Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 556 / 2012    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ερημοδικία αναιρεσείοντος.




Περίληψη:
Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας του αναιρεσείοντος.




ΑΡΙΘΜΟΣ 556/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αιμιλία Λίτινα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Τακτικού Αντιπροέδρου Μιχαήλ Θεοχαρίδη, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 19/2012 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βιολέτα Κυττέα-Εισηγήτρια, Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Κυριακούλα Γεροστάθη και Βασίλειο Φράγγο, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελεύς) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Φεβρουαρίου 2012, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Ι. Μ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε στο συμβούλιο από την πληρεξούσια δικηγόρο του, Αναστασία Τσατραφύλλια, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 61676/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12 Δεκεμβρίου 2011 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1/2012.
Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευτέρπη Κουτζαμάνη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη με αριθμό και ημερομηνία 10/20-1-2012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"-Εισάγοντας, ενώπιον Σας, την από 12.12.2011 δήλωση αναίρεσης του Ι. Μ. του Π., κατοίκου ..., κατά της με αριθμό 61676/2011 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών με την οποία απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη η έφεση του κατά της με αριθμό 14450/2010 απόφασης του Μονομελούς Πλημ/κείου Αθηνών και εκθέτουμε τα ακόλουθα: 1. Κατά το άρθρο 504 § 1 ΚΠΔ, όταν ο νόμος δεν ορίζει κάτι άλλο, αίτηση αναίρεσης επιτρέπεται μόνο κατά της απόφασης που, όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση και κατά της απόφασης του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση έφεσης, αν με τις αποφάσεις αυτές το δικαστήριο αποφάνθηκε τελειωτικά για την κατηγορία ή αν έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη ή κήρυξε απαράδεκτη αυτήν (άρθρ. 370 ΚΠΔ).
2. Περαιτέρω, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 473, 474 § 1 ΚΠΔ, το ένδικο μέσο γενικά, επομένως και η αναίρεση κατ' αποφάσεως, ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή στο γραμματέα του Ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της Προξενικής Αρχής της περιφέρειας που κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος. Κατ' εξαίρεση, προκειμένου μόνο για καταδικαστική απόφαση, η αναίρεση μπορεί να ασκηθεί, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 473 § 2 του ΚΠΔ και με Δήλωση, που περιέχει όσα ορίζονται στην §2 του επόμενου άρθρου, και επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, η οποία αρχίζει σύμφωνα με την §1. Καταδικαστική δε είναι η απόφαση εκείνη, που κηρύσσει κάποιον ένοχο αξιοποίνου πράξεως και επιβάλλει σ' αυτόν ποινή είτε στερητική της ελευθερίας είτε χρηματική, και η απόφαση με την οποία το δικαστήριο επιβάλλει μόνο ποινή μετ' αναίρεση. Δεν είναι καταδικαστική η απόφαση που απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη ή ως απαράδεκτη για τυπικούς λόγους ως εκπρόθεσμη. Επομένως στην περίπτωση αυτή, η αναίρεση πρέπει υποχρεωτικά να ασκηθεί με δήλωση ενώπιον των περιοριστικώς αναφερομένων στην § 1 του άρθρου 474 ΚΠΔ προσώπων και δεν μπορεί να ασκηθεί με δήλωση του κατηγορουμένου επιδιδόμενη στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Εξάλλου, κατά το άρθρο 476 § 1 ΚΠΔ, αν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός άλλων περιπτώσεων, χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκησή του, κηρύσσεται από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο (σε συμβούλιο) απαράδεκτο (ΑΠ 1285/2009, ΑΠ 71/2010, ΑΠ 208/2011, ΑΠ 496/11).
3. Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη 61676/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών απερρίφθη ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της η υπ' αριθ. 2368/25-2-2011 έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 14450/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία καταδικάστηκε για μη καταβολή χρεών προς το δημόσιο σε φυλάκιση (3) ετών, η οποία μετατράπηκε με 10 €. Σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν η άνω απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών δεν είναι καταδικαστική, αφού δεν αποφάνθηκε περί της ενοχής του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου ή περί της επιβολής κυρίας ποινής σ' αυτόν. Επομένως, κατά της αποφάσεως αυτής δεν είναι παραδεκτή η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως με δήλωση του κατηγορουμένου επιδιδόμενη κατ' άρθρο 473 § 2 του ΚΠΔ στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, όπως συνέβη με την υπό κρίση, από 12-12-2011 δήλωση ασκήσεως αναιρέσεως που απευθύνεται στον Εισαγγελέα και επιδόθηκε σ' αυτόν, από τον δικαστικό επιμελητή ... .
4. Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, θα πρέπει να απορριφθεί αυτή, ως απαράδεκτη, και να επιβληθούν δε τα εκ διακοσίων είκοσι (220)€ δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος (άρθρα 476 § 1και άρθ. 583 §1 Κ.Π.Δ, σε συνδ. με το αρθρ. 3 §3 του Ν. 773/1977 και την 58553/28-6-2006 Απόφ. Υπουργ. Οικονομικών & Δικαιοσύνης).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνουμε: 1) να απορριφθεί ως απαράδεκτη η με Δήλωση του Ι. Μ. του Π., ασκηθείσα αίτηση αναιρέσεως κατά της με αριθμό 61676/2011 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών και 2) να επιβληθούν τα εκ διακοσίων είκοσι (220) € δικαστικά έξοδα, σε βάρος του ως άνω αναιρεσείοντος. Αθήνα, 20-1-2012 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Μπόμπολης"
Αφού άκουσε
Τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατ' άρθρο 473 παρ.2 εδ.α' ΚΠΔ "Η αναίρεση κατά της καταδικαστικής απόφασης μπορεί να ασκηθεί από εκείνον που καταδικάστηκε και με δήλωση που περιέχει όσα ορίζονται στην παρ.2 του επόμενου άρθρου και επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών η οποία αρχίζει σύμφωνα με την παρ.1" και κατ' άρθρο 474 παρ.1 εδ.α' ιδίου Κώδικος "Με την επιφύλαξη της διατάξεως της παρ. 2 του άρθρου 473, το ένδικο μέσο ασκείται με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου πού εξέδωσε την απόφαση (ή το βούλευμα ή στο γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής που βρίσκεται στο εξωτερικό και στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί ή διαμένει προσωρινά ο δικαιούμενος ...".
Εκ των διατάξεων αυτών σαφώς προκύπτει ότι η αίτηση αναιρέσεως κατά μη καταδικαστικής αποφάσεως ασκείται μόνο με δήλωση στον γραμματέα του εκδόντος την απόφαση δικαστηρίου ή στον γραμματέα του ειρηνοδικείου ή στον προϊστάμενο της προξενικής αρχής στην περιφέρεια των οποίων κατοικεί η διαμένει ο δικαιούμενος, ήτοι κατ' εξαίρεση ή αναίρεση κατά της καταδικαστικής αποφάσεως μπορεί να ασκηθεί από εκείνον πού κατεδικάσθη όχι μόνο με δήλωση ενώπιον των αρμοδίων προσώπων που ορίζονται στη διάταξη του άνω άρθρου 474 παρ. 1 ΚΠΔ, αλλά και με δήλωση αυτού (καταδικασθέντος) η οποία επιδίδεται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μέσα σε προθεσμία είκοσι ημερών, με την αναγκαία προϋπόθεση ότι η απόφαση είναι καταδικαστική. Η απόφαση με την οποία απορρίπτεται η έφεση ως εκπρόθεσμη ή ανυποστήρικτη δεν είναι καταδικαστική, διότι στις περιπτώσεις αυτές το δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσιαστική έρευνα της υποθέσεως, αλλ' αντίθετα διαπιστώνει το τυπικώς απαράδεκτο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου. Περαιτέρω κατ' άρθρο 476 παρ. 1 εδ. α' ΚΠΔ "Όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο πού δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται... ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις πού ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του... το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) πού είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο.. και κατά το άρθρο 513 παρ. 1 εδ. α' ιδίου Κώδικος "Αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου κατά το άρθρο 476, το δικαστήριο του Αρείου Πάγου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη ...".
Στην προκειμένη περίπτωση διά της κρινομένης από 12/12/2011 αιτήσεως αναιρέσεως, επιδοθείσης εις τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την αυτήν ημέραν προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 61676/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, η οποία απέρριψεν ως εκπρόθεσμη την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 14450/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Ενόψει όμως ότι η απόφαση αυτή δεν είναι καταδικαστική η αίτηση αναιρέσεως ανεπιτρεπτώς ησκήθη διά δηλώσεως επιδοθείσης εις τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, μετά και την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος και την εμφάνισή του, επιβληθούν δε τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρ.476 παρ.1, 583 παρ.1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 12/12/2011 αίτηση του Ι. Μ. του Π. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 61676/2011 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εξ ευρώ διακοσίων πενήντα (250).
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Μαρτίου 2012.Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαρτίου 2012.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΥΣ

<< Επιστροφή