Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 872 / 2012    (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Ερημοδικία αναιρεσείοντος.




Περίληψη:
Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας του αναιρεσείοντος.




ΑΡΙΘΜΟΣ 872/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (κωλυομένου του Τακτικού Αντιπροέδρου Μιχαήλ Θεοχαρίδη, σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 45/2012 πράξη της Προέδρου του Αρείου Πάγου), Βιολέττα Κυτέα, Βασίλειο Φράγγο, Ειρήνη Κιουρκτσόγλου-Πετρουλάκη (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Ευτύχιου Παλαιοκαστρίτη) και Δήμητρα Λεοντάρη-Μπουρνάκα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Μαύρου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 6 Απριλίου 2012, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου A. R. του M., κατοίκου ... που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1554/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου ....

Το Τριμελές Εφετείο ..., με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Δεκεμβρίου 2011 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 33/2012.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Νικόλαος Μαύρος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αναστάσιου Κανελλόπουλου με αριθμό 60/7.3.2012, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 42 § 2, 96 § 2 και 465 § 1 του Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος μπορεί να ασκήσει ένδικο μέσο κατά αποφάσεως και δι' αντιπροσώπου, εφόσον σ' αυτόν δόθηκε έστω και γενική εντολή, η οποία μπορεί να γίνει και δι' απλής εγγράφου δηλώσεως του εντολέως, υπό την προϋπόθεση ότι, αν σ' αυτήν δεν μνημονεύεται ρητώς και ειδικώς η απόφαση, εξειδικεύεται η ποινική υπόθεση επαρκώς ή προσδιορίζεται η αξιόποινη πράξη, έστω και με την γενική κατά τον Ποινικό Κώδικα νομική ορολογία της, μη αρκούσης της μνείας απλώς του Δικαστηρίου που εξέδωσε αυτήν. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462, 473 §§ 1 & 3 & 507 § 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ προκύπτει ότι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση του ένδικου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως κατά τελεσιδίκου αποφάσεως αρχίζει από τότε που η τελευταία θα καταχωρισθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 § 3 του ίδιου Κώδικα και είναι δέκα (10) ημέρες από την επίδοσή της, εφόσον ο δικαιούμενος ήταν απών κατά τη δημοσίευσή της, αλλά γνωστής στην ημεδαπή διαμονής, η εκπρόθεσμη δε άσκησή της συγχωρείται μόνον, όταν στην κατ' άρθρο 474 §§ 1 & 2 του αυτού Κώδικα συντασσόμενη έκθεση για την άσκηση του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησαν αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκησή του, καθώς και των αποδεικτικών μέσων με τα οποία διαπιστώνονται τα εν λόγω περιστατικά.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο A. R. του M. R., κάτοικος ..., άσκησε δια της δικηγόρου του Χρυσής Παπαδοπούλου, την ενώπιον του Γραμματέως του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης υπ' αριθμ. 97/2011 αίτηση αναιρέσεως, κατά της υπ' αριθμ. 1554/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, δια της οποίας απερρίφθη ως ανυποστήρικτη έφεση αυτού κατά της υπ' αριθμ. 5258/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιώς. Δια της τελευταίας είχε καταδικασθεί για παράβαση του Νόμου "περί πνευματικής ιδιοκτησίας" (Ν. 2121/1993), σε φυλάκιση πέντε (5) μηνών, η οποία μετετράπη προς 10 ΕΥΡΏ ημερησίως. Στη σχετική όμως, από 6-12-2011 εξουσιοδότηση του κατηγορουμένου δεν αναφέρεται προεχόντως ο αριθμός της αποφάσεως, αλλ' ούτε εξειδικεύεται η υπόθεση ή αναφέρεται η πράξη για την οποία αυτός κατεδικάσθη. Απλώς, εις αυτήν διαλαμβάνεται αορίστως, όπως η προαναφερθείσα δικηγόρος " να μπορεί να καταθέσει αντ' εμού αναίρεση κατά αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης ...". Υπ' αυτό το περιεχόμενο, η ανωτέρω δικηγόρος δεν είχε εντολή να ασκήσει την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως. Επομένως, η αίτηση αυτή, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 476 § 1 Κ.Π.Δ., πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Εκτός αυτού, απαράδεκτος είναι η αίτηση αναιρέσεως, διότι ασκήθηκε εκπροθέσμως. Ήτοι, ασκήθηκε στις 7-12-2011, ενώ η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 29-10-2010, επιδόθηκε σ' αυτόν μεν στις 9-12-2010 δια θυροκολλήσεως στην διεύθυνση που αυτός είχε δηλώσει κατά την άσκηση της εφέσεώς του, δηλαδή στον ... (...), στον δε αντίκλητό του στις 6-12-2010. Στην έκθεση αναιρέσεως, ως αιτία της εκπροθέσμου ασκήσεώς της δηλώνεται, ότι γνώση της προσβαλλόμενης αποφάσεως έλαβε στις 7-12-2011, ότε, προδήλως, συνελήφθη σε εκτέλεση της άνω αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Πειραιώς, και οδηγήθηκε στις φυλακές Δ.Α.Θ., υποστηρίζοντας αορίστως, ότι η προσβαλλομένη απόφαση του επεδόθη ακύρως. Επομένως, αφού δεν αιτιολογείται το εκπρόθεσμον της ασκηθείσης αιτήσεως αναιρέσεως, το ένδικο αυτό μέσον πρέπει κατ' εφαρμογήν του άρθρου 476 § 1 Κ.Π.Δ., να απορριφθεί ως απαράδεκτο. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω Προτείνομεν α) Να κηρυχθεί απαράδεκτη, η υπ' αριθμ. 97/2011 αίτηση αναιρέσεως του A. R. του M. R., κατοίκου ... ήδη κρατουμένου στο Σωφρονιστικό Κατάστημα ΔΑΘ, κατά της υπ' αριθμ. 1554/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, Και β) Να επιβληθούν σ' αυτόν τα δικαστικά έξοδα. Ο Αντεισαγγελεύς του Αρείου Πάγου Αναστάσιος Κανελλόπουλος".
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τις διατάξεις του άρθρου 465 παρ.1 του ΚΠΔ "ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει, είτε αυτοπροσώπως, είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ.1. Το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του, προσαρτάται στη σχετική έκθεση ...". Από τις διατάξεις αυτές, συνδυαζόμενες με εκείνες των άρθρων 42 παρ.2 και 96 παρ.2 του ίδιου Κώδικα, προκύπτει με σαφήνεια ότι, στο πληρεξούσιο έγγραφο που επισυνάπτεται υποχρεωτικά στην έκθεση για το ένδικο μέσο, όταν αυτό ασκείται δια πληρεξουσίου, πρέπει να προσδιορίζεται η αξιόποινη πράξη, έστω και κατά τα γενικά χαρακτηριστικά της ή κατά τη γενική, σύμφωνα με το ποινικό νόμο ορολογία της, την οποία αφορά η πληρεξουσιότητα και να αναφέρεται η απόφαση, κατά της οποίας παρέχεται η πληρεξουσιότητα για την άσκηση του ενδίκου μέσου. Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, αν το ένδικο μέσο (και η αναίρεση) ασκήθηκε (μεταξύ άλλων περιπτώσεων) χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο για την άσκησή του, κηρύσσεται από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο σε συμβούλιο απαράδεκτο.
Στην προκειμένη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου κατά της υπ' αριθμ. 1554/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς με την οποία απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεσή του κατά της υπ' αριθμ. 5258/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιώς με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλακίσεως πέντε (5) μηνών για το αδίκημα της παραβάσεως του ν. 2121/1993, ασκήθηκε δια της φερομένης πληρεξουσίου του δικηγόρου Θεσσαλονίκης, Χρυσής Παπαδοπούλου, σύμφωνα με την επισυναπτόμενη στην αίτηση από 6.12.2011 εξουσιοδότηση του κατηγορουμένου προς αυτήν. Στην εξουσιοδότηση όμως αυτή δεν αναφέρεται, ούτε η αξιόποινη πράξη, την οποία αφορά, έστω κατά τα γενικά χαρακτηριστικά της, αλλά ούτε η απόφαση κατά της οποίας παρέχεται η πληρεξουσιότητα για την άσκηση αναίρεσης. Έτσι όμως η αναίρεση ασκήθηκε χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις που ορίζονται στο νόμο και είναι εκ τούτου απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί μετά και την ειδοποίηση του αντικλήτου του αναιρεσείοντος (κατά την επί του φακέλλου σημείωση του αρμοδίου γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου), καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ.1 και 583 παρ.1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 7.12.2011 αίτηση του A. (Α.) R. (Ρ.) του M., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1554/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Μαΐου 2012.
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 30 Μαΐου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή