Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης


<< Επιστροφή

Απόφαση 547 / 2009    (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ελαφρυντικές περιστάσεις, Ναρκωτικά.




Περίληψη:
Καταδικαστική απόφαση για κατοχή και μεταφορά ναρκωτικής ουσίας, από δράστη ιδιαίτερα επικίνδυνο. Απόρριψη ως αβασίμων των λόγων αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας με τις ειδικότερες αιτιάσεις: α) ότι υπάρχει αντίφαση μεταξύ των παραδοχών ως προς την ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας, την οποία δέχθηκε ότι κατείχε και μετέφερε από κοινού ο αναιρεσείων, β) δεν αιτιολογείται επαρκώς η δυνατότητα εξουσιάσεως αυτής απ’ αυτόν, γ) δεν προσδιορίζεται ο τόπος από τον οποίον παραλήφθηκε η ναρκωτική ουσία και ο τόπος στον οποίο έφθασε, δ) το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη έγγραφο (κατάσταση - ποσόστωση σε πραγματογνωμοσύνη καθαρότητας), το οποίο αναγνώσθηκε, ε) δεν αιτιολογείται επαρκώς η επικινδυνότητα του αναιρεσείοντα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, στ) ότι δεν αιτιολογείται ο αυτοτελής ισχυρισμός για αναγνώριση ελαφρυντικού του άρθρου 84 παρ. 2 α ΠΚ .




Αριθμός 547/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ----
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Εμμανουήλ Καλούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Ανδρέα Τσόλια, Ιωάννη Παπουτσή και Ανδρέα Δουλγεράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου Αθανασίου Κονταξή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου ..... και ήδη κρατουμένου στην Κλειστή Φυλακή ...... , που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αλεξάνδρα Μαύρου - Τσάκου, για αναίρεση της με αριθμό 1.251 - 1.252/2007 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με συγκατηγορούμενο τον .....
Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητά την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Μαρτίου 2008 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 574/2008.

Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε
Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 1 περ. α', β' και ζ' του ν.1729/1987, όπως έχει αντικατασταθεί και ίσχυε κατά το μήνα .... του έτους ..... "με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και με χρηματική ποινή (1.000.000 δρχ. μέχρι 100.000.000 δρχ.), τιμωρείται όποιος, μεταξύ άλλων περιπτώσεων, κατέχει ή μεταφέρει ναρκωτικά με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο, είτε στο έδαφος της επικράτειας, είτε παραπλέοντας ή διασχίζοντας την αιγιαλίτιδα ζώνη, είτε ιπτάμενος στον Ελληνικό εναέριο χώρο". Κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης α) κατοχή είναι φυσική εξουσίαση των ναρκωτικών ουσιών και η δυνατότητα διαθέσεώς τους σε οποιαδήποτε στιγμή. Συγκατοχή δε (άρθρο 45 Π.Κ.) υπάρχει όταν υφίσταται μεταξύ των δραστών κοινός δόλος φυσικής εξουσίασης της συγκεκριμένης ποσότητας ναρκωτικής ουσίας και υφίσταται η δυνατότητα για όλους τους συναυτουργούς (δράστες) άσκησης φυσικής εξουσίασης αυτής με τη δυνατότητα διαθέσεως και διαπιστώσεως οποτεδήποτε της ύπαρξης αυτής, β) μεταφορά δε είναι η μετακίνηση των ναρκωτικών ουσιών από τόπο σε τόπο εκτός της ελληνικής επικράτειας με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσο. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 8 του Ν.1729/1987, όπως έχει αντικατασταθεί και ίσχυε κατά τον ίδιο χρόνο "με ισόβια κάθειρξη και χρηματική ποινή (10.000.000 δρχ. μέχρι 200.000.000 δρχ.), τιμωρείται ο παραβάτης (μεταξύ άλλων και) του άρθρου 5, αν είναι υπότροπος ή ενεργεί κατ' επάγγελμα ή κατά συνήθεια ή αν ενεργεί με το σκοπό να προκαλέσει τη χρήση ναρκωτικών από ανηλίκους ή χρησιμοποιεί με οποιονδήποτε τρόπο ανήλικα πρόσωπα κατά την τέλεση των παραπάνω πράξεων ή μετέρχεται κατά την τέλεση των πράξεων αυτών ή προς το σκοπό διαφυγής του, τη χρήση όπλων ή οι περιστάσεις τέλεσης μαρτυρούν ότι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος...". Κατά το εδ. ζ' του ίδιου άρθρου του Κώδικα, που προστέθηκε με το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 2479/1997, "ιδιαίτερα επικίνδυνος χαρακτηρίζεται ο δράστης, όταν από τη βαρύτητα της πράξης, τον τρόπο και τις συνθήκες τέλεσης της, τα αίτια που τον ώθησαν και την προσωπικότητα του, μαρτυρείται αντικοινωνικότητα αυτού και σταθερή ροπή του, προς διάπραξη νέων εγκλημάτων στο μέλλον". Εξάλλου, η δικαστική απόφαση έχει την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία που απαιτείται από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, όταν περιέχονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε. Ειδικά, ως προς τα αποδεικτικά μέσα, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί να προσδιορίζονται απλώς κατά κατηγορίες, χωρίς να απαιτείται αναλυτική παράθεση τους και μνεία του τί προκύπτει από το καθένα, ούτε είναι απαραίτητη η αξιολογική συσχέτιση των διαφόρων αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους. Πρέπει, όμως, ναπροκύπτει ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και όχι μόνο ένα μέρος αυτών, προκειμένου να μορφώσει την κρίση του. Στην προκειμένη περίπτωση το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την προσβαλλόμενη 1.251-1.252/2007 απόφασή του δέχθηκε με επιτρεπτή αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό ότι από τα κατ' είδος τους μνημονευόμενα σε αυτή αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκαν κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Οι Αστυνομικές αρχές της ...... είχαν την πληροφορία, ότι συγκεκριμένα αλβανικά φορτηγά αυτοκίνητα, μεταξύ των οποίων και το υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ...... εισήγον από το εξωτερικό και μετέφεραν κατ' επανάληψη ανά την Ελλάδα μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών. Την 29ην Ιανουαρίου 2003 αστυνομικοί, μεταξύ των οποίων οι εξετασθέντες στο ακροατήριο μάρτυρες ..... και ...... αντελήφθησαν το ανωτέρω αυτοκίνητο να κινήται στην οδό ...... και να επιβαίνουν σε αυτό 4 άτομα, μεταξύ των οποίων ήσαν και οι 2 κατηγορούμενοι, ..... και ...... Το φορτηγό εστάθηκε σε υπαίθριο χώρο, πίσω από πρατήριο πωλήσεως υγρών καυσίμων, το οποίο ευρίσκεται επί των οδών ...... και οι επιβαίνοντες σε αυτό απεβιβάσθησαν και κατευθύνθηκαν στο παρακείμενο εστιατόριο "....." . Μετά πάροδον ολίγης ώρας ο πρώτος κατηγορούμενος κατευθύνθηκε προς το φορτηγό αυτοκίνητο, τον ακολούθησε δε ο δεύτερος κατηγορούμενος, ο οποίος εν τω μεταξύ συνήντησε και άλλο, πέμπτο, άγνωστο άτομο, μαζί με το οποίο μετέβη στο φορτηγό. Στο φορτηγό αυτοκίνητο επεβιβάσθησαν οι 2 κατηγορούμενοι και μετ' ολίγον κατήλθε από αυτό ο δεύτερος κατηγορούμενος, έχων ανά χείρας μίαν βαλίτσα, η οποία, όπως απεδείχθη ακολούθως, περιείχε 12 δέματα ηρωΐνης, συνολικού βάρους 6 κιλών και 215 γραμμαρίων. Τότε επενέβησαν οι αστυνομικοί, οι οποίοι συνέλαβαν αμέσως τον δεύτερο κατηγορούμενο και κατέσχεσαν τα ναρκωτικά. Ο πρώτος κατηγορούμενος, ιδών τους αστυνομικούς, ετράπη σε φυγήν, προκειμένου να αποφύγει την σύλληψη, πηδώντας επάνω από φράχτες και συρματοπλέγματα. Στην προσπάθειά του όμως αυτήν τραυματίσθηκε και έτσι συνελήφθη, ενώ τα άλλα 2 άτομα, τα οποία είχαν παραμείνει στο εστιατόριο, ως και ο πέμπτος άγνωστος ο οποίος επλησίασε στο φορτηγό αυτοκίνητο για να παραλάβει την βαλίτσα με τα ναρκωτικά, ετράπησαν σε φυγή και διέφυγαν της συλλήψεως. Από τα ως άνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά προκύπτει έντονη αντικοινωνικότητα και επομένως η ιδιαίτερη επικινδυνότητα των δραστών, οι οποίοι, καίτοι ήσαν αλλοδαποί, κατείχαν και διακινούσαν με άνεση στην Ελλάδα μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών (6 κιλά και 225 γραμμάρια ηρωΐνης συσκευασμένα σε 12 δέματα μέσα σε βαλίτσα), χρησιμοποιούντες προς τούτο και φορτηγό αυτοκίνητο, το οποίο, όπως κατέθεσαν οι μάρτυρες - αστυνομικοί, είχε επανειλημμένως χρησιμοποιηθεί για την μεταφορά ναρκωτικών ουσιών, χωρίς να σταθμίσουν την τεράστια από την χρήση των ναρκωτικών ζημία, την οποία θα προκαλούσαν κυρίως σε νέους ανθρώπους. Περαιτέρω το ως άνω δικαστήριο δέχθηκε ότι, όπως προκύπτει από την σχετική έκθεση κατασχέσεως, τα κατασχεθέντα 12 δέματα είχαν ηρωΐνη βάρους έκαστον 520 γρ., 520 γρ., 520 γρ., 518 γρ., 517 γρ., 517 γρ., 517 γρ., 517 γρ., 517 γρ., 517 γρ., 517 γρ., από έκαστο δε εξ αυτών εστάλησαν δείγματα βάρους 1,26 γρ., 1,51 γρ., 1,60 γρ.,1,41 γρ., 1,79 γρ., 1,24 γρ.,1,12 γρ., 1, 47 γρ., 1,38 γρ., 1,19 γρ., 1,20 γρ. και 1,09 γραμμαρίων και το Γενικό Χημείο του Κράτους, με την αποτελούμενη από 2 σελίδες έκθεση εξετάσεως, υπ' αριθ.πρωτ. 766/039/28.2.2003, απεφάνθη, ότι τα εξετασθέντα εν λόγω δείγματα περιέχουν ηρωΐνη σε ποσοστό αντιστοίχως 2,35%, 1,90%, 2%, 1,80, 2%, 2,20%, 2,70%, 1,65%, 1,90%, 2,10%, 2,10% και 1,50%,, δεν εξήτασε δε ολόκληρη την κατασχεθείσα ποσότητα για να αποφανθεί για την περιεκτικότητα ολόκληρης της ποσότητας αυτής σε ηρωΐνη, χωρίς να έχει εν προκειμένω καμμίαν αξίαν το προσκομισθέν από το δεύτερο κατηγορούμενο "έγγραφο", το οποίο επιγράφεται ως "ΠΟΣΟΣΤΟΣΗ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΚΑΘΑΡΟ-ΤΗΤΟΣ" και καταλήγει "ΣΥΝΟΛΟ ΚΑΘΑΡΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΟΣ: 125,30 ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ", το οποίο δεν φέρει τα χαρακτηριστικά εγγράφου, αφού δεν προκύπτει ο συντάξας αυτό και δεν φέρει ημερομηνίαν και υπογραφήν. Επομένως, ο σχετικός ισχυρισμός του δευτέρου κατηγορουμένου, ότι δηλαδή η κατασχεθείσα ποσότητα περιείχε ηρωΐνην συνολικού βάρους μόνον 125,30 γραμμαρίων είναι, σύμφωνα με τα ανωτέρω, απορριπτέος ως αβάσιμος". Με βάση τις παραδοχές αυτές το Πενταμελές Εφετείο κήρυξε ένοχο, κατά πλειοψηφία, τον αναιρεσείοντα κατοχής και μεταφοράς από κοινού ναρκωτικής ουσίας, από δράστη ιδιαίτερα επικίνδυνο στην τέλεση των πράξεων αυτών και δεχόμενο το ελαφρυντικό της ειλικρινούς μεταμελείας (άρθρ. 84 παρ. 2δ' ΠΚ) επέβαλε σ'αυτόν ποινή καθείρξεως δεκαοκτώ (18) ετών και χρηματική ποινή σαράντα χιλιάδων (40.000) ευρώ. Με αυτά που δέχθηκε το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφαση του την απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού αναφέρει σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ακροαματική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του για τη διάπραξη εκ μέρους του κατηγορουμένου των εγκλημάτων για τα οποία κατηγορείται τις αποδείξεις που τα θεμελίωσαν και τις σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στις ως άνω ουσιαστικές ποινικές διατάξεις. Ειδικότερα, δεν υπάρχει αντίφαση των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς την ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας για την οποία καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων από την αναφορά στο σκεπτικό ότι η ποσότητα των 12 δειγμάτων, από αυτή, που εστάλησαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους περιείχε, κατά την έκθεση εξέτασης που συντάχθηκε, ποσοστό ηρωΐνης, κυμαινόμενο από 1,50% έως 2,70%, και της παραδοχής ότι η ποσότητα ηρωΐνης που κατείχε και μετέφερε από κοινού ο αναιρεσείων στα 12 δέματα ανέρχεται σε 6 κιλά και 225 γραμμάρια, αφού, α) για την στοιχειοθέτηση του εγκλήματος που προβλέπεται και τιμωρείται από τις παραπάνω διατάξεις και το ύψος της επιβλητέας ποινής, είναι αδιάφορη η ποσότητα (βάρος) της ναρκωτικής ουσίας, β) στο Γενικό Χημείο του Κράτους ή στα Εργαστήρια της Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας των Α.Ε.Ι. της χώρας αποστέλλονται δείγματα μόνο της κατασχεθείσας ουσίας. Περαιτέρω, αιτιολογείται η συγκατοχή της παραπάνω ναρκωτικής ουσίας από τον αναιρεσείοντα υπό την έννοια που αναπτύχθηκε στη μείζονα σκέψη της βούλησης και δυνατότητας διαθέσεώς της ανά πάσα στιγμή, με την παραδοχή ότι ο ανωτέρω εξήλθε προηγουμένως από το φορτηγό αυτοκίνητο, το οποίο είχε επισημανθεί από τα αστυνομικά όργανα ότι μετέφερε ναρκωτικές ουσίες και στο οποίο υπήρχαν τέσσερα άτομα, εκ των οποίων δύο τράπηκαν σε φυγή, αντιληφθέντα την σύλληψή του, εισήλθε εκ νέου σ' αυτό και παρέλαβε την βαλίτσα που περιείχε την παραπάνω ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας, την οποία ανέμενε να παραλάβει αυτός που επίσης διέφυγε τη σύλληψη. Επίσης αιτιολογείται η μεταφορά της ναρκωτικής ουσίας με την αναφορά ότι το με αριθμό κυκλοφορίας ...... φορτηγό αυτοκίνητο, από το οποίο ο κατηγορούμενος - αναιρεσείων παρέλαβε τη βαλίτσα με τη ναρκωτική ουσία κινείτο στην οδό ...... και ότι στάθμευσε τούτο σε υπαίθριο χώρο που βρίσκεται επί των οδών ...... Συνακόλουθα, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας με τις ειδικότερες αιτιάσεις α) ότι υπάρχει αντίφαση των παραδοχών της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς την ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας, την οποία δέχθηκε ότι κατείχε και μετέφερε από κοινού ο αναιρεσείων, β) δεν αιτιολογείται επαρκώς η δυνατότητα εξουσιάσεως αυτής απ' αυτόν, γ) δεν προσδιορίζεται ο τόπος από τον οποίον παραλήφθηκε η ναρκωτική ουσία και ο τόπος στον οποίον έφθασε, δ) το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη έγγραφο (κατάσταση - ποσόστοση σε πραγματογνωμοσύνη καθαρότητας), το οποίο αναγνώσθηκε, ε) δεν αιτιολογείται επαρκώς η επικινδυνότητα του αναιρεσείοντα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Η επιβαλλομένη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της αποφάσεως πρέπει να υπάρχει, όχι μόνον ως προς τα περιστατικά που απαρτίζουν την κατηγορία, αλλά να επεκτείνεται και στους αυτοτελείς ισχυρισμούς. Είναι δε αυτοτελείς οι ισχυρισμοί εκείνοι, οι οποίοι προβάλλονται, σύμφωνα με τα άρθρα 170 παρ. 2 και 333 παρ. 2 ΚΠΔ, στο δικαστήριο της ουσίας από τον κατηγορούμενο ή τον συνήγορο του και τείνουν εις την άρση του αδίκου χαρακτήρος της πράξεως, τον αποκλεισμό ή την μείωση της ικανότητος προς καταλογισμόν ή εις την εξάλειψη του αξιοποίνου ή την μείωση της ποινής. Οι ισχυρισμοί αυτοί πρέπει να προβάλλονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, δηλαδή με τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για την θεμελίωση τους κατά την οικεία διάταξη, ώστε να μπορέσει ο δικαστής, ύστερα από αξιολόγηση, να κάμει δεκτούς ή να τους απορρίψει, άλλως το δικαστήριο της ουσίας δεν υπέχει υποχρέωση να απαντήσει αιτιολογημένα στην απόρριψή τους. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης ο αναιρεσείων ζήτησε να του αναγνωρισθεί μεταξύ άλλων ελαφρυντικών και η ελαφρυντική περίσταση του άρθρου 84 παρ. 2α' ΠΚ, προβάλλοντας στο υπόμνημα που ενεχείρησε γραπτά για τα πρακτικά και που ανέπτυξε προφορικά ότι έχει λευκό ποινικό μητρώο, δεν έχει καταδικασθεί στο παρελθόν, ούτε υπάρχουν εκκρεμείς υποθέσεις σε βάρος του, ότι δραστηριοποιήθηκε από νεαρή ηλικία στο κόμμα "ΟΜΟΝΟΙΑ", υπήρξε Γενικός Γραμματέας στην Τοπική Επιτροπή στην πόλη της καταγωγής του ..... του Νομού ..... και είχα επανειλημμένα διωχθεί από το αλβανικό καθεστώς, ότι πριν από τη σύλληψή του διατηρούσε εμπορική επιχείρηση πώλησης ηλεκτρικών συσκευών και ότι συντηρούσε την οικογένειά του με τα χρήματα που αποκέρδιζε από την επαγγελματική του αυτή δραστηριότητα, από τα οποία και εκπλήρωνε όλες του τις υποχρεώσεις (ασφαλιστικές εισφορές, φόροι). Τον αυτοτελή αυτόν ισχυρισμό το Πενταμελές Εφετείο απέρριψε ως αβάσιμο με την ακόλουθη αιτιολογία: Από τα στο προοίμιο αναφερόμενα κατ' είδος αποδεικτικά μέσα δεν αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος έζησε έως τον χρόνο τέλεσης των αποδιδόμενων σ' αυτόν αξιοποίνων πράξεων έντιμη ατομική, οικογενειακή, επαγγελματική και γενικώς κοινωνική ζωή, εν όψει του ότι παρόλον που ήταν αλλοδαπός είχεν κατά το παρελθόν και προ της συλλήψεώς του χρησιμοποιήσει επανειλημμένα το φορτηγό αυτοκίνητο για τη μεταφορά ναρκωτικών ουσιών, χωρίς να σταθμίσει την τεράστια από τη χρήση των ναρκωτικών ζημία που θα προκαλούσαν κυρίως σε νέους ανθρώπους, μη αρκούντος μόνο του λευκού ποινικού μητρώου του, που αφορά το χρόνο διαβιώσεώς του στην Ελλάδα. Η παραπάνω αιτιολογία είναι επαρκής για την απόρριψη του ως άνω αυτοτελούς ισχυρισμού, αφού με τις παραδοχές ότι πριν από τη σύλληψή του ο αναιρεσείων μετέφερε, κατ' επανάληψη στο παρελθόν, με φορτηγό αυτοκίνητο ναρκωτικές ουσίες, χωρίς να σταθμίσει την τεράστια ζημία, που προξενούν σε νέους ανθρώπους, σηματοδοτείται η ανεντιμότητα τόσο στον ατομικό, όσο και στον κοινωνικό πρότερον βίο του, οι προϋποθέσεις δε αυτές αρκούσαν για την πληρότητα της αιτιολογίας για την απόρριψη του αιτήματος της αναγνώρισης του εν λόγω ελαφρυντικού, εν όψει μάλιστα ότι, όσον αφορά την εντιμότητα της οικογενειακής και επαγγελματικής του ζωής δεν γινόταν επίκληση συγκεκριμένων περιστατικών, ώστε να υποχρεούται το Δικαστήριο να αιτιολογήσει την απόρριψή τους. Επομένως, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ περί του αντιθέτου συναφής λόγος της αίτησης αναίρεσης. Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς
Απορρίπτει την από 7 Μαρτίου 2008 αίτηση του ..... κρατουμένου ήδη στην Κλειστή Φυλακή ..... για αναίρεση της 1.251 - 1.252/2007 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων είκοσι (220) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Φεβρουαρίου 2009.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 24 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

<< Επιστροφή