτού μέσου.
Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, ως απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης ασκήσεως της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα(άρθρα 476 παρ.1 και 583 παρ.1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 28 Ιανουαρίου 2009 (υπ' αριθμ. πρωτ. 746/2009 ενώπιον του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αίτηση του ..., για αναίρεση της με αριθμό 300 και 301/2008 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 2 Ιουνίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ?