Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 1762 / 2009    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Υπέρβαση εξουσίας, Τραπεζική επιταγή, Έγκληση.




Περίληψη:
Δικαιούχος εγκλήσεως για έκδοση ακάλυπτης επιταγής δεν είναι μόνο ο τελευταίος κομιστής της επιταγής που δεν πληρώθηκε, αλλά και κάθε άλλος που πλήρωσε την επιταγή ως εξ αναγωγής υπόχρεος και έγινε κομιστής της. Πότε υπάρχει υπέρβαση εξουσίας (θετική ή αρνητική). Ήδη με το άρθρο 15 παρ. 3 Ν. 3471/2006 ορίζεται πλέον ρητά ότι δικαίωμα υποβολής εγκλήσεως έχουν τόσο ο κομιστής της επιταγής, που δεν πληρώθηκε, όσο και ο εξ αναγωγής υπόχρεος, ο οποίος εξόφλησε την επιταγή και έγινε κομιστής της. Απορρίπτει.




Αριθμός 1762/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Z' Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές:Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, ο οποίος ορίσθηκε με την υπ'αριθμό 42/2009 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γρηγορίου Μάμαλη), Νικόλαο Ζαϊρη, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο-Εισηγητή, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Απριλίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ...., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Τσιούνη, περί αναιρέσεως της 22617/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 29 Μαΐου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1097/2008.

Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 79 παρ.5 του Ν.5960/1933 "περί επιταγής", όπως προστέθηκε με το άρθ.4 παρ.1 εδ.α' του Ν.2408/1996 που άρχισε να ισχύει από 4 Ιουνίου 1996 (άρ. 7 του ως άνω νόμου), η ποινική δίωξη για έκδοση ακάλυπτης επιταγής, ασκείται μόνον κατόπιν εγκλήσεως του κομιστή της επιταγής, ο οποίος δεν πληρώθηκε. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι δικαίωμα εγκλήσεως για έκδοση ακάλυπτης επιταγής έχει ο αμέσως από την αξιόποινη πράξη παθών. Τέτοιος δε κατά τα άρθρα 19, 20, 40, 42, 44 και 46 του Ν.5960/1933 είναι οποιοσδήποτε κομιστής της επιταγής, δηλαδή όχι μόνον ο τελευταίος κομιστής, ο οποίος εμφάνισε στην πληρώτρια Τράπεζα τη μη πληρωθείσα επιταγή, αλλά και ο οπισθογράφος, ο οποίος κατέστη κομιστής, πληρώνων αναγωγικώς την επιταγή μετά την εμφάνισή της (Ολ.ΑΠ 29/2007). 'Αλλωστε, η διάταξη αυτή αντικαταστάθηκε ήδη από το άρθρο 15 παρ.3 Ν. 3472/2006 και ορίζεται πλέον ρητά ότι δικαίωμα υποβολής εγκλήσεως έχουν τόσο ο κομιστής της επιταγής που δεν πληρώθηκε, όσο και ο εξ αναγωγής υπόχρεος, ο οποίος εξόφλησε την επιταγή και έγινε κομιστής, Επομένως και υπό την ισχύ της παρ.5 του άρθρου 79 του Ν. 5960/1933 όπως αυτή είχε πριν αντικατασταθεί από το άρθρο 15 παρ.3 Ν. 3742/2006, ο ενεχυράσας την επιταγή οφειλέτης, ο οποίος πλήρωσε την επιταγή και έγινε εκ νέου κομιστής αυτής έχει αξίωση αποζημιώσεως κατά του εκδότη, ως αμέσως ζημιωθείς από την παράνομη και υπαίτια πράξη του τελευταίου, σύμφωνα με τις διατάξεις περί αδικοπραξιών. Τέλος, η υποβολή εγκλήσεως προς άσκηση ποινικής διώξεως για την έκδοση ακάλυπτης επιταγής από μη δικαιούμενο σε αυτή (μη νόμιμο κομιστή), ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ.1 περ. Η' ΚΠΔ, για υπέρβαση εξουσίας, σε περίπτωση κατά την οποία το Δικαστήριο με βάση αυτή, απήγγειλε καταδίκη για το καταγγελόμενο έγκλημα. Για να κρίνει περί της βασιμότητας του λόγου αυτού της αναιρέσεως, αν δηλαδή υπήρχε έγκλημα ο 'Αρειος Πάγος επισκοπεί την ένδικη επιταγή.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την προσβαλλόμενη με αριθμό 22.617/2008 απόφασή του, καταδίκασε τον ήδη αναιρεσείοντα σε ποινή φυλακίσεως έξι (6) μηνών και σε χρηματική πεντακοσίων (500) ευρώ για παράβαση του άρθρου 79 του Ν. 5960/1933 "περί επιταγής" με το αιτιολογικό ότι από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως και όλα τα έγγραφα των οποίων έγινε ανάγνωση στο ακροατήριο, αποδείχθηκε ότι "ο κατηγορούμενος κατά τον αναφερόμενο στο διατακτικό τόπο και χρόνο εξέδωσε την αναφερόμενη στο διατακτικό επιταγή για να πληρωθεί από την ALPHA BANK για ποσό 6.000 ευρώ σε διαταγή εμού του ιδίου που περιήλθε στη συνέχεια δια οπισθογράφησης στην εγκαλούσα Τράπεζα και αφού παρουσιάστηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην πληρώτρια τράπεζα δεν πληρώθηκε γιατί δεν είχε αντίκρυσμα". Στη συνέχεια, το Δικαστήριο της ουσίας κήρυξε τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα ένοχο για την πράξη της παραβάσεως του άρθρου 79 του Ν. 5960/1933 "περί επιταγής", και ειδικότερα του ότι: "Στην ...την 30-7-2003 εξέδωσε με πρόθεση επιταγή, που δεν πληρώθηκε στον κομιστή γιατί δεν είχε τα αντίστοιχα διαθέσιμα κεφάλαια κατά το χρόνο της έκδοσης ή της πληρωμής και πιο συγκεκριμένα την επιταγή με αριθ. ... για να πληρωθεί από την ALPHA BANK για ευρώ 6.000 σε διαταγή "εμού του ιδίου", που περιήλθε με συνεχείς οπισθογραφήσεις στην εγκαλούσα Τράπεζα EFG EUROBANK-ERGASIAS A.E. Και αφού παρουσιάστηκε την 30-7-2003 στην πληρώτρια Τράπεζα, δεν πληρώθηκε γιατί δεν υπήρχε αντίκρυσμα". Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, τα οποία αλληλοσυμπληρώνονται, καθώς και από την επισκόπηση της επίδικης άνω επιταγής, η εγκαλούσα Τράπεζα "EFG EUROBANK-ERGASIAS A.E" δεν ήταν η τελευταία κομίστρια της επιταγής κατά το χρόνο υποβολής της εγκλήσεως, αλλά προτελευταία οπισθογράφος, η οποία την μεταβίβασε με οπισθογράφηση στον ... που ήταν ο τελευταίος κομιστής. Η επιταγή αυτή εμφανίστηκε προς είσπραξη στην πληρώτρια ALPHA BANK. Όμως αυτή (επιταγή) δεν πληρώθηκε, διότι, όπως αυτό βεβαιώθηκε επί του σώματος της επιταγής, ο εκδότης αυτής αναιρεσείων, δεν είχε στο λογαριασμό του διαθέσιμα κεφάλαια. Στη συνέχεια η εγκαλούσα άνω εταιρία, αφού πλήρωσε την επιταγή αυτή στο νόμιμο κομιστή της, την ανέλαβε και έτσι, όπως ο αναιρεσείων με την κρινόμενη αίτησή του συνομολογεί, κατέστη εξ αναγωγής κομίστρια της επιταγής και, σύμφωνα με τα άνω λεχθέντα, νόμιμα υπέβαλε κατά του αναιρεσείοντος έγκληση για έκδοση ακάλυπτης επιταγής. Κατόπιν αυτών, η αιτίαση του αναιρεσείοντος ότι η ποινική δίωξη κινήθηκε ύστερα από την, από 25-9-2003, έγκληση της οπισθογράφου της επίδικης επιταγής, άνω Τράπεζας, EFG EUROBANK-ERGASIAS, η οποία όμως, ως εξ αναγωγής υπόχρεος και μετέπειτα κομιστής αυτής, κατόπιν εξοφλήσεώς της, δεν είναι δικαιούχος της αποζημιώσεως από αδικοπραξία και δεν δικαιούται σε υποβολή εγκλήσεως, ζητώντας έτσι την αναίρεση της προσβαλλομένης για εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία του άρθρου 79 του Ν. 5963/1933, σύμφωνα με το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, καθώς και για υπέρβαση εξουσίας, σύμφωνα με το στοιχ. Η' του αυτού άρθρου είναι αβάσιμη κατ'ουσίαν και ο μοναδικός λόγος της αιτήσεώς του πρέπει να απορριφθεί. Κατόπιν αυτών, εφόσον δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως για έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση στο σύνολό της και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (ΚΠΔ 583 παρ.1 ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 29 Μαΐου 2008 (υπ'αριθμ.πρωτ. 1602/2-6-2008) αίτηση του ... για αναίρεση της με αριθμό 22.617/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαΐου 2009. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Αυγούστου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ