Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

<< Επιστροφή

Απόφαση 457 / 2013    (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Θέμα
Έγγραφα.




Περίληψη:
Από τη ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι έλαβε υπόψη του όλα τα έγγραφα και από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καθίσταται, αδιστάκτως, βέβαιο, ότι έλαβε υπόψη του και τα συγκεκριμένα έγγραφα, για τα οποία, ουδεμία μνεία γίνεται στην προσβαλλομένη απόφαση, αν και ήταν κρίσιμα.




Αριθμός 457/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειουσών: 1) Ναυτιλιακής εταιρείας με την επωνυμία "ΑΪΛΑΝΤ ΒΑΚΕΪΣΟΝΣ Ν. 959/1979", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) ναυτιλιακής εταιρείας με την επωνυμία "ΥΔΡΑΪΚΗ ΝΑΥΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Ν. 959/1979", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Κουλοχέρη.
Του αναιρεσιβλήτου: Α. Κ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αθανασία Αμπατζόγλου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-6-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2772/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 366/2011 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 29-11-2011 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ανδρέας Δουλγεράκης διάβασε την από 25-10-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338 έως 341, 591 παρ. 1 και 663 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο και στην ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, προς απόδειξη των ισχυρισμών τους, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, μεταξύ των οποίων είναι και αυτοί, που θεμελιώνουν την αγωγή, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι ελήφθησαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσης του. Δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδίστακτα βέβαιο, από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, νόμιμα, οι διάδικοι. Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 11 γ' του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, για την απόδειξη ή ανταπόδειξη ουσιωδών ισχυρισμών.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείουσες, με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, προβάλλουν την αιτίαση, ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στην κρίση του περί παροχής από τον αναιρεσίβλητο εργασίας κατά τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις αργίες, δεν έλαβε υπόψη του και δεν συνεκτίμησε και τα παρακάτω έγγραφα, τα οποία αυτές είχαν νόμιμα επικαλεσθεί και προσκομίσει με τις προτάσεις τους, προς ανταπόδειξη των αντίστοιχων αγωγικών ισχυρισμών του αναιρεσίβλητου, τα οποία, σύμφωνα με το αναφερόμενο αποδεικτικό περιεχόμενό τους, ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ήταν κρίσιμα για την απόρριψη των αιτημάτων της αγωγής, για επιδίκαση αμοιβής για παρασχεθείσα εργασία κατά τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις αργίες, καθώς και αποζημίωσης λόγω μη παροχής άδειας αναψυχής, κατά τα έτη 2006 και 2007 και ειδικότερα α) τα αντίγραφα ημερολογίου του πλοίου των ετών 2005 έως και 2007, από τα οποία προκύπτει, ότι το πλοίο δεν εκτέλεσε δρομολόγια, κατά τις συγκεκριμένες ημερομηνίες που αναφέρονται σ' αυτά και ανάγονται στο επίδικο χρονικό διάστημα και 2) τις αποδείξεις πληρωμής, για τα έξοδα μετακίνησης του αναιρεσίβλητου, με ημερομηνία 17/7/2006, 19/7/2006, 17/9/2006 και 26/9/2006, από τις οποίες προκύπτει ο πραγματικός χρόνος παροχής της εργασίας του αναιρεσίβλητου. Από την περιλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, πλην άλλων αποδεικτικών μέσων, όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα, που είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει νομίμως οι διάδικοι και από το όλο περιεχόμενο της απόφασης, στο οποίο περιλαμβάνεται και η ειδικότερη παραδοχή της, ότι "ο ενάγων προσέφερε τις υπηρεσίες του κατά τις δύο ένδικες περιόδους αδιακόπως, εργασθείς αναγκαστικώς και κατά τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις νόμιμες αργίες (επί πλήρες 8ωρο) και τούτο καθόσον το ως άνω πλοίο των εναγομένων εταιρειών πραγματοποιούσε και κατά τις ημέρες αυτές τις προγραμματισμένες ημερήσιες κρουαζιέρες του", δεν καθίσταται, αδιστάκτως, βέβαιο, ότι το Εφετείο, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις, και τα πιο πάνω έγγραφα, για τα οποία, να σημειωθεί, ουδεμία μνεία γίνεται στην προσβαλλομένη απόφαση, αν και ήταν κρίσιμα, για την ανταπόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών. Επομένως, ο παραπάνω, από τον αρ. 11 του άρθρου 559 KΠολΔ, λόγος αναίρεσης, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, αφού, από την κατ' άρθ. 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ επισκόπηση των εγγράφων προτάσεων των αναιρεσειουσών, που κατέθεσαν στο Εφετείο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και τη μη αμφισβήτηση της προσκομιδής των από τον παραστάντα αναιρεσίβλητο, προκύπτει ότι επικαλέσθηκαν αυτά ειδικά και τα προσκόμισαν, νομίμως. Μετά από αυτά, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση (κατά την αληθή έννοια του άρθρου 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 παρ. 4 Ν. 4055/2012) προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους που εξέδωσαν την ως άνω απόφαση και τέλος, να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, ως ηττώμενος, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειουσών, σύμφωνα με τα άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ, όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί, την 366/3011 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.
Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειουσών, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Φεβρουαρίου 2013. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαρτίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή