Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 74 / 2012    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ερημοδικία αναιρεσείοντος.




Περίληψη:
Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας του αναιρεσείοντος.




ΑΡΙΘΜΟΣ 74/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βιολέττα Κυτέα-Εισηγήτρια, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Κυριακούλα Γεροστάθη και Βασίλειο Φράγγο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελεύς) και της Γραμματέως Αικατερίνης Φωτοπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Δεκεμβρίου 2011, προκειμένου να αποφανθεί για τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων 1. Γ. Γ. του Ν., κατοίκου ..., 2. Κ. Γ. του Ν., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παρέστησαν στο Συμβούλιο περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 90-91/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Το Πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Οκτωβρίου 2011 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1142/11.
Έπειτα ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κονταξής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Στέλιου Γκρόζου με αριθμό 250/23-11-11, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, τις υπ' αριθμ. 3/10-10-2011 και 4/10-10-2011 αιτήσεις αναιρέσεως των κατηγορουμένων: 1) Κ. Γ. του Ν., κατοίκου ... και 2) Γ. Γ. του Ν., κατοίκου ..., αντιστοίχως, κατά της υπ' αριθμ. 90-91/7.4.2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία: α) απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η υπ' αριθμ. 126/12-11-2010 έφεση που άσκησε η πρώτη αναιρεσείουσα Κ. Γ. κατά της υπ' αριθμ. 513-514/30-5-2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου και β) απορρίφθηκε ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) η υπ' αριθμ. 127/12-11-2010 έφεση που άσκησε ο δεύτερος αναιρεσείων Γ. Γ. κατά της ανωτέρω υπ' αριθμ. 513-514/30-5-2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Ναυπλίου, εκθέτω δε τα ακόλουθα:
Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του από το άρθρο 2 παρ. 18 Ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Εξ άλλου από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 ΠΚ προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως, όταν αυτή ασκείται με δήλωση στον Γραμματέα του δικαστηρίου που την εξέδωσε, είναι δεκαήμερη και, αν η δημοσίευσή της έγινε με παρόντα τον κατηγορούμενο, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρηθεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται για τον σκοπό αυτό από την Γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, αν δε η δημοσίευση αυτής έγινε με απόντα τον κατηγορούμενο, (αρχίζει) από τότε που θα επιδοθεί η καταχωρημένη στο ειδικό βιβλίο τελεσίδικη απόφαση. Περαιτέρω κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 465, 473 και 474 παρ. 2 ΚΠΔ και τη γενική αρχή του δικαίου, που πηγάζει από το άρθρο 255 ΑΚ, σύμφωνα με την οποία ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα, αν από λόγους ανώτερης βίας ή από άλλο ανυπέρβλητο κώλυμα είναι αδύνατη η εμπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου που του ανήκει, συγχωρείται να γίνει αργότερα, μέσα όμως στη νόμιμη προθεσμία, που αρχίζει για την περίπτωση αυτή από τότε που θα παύσει ο λόγος της ανώτερης βίας ή θα εξαλειφθεί το ανυπέρβλητο κώλυμα. Τα περιστατικά αυτά που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα πρέπει να αναφέρονται στην έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου και ταυτοχρόνως να γίνεται επίκληση των αποδεικτικών στοιχείων που αποδεικνύουν τους σχετικούς ισχυρισμούς. Αν δεν διαλάβει τέτοια περιστατικά ή αν τα περιστατικά αυτά δεν αποδεικνύονται από τα αποδεικτικά στοιχεία που επικαλείται και προσκομίζει, το ένδικο μέσο απορρίπτεται ως εκπρόθεσμο και συνεπώς απαράδεκτο.
Στην προκειμένη περίπτωση η προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 90-91/2011 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου εξεδόθη με απούσα την πρώτη αναιρεσείουσα Κ. Γ. και παρόντα τον δεύτερο αναιρεσείοντα Γ. Γ.. Η απόφαση αυτή καταχωρήθηκε καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠΔ την 4.5.2011, όπως αυτό προκύπτει από την οικεία υπηρεσιακή βεβαίωση του Γραμματέα του Εφετείου Ναυπλίου, ενώ επιδόθηκε νομίμως στην πρώτη αναιρεσείουσα Κ. Γ. την 8-4-2011. Παρά ταύτα όμως οι αναιρεσείοντες άσκησαν τις κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως, για τις οποίες συντάχθηκαν οι υπ' αριθμ. 3 και 4/10-10-2011 εκθέσεις, εκπροθέσμως και συγκεκριμένα την 10-10-2011, δηλαδή πολύ μετά την πάροδο της οριζόμενης στο άρθρο 473 ΚΠΔ δεκαήμερης προθεσμίας, χωρίς μάλιστα να επικαλούνται συγκεκριμένους λόγους ανώτερης βίας ή άλλου ανυπέρβλητου κωλύματος, που να δικαιολογούν την εκπρόθεσμη άσκησή τους. Απλώς ισχυρίζονται, εντελώς όμως αβασίμως, ότι η προθεσμία των δέκα ημερών είναι ασφυκτική, και ότι, όπως επιτάσσει η ΕΣΔΑ, η προθεσμία αυτή πρέπει να είναι τριάντα ημερών και να αρχίζει από τη γνώση του περιεχομένου της αποφάσεως.
Με τα δεδομένα αυτά πρέπει, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις, να απορριφθούν ως απαράδεκτες, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς τους, οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Α) Να απορριφθούν ως απαράδεκτες η υπ' αριθμ. 3/10-10-2011 και 4/10-10-2011 αιτήσεις αναιρέσεως των κατηγορουμένων: 1) Κ. Γ. του Ν., κατοίκου ... και 2) Γ. Γ. του Ν., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 90-91/7-4-2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και Β) Να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα. Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Στέλιος Κ. Γκρόζος".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέως της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 507 παρ. 1, 473 παρ. 1,3 και 474 ΚΠΔ προκύπτει ότι η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο όπου τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου είναι δε αυτή δέκα ημέρες από της άνω καταχωρίσεως, όταν η απόφαση εξεδόθη με παρόντα τον κατηγορούμενο. Όταν η απόφαση εξεδόθη με απόντα τον κατηρορούμενο, η προθεσμία αυτή των δέκα ημερών αρχίζει από την επίδοση μεν της τελεσιδίκου αποφάσεως αν αυτή (η επίδοση) έγινε μετά την καταχώριση της καθαρογραμμένης αποφάσεως στο ανωτέρω ειδικό βιβλίο, από την καταχώριση δε αυτή εάν η επίδοσή της προηγήθη. Ο όρος "τελεσίδικη απόφαση" απαντάται μόνο στην ανωτέρω διάταξη, χρησιμοποιείται με τη γνωστή έννοια της αποφάσεως που δεν μπορεί να προβληθεί με τα προβλεπόμενα από το νόμο τακτικά ένδικα μέσα, όπως κατά τον Κ.Π.Δ. είναι μόνο η έφεση. Ο σκοπός της ανωτέρω διατάξεως συνίσταται στην ανάγκη να έχει λάβει ο ενδιαφερόμενος διάδικος πλήρη γνώση του αιτιολογικού της αποφάσεως με το κείμενό του, ώστε να είναι σε θέση να θεμελιώσει προβλεπόμενους υπό του άρθρου 510 παρ. 1 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως και να τους διατυπώσει κατά τρόπον σαφή και ορισμένο και ιδίως αυτόν της ελλείψεως ειδικής αιτιολογίας, να αποφεύγεται δε η άσκηση ματαίως αιτήσεως αναιρέσεως, όταν δεν προκύπτει νόμιμος λόγος και να αποτρέπεται η εντεύθεν ταλαιπωρία και οικονομική επιβάρυνση του διαδίκου (Ολ.Α.Π. 6/2002). Το ότι η άνω προθεσμία αρχίζει από τη καταχωρίσεως και όχι από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως δεν έρχεται σε αντίθεση με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα δικαιώματα του ανθρώπου (ΕΣΔΑ) περί δίκαιης δίκης, αντιθέτως δε εάν η προθεσμία αρχίζει από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως φαλκιδεύεται το δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο του Αρείου Πάγου και τότε παραβιάζεται το άνω άρθρο της Συμβάσεως (από 11-4-2002 απόφαση του ΕΔΔΑ επί της υποθέσεως ΑΕΠΙ κατά Ελλάδος). Εξ άλλου κατά συναγομένη από το άρθρο 255 ΑΚ γενική αρχή του δικαίου, ότι κανείς δεν υποχρεούται στα αδύνατα ο αναιρεσείων μπορεί να επικαλεσθεί στην αίτηση αναιρέσεως τον λόγον εξαιτίας του οποίου (ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα) δεν κατέστη δυνατή η εμπρόθεσμη άσκησή της, καθώς και τα αποδεικτικά μέσα που τον στηρίζουν. Τέλος κατ' άρθρο 513 παρ. 1, σε συνδυασμό με άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ όταν η αναίρεση ησκήθη εκπροθέσμως το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες Κ. Γ. δικηγόρος και Γ. Γ., καταδικασθέντες δια της υπ' αριθμ. 513, 514/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου για μετακίνηση οροσήμων και αγροτική φθορά, ήσκησαν έφεση επί της οποίας εξεδόθη η υπ' αριθμ. 90, 91/7-4-2011 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου και δια της οποίας η μεν έφεση της Κ. Γ. απερρίφθη ως ανυποστήρικτη λόγω της απουσίας αυτής, η δε του Γ. Γ. ως εκπρόθεσμη και εντεύθεν, απαράδεκτη. Η απόφαση αυτή κατεχωρίσθη εις το ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 ΚΠΔ, την 4-5-2011, όπως φαίνεται από τη σχετική επισημείωση του γραμματέως, εντέλει αυτής και από την από 10/10/2011 υπηρεσιακή βεβαίωση αυτού, επεδόθη δε εις την πρώτη αναιρεσείουσα την 8 Απριλίου 2011, όπως προκύπτει από το υπό την αυτήν ημεροχρονολογίαν αποδεικτικό επιδόσεως της επιμελητρίας της Εισαγγελίας Εφετών Ναυπλίου ... . Οι αναιρεσείοντες ήσκησαν τις υπ' αριθμ. 3/10-10-2011 η πρώτη και 4/10-10-2011 αιτήσεις αναιρέσεως ο δεύτερος με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, ήτοι μετά την πάροδο δέκα ημερών από της καταχωρίσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως στο αναφερθέν ειδικό βιβλίο και λαμβανομένου υπ' όψη ότι η επίδοση της προσβαλλομένης στην απούσα κατά την δημοσίευσή της Κ. Γ. έλαβε χώρα προ της άνω καταχωρίσεως. Ούτως όμως οι αιτήσεις αναιρέσεως είναι εκπρόθεσμες και δεν γίνεται επίκληση σ' αυτές λόγου ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή των, απλώς δε οι αναιρεσείοντες προβάλλουν ότι η προθεσμία των δέκα ημερών για την αναίρεση είναι ασφυκτική σε σχέση με την προθεσμία των τριάντα ημερών στις πολιτικές υποθέσεις, κατ' άρθρα 518, 564 Κ.Πολ.Δικ., όπερ είναι άνευ εννόμου επιρροής, και ότι τούτο έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 6 της Ε.Σ.Δ.Α., όπερ όμως είναι αβάσιμο, κατά τα' άνω εκτεθέντα. Μετά ταύτα και μετά την ειδοποίηση του αντικλήτου δικηγόρου των αναιρεσειόντων να εμφανισθούν στο Συμβούλιο, κατά τη σχετική επισημείωση του γραμματέως της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου επί της δικογραφίας, και τη μη εμφάνισή των, οι κρινόμενες αιτήσεις αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτες, επιβληθούν δε τα δικαστικά έξοδα στους αναιρεσείοντες (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει τις υπ' αριθμ. 3 και 4/10-10-2011 αιτήσεις των Κ. Ν. Γ. και Γ. Ν. Γ. αντιστοίχως, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 90, 91/2011 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Ναυπλίου. Και
Καταδικάζει έκαστον των αναιρεσειόντων στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων πενήντα (250).
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 12 Ιανουαρίου 2012. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή