Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 354 / 2009    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αιτιολογίας επάρκεια, Ακυρότητα απόλυτη, Νόμου εφαρμογή και ερμηνεία, Πολιτική αγωγή, Σήματα.




Περίληψη:
Παράβαση νόμου περί Σημάτων - Ν. 2239/1994. Αναίρεση καταδικαστικής αποφάσεως με την επίκληση των λόγων: α) της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, β) της εσφαλμένης εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και γ) της απόλυτης ακυρότητας. Επάρκεια αιτιολογίας και ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων. Δεν υπάρχει απόλυτη ακυρότητα. Απορρίπτει την αναίρεση. Δαπάνη υπέρ της πολιτικώς ενάγουσας.




ΑΡΙΘΜΟΣ 354/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γρηγόριο Μάμαλη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Νικόλαο Ζαΐρη - Εισηγητή, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο, Παναγιώτη Ρουμπή και Κωνσταντίνο Φράγκο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 5 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Θάνου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Χ, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Μαντά, περί αναιρέσεως της 153/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας. Με πολιτικώς ενάγουσα την Εταιρεία με την επωνυμία "..... Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στον ..... και εκπροσωπείται νόμιμα από την καταστατική της διαχειρίστρια Ψ, η οποία εμφανίσθηκε στο ακροατήριο και παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θωμά Σταμόπουλο.
Το Τριμελές Εφετείο Καλαμάτας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Απριλίου 2008 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 858/2008.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 28 παρ.1 του Ν. 2239/1994 "περί σημάτων", τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (3) μηνών και με χρηματική ποινή τουλάχιστον διακοσίων χιλιάδων δραχμών, ήδη (586, 95 ευρώ) ή με μια από τις ποινές αυτές: α) ..., β) ..., γ) ..., δ) όποιος εν γνώσει πωλεί ή εκθέτει προς πώληση ή κυκλοφορία προϊόντα ή εμπορεύματα που φέρουν σήμα που αποτελεί παραποίηση ή απομίμηση αλλότριου σήματος, κατά δε τη διάταξη του άρθρου 29 του ίδιου νόμου, η ποινική δίωξη για μεν τις περιπτώσεις α', β', γ', δ', και ε' της παραγράφου 1 του άρθρου 28 ασκείται κατ' έγκληση και για πράξεις που γίνονται μετά την καταχώριση του σήματος του εγκαλούντος, για δε την περίπτωση στ' και αυτεπαγγέλτως. Εξάλλου, κατά το άρθρο 18 παρ. 1 του ίδιου νόμου (2239/1994), όταν το σήμα καταχωρισθεί στο όνομα κάποιου, με απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, αυτός είναι ο δικαιούχος του και έχει αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του, συνεπώς δε και το δικαίωμα υποβολής εγκλήσεως, για παράβαση του άρθρου 28 παρ. 1 δ' του ανωτέρω νομοθετήματος, που διώκεται, κατ' άρθρο 29 του ίδιου νόμου, κατ' έγκληση. Περαιτέρω, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 Κ.Π.Δ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' του ίδιου Κώδικα, όταν αναφέρονται σ' αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε. Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό που αποτελούν ενιαίο σύνολο και αρκεί να αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα γενικώς κατά το είδος τους, χωρίς να εκτίθεται τι προέκυψε από το καθένα από αυτά. Δεν αποτελούν, όμως, λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολόγησης κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της μεταξύ τους αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Τέλος, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Π.Δ, λόγο αναιρέσεως, αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης. Εσφαλμένη δε ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διάταξης υπάρχει όταν ο δικαστής αποδίδει στο νόμο διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή τέτοιας διάταξης συντρέχει όχι μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αληθινά στη διάταξη που εφαρμόσθηκε, αλλά και όταν η διάταξη αυτή παραβιάσθηκε εκ πλαγίου για το λόγο ότι στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του αιτιολογικού με το διατακτικό και ανάγεται στα στοιχεία και την ταυτότητα του εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση στερείται νόμιμης βάσης. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης με αριθμό 153/2008 αποφάσεώς του, τα οποία ως ενιαίο σύνολο παραδεκτώς αλληλοσυμπλη-ρώνονται, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Καλαμάτας, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση των κατ' είδος αναφερομένων στην ίδια απόφαση αποδεικτικών μέσων, (ήτοι τη χωρίς όρκο κατάθεση της Ψ, τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπερασπίσεως, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης και τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο και την απολογία των κατηγορουμένων), ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: "Δυνάμει του υπ' αριθμ. ..... συμβολαίου του Συμβ/φου Αθηνών Δημητρίου Πετράκη, που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Καλαμάτας με αύξοντα αριθμό ..... και σε περίληψη στο υπ' αριθμ. 2712/1999 Φ.Ε.Κ., τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε., συστήθηκε στις 23-3-1999 η πολιτικώς ενάγουσα εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΠΑΣΤΕΛΟΠΟΙΪΑ - ΟΙΝΟΠΟΙΪΑ - ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ - ΕΞΑΓΩΓΕΣ - ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΙ - ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και το διακριτικό τίτλο "..... ΕΠΕ". Έδρα της εταιρείας ορίστηκε ο Δήμος ..... . Εταίροι της εταιρείας είναι οι Ψ και Α. Σκοπός της εταιρείας ήταν, εκτός των άλλων, η παραγωγή, επεξεργασία, τυποποίηση, συσκευασία και εμπορία γεωργικών προϊόντων (παστέλι, μαντολάτο κ.λ.π.). Στις 17-8-1999 συστήθηκε η ετερόρρυθμη εμπορική εταιρεία με την επωνυμία "..... και ΣΙΑ ΕΕ". Ομόρρυθμο μέλος και διαχειρίστρια της άνω εταιρείας είναι η πρώτη κατηγορουμένη (Χ) και ετερόρρυθμο μέλος αυτής η δεύτερη κατηγορουμένη (Β). Σκοπός της εταιρείας αυτής ήταν, εκτός των άλλων, και η παραγωγή και εμπορία παστελιού. Η πρώτη ως άνω εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, στις 7-7-1999, κατέθεσε τα παρακάτω σήματα στο αρμόδιο τμήμα κατάθεσης σημάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης, ήτοι 1) το υπ' αριθμ. ..... σήμα, αποτελούμενο από τις λέξεις "..... ΤΡΑΓΑΝΟ ΑΜΥΓΔΑΛΟΥ ΜΕ ΜΕΛΙ" και απεικόνιση και 2) το υπ' αριθμ. ..... σήμα, αποτελούμενο από τις λέξεις "..... ΤΡΑΓΑΝΟ ΦΥΣΤΙΚΑΤΟ" παστέλι με απεικόνιση. Τα παραπάνω σήματα έγιναν δεκτά με τις υπ' αριθμ. ..... και ..... αποφάσεις αντιστοίχως της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, που κατέστησαν αμετάκλητες. Ετσι τα εν λόγω σήματα καταχωρήθηκαν στο ειδικό βιβλίο του άρθρ. 6 ν. 2239/1994 "περί σημάτων" στις 19-3-2001 και η πράξη καταχωρήσεως υπεγράφη αρμοδίως. Σημειώνεται ότι με τις παραπάνω αποφάσεις απερρίφθησαν οι παρεμβάσεις της ανωτέρω ετερόρρυθμης εταιρείας, με τις οποίες εζητείτο η απόρριψη των ως άνω σημάτων. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι η ετερόρρυθμη εταιρεία, στις 7-1-2000, κατέθεσε στο αρμόδιο τμήμα κατάθεσης σημάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης τα υπ' αριθμ. ....., ....., ....., ....., ....., ..... σήματα, αποτελούμενα από τις λέξεις "ΠΑΣΤΕΛΙ ....." και απεικόνιση, τα οποία απερρίφθησαν με τις υπ' αριθμ. ....., ....., ....., ....., ..... και ..... αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, με την αιτιολογία ότι υπήρχε πρόδηλη ομοιότητα με τα ανωτέρω σήματα της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης, η οποία (ομοιότητα) ήταν ικανή να δημιουργήσει σύγχυση στο καταναλωτικό κοινό ως προς την προέλευση των προϊόντων. Αποδείχθηκε, τέλος, ότι η πρώτη κατηγορουμένη (Χ), υπό την ιδιότητα της διαχειρίστριας και ομόρρυθμου εταίρου της ετερόρρυθμης εταιρείας, έθεσε στην ....., στις 20-3-2001, δια της ως άνω εταιρείας (ετερόρρυθμης), σε κυκλοφορία προϊόντα (παστέλι), αναγράφοντας στη συσκευασία αυτών τα σήματα "..... και ΣΙΑ ΤΡΑΓΑΝΟ" παστέλι, "..... και ΣΙΑ ΜΕΛΑΤΟ" παστέλι, "ΠΑΣΤΕΛΙ ....." "ΜΕΛΑΤΟ ΠΑΣΤΕΛΙ ....." και "ΤΡΑΓΑΝΟ ΠΑΣΤΕΛΙ .....", τα οποία αποτελούν απομίμηση των νομικώς προστατευόμενων ανωτέρω σημάτων της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Η πρώτη κατηγορουμένη γνώριζε ότι η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Η υποβάλει κατά τις ανωτέρω ημερομηνίες τις δηλώσεις των παραπάνω σημάτων. Για το λόγο τούτο άλλωστε είχε παρέμβει κατά τις ημερομηνίες των δικασίμων ενώπιον της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, ζητώντας την απόρριψη αυτών. Γνώριζε δε αυτή ότι τα παραπάνω σήματα της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης (αριθμ. ....., .....) είχαν γίνει δεκτά με τις ανωτέρω αποφάσεις (αριθμ. ..... και .....) της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, κατά των οποίων (αποφάσεων) δεν άσκησε προσφυγή ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων και επομένως, όπως τούτο αποδεικνύεται από το σύνολο των μαρτυρικών καταθέσεων συνδυαζομένων προς τα λοιπά αποδεικτικά μέσα, ότι αυτές είχαν καταστεί αμετάκλητες κατά τον άνω χρόνο (19-3-2001) και ότι τα σήματα είχαν καταχωρηθεί στις 19-3-2001 στο ειδικό βιβλίο του άρθρ. 6 ν. 2239/1994 "περί σημάτων". Γνώριζε, συνεπώς, ότι το δικαίωμα για αποκλειστική χρήση των σημάτων είχε η εταιρείας περιορισμένης ευθύνης και παρόλα ταύτα ήθελε να κυκλοφορήσει δια της ως άνω ετερόρρυθμης εταιρείας και πράγματι κυκλοφόρησε κατά τον άνω κρίσιμο χρόνο (20-3-2001) προϊόντα (παστέλι) που έφεραν σήματα που αποτελούσαν απομίμηση αλλότριων σημάτων και δη αυτών της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Επομένως, η πρώτη κατηγορουμένη πρέπει να κηρυχθεί ένοχη της παράβασης του άρθρου 28 ν. 2239/1994 "περί σημάτων" με την ελαφρυντική περίσταση του προτέρου εντίμου βίου (84 παρ.2α Π.Κ), όπως στο διατακτικό. Απορριπτέος τυγχάνει ο έτερος ισχυρισμός της περί αναγνωρίσεως του άρθρου 84 παρ. 2ε Π.Κ, αφού αυτός, χωρίς επίκληση συγκεκριμένων περιστατικών, (βλ. πρακτικά Δικαστηρίου τούτου και δη σελ. 9), είναι αόριστος)". Στη συνέχεια το Δικαστήριο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, κήρυξε την αναιρεσείουσα-κατηγορουμένη ένοχη της παραβάσεως του άρθρου 28 του ν. 2239/1994 "περί Σημάτων", κατά συναυτουργία, και της επέβαλε ποινή φυλάκισης 7 μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία. Με αυτά που δέχθηκε, το Τριμελές Εφετείο (Πλημμελημάτων) Καλαμάτας, διέλαβε στην απόφασή του, την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκτίθενται σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά τα αποδειχθέντα από την ακροαματική διαδικασία πραγματικά περιστατικά, τα οποία συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος, για το οποίο κηρύχθηκε ένοχη η κατηγορουμένη, οι αποδείξεις από τις οποίες αυτά προέκυψαν και οι νομικοί συλλογισμοί, με βάση τους οποίους υπήγαγε αυτά στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 14, 26 παρ.1α, 27 παρ.1 εδ. 84 παρ. 2α του Π.Κ, και 28 παρ. 1, εδ. δ', 29, 30 Ν. 2239/1994 "περί Σημάτων". Ειδικότερα, αναφέρονται στην προσβαλλόμενη απόφαση τα πραγματικά περιστατικά, που θεμελιώνουν την κρίση του Δικαστηρίου, και συγκεκριμένα ότι η αναιρεσείουσα με την ιδιότητα της διαχειρίστριας της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "..... και ΣΙΑ Ε.Ε", αν και γνώριζε ότι η εδρεύουσα στον ..... εταιρεία με την επωνυμία "ΠΑΣΤΕΛΟΠΟΙΪΑ - ΟΙΝΟΠΟΙΪΑ - ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ - ΕΞΑΓΩΓΕΣ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΙ - ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ" και με το διακριτικό τίτλο "ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΙ ΕΠΕ", είχε καταστεί δικαιούχος των υπ' αριθμ. ..... και ..... σημάτων, από το αρμόδιο τμήμα σημάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης, σχετικών με προϊόντα της και με τις λέξεις "..... ΤΡΑΓΑΝΟ ΑΜΥΓΔΑΛΟΥ ΜΕ ΜΕΛΙ" και "..... ΤΡΑΓΑΝΟ ΦΥΣΤΙΚΑΤΟ", σύμφωνα με τις υπ' αριθμό ..... και ..... αμετάκλητες αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, παράλληλα δε είχαν καταχωριστεί, στις 19-3-2001 στο ειδικό βιβλίο σημάτων, έθεσε σε κυκλοφορία προϊόντα της (παστέλι), αναγράφοντας στη συσκευασία τους, τα σήματα "..... και ΣΙΑ ΤΡΑΓΑΝΟ", παστέλι, "..... και ΣΙΑ ΜΕΛΑΤΟ" παστέλι, " ΠΑΣΤΕΛΙ .....", "ΜΕΛΑΤΟ ..... ΠΑΣΤΕΛΙ" και "ΤΡΑΓΑΝΟ ΠΑΣΤΕΛΙ .....", τα οποία αποτελούσαν απομίμηση των προϊόντων εκείνων που η εγκαλούσα εταιρεία, είχε θέσει σε κυκλοφορία σε προγενέστερο χρόνο. Αιτιολογείται, επίσης, η παραδοχή σύμφωνα με την οποία η αναιρεσείουσα γνώριζε, ότι η εγκαλούσα εταιρεία, σε προγενέστερο χρόνο από εκείνο, κατά τον οποίο η εταιρεία που αυτή εκπροσωπούσε, όχι μόνο είχε καταθέσει στο αρμόδιο τμήμα σημάτων αντίστοιχες αιτήσεις και είχε ζητήσει την κατοχύρωση των σημάτων αυτών για τα συγκεκριμένα προϊόντα της, αλλά γνώριζε ακόμη, ότι η εγκαλούσα εταιρεία είχε καταστεί δικαιούχος των σημάτων αυτών, με αμετάκλητες αποφάσεις, οι οποίες καταχωρίστηκαν, κατά το άρθρο 6 του νόμου 2239/1994, στις 19-3-2001, στο ειδικό βιβλίο, σύμφωνα με το άρθρο 14 του ν. 2239/1994, ενώ, η εταιρεία, που αυτή (αναιρεσείουσα) εκπροσωπούσε, είχε παρέμβει στη διαδικασία εκείνη και οι σχετικές παρεμβάσεις της, που άσκησε, απορρίφθηκαν με τις άνω υπ' αριθμ. ..... και ..... αποφάσεως της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, όπως επίσης, στη συνέχεια, απορρίφθηκαν σχετικά αιτήματά της, για κατοχύρωση των σημάτων, που αυτή επεδίωκε με την από 7-1-2000 αίτησή της. Επιπρόσθετα, αιτιολογείται η παραδοχή, ότι την αποκλειστικότητα στη χρήση των επίμαχων σημάτων, είχε η εγκαλούσα εταιρεία, συνεπεία της κατοχύρωσης τους από το οικείο τμήμα σημάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης, όπως επίσης αιτιολογείται η παραδοχή, ότι η αναιρεσείουσα με την ιδιότητα που προαναφέρθηκε, έθεσε σε κυκλοφορία προϊόντα της, θέτοντας επ' αυτών κατ' απομίμηση και χωρίς δικαίωμα, απεικονίσεις που αποτελούσαν απομίμηση αλλότριων σημάτων και μάλιστα αυτών, για τα οποία δικαίωμα αποκλειστικής χρήσεως είχε μόνο η εγκαλούσα εταιρεία. Περαιτέρω, αιτιολογείται η παραδοχή, ότι η εγκαλούσα εταιρεία έκανε χρήση των επίμαχων σημάτων από της 19-3-2001, ημέρας καταχώρισής τους, στο αντίστοιχο ειδικό βιβλίο σημάτων και από του χρονικού τούτου σημείου, είχε το αναφαίρετο δικαίωμα να εγκαλέσει οποιονδήποτε τρίτο, που αυθαίρετα έκανε χρήση των σημάτων, την αποκλειστική χρήση των οποίων είχε μόνο αυτή. Η από μέρους δε της εγκαλούσας, το πρώτον, την 7-5-2001, υποβολή της σχετικής εγκλήσεως κατά της αναιρεσείουσας, με την ιδιότητα που αυτή είχε, έγινε εντός της τρίμηνης προθεσμίας, από της ως άνω καταχώρισης, και υπήρξε εμπρόθεσμη, όσα δε περί του αντιθέτου υποστηρίζει η αναιρεσείουσα, είναι απορριπτέα ως αβάσιμα.
Συνεπώς, οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Π.Δ, πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι, κατά το μέρος δε που με το σχετικό λόγο, πλήττεται, με την επίκληση, κατ' επίφαση, της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, η περί τα πράγματα, αναιρετικά ανέλεγκτη, κρίση του Δικαστηρίου, είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί.
Από τις διατάξεις των άρθρων 329, 333 παρ.2, 358, 364 και 369 Κ.Π.Δ, προκύπτει ότι η συνεκτίμηση από το δικαστήριο, ως αποδεικτικό μέσο εγγράφου που δεν αναγνώστηκε κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, κατά το άρθρο 171 παρ.1 εδ. δ του ίδιου Κώδικα που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α του Κ.Π.Δ λόγο αναιρέσεως, διότι αποστερείται ο κατηγορούμενος του δικαιώματος να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Περαιτέρω, στα πρακτικά της δίκης δεν είναι απαραίτητο να καταχωρείται το περιεχόμενο του εγγράφου που αναγνώσθηκε, πρέπει όμως να αναφέρονται τα στοιχεία που εξατομικεύουν, ώστε να μπορεί να διαγνωσθεί αν το συγκεκριμένο έγγραφο πράγματι αναγνώσθηκε. Διαφορετικά παραβιάζονται οι ως άνω διατάξεις που επιβάλλουν την ανάγνωση των εγγράφων στο δικαστήριο, για το σχηματισμό της κρίσεώς του περί ενοχής ή αθωότητας του κατηγορουμένου. 'Ετσι, εφόσον βεβαιώνεται στα πρακτικά ότι έγινε η ανάγνωση τέτοιου εγγράφου, νοείται ότι παρασχέθηκε και η δυνατότητα στον κατηγορούμενο να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικά με το αποδεικτικό αυτό μέσο, ενόψει του ότι η δυνατότητά του αυτή δεν εξαρτάται από τον τρόπο που αναφέρεται το έγγραφο αυτό στα πρακτικά, αλλά από το αν αναγνώσθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της απόφασης, το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, στήριξε την περί ενοχής κρίση του και καταδίκη της αναιρεσείουσας και στα έγγραφα που αναγνώστηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά της, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα με α. α 39 του καταλόγου των αναγνωστέων εγγράφων και συγκεκριμένα οι υπ' αριθμό ..... και ..... αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων. Με την καταχώριση των εγγράφων αυτών στα πρακτικά, για την ανάγνωση των οποίων, άλλωστε, ο αναιρεσείων δεν πρόβαλε οποιαδήποτε αντίρρηση, δε δημιουργείται καμία αμφιβολία ως προς την ταυτότητά τους, όπως και δεν ήταν αναγκαία οποιαδήποτε άλλη αναφορά σχετική με τα πρόσθετα στοιχεία αυτών, όπως ο συντάκτης τους, ή ο τόπος και ο χρόνος εκδόσεώς τους, αφού με την ανάγνωσή τους προσδιορίστηκε η ταυτότητά τους και κατά το περιεχόμενό τους, οπότε ο αναιρεσείων είχε την δυνατότητα να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις αναφορικά με το περιεχόμενό τους. Η αιτίαση της αναιρεσείουσας ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του έγγραφα τα οποία δεν αναγνώσθηκαν και συγκεκριμένα, ότι θεώρησε τις ως άνω δύο αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής Σημάτων, ως αμετάκλητες, χωρίς να υπάρχουν τα αντίστοιχα πιστοποιητικά αμετακλήτου και εγγραφής των σημάτων στο ειδικό βιβλίο, είναι αβάσιμη και απορριπτέα, αφού αιτιολογείται η παραδοχή ότι το αμετάκλητο αυτών, καθώς και η εγγραφή τους, στο αντίστοιχο βιβλίο, προκύπτει εκτός άλλων και από σειρά άλλων αποδεικτικών στοιχείων, (μαρτύρων, εγγράφων) και όχι από τα πιο πάνω έγγραφα που δεν αναγνώσθηκαν (βεβαίωση περί του αμετακλήτου και εγγραφής).
Συνεπώς, ο τρίτος και τελευταίος λόγος αναιρέσεως, περί απολύτου ακυρότητας, (άρθρο 510 παρ.1, στοιχ. Α', 171 παρ.1 στοιχ. δ του Κ.Π.Δ,), πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Μετά από αυτά, και αφού δεν υπάρχει άλλος παραδεκτός λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ), καθώς και στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας ως πολιτικώς ενάγουσας εταιρείας (άρθρα 176 και 183 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-4-2008 αίτηση της Χ για αναίρεση της υπ' αριθμό 153/2008 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Καλαμάτας. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ, καθώς και στη δικαστική δαπάνη της παραστάσας πολιτικώς ενάγουσας, εκ πεντακοσίων (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Δεκεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Φεβρουαρίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ