Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 633 / 2015    (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Υπέρβαση εξουσίας, Συναυτουργία, Ψευδής βεβαίωση.




Περίληψη:
Ορθή και αιτιολογημένη καταδικαστική απόφαση για ψευδή βεβαίωση κατά συναυτουργία του Προϊσταμένου των Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμου, ο οποίος θεώρησε τοπογραφικό διάγραμμα, που περιείχε ψευδείς βεβαιώσεις, το οποίο συνέταξε ο συγκατηγορούμενός του υπάλληλος. Στοιχεία εγκλήματος. Έννοια συναυτουργίας (από κοινού). Δεν υπάρχει χειροτέρευση θέσεως όταν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο προβαίνει σε ακριβέστερο προσδιορισμό των πρωτοδίκως δεκτών γενομένων πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν μεταβάλλεται ο χαρακτηρισμός του εγκλήματος επί το βαρύτερο. Όχι υπέρβαση εξουσίας. Απόρριψη αιτήσεως.




Αριθμός 633/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Παναγιώτη Ρουμπή Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο - Εισηγητή, Βασίλειο Καπελούζο και Πάνο Πετρόπουλο, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Μαΐου 2015, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Σπυροπούλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Ν. Ρ. του Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αριστομένη Τζανετή, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 99/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Με συγκατηγορούμενο τον Χ. Χ. του Π..
Το Πενταμελές Εφετείο Θράκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 14 Ιουλίου 2014 αίτησή του αναιρέσεως, το οποίο καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 719/2014.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 242 του ΠΚ, υπάλληλος που στα καθήκοντά του ανάγεται η έκδοση ή σύνταξη ορισμένων δημόσιων εγγράφων, αν σε τέτοια έγγραφα βεβαιώνει με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της ψευδούς βεβαιώσεως (διανοητικής πλαστογραφίας), που αποτελεί έγκλημα περί την υπηρεσία, απαιτούνται α) ο δράστης να είναι υπάλληλος, κατά την έννοια των άρθρων 13 στοιχ. α’ και 263α του ίδιου Κώδικα, και τέτοιος θεωρείται και ο υπάλληλος των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου, β) ο υπάλληλος αυτός να είναι αρμόδιος καθ’ ύλην και κατά τόπον για τη σύνταξη ή έκδοση του εγγράφου και να ενεργεί μέσα στα πλαίσια της υπηρεσίας που του έχει ανατεθεί, γ) έγγραφο, κατά την έννοια του άρθρου 13 στοιχ. γ’ του ΠΚ, και δη δημόσιο, όπως αυτό προσδιορίζεται από το άρθρο 438 του ΚΠολΔ, ήτοι έγγραφο που συντάσσεται από αρμόδιο καθ’ ύλη και κατά τόπο δημόσιο υπάλληλο ή λειτουργό και προορίζεται για εξωτερική κυκλοφορία προς πλήρη απόδειξη κάθε γεγονότος που βεβαιώνεται μ’ αυτό, έναντι πάντων, δ) βεβαίωση στο έγγραφο αυτό ψευδούς περιστατικού που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, δηλαδή περιστατικού που είναι σημαντικό για τη γένεση, διατήρηση, μεταβολή ή απόσβεση δικαιώματος ή έννομης, δημόσιας ή ιδιωτικής, σχέσεως ή καταστάσεως, ψευδές δε είναι το περιστατικό όταν δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, και ειδικότερα όταν βεβαιώνεται περιστατικό που δεν είναι αληθές ή δεν αναφέρεται περιστατικό αληθές που έπρεπε να αναφερθεί, εφόσον, στην τελευταία περίπτωση, υπήρχε νομική υποχρέωση να βεβαιώσει τούτο ο υπάλληλος και τούτο υπέπεσε στην αντίληψή του και ε) δόλος του δράστη που συνίσταται στη γνώση και τη θέλησή του να βεβαιώσει ψευδή πραγματικά περιστατικά που μπορούν να έχουν έννομες συνέπειες ή τουλάχιστον στη γνώση ότι από τα περιστατικά αυτά είναι ενδεχόμενο να παραχθούν οι έννομες αυτές συνέπειες και στην εκ προοιμίου αποδοχή του ενδεχομένου αυτού. Για τη συγκρότηση της έννοιας αυτής της πράξεως, δεν αποτελεί προϋπόθεση η εγκυρότητα του εγγράφου, το οποίο μπορεί να προσβληθεί σύμφωνα με το νόμο, ούτε η καθ` ολοκληρία συμπλήρωση και αποπεράτωσή του. Το έγκλημα πραγματώνεται και στην περίπτωση που προσαπαιτείται για την ολοκλήρωση του εγγράφου η προσυπογραφή του από άλλα πρόσωπα εκτός του υπαλλήλου που το εξέδωσε. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 45 ΠΚ, αν δύο ή περισσότεροι τέλεσαν από κοινού αξιόποινη πράξη, καθένας τιμωρείται ως αυτουργός αυτής. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι επί συναυτουργίας απαιτείται αντικειμενικώς σύμπραξη των συναυτουργών στην εκτέλεση της ίδιας πράξεως και υποκειμενικώς κοινός δόλος όλων όσοι συμπράττουν, ο οποίος υπάρχει όταν ο κάθε αυτουργός θέλει ή αποδέχεται την πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του διαπραττομένου εγκλήματος, γνωρίζοντας ότι και οι λοιποί συμμέτοχοι πράττουν με δόλο τελέσεως του ίδιου εγκλήματος. Συναυτουργία είναι δυνατή και στην ψευδή βεβαίωση, χωρίς να απαιτείται αναφορά των επί μέρους ενεργειών καθενός εκ των συναυτουργών, αλλά αρκεί η αναφορά στην απόφαση των πραγματικών περιστατικών, βάσει των οποίων το δικαστήριο δέχθηκε ότι ο δράστης συμμετέσχε στην τέλεση του εγκλήματος ως συναυτουργός.
Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ του ΚΠοινΔ, όταν αναφέρονται σ’ αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι κατ’ αρχήν αναγκαίο να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, διότι ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των πραγματικών περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και εξυπακούεται ότι υπάρχει σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση από την πραγμάτωση των περιστατικών αυτών, εκτός αν ο νόμος αξιώνει πρόσθετα στοιχεία για το αξιόποινο, όπως η τέλεση της πράξεως εν γνώσει ορισμένου περιστατικού (άμεσος δόλος) ή επιδίωξη ορισμένου περαιτέρω σκοπού, επελεύσεως, δηλαδή, ορισμένου πρόσθετου αποτελέσματος (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ του ΚΠοινΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ` αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε. Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (Ολ. ΑΠ 3/2008).
Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 99/2014 απόφασή του, το Πενταμελές Εφετείο Θράκης κήρυξε ένοχο τον αναιρεσείοντα (και το συγκατηγορούμενό του Χ. Χ.) ψευδούς βεβαιώσεως κατά συναυτουργία, με το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου, και τον καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως δύο (2) ετών, ανασταλείσα. Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Πενταμελές Εφετείο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: "... αποδείχθηκαν τα εξής: Κατόπιν αιτήσεως του Α. Μ., κατοίκου ..., εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος του Νομαρχιακού Διαμερίσματος Δράμας η υπ’ αριθμ. ....2005 οικοδομική άδεια ανέγερσης ισόγειας οικίας με υπόγειο σε οικόπεδο της ιδιοκτησίας του, εντός του με αριθμό ... Ο.Τ. του εγκεκριμένου πολεοδομικού σχεδίου .... Η άδεια εξεδόθη σύμφωνα με μελέτη που εκπόνησε η Α. Μ., μηχανικός ΕΔΕ Τ.Ε., σύζυγος του κατηγορούμενου Χ., η οποία ανέλαβε κατά τα αναγραφόμενα στην άδεια και την επίβλεψη του έργου ενώ την κατασκευή του έργου την ανέλαβε η Γ. Α., σύζυγος του κατηγορούμενου Ν. Ρ., των οποίων τα επαγγελματικά γραφεία κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα συστεγάζονταν. Πριν από την έναρξη των εργασιών ο Α. Μ. άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να οικοδομήσει την οικία του σε άλλο γήπεδο, ιδιοκτησίας του, εκτός σχεδίου και συγκεκριμένα στο υπ’ αριθμ. ... αγροτεμάχιο της διανομής έτους 1937 του αγροκτήματος .... Μετά από αίτησή του αναθεωρήθηκε από την ανωτέρω Υπηρεσία στις ....2006 η οικοδομική άδεια ως προς τη νέα θέση και ο χώρος ανέγερσης επαναπροσδιορίσθηκε στο προαναφερόμενο υπ’ αριθμ. ... αγροτεμάχιο του αγροκτήματος ..., σε περιοχή δηλ. εκτός του εγκεκριμένου σχεδίου πόλης του άρθρου 14 του Ν.Δ. 17.7/16.8.1923, εντός της ζώνης (των 500 μέτρων) πέριξ αυτού. Σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 12 του άρ. 1 του Π.Δ. 24/31.5.1985 όταν ανεγείρονται κτίρια σε γήπεδα που περιλαμβάνονται στη ζώνη που ορίζεται στο αρθρ. 14 του Ν.Δ. της 17.7/16.8.1923 δεν επιτρέπεται τα ανεγειρόμενα κτίρια να τοποθετούνται εντός του πλάτους των ιδεατών επεκτάσεων των εγκεκριμένων οδών του οικισμού. Ωστόσο, το τοπογραφικό διάγραμμα που συντάχθηκε και υποβλήθηκε από την Α. Μ. στην Διεύθυνση Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δράμας, τη σύνταξη του οποίου ζήτησε από αυτήν κατά τη διαδικασία της πρώτης αναθεώρησης ο επιληφθείς υπάλληλος αυτής (Διεύθυνσης Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δράμας), Γ. Π., το οποίο και συνοδεύει την Α’ αναθεώρηση, απεικόνιζε τη θέση της προς ανέγερση κατοικίας εκτός των νοητών επεκτάσεων των εγκεκριμένων οδών του οικισμού, οι οποίες θα έπρεπε (όπως επιβάλλεται από τις ανωτέρω διατάξεις) να ληφθούν υπόψη από την μηχανικό, που εκπόνησε τη μελέτη, ενώ στην πραγματικότητα η υπό ανέγερση οικία, στη θέση που απεικονίστηκε στο τοπογραφικό διάγραμμα, βρισκόταν εν μέρει (κατά το νοτιότερο τμήμα της) εντός του πλάτους της (μη απεικονισθείσας) ιδεατής επέκτασης μίας εγκεκριμένης οδού του οικισμού. Ο Α. Μ. μετά την έκδοση της ως άνω α’ αναθεώρησης της οικοδομικής του άδειας, ξεκίνησε την κατασκευή του κτίσματος εντός του γηπέδου της ιδιοκτησίας του. Το καλοκαίρι του 2006 η Α. Τ., σύζυγος του πρώτου μάρτυρα κατηγορίας που εξετάσθηκε εν προκειμένω, άρχισε να κατασκευάζει πλησίον (δυτικότερα) της ιδιοκτησίας του Α. Μ., στο υπ’ αριθμ. ... αγροτεμάχιο ιδιοκτησίας της τη δική της οικία. Ο μελετητής και επιβλέπων μηχανικός της υπό ανέγερση οικίας της Α. Τ., Α. Κ. αντιλήφθηκε ότι εντός του ακινήτου του Α. Μ. γίνονταν οικοδομικές εργασίες εντός της νοητής επέκτασης εγκεκριμένης οδού και ενημέρωσε σχετικά την εντολέα του. Στις ...2005 ο σύζυγός της Α. Τ. υπέβαλε σχετική αναφορά - καταγγελία προς τη Διεύθυνση της Πολεοδομίας & Περιβάλλοντος Δράμας δια του Αστυνομικού Τμήματος Δράμας, θεωρώντας ότι θίγεται, διότι εκτίμησε ότι η οικοδόμηση της οικίας του Μ. θα αποτελούσε εμπόδιο για την επέκταση των οδών του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου στις ιδεατές επεκτάσεις τους δια του ακινήτου του (Μ. Α.). Στο σημείο τούτο πρέπει να λεχθεί ότι, όπως προέκυψε από τα ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, η οικία Τ. εξυπηρετείται για την πρόσβαση στο εγκεκριμένο οδικό δίκτυο ... από αγροτικές οδούς, ότι μία ιδεατή επέκταση εγκεκριμένης οδού διέρχεται δια της ιδιοκτησίας Μ. και ακολούθως εκτεινόμενη προς τα δυτικά διέρχεται πλησίον (στα νότια) του ακινήτου Τ., το οποίο τέμνει στη νοτιοδυτική του γωνία και μία δεύτερη ιδεατή επέκταση (που σχηματίζει γωνία με την προηγούμενη) διέρχεται ομοίως δια της ιδιοκτησίας Μ. και ακολούθως εκτεινόμενη προς τα βορειοδυτικά διέρχεται πλησίον (στα βορειοανατολικά) του ακινήτου Τ., το οποίο τέμνει στη βορειοανατολική του γωνία. Ο Α. Τ. θεωρώντας ότι με την αποπεράτωση της οικίας Μ. θα μετακινιόταν κατά τη μελλοντική επέκταση του πολεοδομικού σχεδίου η δυνατότητα επέκτασης της μίας τουλάχιστον εκ των ανωτέρω οδών πλησίον της κατοικίας τους, γεγονός που κατά τους ισχυρισμούς του, θα έβλαπτε την αξία της οικίας της συζύγου του, έκανε σχετική καταγγελία και στις 12.7.2006 διατάχθηκε από τη Διεύθυνση Πολεοδομίας Δράμας η διακοπή των εργασιών στο γήπεδο του Μ., λόγω υπέρβασης της οικοδομικής αδείας ως προς το εμβαδόν και τη θέση του κτιρίου, ενώ είχε ήδη κατασκευαστεί ο φέρων οργανισμός από οπλισμένο σκυρόδεμα (...).Ακολούθως, στις ...2007 συντάχθηκε από τον ως άνω Γ. Π., υπάλληλο της Διεύθυνσης Πολεοδομίας και Περιβάλλοντος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Δράμας, η υπ’ αριθμ. 10/2-2-2007 έκθεση αυτοψίας αυθαίρετης κατασκευής, με την οποία επισημάνθηκαν τα τμήματα της κατασκευής που βρίσκονταν εντός της νοητής επέκτασης της οδού, ήτοι: ... Εξάλλου, προέκυψε ότι μετά την ως άνω αναφερόμενη διακοπή των οικοδομικών εργασιών ο Μ. Α. υπέβαλε - ... - την υπ’ αριθμ. πρωτ. 5381/9.11.2006 αίτηση, με συνημμένα δικαιολογητικά για την εξαίρεση από την κατεδάφιση του τμήματος του κτιρίου εντός της ιδεατής επέκτασης της οδού και ζήτησε τη νομιμοποίηση ως προς τη θέση στο αγροτεμάχιο και το εμβαδόν του υπόλοιπου κτιρίου που μπορούσε να νομιμοποιηθεί. Στις 13.2.2007 το Συμβούλιο Περιβάλλοντος και Χωροταξίας του Νομού Δράμας με την υπ’ αριθμ. 13/2007 απόφαση του γνωμοδότησε ομόφωνα προς τον τότε Νομάρχη Δράμας, Κ. Ε. και έκανε δεκτή την ως άνω υπ’ αριθμ. πρωτ. 5381/9-11-2006 αίτηση του Α. Μ.. Ακολούθως στις 15.2.2007 ο τότε Νομάρχης Δράμας, εξέδωσε την υπ’ αριθμ. πρωτ. ΔΠ-Π ...15.2.2007 απόφαση περί εξαίρεσης από την κατεδάφιση του αυθαίρετου κτίσματος του Μ. και έγκρισης αποπεράτωσης αυτού, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ’ αριθμ. 13/2007 γνωμοδότηση του Συμβουλίου ΠΕΧΩΔΕ και ενέκρινε την αποπεράτωσή τους κατά τα διαλαμβανόμενα στην απόφαση υπ’ αριθμ. 23.../3626/15.3.1985 Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. Κατόπιν, στις 27.2.2007 έλαβε χώρα η δεύτερη αναθεώρηση της υπ’ αριθμ. ...2005 οικοδομικής αδείας του Μ. Α. ως προς το εξαιρούμενο της κατεδάφισης τμήμα του κτιρίου και ως προς το εμβαδόν του. Την ως άνω δεύτερη αναθεώρηση της 27.2.2007 συνόδευε το προαναφερόμενο τοπογραφικό σχεδιάγραμμα αυτής, που αποτελεί επανεκτύπωση του τοπογραφικού διαγράμματος, που συνόδευε την πρώτη αναθεώρηση με την προσθήκη μιας νοητής επέκτασης οδού του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου .... Στη συνέχεια ο Α. Μ. αποπεράτωσε πλήρως την κατασκευή της κατοικίας του, τον ισόγειο όροφο της οποίας (...), χρησιμοποιεί ως αποθήκη και στον πρώτο όροφο κατοικεί. ... Στις 23.12.2008 εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. ΔΠ - Π 1035/2008 απόφαση του Νομάρχη Δράμας, με την οποία επιβλήθηκε τελικά στον Α. Μ. εφάπαξ πρόστιμο ίσο με το οριστικά καθορισμένο πρόστιμο ανέγερσης αυθαιρέτου για τις υπερβάσεις της υπ’ αριθμ. ...2005 οικοδομικής αδείας που εξαιρέθηκαν από την κατεδάφιση δυνάμει της ως άνω αναφερόμενης υπ’ αριθμ. ...15.2.2007 απόφασης. Εν τέλει, η οικοδομική άδεια της οικίας του Μ. ανακλήθηκε τον Απρίλιο του 2011 από την Πολεοδομία Δράμας και ήδη περί τα τέλη του έτους 2011 τακτοποιήθηκε το ακίνητο ως διώροφη οικοδομή, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 4014/2011, σε συνδυασμό με αυτές του νόμου 3843/2010. Πέρα από αυτά, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικό στοιχεία αποδείχθηκε ότι η προαναφερόμενη οικία του Μ. θα μπορούσε νομίμως να οικοδομηθεί στο ίδιο γήπεδο σε άλλη θέση, είτε νοτιότερα, είτε βορειότερα των ιδεατών επεκτάσεων των εγκεκριμένων οδών όχι όμως στο προαναφερόμενο σημείο όπου ανεγέρθηκε. Ειδικότερα, το υπ’ αριθμ. ... αγροτεμάχιο του Α. Μ. έχει έκταση 5.190 τ.μ. ενώ το κτίριο, όπως προβλεπόταν στην αρχική οικοδομική άδεια, καθώς και στην Α’ αναθεώρηση απαρτιζόταν από ένα ισόγειο επιφάνειας 165,46 τ.μ. και ένα υπόγειο επιφάνειας 165,46 τ.μ. Ο χώρος που απέμενε εκτός του πλάτους των ιδεατών επεκτάσεων των εγκεκριμένων οδών ήταν επαρκής για την κατασκευή του ίδιου κτιρίου ή και ακόμη μεγαλύτερου οικοδομήματος με ισόγειο μέχρι 223 τ.μ. και υπόγειο ομοίως μέχρι 223 τ.μ. σε διάφορες θέσεις του γηπέδου, χωρίς την παραβίαση πολεοδομικών κανόνων. Επίσης αποδείχθηκε, όπως προαναφέρθηκε, ότι η Α. Μ., μηχανικός ΕΔΕ Τ.Ε., η οποία ανέλαβε κατά τα αναγραφόμενα στην άδεια και την επίβλεψη του έργου του Μ., είναι σύζυγος του κατηγορουμένου Χ. Χ., ενώ η Γ. Α. που ανέλαβε τυπικά εργολαβικά την κατασκευή του εν λόγω έργου είναι σύζυγος του άλλου κατηγορουμένου Ν. Ρ., ο οποίος σύμφωνα με τις καταθέσεις μαρτύρων και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο είναι εν τοις πράγμασι ο εργολάβος του έργου και των οποίων τα γραφεία κατά το επίμαχο διάστημα συστεγάζονταν. Όταν προέκυψαν τα παραπάνω προβλήματα οι εν λόγω κατηγορούμενοι επωφελούμενοι από το γεγονός ότι το καλοκαίρι του έτους 2006 ο τότε Δήμαρχος ..., αποφάσισε να θέσει προς συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου πρόταση για να κινηθεί η διαδικασία για την κατασκευή ενός κόμβου [πλατείας] στην διασταύρωση της περιφερειακής οδού ..., που κείται πλησίον του ακινήτου του Μ., ώστε να μειώνουν υποχρεωτικά την ταχύτητά τους τα κινούμενα επ’ αυτής οχήματα και έτσι να ελαχιστοποιηθούν μελλοντικά τροχαία ατυχήματα, που μέχρι τότε συνέβαιναν αρκετά συχνά στην αμέσως επόμενη διασταύρωση, όπου η κυκλοφορία τροχοφόρων ήταν μεγάλη, προέβησαν στην από κοινού σύνταξη ψευδούς βεβαίωσης και συγκεκριμένα του αναφερόμενου παρακάτω τοπογραφικού διαγράμματος με το οποίο πέραν των άλλων θα θεωρείτο νόμιμη η ανέγερση της οικοδομής του Μ. στο σημείο του οικοπέδου του, όπου και κατασκευάσθηκε αυτή, καθόσον χωρίς το συγκεκριμένο τοπογραφικό σχεδιάγραμμα δεν θα μπορούσε να εγκριθεί η άδεια για ανέγερσή της στο σημείο που ανεγέρθηκε, οι ενέργειές τους δε αυτές που είχαν ως έννομες συνέπειες μεταξύ των άλλων και τη νομιμοποίηση της οικοδομής του Μ. στο σημείο που αυτή κατασκευάστηκε, αποσκοπούσαν και στο να προσπορίσουν στον Μ. αθέμιτο όφελος, που ανέρχεται στο ποσό των 100.000 ευρώ, στο οποίο ανήλθε το κόστος κατασκευής του κτίσματος της ιδιοκτησίας του. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος, Ν. Ρ., που ήταν υπάλληλος του Δήμου ... και συγκεκριμένα ο Διευθυντής και Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών αυτού, ζήτησε από τον κατηγορούμενο Χ. Χ., υπάλληλο της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου ... με την ειδικότητα του Τεχνολόγου Μηχανικού, την εκπόνηση ενός τοπογραφικού διαγράμματος. Ο τελευταίος εντός του πρώτου πενθημέρου του μηνός Σεπτεμβρίου 2006 συνέταξε το τοπογραφικό διάγραμμα "εφαρμογή στο ρυμοτομικό σχέδιο έδρας Δήμου ..." έτους 2006, το οποίο θεωρήθηκε από τον Ν. Ρ.. Δια του τοπογραφικού αυτού διαγράμματος παρουσίασαν αμφότεροι εφαρμογή επί του από 18-1-1993 και σύμφωνα με την ΤΠΠΕ 4333 απόφαση Νομάρχη εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου ... Δράμας με τη δημιουργία πλατείας μεταξύ των οικοδομικών τετραγώνων Ο.Τ 45, Ο.Τ 47 και Ο.Τ 51 και νέους νοητούς άξονες των επεκτεινόμενων οδών, χωρίς, όμως, αυτό το τοπογραφικό διάγραμμα να είναι εξαρτημένο από κανένα δίκτυο συντεταγμένων, ενώ εμφαίνονται σ’ αυτό οι όροι δόμησης ... και ένα κείμενο της Νομαρχίας Δράμας ΤΠ - Π υπογεγραμμένο από τη Διευθύντρια του ΤΠ-Π με ημερομηνία 18-1-1993, στοιχεία τα οποία προέρχονται από τις εγκεκριμένες πινακίδες του ισχύοντος ρυμοτομικού σχεδίου (απόφαση Νομάρχη ΤΠΠΕ 4333/18-1-1993) και δεν θα έπρεπε προς αποφυγή παρανοήσεων να βρίσκονται στο σχέδιο πρότασης αναθεώρησης του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου .... Στο ως άνω τοπογραφικό σχεδιάγραμμα, που συνέταξε ο κατηγορούμενος Χ. Χ. και θεώρησε ο κατηγορούμενος Ν. Ρ. εντός του πρώτου πενθημέρου του μηνός Σεπτεμβρίου 2006, αυτοί εμφάνισαν εν γνώσει τους ψευδώς ότι το σχεδιάγραμμα αυτό είναι ίδιο με το υφιστάμενο ρυμοτομικό σχέδιο ... και ότι διαφοροποιείται μόνο ως προς την ένδειξη μιας πλατείας - της οποίας η κατασκευή, σύμφωνα με τη γνώμη του τότε Δημάρχου ..., είναι απαραίτητη για λόγους ομαλής κυκλοφορίας των οχημάτων - και ότι οι νοητοί άξονες των δρόμων που ενώνουν τα Ο.Τ. ... θα ακολουθήσουν την πορεία του ήδη υπάρχοντος διαμορφωμένου δρόμου που διέρχεται από τα αγροτεμάχια 4093 και 4097β και όχι τις νοητές επεκτάσεις τους. Το αληθές είναι ότι το ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα αποτελεί συρραφή αποσπάσματος του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου ... και αποσπάσματος του πλησίον αγροκτήματος ..., που είναι εκτός σχεδίου, ενώ η ως άνω αναφερόμενη βεβαίωση της Προϊσταμένης Τ.Π.Π.Ε., η οποία στην πραγματικότητα αναφέρεται μόνο στο εντός ρυμοτομικού σχεδίου τμήμα, φέρεται να καλύπτει και το εκτός ρυμοτομικού σχεδίου τμήμα. Δια του ως άνω τοπογραφικού σχεδιαγράμματος οι εν λόγω κατηγορούμενοι παρουσίαζαν εν γνώσει τους ψευδώς ότι αυτό συντάχθηκε λαμβανομένων υπ’ όψιν των συντεταγμένων, των ορίων και των ιδεατών επεκτάσεων των οδών του από 18-1-1993 και σύμφωνα με την ΤΠΠΕ απόφαση Νομάρχη εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου ..., ενώ στην πραγματικότητα αυτό δεν είναι εξαρτημένο από κανένα δίκτυο συντεταγμένων και η τοπογραφική του ακρίβεια είναι αμελητέα. Ακολούθως στις 13.9.2006 το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου ... έλαβε την με αριθμό ...2006 απόφαση σχετική με τις νοητές επεκτάσεις των οδών, που διέρχονται από την ιδιοκτησία του Αν. Μ.. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από το σχετικό απόσπασμα των πρακτικών της υπ’ αριθμ, 10/2006 συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου ..., ο Ι. Ο., που προήδρευε αυτού, εισηγήθηκε ότι "...στο ανατολικό (εννοώντας από παραδρομή στο δυτικό) τμήμα της ... και ειδικότερα στο σημείο τομής του δυτικού περιφερειακού δρόμου και των δρόμων που ενώνουν τα Ο.Τ ..., καθώς και ενός αγροτικού δρόμου, που διέρχεται από τα αγροτεμάχια 4093 και 4097β’ θα πρέπει να δημιουργηθεί μία πλατεία λόγω της επικινδυνότητας του σημείου αυτού, για να γίνει κυκλική και πλέον ομαλή η κυκλοφορία των οχημάτων στο σημείο αυτό για την αποφυγή τροχαίων ατυχημάτων. Επίσης οι νοητοί άξονες των παραπάνω δρόμων που ενώνουν τα Ο.Τ ... θα ακολουθήσουν την πορεία του ήδη υπάρχοντας αγροτικού δρόμου, που διέρχεται από τα αγροτεμάχια 4093 και 4097β’ και όχι τις νοητές επεκτάσεις τους...". Στο ίδιο πρακτικό αναφέρεται ακόμη ότι "...το Δ.Σ., αφού άκουσε την εισήγηση του Προέδρου και εξέτασε το συνταχθέν από την τεχνική υπηρεσία του Δήμου σχέδιο και μετά από διαλογική συζήτηση αποφάσισε: α) τη δημιουργία πλατείας στο σημείο τομής των ανωτέρω δρόμων σύμφωνα με τα σχέδια της υπηρεσίας και β) ότι οι νοητοί άξονες των παραπάνω δρόμων που ενώνουν τα Ο.Τ ... θα ακολουθήσουν την πορεία του ήδη υπάρχοντος διαμορφωμένου αγροτικού δρόμου, που διέρχεται από τα αγροτεμάχια 4093 και 4097β" και όχι τις νοητές επεκτάσεις τους" (...). Ουσιαστικά με την ανωτέρω απόφαση προτάθηκε η συνέχιση του εγκεκριμένου οδικού δικτύου σε μελλοντική επέκταση του πολεοδομικού σχεδίου όχι δια των νοητών επεκτάσεων, που πλαισιώνουν κατά τα ανωτέρω την ιδιοκτησία Τ., αλλά νοτιότερα, στο ύψος της αγροτικής οδού, που κείται νοτίως της ιδιοκτησίας Μ.. Η λήψη της εν λόγω απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου ... (υπ’ αριθμ. ...2006), η οποία δεν αποτελεί τροποποίηση του εγκεκριμένου σχεδίου της ..., διότι δεν εγκρίθηκε από το ΤΠ-Π της οικείας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, αλλά αποτελεί μόνο πρόταση τροποποίησης, σύμφωνα με το Νομοθετικό Διάταγμα 17.7./16.8.1923 (ΦΕΚ 228 Α’ 1923) και ως εκ τούτου εξακολουθεί να ισχύει το με ημερομηνία από 18.1.1993 εγκεκριμένο με την ΤΠΠΕ 4333 απόφαση του Νομάρχη Δράμας ρυμοτομικό σχέδιο ..., έγινε από αυτούς μετά από συζήτηση, αφού έλαβαν υπόψη το ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα, μόνο για να δουν οι σύμβουλοι το σημείο στο οποίο έπρεπε να γίνει ο κόμβος - πλατεία, ώστε να ελαχιστοποιηθούν μελλοντικά τροχαία ατυχήματα, που μέχρι τότε συνέβαιναν αρκετά συχνά στην αμέσως επόμενη διασταύρωση της περιφερειακής οδού με αγροτική. Με βάση δε το εν λόγω τοπογραφικό διάγραμμα θεωρήθηκε νόμιμη, όπως προαναφέρθηκε, η ανέγερση της οικοδομής του Μ. στο σημείο του οικοπέδου του, όπου και κατασκευάσθηκε αυτή, ενώ στην αντίθετη περίπτωση δεν θα επιτρεπόταν η κατασκευή της στη συγκεκριμένη θέση, όταν δε έγινε γνωστό το παράνομο της προαναφερόμενης πράξης των κατηγορουμένων ανακλήθηκε η άδεια ανέγερσης της οικοδομής του Μ. λόγω παραβίασης των διατάξεων του Πολεοδομικού κανονισμού, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω. Οι παραπάνω ενέργειες των κατηγορουμένων, όπως επίσης προαναφέρθηκε, που είχαν ως έννομη συνέπεια και την νομιμοποίηση της παρανόμως κατασκευασθείσας στο σημείο που ανεγέρθηκε οικοδομής του Μ., αποσκοπούσαν μεταξύ των άλλων να προσπορίσουν στον Μ. αθέμιτο όφελος, κατά τα παραπάνω αποδειχθέντα, που ανέρχεται στο ποσό των 100.000 ευρώ, στο οποίο ανήλθε το κόστος κατασκευής του κτίσματος της ιδιοκτησίας του, για το οποίο χωρίς το συγκεκριμένο τοπογραφικό σχεδιάγραμμα δεν θα μπορούσε να εγκριθεί η άδεια ανέγερσης της οικοδομής στο σημείο που ανεγέρθηκε. Το ότι το ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα αποτελεί συρραφή αποσπάσματος του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου ... και αποσπάσματος του πλησίον αγροκτήματος ..., που είναι εκτός σχεδίου, και ότι αυτό δεν συντάχθηκε λαμβανομένων υπ’ όψιν των συντεταγμένων, των ορίων και των ιδεατών επεκτάσεων των οδών του από 18-1-1993 και σύμφωνα με την ΤΠΠΕ απόφαση Νομάρχη εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου ..., ενώ η ως άνω αναφερόμενη βεβαίωση της Προϊσταμένης Τ.Π.Π.Ε., η οποία στην πραγματικότητα αναφέρεται μόνο στο εντός ρυμοτομικού σχεδίου τμήμα, φέρεται να καλύπτει και το εκτός ρυμοτομικού σχεδίου τμήμα. Δια του ως άνω τοπογραφικού σχεδιαγράμματος οι εν λόγω κατηγορούμενοι παρουσίαζαν εν γνώσει τους ψευδώς και δεν είναι εξαρτημένο από κανένα δίκτυο συντεταγμένων και η τοπογραφική του ακρίβεια είναι αμελητέα αποδεικνύεται από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα επί πλέον δε το ομολογούν εμμέσως πλην σαφώς και οι κατηγορούμενοι και κατά την απολογία τους ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Επομένως, με βάση τα παραπάνω πλήρως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, οι εν λόγω κατηγορούμενοι πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι κατ’ ορθότερο νομικό χαρακτηρισμό της αξιόποινης πράξης της από κοινού ψευδούς βεβαίωσης (άρθρο 242 παρ. 1 ΠΚ), που διώκεται και τιμωρείται σε βαθμό πλημμελήματος με ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους, ..., αφού με την προαναφερόμενη ψευδή βεβαίωση των περιστατικών που είχε έννομες συνέπειες, η σκοπούμενη προσπόριση σε άλλον αθέμιτου οφέλους, κατά τα παραπάνω αποδειχθέντα, ανέρχεται στο ποσό των 100.000 ευρώ, ... όπως άλλωστε δέχθηκε και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο".
Με αυτά που δέχθηκε, το Δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις ανωτέρω διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠοινΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ’ αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του άνω εγκλήματος της ψευδούς βεβαιώσεως κατά συναυτουργία, για το οποίο καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 242 παρ. 1 και 45 του ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, με ελλιπή, δηλαδή, ή αντιφατική αιτιολογία. Οι μερικότερες αντίθετες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες, αφού: α) Σαφώς το Πενταμελές Εφετείο δέχθηκε ότι ο αναιρεσείων και ο συγκατηγορούμενός του Χ. Χ. ενέργησαν από κοινού, δηλ. εκ συμφώνου και με κοινό δόλο, η ενέργεια δε του αναιρεσείοντος, ως Προϊσταμένου των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου, συνίστατο στη θεώρηση του τοπογραφικού διαγράμματος, δεν ήταν δε αναγκαία περαιτέρω αιτιολογία. β) Σαφώς γίνεται δεκτό ότι χωρίς τις ενέργειες των κατηγορουμένων, δηλ. και τη θεώρηση από τον αναιρεσείοντα, δεν θα μπορούσε να εγκριθεί η άδεια για την ανέγερση της ένδικης οικοδομής στο σημείο που ανεγέρθηκε, οι ενέργειές τους δε αυτές αποσκοπούσαν στην προσπόριση στον Μ. αθεμίτου οφέλους. Δέχθηκε, δηλαδή, το Πενταμελές Εφετείο ότι ναι μεν το τοπογραφικό διάγραμμα συντάχθηκε από τον συγκατηγορούμενο του αναιρεσείοντος, όμως, χωρίς τη θεώρησή του από τον τελευταίο, αυτό δεν θα είχε καμιά ισχύ και δεν θα επέφερε την ως άνω έννομη συνέπεια. γ) Το Δικαστήριο δέχθηκε μεν ότι το επίμαχο έγγραφο χρησιμοποιήθηκε κατά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, κατά την οποία λήφθηκε η υπ` αριθ. ...2006 απόφαση. Δεν δέχθηκε, όμως, ότι αφορούσε απλώς την εσωτερική υπηρεσία, αλλά ότι είχε και εξωτερική έννομη συνέπεια, συνισταμένη στο ότι, κατά τα ανωτέρω, παρέσχε δυνατότητα στον ενδιαφερόμενο να νομιμοποιήσει οικοδομή που είχε κατασκευάσει παράνομα. Επομένως, οι, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Ε του ΚΠοινΔ, πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 242 παρ. 1 του ΠΚ, είναι αβάσιμοι.
Υπέρβαση εξουσίας, η οποία ιδρύει λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η’ του ΚΠοινΔ, συντρέχει και όταν το δικαστήριο άσκησε εξουσία που δεν του παρέχεται από το νόμο. Αυτό συμβαίνει και όταν το επί της εφέσεως του καταδικασθέντος δικάσαν δικαστήριο χειροτέρευσε, παρά την απαγόρευση του άρθρου 470 του ΚΠοινΔ, τη θέση του εκκαλέσαντος καταδικασθέντος. Δεν υπάρχει, όμως, τέτοια χειροτέρευση όταν το Εφετείο, εκτιμώντας τις αποδείξεις, προβαίνει σε ακριβέστερο προσδιορισμό των πρωτοδίκως δεκτών γενομένων πραγματικών περιστατικών, δια διευκρινίσεως και συμπληρώσεως αυτών κατά την αναζήτηση της ουσιαστικής αλήθειας, εφόσον δεν μεταβάλλεται ο χαρακτηρισμός του εγκλήματος επί το βαρύτερο. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της πρωτόδικης 42/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, προκύπτει ότι το Δικαστήριο εκείνο δέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι: "Περαιτέρω, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία ουδόλως προέκυψε ότι οι ως άνω κατηγορούμενοι προέβησαν στα ανωτέρω με σκοπό α) την κίνηση της διαδικασίας τροποποίησης του πολεοδομικού σχεδίου για να καταστεί εφικτή η πολεοδομική τακτοποίηση - νομιμοποίηση της οικίας Μ. και β) την χρησιμοποίηση της απόφασης ως αποδεικτικού μέσου για το ότι η εξαίρεση από την κατεδάφιση του επί της ιδεατής επέκτασης τμήματος της οικίας Μ. δεν θα βλάψει την πόλη της .... Επί πλέον, ουδόλως αποδείχθηκε ότι τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου ... παραπλανήθηκαν αμέσως και τα μέλη του ΣΧΟΠ της Νομαρχίας Δράμας, τα οποία εξέδωσαν ομόφωνα - παραπλανηθέντα ως προς τον τρόπο λήψης της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου - την υπ’ αριθμ. 13/13-2-2007 θετική γνωμοδότηση περί εξαίρεσης από την κατεδάφιση, του τμήματος του κτίσματος που είχε οικοδομηθεί εντός ιδεατής επέκτασης εγκεκριμένης οδού, με βάση την οποία εκδόθηκε ακολούθως η υπ’ αριθμ. ...15-2-2007 απόφαση του Νομάρχη Δράμας, παραπλανήθηκαν εμμέσως". Το δε Πενταμελές Εφετείο δέχθηκε ότι οι ενέργειες των κατηγορουμένων "που είχαν ως έννομη συνέπεια και τη νομιμοποίηση της παρανόμως κατασκευασθείσας στο σημείο που ανεγέρθηκε οικοδομής του Μ., αποσκοπούσαν, μεταξύ των άλλων, να προσπορίσουν στον Μ. αθέμιτο όφελος". Όμως, η διαφοροποίηση των περιστατικών αυτών δεν συνιστά χειροτέρευση της θέσεως του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου και το Πενταμελές Εφετείο, με το να δεχθεί τα ανωτέρω, δεν υπερέβη την εξουσία του, καθόσον απλώς διευκρίνισε τις έννομες συνέπειες της ένδικης αξιόποινης πράξεως, όπως αυτές προέκυψαν από τις αποδείξεις, δεδομένου, μάλιστα, ότι και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, σε άλλο σημείο του σκεπτικού του, δέχθηκε, όπως και το δευτεροβάθμιο, ότι "η σκοπούμενη προσπόριση σε άλλον αθέμιτου οφέλους, κατά τα παραπάνω αποδειχθέντα, ανέρχεται στο ποσό των 100.000 ευρώ, στο οποίο ανήλθε το κόστος κατασκευής του κτίσματος της ιδιοκτησίας του τέταρτου κατηγορουμένου (Α. Μ.)". Επομένως, ο, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Η του ΚΠοινΔ, τρίτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.
Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ` αριθ. εκθ. 42/14 Ιουλίου 2014 αίτηση του Ν. Ρ. του Κ., για αναίρεση της 99/2014 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα από διακόσια πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Μαΐου 2015.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Μαΐου 2015.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή