Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 86 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Ανθρωποκτονία από αμέλεια.




Περίληψη:
Ανθρωποκτονία από αμέλεια άρθρα 28 και 302 ΠΚ. Απορρίπτει αναίρεση για έλλειψη νόμιμης αιτιολογίας, εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης και έλλειψη νόμιμης βάσης.




Αριθμός 86/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ -----
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή - Εισηγητή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Δημητρίου - Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Νικόλαο Βασιλάκη και Στέφανο Παύλου, για αναίρεση της με αριθμό 3.945/2007 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 3 Ιουνίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1.088/2008.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε Τους πληρεξούσιους δικηγόρους του αναιρεσείοντος, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τo συνδυασμό των άρθρων 28 και 302του Π.Κ., προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση τουεγκλήματος της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, χωρίςσυνείδηση, απαιτούνται τα εξής στοιχεία: α) να μηνκαταβλήθηκε από το δράστη η επιβαλλόμενη, κατάαντικειμενική κρίση, προσοχή, την οποία κάθε μετρίωςσυνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει κάτω από τιςίδιες πραγματικές περιστάσεις να καταβάλει, με βάση τουςνομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στιςσυναλλαγές και την κοινή, κατά τη συνήθη πορεία τωνπραγμάτων, πείρα και λογική, β) να μη μπορούσε αυτός, μεβάση τις προσωπικές περιστάσεις, ιδιότητες, γνώσεις καιικανότητες και κυρίως εξαιτίας της υπηρεσίας ή τουεπαγγέλματος του, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινοαποτέλεσμα και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύενέργειας ή παράλειψης του δράστη και του αποτελέσματος, που επήλθε. Περαιτέρω, η απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως, της καταδικαστικής αποφάσεως, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 Δ ΚΠΔ, υπάρχει όταν περιέχοντα σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά, και τέλος, οι σκέψεις και οι συλλογισμοί, βάσει των οποίων έγινε η υπαγωγή τους στην ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας α) είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως που αποτελούν ενιαίο σύνολο και β) αρκεί να μνημονεύονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατ' είδος χωρίς να είναι ανάγκη να εκτίθεται τι προέκυψε χωριστά από τον καθένα, αρκεί vα συνάγεται ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα ανεξαιρέτως και όχι μόνο μερικά από αυτά. Τέλος, εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως η οποία ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 Ε' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει όταν το δικαστήριο δεν υπάγει σωστά τα περιστατικά που δέχθηκε στην εφαρμοσθείσα ποινική διάταξη, καθώς και όταν η παράβαση γίνεται εκ πλαγίου, δηλαδή δεν αναφέρονται στην απόφαση κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τα περιστατικά εκείνα που προέκυψαν και είναι απαραίτητα για την εφαρμογή της συγκεκριμένης ποινικής διατάξεως ή ακόμη στην απόφαση υπάρχει έλλειψη κάποιου από τα κατά νόμο αναγκαία περιστατικά ή αντίφαση μεταξύ τους ή με το διατακτικό κατά τέτοιο τρόπο που να καθίσταται ανέφικτος από τον ’ρειο Πάγο ο έλεγχος της ορθής ή όχι υπαγωγής αυτών στο νόμο και να στερείται έτσι η απόφαση νομίμου βάσεως.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αρ. 3.945/2007 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης και μετά από συνεκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων που κατ' είδος μνημονεύονται, ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης δέκα οκτώ (18) μηνών, ανασταλείσαν επί τριετίαν, για την άδικη πράξη της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, δεχθέντος ειδικότερα του Δικαστηρίου ανελέγκτως, όπως αυτό προκύπτει από το συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό, τα παρακάτω πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος είναι μηχανολόγος - μηχανικός υπεύθυνος της μηχανολογικής συντήρησης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΣΙΔΕΝΟΡ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΚΑΤΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΙΔΗΡΟΥ Α.Ε.", που εδρεύει στο 13ο χιλ. της οδού Θεσσαλονίκης - Βέροιας. Υπό τις οδηγίες του και τις εντολές του είχε ομάδα εργαζομένων της εταιρείας "ΕΤΗΛ Α.Ε.", οι οποίοι μαζί με τον ίδιο αποτελούσαν μια από τις ομάδες εργασίας του τμήματος μηχανολογικής συντήρησης της ανωτέρω εταιρείας, προϊστάμενος της οποίας είναι ο εξετασθείς πρώτος μάρτυρας Ζ. Την 21.9.2001 ο κατηγορούμενος μαζί με τον εργοδηγό Ψ, τον θανόντα Ξ και τον .... ανέλαβαν να αποκαταστήσουν την μηχανολογική βλάβη στο έμβολο της υδραυλικής μπουκάλας μιας εκ των τραπεζών ψύξης του ως άνω χαλυβουργείου, στην οποία καταλήγουν εξάμετρες μπιγιέτες (συμπαγείς μεταλλικοί δοκοί τετραγωνικής διατομής περίπου 10Χ10) που παράγονται στο χαλυβουργείο και μ' ένα σύστημα που λειτουργεί υδραυλικά και αποτελείται από διαμήκη και εγκάρσια στοιχεία, οι μπιγιέτες μια - μια περιστρέφονται μερικώς και ταυτόχρονα προωθούνται μέχρι το σημείο απ' όπου θα παραληφθούν από γερανογέφυρα για να τοποθετηθούν στην τράπεζα του κλιβάνου αναθέρμανσης του ελάστρου. Το πρωΐ της ανωτέρω ημέρας ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε απ' τον Ζ για την ύπαρξη της βλάβης, έδωσε οδηγίες στην ομάδα του για την αντικατάσταση ενός εξαρτήματος του εμβόλου της ψυκτικής τράπεζας και έδωσε εντολή στον εργοδηγό Ψ να αναθέσει στον εργαζόμενο Ξ, ο οποίος είχε ελάχιστη εμπειρία, την τοποθέτηση ενός αμιαντόπανου επί της μπουκάλας, το οποίο είναι απαραίτητο για να προστατεύει το μηχάνημα κατά την διάρκεια της λειτουργίας του από υψηλές θερμοκρασίες. Μετά την εκτέλεση των αναγκαίων εργασιών επισκευής και συντήρηση του εν λόγω μηχανήματος, τούτο έδειξε απορρύθμιση της λειτουργίας αυτοματισμού του εμβόλου, γεγονός που αντιλήφθηκε ο ηλεκτρολόγος .... περνώντας τυχαία από τον χώρο, ο οποίος και ειδοποίησε τον κατηγορούμενο και τον ηλεκτρονικό .... Κατά το χρονικό αυτό σημείο ο εργαζόμενος Ξ, εκτελώντας την εντολή του εργοδηγού Ψ για την τοποθέτηση του αμιαντόπανου, βρισκόταν επάνω στην μπουκάλα. Έτσι, όταν ο κατηγορούμενος, ως υπεύθυνος της ομάδας συντήρησης, έδωσε εντολή για την χειροκίνητη λειτουργία της ψυκτικής τράπεζας, προκειμένου να διαπιστωθεί η ολοκλήρωση των μηχανολογικών εργασιών επισκευής και συντήρησης του μηχανημάτος, για ν' ακολουθήσει η ρύθμιση της αυτόματης λειτουργίας του από τους ηλεκτρικούς, ο εργαζόμενος Ξ συμπιέστηκε ανάμεσα σε διαμήκη και εγκάρσια μεταλλικά στοιχεία, που κατά την χειροκίνητη λειτουργία του συστήματος κινούνταν περιοδικά, με συνέπεια να υποστεί πολλαπλές κακώσεις σώματος και να επέλθει ακαριαία ο θάνατός του. Αποκλειστικά υπαίτιος για την θάνατο του ανωτέρω είναι ο κατηγορούμενος, ο οποίος, χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι η ψυκτική τράπεζα μπορούσε να κινηθεί χειροκίνητα χωρίς να διακινδυνεύσει κάποιος εργαζόμενος, έδωσε εντολή για την δοκιμαστική χειροκίνητη μετακίνησή της (βλ. πρακτικά πρωτόδικης δίκης σελ. 6), με συνέπεια να προκληθεί ο θάνατος του εργαζόμενου Ξ". Με αυτά που δέχθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει σε αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση της αξιόποινης πράξης της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους τα υπήγαγε στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1β', 28 και 302 παρ. 1 του Π.Κ., τις οποίες ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε και τις οποίες ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου παραβίασε, δηλαδή με την παραδοχή ασαφών ή ελλιπών αιτιολογιών και έτσι η απόφαση δεν στερείται νόμιμης βάσης. Ειδικότερα, δεν υπάρχει απλή παράθεση του διατακτικού στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης, αφού, πέρα από την επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση αυτών, παρατίθενται στο αιτιολογικό πραγματικά περιστατικά, τα οποία εξειδικεύουν το είδος της αμέλειας (μη συνειδητή), που δεν καταβλήθηκε, στη συγκεκριμένη περίπτωση, από τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο, την οποία αυτός μπορούσε να καταβάλει, ως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος, ως εκ του ότι ήταν υπεύθυνος της μηχανολογικής συντήρησης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΣΙΔΕΝΟΡ Α.Ε.", τη στιγμή κατά την οποία έδινε την εντολή (θετική ενέργεια) να τεθεί σε λειτουργία χειροκίνητα η ψυκτική Τράπεζα, χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι είχαν τελειώσει οι τελευταίες λεπτομέρειες της εργασίας αντικατάστασης του εμβόλου του υδραυλικού συστήματος και συγκεκριμένα η κάλυψή του με αμιαντόπανο που εκτελούσε ο παθών Ξ, με αποτέλεσμα, λόγω της λειτουργίας της μηχανής, να επέλθει το θανατηφόρο αποτέλεσμα, το οποίο τελεί σε αιτιώδη σύνδεσμο με την προαναφερθείσα ενέργεια του κατηγορουμένου. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, η πράξη για την οποία κηρύχθηκε ένοχος ο κατηγορούμενος, δεν έχει τελεσθεί με παράλειψη (άρθ. 15 Π.Κ.), ώστε να υποχρεούται το δικαστήριο να αιτιολογήσει τα αναγκαία προς αποφυγή του αποτελέσματος μέτρα, η δε περικοπή του διατακτικού κατά την οποίαν ο κατηγορούμενος "δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων" τέθηκε, προδήλως, εκ παραδρομής. Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της υπό κρίση αναίρεσης, με τους οποίους πλήττεται κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' και Ε' Κ.Π.Δ. η προσβαλλόμενη απόφαση, για έλλειψη νόμιμης αιτιολογίας, για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης και για έλλειψη νόμιμης βάσης, είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Μετά από αυτά και μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα, πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρ. 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την υπ'αρ. 36/3.6.2008 αίτηση του Χ, για αναίρεση της υπ' αρ. 3.945/21.11.2007 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή