Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 2072 / 2010    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις, Κλοπή, Συναυτουργία.




Περίληψη:
Καταδικαστική απόφαση για κλοπή από κοινού. Απόρριψη λόγου αναιρέσεως για έλλειψη αιτιολογίας σχετικά με την απόρριψη αιτήματος για αναγνώριση στο πρόσωπο του κατηγορούμενου ελαφρυντικής περιστάσεως.




ΑΡΙΘΜΟΣ 2072/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ---

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Βασίλειο Φράγγο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Ν.Σ., κατοίκου Έδεσσας, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρυσοβαλάντη Αγγελόπουλο, περί αναιρέσεως της με αριθμό 1095/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Με συγκατηγορούμενους τους: 1) Μ.Π. και 2) Χ.Β.
Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 31 Μαρτίου 2010 αίτησή του περί αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 544/2010.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Η ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της δικαστικής αποφάσεως που απαιτείται από το Σύνταγμα (άρθρο 93 παρ.3) και τον ΚΠΔ (άρθρο 139) πρέπει να εκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς που προβάλλονται από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορο το. Είναι δε αυτοτελείς εκείνοι οι ισχυρισμοί, οι οποίοι κατατείνουν στην άρση του αδίκου χαρακτήρα της πράξεως, ή αποκλείουν ή μειώνουν την ικανότητα προς καταλογισμό ή οδηγούν στην εξάλειψη του αξιοποίνου ή σε μείωση της ποινής. Πρέπει, όμως, οι ισχυρισμοί αυτοί να προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, δηλαδή με όλα τα πραγματικά περιστατικά που απαιτούνται κατά νόμον για τη θεμελίωση τους, έτσι ώστε να μπορούν να αξιολογούνται και, σε περίπτωση αποδοχής τους, να οδηγούν στο ειδικότερο ευνοϊκό για τον κατηγορούμενο συμπέρασμα, μη αρκούσης σχετικώς μόνης της επικλήσεως της διατάξεως νόμου που τους προβλέπει. Διαφορετικά, δεν υπάρχει υποχρέωση του δικαστηρίου της ουσίας να αποφανθεί επί των ισχυρισμών αυτών με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία.
Τέτοιος αυτοτελής ισχυρισμός είναι και ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου, περί συνδρομής στο πρόσωπο του ελαφρυντικής περιστάσεως από τις αναφερόμενες στο άρθρο 84 παρ.2 ΠΚ αφού η παραδοχή της οδηγεί, κατά την παρ. 1 του ίδιου άρθρου, στην επιβολή μειωμένης ποινής κατά το άρθρο 83 του ίδιου Κώδικα. Ως ελαφρυντική περίσταση κατά το άρθρο 84 παρ.2 ΠΚ θεωρείται μεταξύ άλλων, (υπό α') "το ότι ο υπαίτιος έζησε ως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικά κοινωνική ζωή". Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 1095/2010 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο κατηγορούμενος καταδικάσθηκε, κατ' έφεση, για κλοπή από κοινού, σε ποινή φυλακίσεως τεσσάρων μηνών, ανασταλείσα, ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, με αυτοτελή ισχυρισμό που κατέθεσε ο συνήγορός του εγγράφως και ανέπτυξε και προφορικά στο ακροατήριο ζήτησε να αναγνωρισθεί στο πρόσωπό του η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 1α του Π.Κ. Σχετικά με το ως άνω ελαφρυντικό εξέθεσε τα ακόλουθα: "Από νεαρή ηλικία ασχολήθηκα αποκλειστικά με τις σπουδές μου ως μηχανικός μεταλλείων - μεταλλουργός (προσκομίζω νόμιμα και επικαλούμαι την από 26.8.1977 με αριθμό ... άδεια ασκήσεως επαγγέλματος) και ασχολήθηκα ευδοκίμως στην ΔΕΗ, σε διάφορες θέσεις από το έτος 1983 ως και το έτος 1992, ήτοι επί δεκαετία (προσκομίζω νόμιμα και επικαλούμαι την από 8.2.1991 βεβαίωση). Προσέτι ανέπτυξα και έντονη επιστημονική δραστηριότητα δημοσιεύοντας σε τοπικές εφημερίδες της Έδεσσας άρθρα γενικότερου ενδιαφέροντος σε συνάρτηση με τις γενικότερες επιστημονικές μου γνώσεις (προσκομίζω ενδεικτικά τέσσερα άρθρα μου και μια επιστημονική εργασία μου). Περαιτέρω, ουδέποτε στο παρελθόν έχω καταδικασθεί για οποιαδήποτε πράξη και το ποινικό μου μητρώο είναι λευκό".
Ο ισχυρισμός, όμως, αυτός όπως διατυπώθηκε από τον αναιρεσείοντα, δεν θεμελιώνει την ελαφρυντική περίσταση του προτέρου εντίμου βίου, καθόσον δεν αρκεί για να στοιχειοθετηθεί η ελαφρυντική αυτή περίσταση, ούτε το λευκό ποινικό μητρώο, ούτε η απουσία επίμεπτης δραστηριότητας μέχρι την τέλεση της πράξεως, ούτε η μέχρι τότε συνήθης ανθρώπινη συμπεριφορά, με την άσκηση επαγγέλματος προς βιοπορισμό, αλλ' απαιτείται και η επίκληση θετικών στοιχείων με αναφορά σε πραγματικά περιστατικά που να είναι ικανά, αληθή υποτιθέμενα να χαρακτηρίσουν τον δράστη έντιμο, στοιχεία που δεν εκτίθενται. Επομένως, το Δικαστήριο δεν υπείχε υποχρέωση να απαντήσει στον άνω αόριστο ισχυρισμό, όπως και έπραξε.
Συνεπώς, ο εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠοινΔ, όπως εκτιμάται, μοναδικός λόγος της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως που πλήττει την προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη αιτιολογίας ως προς την απόρριψη του ανωτέρω ισχυρισμού του αναιρεσείοντος, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 3 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ' αριθ. 18/31.3.2010 αίτηση του Ν.Σ., περί αναιρέσεως της υπ' αριθ. 1095/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Δεκεμβρίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 31 Δεκεμβρίου 2010.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή