Αυτόματη μετάφραση - Automatic translation (Google translate)

Σύνδεσμος απόφασης



Court decision number 267 / 2010    (Ζ, Penal Cases)

Θέμα
Αναιρέσεως απαράδεκτο, Προθεσμία, Ανωτέρα βία.




Περίληψη:
Είναι επιτρεπτή η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως. Εκπρόθεσμος όταν συντρέχει λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος. Σε τέτοια περίπτωση ο ασκών την αναίρεση οφείλει να διαλάβει στη δήλωση για την άσκηση αυτού του ενδίκου μέσου τα περιστατικά που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα και τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προκύπτουν τα περιστατικά αυτά. Αν δεν επικαλείται τέτοια απρόβλεπτα γεγονότα μη δυνάμενα να αποτραπούν στη συγκεκριμένη περίπτωση με μέτρα άκρας συνέσεως και επιμελείας ούτε αναφέρει στην αίτηση αναιρέσεως τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδεικνύονται αυτά τα επικαλούμενα περιστατικά η εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως διότι δεν γίνεται μνεία στη δήλωση ασκήσεως αυτής με επίδοση στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου των αποδεικτικών μέσων από τα οποία να προκύπτουν τα επικαλούμενα περιστατικά ανυπέρβλητου κωλύματος του πληρεξουσίου δικηγόρου του αιτούντος να ασκήσει εμπροθέσμως το ένδικο αυτό μέσο.




Αριθμός 267/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ζ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεοδώρα Γκοΐνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Φράγκο, Ιωάννη Παπαδόπουλο, Ιωάννη Γιαννακόπουλο και Ανδρέα Ξένο- Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Δεκεμβρίου 2009, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Πριάμου Λεκκού (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Χ, κατοίκου ..., που παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Ξανθάκη, περί αναιρέσεως της 326/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Με πολιτικώς ενάγουσα την Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία "ΑΕΠΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ Α.Ε.".που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα και που στο ακροατήριο δεν παρέστη.
Το Τριμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 18 Μαΐου 2009 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 822/2009.

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των άρθρων 462, 473 παρ. 1, 3 και 507 παρ. 1 εδ. α' Κ.Ποιν.Δ. προκύπτει ότι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως εναντίον τελεσιδίκου αποφάσεως αρχίζει από τότε που αυτή θα καταχωρισθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, το οποίο τηρείται από τη γραμματεία του εκδόσαντος αυτήν ποινικού δικαστηρίου και είναι δέκα (10) ημέρες από τη δημοσίευσή της. Περαιτέρω κατά γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως εκπροθέσμως, όταν συντρέχει λόγος ανώτερης βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος. Στην περίπτωση όμως αυτή, όπως συνάγεται από το άρθρο 474 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δ., εκείνος που ασκεί το ένδικο αυτό μέσο οφείλει να διαλάβει στη δήλωση για την άσκησή του τα περιστατικά που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα και τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία προκύπτουν αυτά. Αν ο αναιρεσείων δεν επικαλείται κανέναν τέτοιο λόγο ή αν ο επικαλούμενος λόγος είναι αβάσιμος καθώς και αν δεν αναφέρονται τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία αποδεικνύονται τα επικαλούμενα περιστατικά, η εκπρόθεσμη αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται ως απαράδεκτη κατά το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.. Ως ανωτέρα βία, νοείται κάθε γεγονός απρόβλεπτο και εξαιρετικό είτε αντικειμενικά είτε σε σχέση με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο δεν μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικής επιμελείας και σύνεσης, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο, το οποίο, οπωσδήποτε δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκείτο ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο.
Στην προκειμένη περίπτωση διαλαμβάνεται στην ένδικη από 18/5/2009 αίτηση αναιρέσεως, που ασκήθηκε κατ' άρθρο 473 παρ. 2 Κ.Ποιν.Δικ. με επίδοση από δικαστικό επιμελητή στις 19/5/2009 στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου της σχετικής δηλώσεως και βεβαιώνεται από την προσβαλλόμενη δι' αυτής 26/2009 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών ότι η εν λόγω απόφαση δημοσιεύθηκε παρόντος του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου στις 19-1-2009 και καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη με αριθμό 2300 στο κατά το άρθρο 473 παρ. 3 Κ.Ποιν.Δ. τηρούμενο στη γραμματεία του ποινικού τμήματος του Εφετείου Αθηνών ειδικό βιβλίο στις 3/4/2009. Προς δικαιολόγηση της, κατ' ακολουθία των ανωτέρω, εκπροθέσμου, (μετά την παρέλευση της οριζόμενης στο άρθρο 473 Κ.Ποιν.Δ. εικοσαημέρου προθεσμίας από της καταχωρήσεως καθαρογραμμένης της προσβαλλομένης αιτήσεως στο άνω ειδικό βιβλίο) ασκήσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως υποστηρίζεται δι' αυτής από τον αναιρεσείοντα κατηγορούμενο ότι τούτο οφείλεται σε αναφερόμενα σοβαρά προβλήματα υγείας του πληρεξουσίου του δικηγόρου Γεωργίου - Ξανθάκη στον οποίο ανέθεσε την εντολή να ασκήσει την αίτηση αναιρέσεως κατά της άνω καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών και ειδικότερα σε υπερκόπωση, ακατάσχετη ρινορραγία λόγω απορρύθμισης σακχαρώδους διαβήτου και υψηλοτάτων ηπατικών δεικτών, εξ αιτίας των οποίων μετά την έξοδό του στις 13/3/2009 από το Γενικό Νοσοκομείο ... συνέχισε ο δικηγόρος του να νοσηλεύεται στην οικία του, εξερχόμενος μόνο για όλως αναγκαίους λόγους και ιδίως για πολλές ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεως και δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει την πορεία καθαρογραφής και καταχωρήσεως στο ειδικό βιβλίο του ποινικού τμήματος του Εφετείου Αθηνών και να παραλάβει εγκαίρως αντίγραφο της προσβαλλόμενης αποφάσεως και ότι τούτο έγινε τελικώς μόλις στις 15/5/2009, όπως προκύπτει από το προσκομισθέν ακριβές φωτοαντίγραφο της προσβαλλόμενης αποφάσεως, προκειμένου να ασκηθεί εμπροθέσμως η αίτηση αναιρέσεως και επί πλέον στο γεγονός ότι κατά το ίδιο κρίσιμο διάστημα η συστεγαζομένη στο δικηγορικό γραφείο του αναφερομένου πληρεξουσίου δικηγόρου του και συνεργαζόμενη με τον τελευταίο δικηγόρος Αθηνών Γαρυφαλλιά Παναγ. Δήμα η οποία διάνυε κατά τον χρόνο άσκησης της αίτησης αναιρέσεως τον ένατο μήνα κυήσεως λόγω της προχωρημένης εγκυμοσύνης και της ανάλογης διακοπής της επαγγελματικής δραστηριότητός της κατά το κρίσιμο διάστημα δεν μπορούσε να παρακολουθήσει την πορεία της υποθέσεως και να διαπιστώσει την κατά τα ανωτέρω καθαρογραφή της και καταχώρηση της εν λόγω αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο ώστε να λάβει αντίγραφό της προκειμένου να ασκηθεί η κατ' αυτής αίτηση αναιρέσεως εντός της νομίμου προθεσμίας. Τα περιστατικά που παραπάνω αναφέρει ο αναιρεσείων δεν συνιστούν ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα με την έννοια που ανωτέρω εκτέθηκε καθόσον τα προβλήματα υγείας που επικαλείται ότι αντιμετώπιζε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του στον οποίο είχε αναθέσει την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως κατά της άνω καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών δεν είναι από εκείνα που να εμπίπτουν στα μη δυνάμενα να προβλεφθούν και να αντιμετωπισθούν εξαιρετικά γεγονότα ούτε απέκλειαν την δυνατότητα να πληροφορηθεί από τη Γραμματεία του Εφετείου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση ο άνω πληρεξούσιος δικηγόρος πότε καταχωρήθηκε η καθαρογραμμένη η καταδικαστική απόφαση στα οικεία βιβλία και με εξειδιασμένη επιμέλεια να ληφθεί ακριβές αντίγραφο αυτής της αποφάσεως από τον αναιρεσείοντα ώστε να τεθεί υπόψη του δικηγόρου του. Επιπροσθέτως δεν γίνεται μνεία στην ειδική αίτηση αναιρέσεως των αποδεικτικών από τα οποία να προκύπτουν τα επικαλούμενα περιστατικά που ισχυρίζεται ο αιτών ότι συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα συνεπεία των οποίων να δύναται να δικαιολογηθεί η καθυστερημένη άσκηση του άνω ενδίκου μέσου. Δεν καλύπτεται η έλλειψη αυτή από όσα αορίστως αναφέρονται στην αίτηση αναιρέσεως ότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος του αιτούντος εξερχόταν από την οικία του κατά το μετά την 13-3-2009 διάστημα έως την λήψη αντιγράφου της προσβαλλομένης αποφάσεως καθαρογραμμένης στις 15-5-2009 μόνον για όλως αναγκαίους λόγους και ιδίως για ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις όπως προκύπτει από σωρεία εγγράφου που επιφυλάσσεται εμπροθέσμως να προσκομίσει ούτε από την αναφορά στο από 19/11/2009 υπόμνημά του που εγχειρίσθηκε στις 20-11-2009 στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου εγγράφων για εντολές ιατρικών εξετάσεων και για αποτελέσματα τέτοιων εξετάσεων καθώς και ιατρικές συνταγές για φάρμακα. Υπό τα δεδομένα αυτά η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως που ασκήθηκε με επιδοθείσα στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου δήλωση ασκήθηκε εκπροθέσμως και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη καταδικαζομένου του αιτούντος στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1, 583 Κ.Ποιν.Δ.).


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18/5/2009 δήλωση - αίτηση του Χ περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 326/2009 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια είκοσι (220) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Ιανουαρίου 2010. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 10 Φεβρουαρίου 2010.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ