Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 1908 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Επανάληψη διαδικασίας.




Περίληψη:
Βούλευμα. Αίτηση αναιρέσεως κατ' αποφάσεως του Εφετείου με την οποία απορρίφθηκε αίτηση επαναλήψεως διαδικασίας. Έννοια νέων γεγονότων και νέων αποδείξεων. Λόγος αναιρέσεως: Έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως διότι το Εφετείο απέρριψε την αίτηση με την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ότι δεν κατέστη φανερό ότι ο καταδικασθείς είναι αθώος των εγκλημάτων για τα οποία καταδικάστηκε αμετακλήτως.




ΑΡΙΘΜΟΣ 1908/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα και Ανδρέα Τσόλια - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Μιλτιάδη Ανδρειωτέλλη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 28 Απριλίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ1, περί αναιρέσεως του υπ' αριθμ. 227/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης.

Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτό, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση του βουλεύματος τούτου, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 24 Σεπτεμβρίου 2008 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1563/2008.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Μιλτιάδης Ανδρειωτέλλης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευτέρπης Κουτζαμάνη με αριθμό 568/15.12.08, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω, σύμφωνα με το άρθρο 485 παρ. 1 ΚΠοινΔ, την αριθμ. 37/24-9-2008 αίτηση αναιρέσεως του Χ1, η οποία ασκήθηκε αυτοπροσώπως από τον ίδιο και στρέφεται κατά του αριθμ. 227/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, εκθέτω δε τα ακόλουθα: Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, με το παραπάνω βούλευμά του απέρριψε, ως ουσιαστικά αβάσιμη, την από 20-6-2008 αίτηση του ανωτέρω ήδη αναιρεσείοντος για επανάληψη της διαδικασίας, η οποία περατώθηκε με την αριθμ. 563/1997 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καβάλας με την οποία καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης δύο (2) ετών και έξι (6) μηνών για κλοπές και απόπειρες κλοπών κατ'εξακολούθηση και κατά συναυτουργία. Κατά του εφετειακού αυτού βουλεύματος στρέφεται ο αναιρεσείων-αιτών με την κρινόμενη αίτησή του, η οποία ασκήθηκε νομοτύπως, παραδεκτώς και εμπροθέσμως. Ειδικότερα το προσβαλλόμενο βούλευμα επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα-αιτούντα στις 24-9-2008, η δε αίτηση ασκήθηκε στις 24-9-2008 ενώπιον της γραμματέα του Εφετείου Θράκης, Φωτεινής Σπίνου, συνετάγη δε από εκείνη η αριθμ. 37/24-9-2008 έκθεση στην οποία διατυπώνεται αναλυτικά ο λόγος για τον οποίο ασκήθηκε και συγκεκριμένα η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.
Τέλος το προσβαλλόμενο βούλευμα υπόκειται, σύμφωνα με τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 528 ΚΠΔ, στο ένδικο μέσο της αναιρέσεως και από τον αιτούντα- Κατόπιν των ανωτέρω η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και ακολούθως να ερευνηθεί ο προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως.
Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 ΚΠοινΔ η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα στις περιοριστικά αναφερόμενες περιπτώσεις μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και εκείνη κατά την οποία ύστερα από την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα-άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν- γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος.
Εξάλλου έλλειψη της κατά τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠοινΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας του βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών που απορρίπτει την αίτηση επανάληψης της διαδικασίας (άρθ. 528 σε συνδ. με 525 ΚΠΔ), υπάρχει όταν δεν εκτίθενται σ'αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά με βάση τα οποία το Συμβούλιο έκρινε ότι δεν ήταν βάσιμοι οι προβληθέντες λόγοι επανάληψης της ποινικής διαδικασίας (ΑΠ 528/2004 - σε Συμβούλιο - ΠΧ, ΝΕ, 158).
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το προσβαλλόμενο βούλευμα, το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, κατά την ανέλεγκτη για τα πράγματα κρίση του δέχτηκε τα ακόλουθα:
Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία αποδείχθηκαν τα ακόλουθα. Ο αιτών καταδικάσθηκε με την υπ' αριθμ. 563/1997 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καβάλας για τα αδικήματα των κλοπών και απόπειρας κλοπών κατ' εξακολούθηση και κατά συναυτουργία σε φυλάκιση δύο ετών και έξι μηνών κατά της οποίας άσκησε έφεση, η οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη με την 538/8-4-1998 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης και έχει καταστεί αμετάκλητη (βλ. από 30-7-2008 υπηρεσιακή βεβαίωση του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοδικείου Καβάλας).
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του αιτούντος, ύστερα από την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκε νέα απόδειξη-άγνωστη στους δικαστές που τον καταδίκασαν-, η οποία μόνη της αλλά και σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι ήταν αθώος για τις πράξεις για τις οποίες καταδικάσθηκε. Ειδικώτερα ισχυρίζεται ότι σύμφωνα με την υπ' αριθμ....20-02-2008 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της Συμβολαιογράφου Ξάνθης Θεοδώρας Μπουζάλα του μάρτυρα ... αδελφού του, ο τότε συγκατηγορούμενός του Σ1, εξαιτίας διαφορών τις οποίες είχε με τον αιτούντα, κατέθεσε ότι συμμετείχε και ο αιτών στις κλοπές, για τις οποίες καταδικάσθηκε με την προαναφερόμενη απόφαση και της οποίας ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας και ότι η απόφαση στηρίχθηκε αποκλειστικά, όσον αφορά την καταδίκη του, μόνον στην κατάθεση του συγκατηγορουμένου του αυτού. Το ανωτέρω, όμως, γεγονός είχε τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου από τον ίδιο τον αιτούντα κατηγορούμενο κατά την απολογία του, όπου ανέφερε ότι με τον ανωτέρω συγκατηγορούμενό του είχε μαλώσει για μια κοπέλα (βλ. πρακτικά της 563/1997 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καβάλας), γεγονός το οποίο αξιολογήθηκε κατά την έκδοση της εν λόγω απόφασης του. Επομένως δεν πρόκειται για νέα απόδειξη, αλλά αντίθετα είχε καταστεί αυτή γνωστή στο Δικαστήριο που δίκασε και από μόνη της, αλλά και σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αποδείξεις δεν θα έκανε φανερό ότι ο καταδικασθείς αιτών ήταν αθώος.
Με αυτά που δέχθηκε το Συμβούλιο Εφετών Θράκης διέλαβε στο προσβαλλόμενο βούλευμά του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία καθόσον εκτίθενται σ'αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά με βάση τα οποία το Συμβούλιο έκρινε ότι δεν ήταν βάσιμος ο προβληθείς λόγος επανάληψης της ποινικής διαδικασίας. Επομένως, ο σχετικός περί έλλειψης της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας αναιρετικός λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.
Κατ'ακολουθίαν όλων των ανωτέρω η κρινόμενη αίτηση του αναιρεσείοντος-αιτούντος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη και να επιβληθούν σ'αυτόν τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 ΚΠοινΔ).

Για τους λόγους αυτούς-
Π ρ ο τ ε ί ν ω: 1) Να απορριφθεί η με αριθμό 37/24-9-2008 αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε από τον αιτούντα Χ1 κατά του υπ'αριθμ. 227/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης.
2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.
Αθήνα 9 Δεκεμβρίου 2008
Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
Ευτέρπη Κουτζαμάνη

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 525 παρ. 1 περ. 2 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, η ποινική διαδικασία, που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, αν μετά την οριστική καταδίκη του, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είναι εκείνες που δεν υποβλήθηκαν στο δικαστήριο και ως εκ τούτου, ήταν άγνωστες στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, την κρίση του δε αυτή σχηματίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως για επανάληψη της διαδικασίας, από την έρευνα των πρακτικών της προηγούμενης δίκης, καθώς και από τα έγγραφα της δικογραφίας. Νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων, ή νεότερες καταθέσεις συμπληρωματικές, ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία τής υποθέσεως, με την προϋπόθεση, όμως, ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες, είτε μόνες τους είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομιστεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό και όχι απλώς πιθανό ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγον επαναλήψεως της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντιθέτως ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν απ' αυτούς, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς έλεγχος της προσβαλλόμενης αποφάσεως, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές, που την εξέδωσαν, εφ' όσον η αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας, ως στρεφόμενη κατά αμετάκλητης δικαστικής αποφάσεως, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλ' έκτακτη διαδικασία. Εξ άλλου, έλλειψη της σύμφωνα με τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κώδικα Ποινικής δικονομίας ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας του βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών, που απορρίπτει την αίτηση επαναλήψεως της διαδικασίας (άρθρο 528 σε συνδυασμό με άρθρο 525 ΚΠΔ) υπάρχει όταν δεν εκτίθενται σ' αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις η λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, με βάση τα οποία το Συμβούλιο έκρινε ότι δεν ήταν βάσιμοι οι προβληθέντες λόγοι επαναλήψεως της ποινικής διαδικασίας.
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από το προσβαλλόμενο βούλευμα, το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, δέχθηκε τα ακόλουθα: "Στην προκειμένη περίπτωση, από τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Ο αιτών καταδικάσθηκε με την υπ' αριθμ. 563/1997 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καβάλας για τα αδικήματα των κλοπών και απόπειρας κλοπών, κατ' εξακολούθηση και κατά συναυτουργία σε φυλάκιση δύο ετών και έξι μηνών, κατά της οποίας άσκησε έφεση, η οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη με την 538/8.4.1998 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης και έχει καταστεί αμετάκλητη (βλ. από 30.7.2008 υπηρεσιακή βεβαίωση του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Πρωτοδικείου Καβάλας). Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του αιτούντος, ύστερα από την οριστική καταδίκη του αποκαλύφθηκε νέα απόδειξη - άγνωστη στους δικαστές που τον καταδίκασαν - η οποία μόνη της, αλλά και σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως κάνουν φανερό ότι ήταν αθώος για τις πράξεις για τις οποίες καταδικάσθηκε. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι σύμφωνα με την υπ' αριθμ..../20.02.2008 ένορκη βεβαίωση ενώπιον της Συμβολαιογράφου Ξάνθης Θεοδώρας Μπουζάλα του μάρτυρα ... αδελφού του, ο τότε συγκατηγορούμενός του Σ1 εξαιτίας διαφορών τις οποίες είχε με τον αιτούντα, κατέθεσε ότι συμμετείχε και ο αιτών στις κλοπές, για τις οποίες καταδικάσθηκε με την προαναφερόμενη απόφαση και της οποίας ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας και ότι η απόφαση στηρίχθηκε αποκλειστικά, όσον αφορά την καταδίκη του, μόνον στην κατάθεση του συγκατηγορουμένου του αυτού. Το ανωτέρω, όμως γεγονός είχε τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου από τον ίδιο τον αιτούντα κατηγορούμενο κατά την απολογία του, όπου ανέφερε ότι με τον ανωτέρω συγκατηγορούμενό του είχε μαλώσει για μια κοπέλα (βλ. πρακτικά της 563/1997 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καβάλας), γεγονός το οποίο αξιολογήθηκε κατά την έκδοση της εν λόγω απόφασης του. Επομένως δεν πρόκειται για νέα απόδειξη, αλλά αντίθετα είχε καταστεί αυτή γνωστή στο Δικαστήριο που δίκασε και από μόνη της, αλλά και σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες αποδείξεις δεν θα έκανε φανερό ότι ο καταδικασθείς αιτών ήταν αθώος". Με τις ως άνω παραδοχές του, το Συμβούλιο Εφετών Θράκης διέλαβε στο προσβαλλόμενο βούλευμα του την απαιτούμενη από τις ως άνω αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτό με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά με βάση τα οποία το Συμβούλιο έκρινε ότι δεν ήταν βάσιμος ο προβληθείς λόγος επαναλήψεως της ποινικής διαδικασίας.
ΕΠΕΙΔΗ, ενόψει των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί ο από το άρθρο 485 παρ. 1 στοιχ. δ' του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας λόγος αναιρέσεως και ενόψει του ότι ο αναιρεσείων δεν επικαλείται άλλους λόγους πρέπει να απορριφθεί στο σύνολο της η κρινόμενη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Απορρίπτει την 37/24.9.2008 αίτηση αναιρέσεως του Χ1 για αναίρεση του 227/2008 βουλεύματος του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, το οποίο απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την από 20.6.2008 αίτηση του ανωτέρω αναιρεσείοντος για επανάληψη τής ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την 563/1997 αμετάκλητη απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Καβάλας. Και
Καταδικάζει την αιτούντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι ευρώ (220 €).
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουλίου 2009. Και,
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 7 Οκτωβρίου 2009.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή