Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 1371 / 2015    (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Θέμα
Επαναφορά πραγμάτων, Εκπρόθεσμη άσκηση ενδίκου μέσου.




Περίληψη:
Η άπρακτη πάροδος της προθεσμίας του αρθ 564 ΚΠολΔ προς άσκηση αναίρεσης, συνεπάγεται έκπτωση από το οικείο δικαίωμα και την απόρριψη της αίτησης ως απαράδεκτης. Το εκπρόθεσμο αίρεται με την αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, των άρθ 152 επΚΠολΔ, η οποία εφόσον αφορά σε ένδικο μέσο ασκείται με την κατάθεση και επίδοση δικογράφου, ή με το δικόγραφο του ενδίκου μέσου που πρέπει επίσης μέσα στην προθεσμία το αρθ153ΚΠολΔ να επιδοθεί(πταίσμα του δικηγόρου δε στοιχειοθετεί την αίτηση επαναφοράς)





Αριθμός 1371/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Πέτρο Σαλίχο και Ιωάννη Φιοράκη Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1) Π. Σ. Β. και 2) Ε. συζ. Π. Β., το γένος Γ. Π. κατοίκων ..., που παραστάθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Ιωάννη Γρηγοριάδη, ο οποίος δήλωσε με τις προτάσεις του ότι διορθώνει τα στοιχεία της 2ης αναιρεσίβλητης από το εσφαλμένο "Μ. συζύγου Λ. Κ." στο ορθό "Μ. Λ. Κ.".
Των αναιρεσίβλητων: 1) Μ. Π. Κ. και 2)Μ. συζύγου Λ. Κ., κατοίκων ... ως εξ’ αδιαθέτου κληρονόμοι του αρχικού διαδίκου Π. Ν. Κ., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Μόσχο με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 11-8-1994 και 10-2-1995 αγωγές των αρχικών διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 196/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 64/2012 του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8-10-2013 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη, ανέγνωσε την από 9-4-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας (άρθρ. 561 παρ.2 ΚΠολΔικ) προκύπτει, ότι, όπως βάσιμα δήλωσαν στο ακροατήριο οι αναιρεσείοντες, το όνομα της δεύτερης αναιρεσίβλητης είναι Μ. θυγατέρα Λ. Κ. και όχι σύζυγος Λ. Κ., που αναγράφεται στο αναιρετήριο, και γιαυτό τούτο πρέπει να διορθωθεί, καθόσον με τη διόρθωση αυτή καμμία αμφιβολία δεν γεννιέται ως προς την ταυτότητα της εν λόγω αναιρεσίβλητης.
Επειδή κατά το άρθρο 577 παρ.1 και 2 ΚΠολΔικ ο ’ρειος Πάγος πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, την απορρίπτει ως απαράδεκτη. Ειδικότερα η άπρακτη πάροδος της προθεσμίας συνεπάγεται έκπτωση από το δικαίωμα άσκησής της και η εκπρόθεσμα ασκηθείσα αναίρεση απορρίπτεται και αυτεπαγγέλτως. Εξάλλου κατά το άρθρο 564 παρ.1 του ίδιου κώδικα, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, στην δε προθεσμία αυτή, κατά το άρθρο 147 παρ.7 δεν υπολογίζεται το διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου.
Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσιβαλλομένη, υπ’ αριθμ. 64/2012 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου, επιδόθηκε από τους υπεισελθόντες, ως κληρονόμους στη θέση του αποβιώσαντος στις 13.8.2012, ήτοι μετά την έκδοση της αποφάσεως αυτής (12.3.2012), νικήσαντος αρχικού ενάγοντος-εναγομένου Π. Ν. Κ. προς τους αντιδίκους του, στις 16.7.2013, όπως τούτο προκύπτει από τις υπ’ αριθμ. .../ 16.7.2013 και .../16.7.2013 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικού επιμελήτριας Κορίνθου Γ. Σ.. Η κατά της αποφάσεως αυτής αναίρεση, ασκήθηκε κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 495 παρ.1 και 2 ΚΠολΔικ, με την κατάθεση του δικογράφου της, στη Γραμματεία του δικαστηρίου που την εξέδωσε, στις 8.10.2013, ήτοι μετά την πάροδο της προαναφερθείσας 30νήμερης προθεσμίας, η οποία ενόψει του μεσολαβήσαντος Αυγούστου συμπληρώθηκε στις 15.9.2013. Οι αναιρεσείοντες με τις προτάσεις τους, ως προς την κατάθεση των οποίων δεν έχει τηρηθεί η οριζόμενη στο άρθρο 570 ΚΠολΔικ προθεσμία, ήτοι αυτές κατατέθηκαν στις 9.11.2015 και όχι τουλάχιστον είκοσι ημέρες πριν τη συζήτηση και κατ’ εκτίμηση των όσων εκθέτουν σ’ αυτές, καθόσον συγχέονται τα ισχύοντα στην ποινική και πολιτική δίκη, υποβάλλουν αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση (άρθρ. 152 επ. ΑΚ) και ζητούν η εκπροθέσμως ασκηθείσα αναίρεσή τους να θεωρηθεί εμπρόθεσμη για λόγους ανώτερης βίας, αναγομένους σε πταίσμα του πληρεξουσίου τους δικηγόρου, ο οποίος ένεκα του προκεχωρημένου της ηλικίας του, δεδομένου ότι είναι ογδοντατεσσάρων ετών και της κωφότητάς του απώλεσε την προθεσμία. Το αίτημα αυτό, (ανεξάρτητα από την αοριστία του, καθόσον δεν γίνεται επίκληση τηρήσεως της προθεσμίας του άρθρου 153 ΚΠολΔικ, ήτοι της μη παρελεύσεως 30 ημερών από της άρσεως του εμποδίου), ενόψει του ότι αφορά σε ένδικο μέσο, δεν νοείται λόγω της προαναφερθείσας προθεσμίας, να υποβληθεί με τις προτάσεις, αλλά μόνο με την κατάθεση και κοινοποίηση δικογράφου μέσα στην προαναφερθείσα προθεσμία του άρθρου 153 ή με το δικόγραφο του ενδίκου μέσου, που θα πρέπει επίσης μέσα στην προθεσμία αυτή να κοινοποιηθεί, ώστε η εκπρόθεσμη άσκησή του να θεωρηθεί εμπρόθεσμη, εφόσον ο επικαλούμενος λόγος του άρθρου 152 παρ.1 κριθεί βάσιμος. Ενόψει τούτων το αίτημα αυτό είναι προεχόντως απαράδεκτο, γιατί υποβάλλεται με προτάσεις, που σε κάθε περίπτωση ως εκπρόθεσμες, όσον αφορά το αίτημα αυτό, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, αλλά και γιατί ο επικαλούμενος λόγος δεν στοιχειοθετεί, κατά το άρθρο 152 παρ.2 αίτηση επαναφοράς. Ενόψει τούτων η αναίρεση, ως εκπροθέσμως ασκηθείσα, πρέπει αυτεπαγγέλτως, αλλά και κατά παραδοχή της παραδεκτώς, από τους αναιρεσίβλητους, με τις εμπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις τους υποβληθείσας οικείας ενστάσεώς τους να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου, κατά το άρθρο 495 παρ.4 του ΚΠολΔικ. Οι αναιρεσείοντες, λόγω της ήττας τους, πρέπει να καταδικασθούν στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔικ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Διορθώνει το όνομα της δεύτερης αναιρεσίβλητης, από το λανθασμένο Μ. σύζυγος Λ. Κ., στο ορθό Μ. θυγατέρα Λ. Κ..
Απορρίπτει την ασκηθείσα με τις προτάσεις των αναιρεσειόντων αίτηση περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση.
Απορρίπτει την από 8.10.2013 αίτηση του Π. Σ. Β. και Ε. συζ. Π. Β., κατά του Μ. Π. Κ. και Μ.ς θυγατ. Λ. Κ. (ως εξ’ αδιαθέτου κληρονόμων του αρχικού διαδίκου Π. Ν. Κ.), για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 64/2012 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου.
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος παραβόλου.
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) Ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Δεκεμβρίου 2015.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Δεκεμβρίου 2015.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή