Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 59 / 2010    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Πολιτική αγωγή, Έγκληση, Απόφαση αθωωτική.




Περίληψη:
Αφαίρεση (κλοπή) για την οποία ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε αθώος με απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως που ασκήθηκε από τον εγκαλούντα αδελφό του κατηγορουμένου, διότι δεν είχε παραστεί στο ακροατήριο του δικαστηρίου που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για να δηλώσει στο ποινικό δικαστήριο ότι παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων για αποζημίωση ή για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης εναντίον του κατηγορουμένου και επομένως η αίτηση αναιρέσεως ως ασκηθείσα από πρόσωπο που δεν νομιμοποιείτο στην άσκηση ένδικου μέσου κατά της προσβαλλόμενης αποφάσεως είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, κατ' άρθρο 476 § 1 ΚΠΔ.




ΑΡΙΘΜΟΣ 59/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Ζ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου-Πρίαμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 2 Δεκεμβρίου 2009, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- πολιτικώς ενάγοντος,Χ1 που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 603/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης.
Με κατηγορούμενο τον Ψ1.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κατερίνης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-πολιτικώς ενάγων, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 13 Απριλίου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1164/2009.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος-Πρίαμος Λεκκός, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Παντελή με αριθμό 337/19-10-2009, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
Εισάγω στο δικαστήριό Σας, σύμφωνα με το άρθρο 513 παρ.1 ΚΠΔ, την με αριθμό 1/13-4-2009 αίτηση αναίρεσης του Χ1 που στρέφεται κατά της με αριθμό 603/2009 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης και εκθέτω τα ακόλουθα: Κατά τη διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 ΚΠΔ "όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικώς ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο". Στη προκείμενη περίπτωση, με την με αριθμό 603/09 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης κηρύχθηκε αθώος υφαίρεσης ο Ψ1. Κατά της απόφασης αυτής ο αιτών άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, καίτοι δεν παραστάθηκε κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο και δεν απέκτησε την ιδιότητα του πολιτικώς ενάγοντος. Κατά συνέπεια η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, ασκηθείσα από πρόσωπο που δεν ήταν διάδικος, δηλαδή από πρόσωπο μη δικαιούμενο στην άσκηση του ενδίκου αυτού μέσου, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα (άρθρα 476 παρ.1-513 παρ.1- 583 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς
Προτείνω 1) Να κηρυχθεί απαράδεκτη η με αριθμό 1/2009 αίτηση αναίρεσης του Χ1, κατά της με αριθμό 603/09 αποφάσεως του Πλημμελειοδικείου Κατερίνης. 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα.
Αθήνα 6/10/2009
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Π. ΠΑΝΤΕΛΗΣ

Αφού άκουσε
τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκηση του ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο. Στην προκειμένη περίπτωση κατά της υπ' αριθμό 603/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης, με την οποία κηρύχθηκε αθώος της πράξεως της υφαίρεσης (κλοπής) ο κατηγορούμενος Ψ1, ασκήθηκε η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως από τον εγκαλούντα αδελφό του Χ1. Κατά το άρθρο 63 Κ.Ποιν.Δ η πολιτική αγωγή για την αποζημίωση και την αποκατάσταση από το έγκλημα και τη χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης μπορεί να ασκηθεί στο ποινικό δικαστήριο από τους δικαιούχους σύμφωνα με τον Αστικό κώδικα, κατά τα οριζόμενα δε στο άρθρο 68 παρ. 1 και 2 Κ.Ποιν.Δ εκείνος που έχει το δικαίωμα πολιτικής αγωγής μπορεί πάντοτε να επιδιώξει την ικανοποίηση των απαιτήσεών του, για αποζημίωση στο ποινικό δικαστήριο και στο ακροατήριο του ωσότου αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία σύμφωνα με τα άρθρα 63 και 64 αν έχει επιδώσει δικόγραφο στον κατηγορούμενο κατά τις διατάξεις της πολιτικής δικονομίας και στην προθεσμία του άρθρου 167. Κατ' εξαίρεση, εκείνος, που κατά τον αστικό κώδικα έχει δικαίωμα χρηματικής ικανοποίησης εξαιτίας ηθικής βλάβης ή ψυχικής οδύνης μπορεί να υποβάλει την απαίτησή του στο ποινικό δικαστήριο, ωσότου αρχίσει η αποδεικτική διαδικασία, χωρίς έγγραφη προδικασία. Ο ήδη αναιρεσείων δεν παρέστη στο ακροατήριο του άνω Τριμελούς Πλημμελειοδικείου που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση κατά την έναρξη της αποδεικτικής διαδικασίας ο ίδιος μετά συνηγόρους ή δια ειδικού πληρεξουσίου κατ' ανάλογη εφαρμογή των άρθρων 42, 68, 83, 340 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ και 94 Κ.Πολ.Δ για να δηλώσει ότι παρίσταται στο ποινικό δικαστήριο ως πολιτικώς ενάγων για τις αξιώσεις του για αποζημίωση ή χρηματική ικανοποίηση εναντίον του κατηγορουμένου. Ο αιτών επομένως δεν απέκτησε την ιδιότητα του πολιτικώς ενάγοντος για να δικαιούται να ασκήσει το ένδικο μέσο της αναιρέσεως κατά της άνω αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης. Δεν αρκούσε για να καταστεί αυτός διάδικος στην ποινική δίκη, επί της οποίας εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση, το γεγονός ότι υποβλήθηκε από το δικηγόρο Κατερίνης Στ. Σακελλαρίδη ενώπιον του εκδόσαντος την άνω απόφαση ποινικού δικαστηρίου αίτημα για αναβολή της δίκης εκείνης, προκειμένου να εμφανισθούν ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης ο ήδη αναιρεσείων που απουσίαζε και επιθυμούσε να δηλώσει παράσταση πολιτικής αγωγής, όπως και ο δικηγόρος που θα διόριζε ως πληρεξούσιό του, αλλά απορρίφθηκε από το Δικαστήριο αυτό το αίτημα αναβολής. Ενόψει των ανωτέρω η ένδικη αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν ήταν διάδικος στην ποινική δίκη επί της οποίας εξεδόθη η προσβαλλόμενη απόφαση και δεν ενομιμοποιείτο στην άσκηση ενδίκου μέσου κατ' αυτής. Κατ' ακολουθίαν και δοθέντος ότι ειδοποιήθηκε μέσω του γραμματέως της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου ο αντίκλητος δικηγόρος που είχε ορισθεί από τον αναιρεσείοντα εμπροθέσμως για να προσέλθει και να εκθέσει τις απόψεις του στο δικαστήριο σε συμβούλιο, όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση στο φάκελο της δικογραφίας πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ).

Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την από 13-4-2009 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της υπ' αριθμό 603/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κατερίνης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2010. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 14 Ιανουαρίου 2010.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ